Кіріспе
Линдсей патшалығының территориясы Данелоу округінің Стамфорд қаласымен бірігуінен пайда болған. Біраз уақыт бойы бүкіл округ «Линдси» деп аталды және осылайша «Domesday Book» кітабында тіркелген. Кейін Линдси тек Линкольн маңындағы солтүстік бөлігіне ғана қатысты; ол оңтүстік-шығыстағы Голландия және оңтүстік-батыстағы Кестевенмен бірге Линкольнширдің үш «бөлігінің» бірі ретінде белгіленді. 1888 жылы округтік кеңестер құрылғанда, Линдси, Голландия және Кестевен әрқайсысына жеке «Бөлік» кеңестері құруға рұқсат берілді. Бұл кеңестер 1974 жылға дейін сақталды, содан кейін Голландия, Кестевен және Линдсидің көп бөлігі Линкольнширге қосылды, ал солтүстік бөлігі, Сканторп және Гримсби қалаларымен бірге, Йоркширдің Шығыс жағалауының көп бөлігімен бірге Хэмберсайд жаңадан құрылған метрополитендік емес округіне өтті. 1996 жылы жергілікті басқару жүйесіндегі тағы бір реформа Хэмберсайдты таратып, Хамбер өзенінен оңтүстікке орналасқан аймақтар Солтүстік Линкольншир және Солтүстік-Шығыс Линкольнширдің біртұтас әкімшілік бірліктеріне айналды. Бұл аймақтар салтанатты мақсаттар үшін, мысалы, Лорд-лейтенанттық үшін Линкольнширдің құрамына енді, бірақ Линкольншир полициясының қарауына кірмейді. Бұл екі әкімшілік бірлік Англияның Йоркшир және Хамбер аймағында орналасқан. Линкольнширдің қалған аудандары – Бостон, Шығыс Линдси, Линкольн, Оңтүстік Голландия, Оңтүстік Кестевен, Солтүстік Кестевен және Батыс Линдси. Олар Шығыс Мидлендс аймағының құрамына кіреді.
Lincolnshire, England derived from the merging of the territory of the ancient Kingdom of Lindsey with that controlled by the Danelaw borough Stamford. For some time the entire county was called 'Lindsey', and it is recorded as such in the Domesday Book. Later, Lindsey was applied to only the northern core, around Lincoln; it was defined as one of the three 'Parts of Lincolnshire', along with Holland in the south east and Kesteven in the south west. In 1888 when county councils were set up, Lindsey, Holland and Kesteven each were authorized to have separate "Part" councils. These survived until 1974, when Holland, Kesteven, and most of Lindsey were merged into Lincolnshire, and the northern part, with Scunthorpe and Grimsby, going to the newly formed non metropolitan county of Humberside, along with most of the East Riding of Yorkshire. An additional local government reform in 1996 abolished Humberside, and the parts south of the Humber became the unitary authorities of North Lincolnshire and North East Lincolnshire. These areas became part of Lincolnshire for ceremonial purposes, such as the Lord Lieutenancy, but are not covered by the Lincolnshire police. These two authorities are in the Yorkshire and the Humber region of England. The remaining districts of Lincolnshire are Boston, East Lindsey, Lincoln, South Holland, South Kesteven, North Kesteven and West Lindsey. They are part of the East Midlands region.
Тас дәуірі
Плейстоцен дәуірінде Ұлыбритания климаты ұзақ суық пен салыстырмалы жылы кезеңдердің арасында ауысып отырды; кем дегенде соңғы үш суық кезең мұз басуға алып келді, оның барысында мұз Англияның оңтүстігіне қарай жылжыды. Линкольншир Англия және Вулстон мұз басу кезеңдерінде мұзбен жабылған, ал округтің шығыс бөліктері Девенс кезеңінде мұздыққа ұшырады. Палеолит дәуіріндегі аңшы-жинақшылар кем дегенде 800 000 жыл бұрын Ұлыбританияға қоныс аударған, бірақ Мидлендтердегі ерте қоныстардың іздері аз, бұл, әдетте, мұздың қалдықтарды бұзуымен байланысты. Линкольнширдегі Кирмингтонда табылған кремний жарықтары Англия мен Вулстон кезеңдерінің арасындағы Хоксниандық мұз аралық кезеңге жатады. Линкольнширдегі төменгі палеолиттің көптеген басқа да табылымдары Ахеул қол балталарынан тұрады, олар осы кезеңнен бастап кездеседі. Вулстоннан кейінгі Ыпсвик жылы кезеңінде адамдар Мостер кремний балталарын жасауды бастады, олардың бір данасы Солтүстік Линкольнширдегі Сканторпқа жақын Рисби Уорренде табылды. Сканторптан Девенс дәуірінің соңғы кезеңіне жататын табылымдар да табылды, олардың жасы шамамен б.з.д. 12 000 – 8 000 жылдар аралығында екені анықталды. Мұз дәуірінің әсері азайған кезде Ұлыбритания климаты субполярлықтан қоңыржайға өтті. Адамдар мезолит дәуірінде күрделі және инновациялық тас құралдарды жасады, бірақ олардың экономикасы негізінен аңшылық пен жинауға байланысты болды. Сканторп аймағы мезолит дәуірінде "халық шоғырланған орын" болған болуы мүмкін. Уиллоутон лагері қазылып, ошақтар мен кремний табылды; Шеффилд тауындағы қазба жұмыстары микролиттерді ашты, бұл б.з.д. 6 мың жылдыққа жататын кешірек қоныс екенін көрсетеді, ал Рисби Уорренде табылғандары одан да күрделі және көп. Мезолиттік ескерткіштер Линкольншир Волдстың оңтүстік жиегінде және Анкастер мен Грантем арасында да табылды. Неолит – Тас дәуірі мәдениетінің соңғы кезеңі, ол жылтыратылған тас құралдарды қолдану, үйретілген өсімдіктер мен жануарларға тәуелділік, сондай-ақ керамика және басқа да қолөнердің дамуымен сипатталады. Линкольнширде ерте неолиттік қоныстар аз табылған; мысалдарға Драгонбидегі ойыс, Ұлы Понтондағы керамика мен кремний, сондай-ақ Уэльсбидегі кейінгі обадан табылған керамика жатады. Оңтүстік және орталық Волдстарында ұзын обалар табылды, олардың ішінде Скендлбидегі Гиганттар төбелерінің обалары бар. Округ бойынша, әсіресе Трент аңғарының төменгі бөлігінде және Линкольн аңғарында, соңғы неолиттік кремний немесе басқа тас құралдардан тұратын жер бетіндегі артефактілер шашырап жатыр.
Қола дәуірі
Бекер керамикасы соңғы неолит кезеңінде пайда болды және қола дәуіріне дейін сақталды, ол тас құралдарының орнына қола құралдарын пайдалану дәуірін баяндады. Сканторп маңындағы және Оңтүстік Волдс аймарындағы ерте Бекер қалдықтары б.з.б. үшінші мыңжылдыққа дейін мерзімделген. Рисби Уоррендегі қазба жұмыстары б.з.б. екінші мыңжылдықтың басындағы қола дәуіріне жататын Бекер керамикасының көп мөлшерін ашты, ал ұқсас материал Сканторп, Оңтүстік Волдс және Анкастер аймақтарында табылған. Линкольншир бұрын тарихи дәуірге дейінгі жерлеу дөңгелектерімен танымал болғанмен, қазіргі заманғы егіс шаруашылығы олардың көптерін жойды; сақталған Бекер дөңгелектеріне Таллингтон, Торесвей, Браутон, Клиторпс, Уиллоуби және Строкстон сияқты қола дәуіріне жататын орындар, сондай-ақ Волдс айманындағы шашыраңқы дөңгелектер кіреді. Орта және соңғы қола дәуіріндегі табылған заттардың ішінде Эпплбиден табылған қылыштар мен сүйек ұштар жиынтығы, Лоу Бернхемнен (Британ мұражайында) алтын тоға және Куксвольдтан жоғалған алтын "білезік" бар. Шамамен б.з.б. 1300-600 жылдар аралығында бүкіл Ұлыбританияда өсімдік жамылғысы өзгерді; Линкольнширде құрғақ жағдайлар Фен шетінде қарағайлардың өсуіне себеп болды, ал емен ормандарының көп бөлігі торф батпақтарымен немесе сортаңдықтармен алмастырылды. Осының салдарынан ескі қоныстар тасталып, жаңалары пайда бола бастады, бұл графтықтағы қола дәуіріне жататын қоныстар мен жерлеу орындарын анықтау қиындықтарына әкелді. Дегенмен, соңғы қола дәуіріне жататын қорлар белгілі, олардың бірі Неттлхэмнен табылған және Британ мұражайында сақталады; Сканторпқа жақын Багмур шаруашылығынан табылған қоладан жасалған заттар шеберліктің континенттік ықпалын көрсетеді, ал Витам өзенінен табылған антенналы қылыш Еуропадан әкелінген болуы мүмкін. Осы кезеңге жататын ағаш жол Солтүстік Линкольнширдегі Бриггте табылды, ал жақын жерде ағаш қайық табылған, ол шамамен б.з.б. бірінші мыңжылдықтың ортасына мерзімделген. Велланд, Нене, Трент және Анколм аңғарларында, сондай-ақ Витам өзенінде ойылып жасалған қайықтар да табылған.
Темір дәуірі
Темір дәуірінде құрал жасауда қоланың орнын темір басып алған кезде, шамамен 500 жылға дейін кельт қоғамдарында ерекше Ла Тене мәдениеті қалыптасты. Линкольнширде Ла Тене мәдениетінің алғашқы кезеңдерінен қалған материалдық іздер аз ғана табылған. Мысал ретінде, Сканторптан табылған қола брошь, ал Висбехтен табылған темір қылыштың қалдықтары бар қола кебін немесе қабығын атауға болады – бұл Британ аралдарындағы Ла Тене металл өнімдерінің ең ерте мысалдарының бірі. Бронза қаптамадағы, қазір жоғалған, адам бейнесіндегі сапталған темір қанжардың б.з.д. 2-ші немесе 1-ші ғасырларға жататыны болжанады, бірақ Уитэм өзенінен судан шығарылған қола қалқан «Еуропадағы ең жақсы және ең үлкен сақталған Ла Тене өнерінің» бірі саналады. Анкастердегі ерте Темір дәуіріне жататын шаруашылық қонысы және Ингольдмеллстегі тұз өндіру орындары қазылып зерттелген; осы кезеңге жататын бекіністер де белгілі: Хонингтон лагері, Ингольдсбидегі дөңгелек төбелер, Кареби лагері және Ярборо лагері. Линкольнширдегі бекіністердің салыстырмалы түрде аз саны мен кішілігіне қарамастан, археолог Джеффри Мэй бұл аймақтың егіншілікке қолайлылығы және маңызды тұз өнеркәсібі Темір дәуірінде өркендеуге ықпал еткен болуы мүмкін деп санайды. Темір дәуірінің соңғы кезеңінен табылған әсем заттарға Ульсебиден алынған алтын торттар, Оумби мен Ваплодтан қола терреттер, Драгонбиден қола әшекейлер, Кейторптен белбеу сақинасы және Уитэм өзенінен табылған қылыш пен қамыт жатады. Витам өзенінен соғыс мүйізінің бөліктері де табылды, бірақ олар 18-ғасырда балқытылған. Ескі Слифордта Темір дәуіріне жататын «кең» қоныс болған, онда 3500-нан астам монета қалыптарының сынықтары табылды – бұл Еуропадағы ең ірі табылған осы сияқты іздер; бұл орталық тайпалық орталық болған болуы мүмкін, бірақ Рим үкімдігі кезінде қабырғаланған қалаға айналмаған. Анкастер-Слифорд аймағында қоныстардың жоғары шоғырланғандығы байқалады, бұл географиялық факторларға және екі солтүстік-оңтүстік коммуникациялық бағыттарының – Марехам Лейн мен Юра жолының болуымен байланысты болуы мүмкін. Сол сияқты, солтүстік Волдс аймағы да тығыз қоныстанған; Кирмингтон мен Драгонбидегі қоныстар қазылып зерттелген, ал Солтүстік Ферриби Хэмбер өзеніндегі High Street арқылы оңтүстікке байланысқан. Линкольнширдегі ең ерте монеталар Галло-Бельгия типтерінің алтын көшірмелері болды, бірақ ерекше Оңтүстік Ферриби типі Шығыс Мидлендс аймағында басым үлгі ретінде пайда болды және б.з.д. 2-ші ғасырдан бастап күміс монеталар кеңінен таралды. Римге дейінгі Шығыс Мидлендс аймағын Кориелтауви тайпасы мекендеген. Птолемей Александриялық өзінің «География» еңбегінде Линдумды (қазіргі Линкольн) және Рата (қазіргі Лестер) тайпаның басты қалалары ретінде сипаттаған. Округте басқа топтар жұмыс істеген-жұмыспағаны белгісіз, және Катувеллауни Линкольнширдің оңтүстік бөлігін бақылаған болуы мүмкін. 43 жылы Римдіктердің келуімен Тоғызыншы легион Шығыс Мидлендс аймағына жергілікті халықтарды бағындыру үшін келді, және олар 45 жылы округке жеткен болуы мүмкін.
Ерте орта ғасырлар
Бесінші ғасырдан бастап континенттік Еуропаның герман тілінде сөйлейтін аймақтарынан көптеген адамдар осы аймаққа қоныстанды. Көп ұзағаннан кейін, олар Англдер деп белгілі болды, бірақ олар жинақы тайпа ретінде көшіп келмеген болуы мүмкін. Дегенмен, аймақта британдықтардың қалғандығының белгілері (мысалы, жер-су атаулары) жақын орналасқан Шығыс Англиядағыдан күшті, және британдық биліктен англосаксондық билікке өту бейбіт болған болуы мүмкін. Кейбір қауымдарда бритон тілінде VIII ғасырға дейін сөйленген деген болжам бар. Линдсей Корольдігі VI ғасырда Уитэм және Хамбер өзендері арасында, қазіргі Линкольнширдің солтүстік бөлігінде құрылды. Ол кем дегенде VII ғасырдың соңына дейін тәуелсіздігін сақтаған сияқты, бірақ VIII ғасырда өсіп келе жатқан Мерсия мемлекетіне қосылды. 865 жылы Рагнар Лотброктың ұлдарының бірі Ивар (ағылшын деректерінде "Hinguar" немесе "Igwar" деп жазылған) бастаған күшті Дания шабуылшылары Шығыс Англияға қонды және онда қыстады. Бірнеше жыл ішінде бұл әскер Мерсияны және Вессекстен басқа барлық англосаксондық корольдіктерін бағындырды. Скандинавиялық қоныс аударушылар шабуылшылардың ізімен Данияның бақылауындағы Англияға келді, бұл аймақ Данелау деп аталды. Олар Линкольнширдегі көптеген жер-су атауларында скандинавиялық элементтердің іздерін қалдырды. Линкольн Дания қаласына айналды. X ғасырда ол Линкольнширдің жаңа графтығының орталығы болып тағайындалды.
Орта ғасырдың кейінгі кезеңдері
Линкольнширдің англосаксондық дворяндығы Норман Вильгельм Жеңімпаз тарапынан жойылды, ал жерлер оның ізбасарлары арасында бөлісті. Ол Линкольн және Тэттерсхолл қалашықтарын салдырды. Норман магнаттары көптеген басқа да құрылыстарды салған, алғашқылары көбінесе Жеңіснен кейін бірден өткен жылдары салынды. 1140 жылы, Стефан мен Матильда билік үшін күрескен азамат соғысы кезінде тағы бір топ қамалдар салынды. 1141 жылғы Линкольннің бірінші шайқасы осы қақтығыстың бір бөлігі болды. Бостон мен Линкольн арасындағы Уитэм аңғары Англиядағы христиан аббаттары мен монастырлық негіздерінің ең көп шоғырланған жері болды. Басты негіздер Барлингс аббаттығы, Бардни аббаттығы, Кэтли аббаттығы, Ноктон приораты, Стенфилд аббаттығы, Стиксуолд аббаттығы, Тупхолм аббаттығы, Киркстед аббаттығы, Кайм аббаттығы еді. Борн аббаттығы, Семпрингхэм аббаттығы және тағы да көптеген орындарда монастырлық үйлер де болды. Бірақ Уитэм бойындағы шоғырлану ерекше болды. Алғашқы жылдары кейбір сарайлар бекітілгенімен, салынып жатқан қамалдардың саны аз болды. Линкольнширдің аумағын ескере отырып, тарихшылар қамалдардың салыстырмалы түрде азын, сондай-ақ Уитэм бойындағы аббаттардың көптігін атап көрсетеді. Бостон жеті монастырьға ие болған, бірақ оны тек қала қабырғалары ғана қорғаған. Ғарнизон болмаған сияқты. Стамфорд, Грантем және Стоу жәрмеңкелері құрылып, кезең бойына жалғасты. Корби Глендегі қой жәрмеңкесі 1238 жылдан бері жыл сайын шамамен өзгеріссіз өткізіліп келеді. Қой шаруашылығы мен жүн саудасы аймаққа зор байлық әкелді, ал Бостон жүннің ірі сауда орталығы болды. Жүн саудасы және оған байланысты кәсіптер аймақтағы әсем шіркеулердің салынуына көмектесті. Бостон қаласындағы Сент-Ботольф шіркеуінің биік мұнарасы жер мен теңізден шақырымдар қашықтықтан көрінеді. Осы кезеңде Корольдің Чемпионы тағайындалды, және оның орнына әлі де мұрагері отыр. Көптеген ірі иеліктер мен мектептер құрылды. Орта ғасырлар Линкольнширде де, басқа жерлерде де бай және әдемі болды. Бірақ соғыстар да болды, мысалы, яһудилерге тағылған айыптаулар және Линкольншир көтерілісі, онда қара халық шектеулермен күресті, өмірдің бәрі де ләззатқа толы емес екенін көрсетті. Орта ғасырлық маңызды кітап – Луттреллдің Забур кітабы, сол кезеңдегі мектеп кітаптарының суреттерінің көзі болды. Ол 20 ғасырдың басына дейін Ирнемдегі шіркеуде қарастырылмастан жатты, содан кейін ол танылып, ел үшін сақталды. Халыққа танымал газетке жазылу арқылы кітапты шетелге сатуға дейін сатып алуға жеткілікті қаражат жиналды. Грантемдегі Сент-Вулфрам шіркеуінде әлі де шіркеу ішінде сақталған тізбектелген кітапхананың керемет мысалы бар. Линкольнширде әйел қасиеттілерге арналған көптеген шіркеулер салынды; олардың есімдері округтік отбасылардың қыздарына берілді және протестанттық реформациядан кейін де дәстүр жалғасты.
Қазіргі заманның алғашқы кезеңдері
Протестанттық реформация кезінде Линкольнширде қалың халық католиктерге жақындығымен ерекшеленді, және 1536 жылдың 2 қазанында Англикан шіркеуіне қарсы шаруалар көтерілісі басталды. Осы көтерілістің басшылары жергілікті шаруалар мен католик дін қызметкерлері болды. Король Генрих VIII көтерілісті басу үшін сэр Джон Рассел мен Саффолк герцогы басқаратын 3000 әскерді жіберді. Көтерілісшілердің саны көп болғанына қарамастан (шамамен 60 000 адам), 13 қазанда көтеріліс жаншылды. Англия азамат соғысы кезінде Линкольншир Парламенттік одақтың Шығыс қауымдастығының құрамына кірді. Оның батыс шекарасында Ньюарк-он-Трент және Белвоир қамалы – роялистердің бекіністері орналасқан. Сондықтан Линкольнширге екі тараптан да шабуылдар жасалып, қорғаныс шаралары қолданылды. Бір кезде округтің оңтүстігіндегі Кроуленд королдік әскер үшін бекініске айналды. Линкольншир парламентарийлер үшін маңызды болды, себебі ол Халлдың үлкен қару-жарақ арсеналы мен оңтүстік және Шығыс қауымдастығының Англияның шығысындағы орталықтары арасындағы байланыс жолын қамтамасыз етті. Бұдан басқа, ол Англияның орталық аймақтары арқылы солтүстік Англияны батыстан бөліп, шабуылға шығу үшін ыңғайлы бағытты ұсынды.
Викториандық
1888 жылдың маусым айында Г. Рэндалл Линкольнширдегі "шамамен 30 ауылды" аралап, Квинслендке көшуге ниетті адамдарды іздеді, олардың ішінде Бикер, Хеккингтон Фен, Ропсли, Данстон, Минтинг, Донингтон-он-Бэйн, Ист-Барквит, Бинбрук, Клэксби, Уоддингэм, Норманби-би-Спитал, Велтон, Скэмптон, Игл, Кейторп кірді. Ол 7000 адамның бұрыннан кеткенін айтты және тағы 200 адамды жалдап, оларды "СС Вараунга" кемесімен жолға шығарды, ол Куктаун, Таунсвилл, Кернс, Маккей, Рокхэмптон және Брисбен қалаларында жолаушыларды түсірді.
RAF Екінші дүниежүзілік соғыста
1930 жылдардың соңында, жағалаудағы демалыс индустриясына, алыс және жақын су балық аулау өнеркәсібіне, темір кенін өндіру және қорытуға, ауыр машина жасауға, елдің негізгі автомобиль және теміржол магистральдарына, сондай-ақ әуежайлардың санының артуына қарамастан, Линкольншир Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін көбіне бейбіт, тыныш ауылдық аймақ ретінде қабылдалды. Соғыс басталғаннан кейін, округтің аумағы, жазық жер бедері және жауға шамалы жақындығы Корольдік әуе күштерінің базаларының санын одан әрі арттырды. 1945 жылға қарай RAF базаларының саны 46-дан асты. Олардың кейбіреулері сол кезде АҚШ-тың 8-ші әскери-әуе күштеріне берілді. Алғашқы әуежайлар Корольдік ұшу корпусы (RFC) немесе Корольдік әскери-теңіз әуе қызметі үшін салынған, алғашқысы 1912 жылы жағалаудағы Скегнессте, RFC құрылған кезде пайда болды. Округтегі ең танымал Корольдік әуе күштері базаларының бірі RAF Cranwell болды. Бұл бастапқыда Корольдік әскери-теңіз әуе қызметінің орталық оқу орталығы ретінде құрылды, бұл орын HMS Daedalus деп белгілі болды және 1916 жылдың 1 сәуірінде қолданысқа енгізілді. 1918 жылдың сәуір айында RAF құрылғаннан кейін ол RAF офицерлерді даярлау колледжіне айналды. RAF Swinderby поляктармен толықтырылған RAF базасы болды және 1964 жылдан бастап RAF-тің негізгі сарбаздарды даярлау лагеріне айналды. RAF Scampton 617-ші эскадрильяның бас штабы болды. Линкольншир әлі де RAF Бомбалаушы әскерінің "отаны" ретінде ең үлкен құқыққа ие, көптеген эскадрильяларды, соның ішінде RAF Scampton базасында орналасқан әйгілі 617 Dambusters эскадрильясының Lancaster бомбалаушыларын қабылдады. Округте екі бомбалаушы тобы жұмыс істеді – Солтүстіктегі №1 және Орталық және Оңтүстіктегі №5 топ. Ұлыбритания шайқасының естелік рейсін әлі күнге дейін Линкольн қаласы деп аталған Lancaster ұшағы жүргізіп келеді. Соғысқа дейін сэр Фрэнк Уитл 1920 жылдардың соңында Слифорд маңындағы RAF Cranwell-де оқыған. Ол осы жерде реактивті қозғалтқыш идеясын қалыптастырды. 1941 жылдың 15 мамырында әлемдегі алғашқы реактивті ұшақ Cranwell-де Gloster E.28/39 ұшағымен ұшты. Соғыс аяқталғаннан кейін көптеген әуежайлар жабылды және көпшілігі қайта салынғанымен, пайдаланылмаған әуежайлар, тасталған басқару мұнаралары, құлап жатқан бетон бункерлері мен әуежай ғимараттары округтің физикалық ерекшелігі болып қала береді, ал көптеген жерлерде әлі де әруақтар бар және олар қорқынышты деп есептеледі. Линкольнширдің көптеген тұрғындары округтің пайдаланылмаған бетонды ұшу-қону жолақтарында автокөлік жүргізуді үйренді.
Салқын соғыс тарихы
RAF Waddington және RAF Scampton суық соғыс кезінде V бомбалаушы күштерінің екі маңызды базасы болды, олар Vulcan ұшақтарымен ұшқан, ал Thor зымырандары, мысалы, RAF Folkingham сияқты бұрынғы соғыс кезеңіндегі әуе станцияларында орналастырылды.