Кіріспе
The Flaming Lips – 1983 жылы Оклахома қаласында құрылған американдық психоделикалық рок-тобы. Қазіргі уақытта топ құрамына Уэйн Койн (вокал, гитара, бас, клавиатура), Стивен Дрозд (бас, гитара, клавиатура, барабан, вокал), Дерек Браун (гитара, клавиатура, перкуссия), Мэтт Дакворт Киркси (клавиатура, перкуссия, барабан) және Томми Маккензи (бас) кіреді. Койн мен Дрозд 1991 жылдан бері топтың тұрақты мүшелері болып табылады, ал 2021 жылы бассист және клавиатурашы Майкл Ивинс кеткеннен кейін Койн – топтың жалғыз қалған негізін қалаушысы болды. Топ 1980 және 1990 жылдары Restless инди-лейблында бірнеше альбом мен EP жазды. Warner Brothers компаниясымен келісімге келгеннен кейін олар 1992 жылы "Hit to Death in the Future Head", содан кейін 1993 жылы "Transmissions from the Satellite Heart" және топты кең қауымға танытқан "She Don't Use Jelly" хит-синглын шығарды. Кейін 1999 жылы "The Soft Bulletin" альбомын жарыққа шығарды, ол NME журналының "Жыл альбомы" атанды, ал 2002 жылы сыншылардың жоғары бағасын алған "Yoshimi Battles the Pink Robots" альбомы шықты. 2007 жылдың ақпан айында олар "Ең үздік халықаралық орындаушы" номинациясы бойынша BRIT сыйлығына ие болды. Топ үш рет Грэмми сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде екеуі – "Үздік рок-инструментальдық орындау" номинациясы бойынша. 2002 жылы Q журналы оларды "Өлмей тұрып көруге тиіс 50 топтың" тізіміне енгізді.
The Flaming Lips are an American psychedelic rock band formed in 1983 in Oklahoma City, Oklahoma. The band currently consists of Wayne Coyne (vocals, guitars, bass, keyboards), Steven Drozd (bass, guitars, keyboards, drums, vocals), Derek Brown (guitars, keyboards, percussion), Matt Duckworth Kirksey (keyboards, percussion, drums) and Tommy McKenzie (bass). Coyne and Drozd have remained the band's only consistent members since 1991, with Coyne being the only remaining founding member following the departure of bassist and keyboardist Michael Ivins in 2021. The group recorded several albums and EPs on an indie label, Restless, in the 1980s and early 1990s. After signing to Warner Brothers they released Hit to Death in the Future Head (1992), followed by Transmissions from the Satellite Heart (1993) and the hit single "She Don't Use Jelly" which broke the band into the mainstream. They later released The Soft Bulletin (1999), which was NME magazine's Album of the Year, followed by the critically acclaimed Yoshimi Battles the Pink Robots (2002). In February 2007, they were nominated for a BRIT Award for "Best International Act". The group has won three Grammy Awards, including two for Best Rock Instrumental Performance. They were placed on Q magazine's list of the "50 Bands to See Before You Die" in 2002.
Ерте тарихы және басылымдары (19831990)
The Flaming Lips құрылды 1983 жылы Оклахома қаласында, Уэйн Койн гитарада, оның інісі Марк жетекші вокалда, Майкл Ивинс бас-гитарада және Дейв Коцка барабанда ойнады. Топ алғаш рет Oklahoma City Blue Note Lounge-де өнер көрсетті. Дейв Коцканы барабаншы ретінде шақырғаннан кейін, 1984 жылы Ричард Инглиш топқа қосылды. Сол жылы олар The Flaming Lips EP-ді жазды, Марк жетекші вокалда орындаған топтың жалғыз шығармасы. Топ өздерінің атын қалай таңдағаны туралы бірнеше теория бар. Бір мүмкіндік – бұл 1953 жылғы «Жерладин» фильмінен шабыттандырылған, онда комедия актері Стэн Фреберг бірнеше әнді орындайды, соның ішінде «Жарқын еріндер» әні де бар. Тағы бір мүмкін көз – 1964 жылғы Ширли Маклейнның «Қай жолмен өтуге болады!» фильмі, онда Джин Келли кейіпкері «Жарқын еріндер» атты фильмде ойнайды. Дегенмен, 1993 жылғы 16 қыркүйектегі Rolling Stone журналында жарияланған мақалаға сәйкес, Марк пен Уэйн осы атты сыныптастарының бірі жыныстық инфекцияға шалдыққандығы туралы қауесетке сілтеме ретінде ойлап тапқан. Олардың айтуынша, ол серігінен ауру жұқтырған. Уэйн былай түсіндірді: «Марк пен мен орта мектепте оқып жүргенде, бірінші курс болса керек, бір қыздың жігіттен герпес жұқтырғаны туралы әңгіме болды. Ол қызға суық ісікпен тиіпті. Біз сол қызды жеке танымадық, тіпті оның бар екеніне де сенімді емеспіз, балалардың қауесет таратуын білесіздер. Бірақ бір күні кешке Schlitz сырасы мен сол қолымен шылым шегіп отырып, топтың атын ойлап, екеуіміздің де «Жарқын еріндер» есімізге келді, содан бері ол ат біздің тобымызға жабысты». Інісі кеткеннен кейін Уэйн вокалдық міндеттерді өз мойнына алды және 1986 жылы Pink Dust Records (Enigma Records психоделикалық рок бөлімшесі) лейблынан топтың алғашқы толық альбомы Hear It Is шықты. Бұл құрам тағы екі альбом жазды: 1987 жылғы «Oh My Gawd!!!» және 1989 жылғы «Telepathic Surgery», соңғысы бастапқыда 30 минуттық дыбыс коллажы ретінде жоспарланған. 1989 жылы барабаншы Натан Робертс Инглиштің орнына келді, ал гитарист Джонатан Донахью (сонымен қатар Mercury Rev альтернативті рок тобының мүшесі) қосылды. Продюсер Дейв Фридманмен бірге жазылған «In a Priest Driven Ambulance» альбомы Нью-Йорк штатының Фредония қаласындағы Университетте сағатына 5 доллар, жалпы бюджеті 10 000 долларға жазылды. Альбом топтың дыбыстық өрісінің кеңеюін көрсетті, ал бұрынғы тәжірибелерінде қолданылған таспалық циклдар мен эффектілерге көбірек мән берілді. Осы кезеңде Койн Нил Янгқа ұқсас, жоғары және тартымды вокал стиліне көшті, ол алғаш рет «Telepathic Surgery» альбомындағы «Chrome Plated Suicide» әнінде қолданылды және содан бері қолданып келеді. 1990 жылы топ Warner Bros. Records компаниясының назарына ілігіп, лейбл өкілі олардың концертін көргеннен кейін дереу келісімшартқа қол қойды (Оклахома штатының Норман қаласындағы American Legion Hall залында пиротехниканы қолдану арқықынша залды өртеп жіберуге айналдырған).
Warner Bros. (Hit to Death in the Future Head to Clouds Taste Metallic) компаниясына қол қойды (1991-1996)
1991 жылы топ өзінің үлкен лейблдегі тұңғыш альбомын – Hit to Death in the Future Head жазуға кірісті. Альбомның шығуы Майкл Каменнің «Бразилия» фильміне жазған музыкасынан алынған үзіндіні «You Have to Be Joking (Autopsy of the Devil's Brain)» трекінде пайдаланғандықтан, шамамен бір жылға тоқтатылды, себебі оны ресми түрде қолдануға рұқсат алу процесі ұзаққа созылды. Осы альбом жазылғаннан кейін Донахью Mercury Rev тобына көңіл бөлгені үшін, ал Робертс шығармашылық дауларға байланысты топтан кетіп қалды. Олардың орнына сәйкесінше Рональд Джонс пен Стивен Дрозд келді. 1993 жылы «Спутник жүрегінен хабарламалар» (Transmissions from the Satellite Heart) альбомын шығарды. Дейв Фридманның қатысуынсыз шыққан соңғы студиялық альбом осы болды, ал бұрынғы «In a Priest Driven Ambulance» альбомынан бері оның қатысуы болмаған еді. Альбомның және «She Don't Use Jelly» синглының сәттілігінің арқасында топ төрт танымал телесериалда көрсетілді: «Беверли-Хиллз, 90210», «Дэвид Леттерменмен кеш», «Charmed» және «Beavis and Butt-head». Осы альбомның табысы ұзақ гастрольдік турларға алып келді, олар Red Hot Chili Peppers және Candlebox топтарының алдында өнер көрсетті. «Clouds Taste Metallic» альбомы 1995 жылдың соңында көптеген сыншылардың мақтауына ие болды, бірақ ол өзінің алдыңғы альбомының коммерциялық сәттілігіне жете алмады. Бір жылдық «Clouds» турнесінің және «Transmissions» альбомын қолдау үшін үш жылдық турнелердің шаршаушылығы 1996 жылдың соңында Джонстың топтан кетуіне ықпал етті. Ол ауыр агорафобиядан зардап шегіп жүргені айтылды, бірақ «Fearless Freaks» деректі фильмінде Дроздтың есірткіге тәуелділігіне байланысты оның алаңдаушылығының күшейгені себеп болғаны көрсетілді. 2014 жылдың қыркүйегінде топ Джонсқа және оның музыкасының олардың дамуына тигізген әсеріне құрмет көрсетіп, «Transmissions from the Satellite Heart» альбомын First Avenue сахнасында тікелей орындады. 2015 жылдың ақпан айында олар сол жерде «Clouds Taste Metallic» альбомын орындады. Кейіннен, желтоқсан айында «Heady Nuggs: 20 Years After Clouds Taste Metallic 1994–1997» атты 20 жылдық мерекелік жинақ шығарылды.
Заирека (1997-1998)
Джонстың келіп кетуі және стандартты "рок" музыкасына деген жалпы наразылық топтың қалған үш мүшесінің бағытын өзгертіп, эксперименталды Zaireeka (1997) альбомын жасауына әкелді. Бұл альбомды бір мезгілде төрт CD плеерде ойнату арқылы тыңдауға арналған төрт дискілік жинақ. Музыкаға дәстүрлі музыкалық элементтер және "табылған" дыбыстар (конкреттік музыкадағыдай) енгізілді, олар көбінесе студиялық электроникамен күшті өңделді. Бұл жобаны дамыту барысында топ "автотұрақ эксперименттерін", содан кейін "бумбокс эксперименттерін" жүргізді. Автотұрақ эксперименттерінде 40 еріктіге топ жасаған кассеталар берілді, оларды бір уақытта көліктерінің стерео жүйелерінде ойнау керек болды. "Бумбокс эксперименттерінде" 40 еріктіден тұратын оркестр, модификацияланған "бумбокс" типті магнитофондармен "дирижерлік етілді" – Уэйн Койн олар ойнатып жатқан таспаның дыбысын күшейтуге, жылдамдығын немесе тонын өзгертуге бағыт берді (таспаның өзі топпен құрастырылған). Осы арада, бірқатар қайғылы оқиғалар топты қоршады (1999 жылғы "The Spiderbite Song" әнінде айтылғандай). Дроздтың қолы, оның айтуынша, жәндік шаққаннан (бірақ шындығында героин қолдану салдарынан абсцесс пайда болған) қажетсіз ампутацияланды, Ивинс басқа көліктен ұшып келген дөңгелектің алдыңғы әйнегіне тигеннен кейін бірнеше сағатқа машинасына қамалып қалды, ал Койннің әкесі ұзаққа созылған қатерлі ісіктен қайтыс болды.
Негізгі ағымындағы жетістік (The Soft Bulletin және Йошими қызғылт роботтармен шайқасады) (1999-2002)
Олардың тәжірибелік ізденістері баспасөзде қамтылғанымен, нағыз табысқа 1999 жылы жарық көрген The Soft Bulletin альбомымен жетті. Альбом дәстүрлі, құлаққа жағымды мелодияларды синтетикалық скрипкалармен, гипнотикалық, мұқият өңделген ритмдермен, күркіреген барабандармен және ерекше, бірақ философиялық лирикамен (алдыңғы альбомдарға қарағанда әлдеқайда күшті орындалған) үйлестіріп, жылдың андеграунд хиттерінің біріне айналды, тіпті бүкіл онжылдықтың ең үздік альбомдарының бірі деп есептелді. Көптеген музыка сыншылары Beach Boys-тың Pet Sounds альбомымен салыстырды, себебі оларда гармония мен оркестрлік дыбыстар бар. The Soft Bulletin синтезаторларды, барабан машиналарын, дыбыс эффекттерін және студиялық өңдеулерді жиі пайдаланды. Альбом жарық көргеннен кейін Койн: «Егер біреу маған қандай аспапта ойнайсыз десе, мен жазба студиясын айтар едім» деді. Альбомның күрделілігі мен шығындылығына байланысты оны қосымша музыканттармен тікелей орындау қиын болғандықтан, топ үш мүшеден тұратын құрамымен гастрольдеуді және топ мүшелері тікелей орындамайтын бөліктерді толтыру үшін алдын ала жазылған музыканы кеңінен пайдалануды шешті. Бұл шешім барабаншы Дроздтың барабан ойнаудың орнына негізгі құрал ретінде пернелі аспаптар мен гитараны таңдауына себеп болды. Содан кейін, топ Стивеннің ескі әндерінде барабан ойнаған видеоларын көрсетуге бел буды, сондықтан Клиф Скёрлок барабан мен перкуссияға қосылды, ал Дрозд гитара, пернелі аспаптар, бас (бас ойнағанда Ивинс пернелі аспапта ойнайды), барабан және кейде вокалмен айналысты, ән салғанда Койн гитара, пернелі аспаптар мен термен ойнайды. Көрермендердің әсерін күшейту және The Soft Bulletin альбомының дыбысын дәл қайта беру үшін топ «Құлақтың концерті» концепциясын жасады. Шоу кезінде аз қуатты FM таратушы орнатылды, концерт бір мезгілде шағын Walkman стиліндегі қабылдағыштар мен көрермендерге тегін берілген құлаққаптар арқылы таратылды. Бұл, теория бойынша, көрермендерге толыққанды тікелей эфирдің қуатын сезіне отырып, дыбыстың айқындығын арттыруға мүмкіндік береді. Бұл идея алғаш рет 1999 жылдың наурыз айында Техас штатының Даллас қаласында және Остин қаласында өткен South by Southwest конференциясында таныстырылды, содан кейін International Music Against Brain Degeneration Revue турнесінде қолданылды. Турде жапондық Cornelius, Sebadoh, Robyn Hitchcock, Sonic Boom's E. A. R. және IQU топтары өнер көрсетті. Үш жылдан кейін, 2002 жылдың жазында Flaming Lips Cake және Modest Mouse топтарымен бірге Unlimited Sunshine Tour-ға қатысты. Олар сонымен қатар Yoshimi Battles the Pink Robots толық альбомын шығарды, ол сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Альбомда қонақ музыкант Йошими П. Вэ (альбомның атау трегіне шабыттандырған) қатысты және The Soft Bulletin-ге қарағанда электронды аспаптарды және компьютерлік өңдеулерді жиі пайдаланды. Yoshimi Flaming Lips-тің шамамен жиырма жылдық мансабындағы алғашқы сындық және коммерциялық табысы деп есептеледі. Альбомдағы соңғы трек "Approaching Pavonis Mons by Balloon (Utopia Planitia)" 2003 жылы "Үздік рок-инструментальдық орындау" номинациясы бойынша Грэмми сыйлығын жеңіп алды, ал 2006 жылдың 10 сәуірінде альбом алтын сертификатқа ие болды. 2007 жылдың наурыз айында топ сценарист Аарон Соркинмен бірлесіп, альбом негізінде Бродвей мюзиклін жасайтындарын хабарлады. 2012 жылдың қаңтарында Pitchfork TV The Soft Bulletin туралы 45 минуттық деректі фильмді жариялады. Деректі фильмде мүшелердің, продюсер Дейв Фридманның және менеджер Скотт Букердің сұхбаттарымен қатар, сирек архивтік фотосуреттер мен бейнелер көрсетілді. Сол жылы Yoshimi Battles the Pink Robots альбомы альбом жарық көргеннен кейін бірнеше жылдық дамыту жобасынан кейін мюзиклге айналдырылды. The Soft Bulletin және Yoshimi Battles the Pink Robots екеуі де DVD Audio форматында жарық көрді. «Йошими» альбомының табысынан кейін Стивен Дрозд героинге тәуелділіктен арылды. Бұл шешімге Дрозд пен Уэйн Койн арасындағы физикалық жанжал себеп болды.
Дамыған табыстылық (Мистикамен соғыста) (20022006)
Жошими мен The Soft Bulletin-ден кейін көп ұзамай Flaming Lips бұрынғы альбомының роботтық тақырыбындағы екі EP шығарды, онда Жошими, Fight Test және Ego Tripping at the Gates of Hell әндерінің ремикстері бар. Олар Thievery Corporation альбомының The Cosmic Game альбомындағы "Marching the Hate Machines (Into the Sun)" трегінде де пайда болды. 2002 жылы олар The Chemical Brothers тобымен жұмыс істеуге шақырылды. Стивен Дрозд жетекші вокал орындады, ал Уэйн Койн "The Golden Path" синглінде қосымша вокал орындады, ол The Chemical Brothers жинақ альбомы Singles 93 03-ке енді. 2002 жылы олар әнші Бектың Sea Change турнесінде ашылу актісі ретінде, сондай-ақ қосалқы тобы ретінде өнер көрсетті. 2004 жылдың жазында Flaming Lips 2004 жылғы Lollapalooza турнесінде Sonic Youth және Моррисси сияқты әртістермен бірге бас шаралардың бірі болары туралы хабарланды, бірақ кіріс жетіспеуіне байланысты тур жойылды. Сондай-ақ 2004 жылы топ "SpongeBob and Patrick Confront the Psychic Wall of Energy" әнін "SpongeBob SquarePants Movie" фильмінің саундтрегі үшін жазды. Концерттерді жоюдан кейін топ продюсер Дэйв Фридманмен бірге Tarbox Road студиясына кіріп, өздерінің он бірінші альбомын, "At War with the Mystics" альбомын жасауға кірісті. Альбомның мақсаты соңғы альбомдарға қарағанда көбірек гитараға негізделген және ауыр жұмыс болуы, сонымен қатар бұрынғы шығармаларына қарағанда саяси саналы мәтіндерді қамтуы болды және ол 2006 жылдың сәуірінде аралас, бірақ көбінесе оң пікірлермен шығарылды. 2005 жылы топ "Fearless Freaks" атты деректі фильмнің тақырыбы болды, онда Гибби Хейнс, The White Stripes, Бек, Кристина Риччи, Лиз Пхейр, Джульетт Льюис, Стив Бернс, Starlight Mints және Адам Голдберг сияқты басқа да суретшілер мен танымал тұлғалар қатысты. Сол жылы Flaming Lips "Killer Queen: A Tribute to Queen" альбомына "Bohemian Rhapsody" әнінің нұсқасын қосты. Сондай-ақ осы жылы Flaming Lips "VOID (Video Overview in Deceleration)" DVD-ін шығарды, онда 1991 жылы Warner Bros-пен келісімшарт жасасқаннан бергі барлық музыкалық видеолары тіркелген. 2005 жылдың қазан айында Flaming Lips видео ойынының саундтрегі үшін "If I Only Had a Brain" әнінің каверін жазды. Сонымен қатар, топ 2005 жылғы "Wedding Crashers" фильмінің саундтрегі үшін "Mr. Ambulance Driver" атты жаңа ән шығарды (әннің сәл өңделген нұсқасы жаңа жазбаға енді). Топ "At War With the Mystics" альбомынан екі сингл шығарды: "The W. A. N. D.", ол Dell жарнамасында пайда болды және бастапқыда 2006 жылдың басында тек жүктеуге арналған сингл ретінде шығарылды, және "The Yeah Yeah Yeah Song", ол Ұлыбританияның сингл тізімінде ең жоғары жетістікке жетіп, 16-шы орынды иеленді. Сол жылы Ұлыбританияда "It Overtakes Me" атты 4 тректік EP шығарылды. Альбомдағы жалғыз аспаптық шығарма "The Wizard Turns On The Giant Silver Flashlight and Puts on His Werewolf Moccasins" 2006 жылғы "Грэмми" сыйлығын "Үздік рок аспаптық орындау" номинациясында жеңіп алды, бұл "Lips" тобының осы санатта екінші рет номинацияланып, жеңіске жеткені болды. 2006 жылдың 4 сәуірінде "At War with the Mystics" альбомы шыққаннан кейін, топ альбомды қолдау үшін Ұлыбританияда гастрольдік сапарға шықты, онда Royal Albert Hall-да финалдық концерт пен O2 Wireless фестивалінде өнер көрсетті. Лидс фестиваліндегі концертте топ ұзақ жылдардан бергі жанкүйерлері болған The Who тобының алдында өнер көрсетті. Топ 2006 жылдың күзінде Монреальде, Торонто аралдарындағы Виргин фестивалінде, Атлантик-Ситидегі House of Blues клубында, Берлингтондағы Вермонт университетінде, туған қаласы Оклахома-Ситиде, Остиндегі Austin City Limits Music Festival фестивалінде, Нью-Йоркте және басқа да бірнеше қалаларда гастрольдік сапарларын жалғастырды. Оклахома-Ситидегі үйге оралу концерті Zoo Amphitheater амфитеатрында өтті, онда жаңа НЛО сахналық реквизиті таныстырылды және ол U. F. O. s at the Zoo концерттік DVD-сіне материал ұсынды. 2006 жылдың қарашасында Оклахома-Ситидің сол кездегі мэрі Мик Корнетт топтың есімімен қала орталығындағы бір аллеяны атауды ұсынды. Винс Гилл мен Чарли Кристианға да қала тарапынан көшелерге ат қою жоспарланған. Flaming Lips аллеясы Оклахома-Ситидің ойын-сауық ауданының орталығында, Бриктаунда орналасқан. 2007 жылы ресми түрде ашылу кезінде Койн Оклахома-Сити туралы былай деді: "Менің ойымша, біз Америкадағы ең крутой қалаға айналуға бет бұрып жатырмыз".
Марстағы Рождество (2008)
2001 жылы Flaming Lips "Марстағы Рождество" атты төмен бюджетті тәуелсіз фильмді түсіруді бастады. Фильмнің түсірілімі 2005 жылдың қыркүйек айының соңында аяқталды және 2008 жылдың 25 мамырында Sasquatch! музыка фестивалінде көрсетілді. Фильм Марс бетінде құрылған колонияның алғашқы Рождествосының оқиғасын айтады. Фильмнің сценарийін Уэйн Койн жазды, ал режиссерлік жұмысын Уэйн Койн, Брэдли Бизли және Джордж Солсбери бірлесіп жасады, фильмде топ мүшелері мен олардың достары түсті. 2008 жылдың жазында топ фильмді Америкадағы рок фестивальдеріне алып жүріп, оны осы мақсат үшін сатып алынған үлкен цирк шатырында көрсетті. Фильм 2008 жылдың 11 қарашасында DVD форматында шықты, бірге Flaming Lips жазған және орындаған саундтрекпен бірге. Топ 2007 жылдың 7 тамызында өздерінің алғашқы концерттік DVD-ін, "UFO's at the Zoo: The Legendary Concert in Oklahoma City" шығарды. Сондай-ақ, топ 2007 жылғы бірнеше фильмнің саундтректеріне өзінің әндерін қосты, оның ішінде "The Supreme Being Teaches Spider Man How to be in Love" ("Жоқетпейтін адам 3") үшін, "I Was Zapped by the Super Lucky Rainbow" ("Сәттілік, Чак") үшін, "Love the World You Find" ("Мистер Магориумның керемет дүкені") үшін, және "Maybe I'm Not the One" және "Tale of the Horny Frog" ("Жүрек ауруы") үшін.
Оклахоманың ресми рок-жыры (2009)
2009 жылдың наурыз айында «Сен түсінесің бе??» әні Оклахома штатының ресми рок-әні деп жарияланды. Он әннен құралған тізім халыққа дауыс беруге ұсынылды, ал 21 000 дауыстың шамамен 51%-ы «Сен түсінесің бе??» әніне берілді. Оклахома Сенаты бұл шешімді бірауыздан мақұлдады. Бірақ Оклахома штатының Өкілдер палатасы бұл таңдауды растай алмады, себебі Өкіл Майк Рейнольдс (R, Оклахома-Сити) топты тілінің келеңсіздігі үшін сынады, ал Өкіл Кори Холланд (R, Марлоу) Майкл Ивинстің наурыз айындағы жариялау рәсіміне қызыл футболкасымен, сары балға мен орақ белгісімен келгеніне «нағыз ренжідім» деді. Дегенмен, сол кешкісін Оклахома губернаторы Брэд Генри бұл әнді ресми рок-әні деп жариялайтын жарлыққа қол қоятынын мәлімдеді. Генри 20 жылдан бері Flaming Lips тобының «шығармашылық, көңілді және ойландыратын рок музыкасын» жасап келе жатқанын айтты. «Flaming Lips тобының музыкасы Грэмми сыйлығына ие болды, әлемдік сыншылардың жоғары бағасын алды және бүкіл әлемде жанкүйерлерге ие», - деді губернатор. «Олар өз туған штатының мақтан тұтатын елшілері, және бұл ән халықтың таңдауы болғандықтан, мен осы дауысқа құрмет көрсетуге ниеттімін». Алайда, 2013 жылы республикалық губернатор Мэри Фэллин Брэд Генридің 2011 жылы қызметке келген кездегі жарлығын жаңартпау арқылы бұл мәртебені жойғанын хабарлады. 2006 жылы Оклахома-Ситидегі бір көшеге топтың аты берілген еді.
Эмбриональды және Айдың қараңғы жағы (2009)
2009 жылы топ өзінің он екінші студиялық альбомын және бірінші қос альбомын – Embryonic шығарды. Бұл альбом топтың Billboard тізілімінің топ-10-ға енген алғашқы альбомы болды және жаңа бағыты үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Жазу жұмысының соңында топқа Дерек Браун клавишалар, соққы аспаптары мен гитарада қосылды. Сол жылдың желтоқсан айында топ жылының екінші альбомын және жалпы он үшінші альбомын шығарды – The Flaming Lips and Stardeath and White Dwarfs with Henry Rollins and Peaches Doing The Dark Side of the Moon. Бұл Pink Floyd-тың The Dark Side of the Moon альбомының трек бойынша трекке қақпағы, ол Stardeath and White Dwarfs тобымен бірлесіп жазылды және Генри Роллинс пен Пичестің қатысуымен толықтырылды. Альбом 2010 жылы винил және CD форматтарында жарық көрді. 2010 жылы топ "I Can Be a Frog" әнін Nick Jr. телеарнасының Yo Gabba Gabba! бағдарламасында орындады.
2011 жылғы релиздер
2011 жылдың қаңтар айында Lips жыл бойы әр ай сайын жаңа ән шығаратынын мәлімдеді. Ақпан айында олар "Two Blobs Fucking" атты алғашқы тректі жариялады. Ән YouTube-та 12 бөлек жазба ретінде сақталған және қалай болса солай естілуі үшін бір уақытта ойнатылуы керек. 2011 жылдың наурыз айында Lips Neon Indian тобымен бірлесіп The Flaming Lips EP-ін шығарды. Сәуір айында топ Gummy Song Skull EP EP-ін шығарды, ол 7 фунт салмақты, ішінде желімді миы бар, желімді аюдан жасалған бас сүйек, және ішінде 4 ән бар флеш-дискіні қамтиды. Бұл шығарылым өте шектеулі болды, бірақ жарық көргеннен кейін көп ұзамай интернетке тарады. Мамыр айында топ Prefuse 73 тобымен бірлесіп екінші EP, The Flaming Lips EP-ін шығарды. Ол төрт әннен тұрады және бұрынғы Neon Indian EP-сі сияқты, өте шектеулі санда, әртүрлі түсті, бірегей дискілерден тұрады. Бұл EP топтың ресми сайтында қысқа уақытқа қолжетімді болды, бірақ сатылымға шығарылғаннан кейін көп ұзамай сатылып кетті. Маусым айында топ бірнеше жаңа шығарылымдар жасады, алғашқысы – The Soft Bulletin: Live la Fantastique de Institution 2011, топтың 1999 жылғы The Soft Bulletin альбомының студиядағы тікелей жазбасы, ол марихуана дәміндегі миы бар флеш-дискіде, ал құлпынай дәміндегі желімді бас сүйек ішінде сақталған. Бұл концерт 14 және 15 маусымда Голливуд Forever Cemetery-де өткен екі кештік шарада ғана қолжетімді болды. Бұл шара екі түннен және бір таңнан тұратын арнайы іс-шара болды, онда олар бір түні The Soft Bulletin альбомын толығымен орындады, ал екінші түні The Dark Side of the Moon альбомының жаңа өңделген нұсқасын орындады және Эдвард Шарп пен Магниттік Нөлдер тобымен бірлесіп "Do You Realize??" әнін таңға қарай орындады. Сондай-ақ, бұл флеш-дискіде "Everyone You Know Someday Will Die" атты әндер жинағы бар, онда топтың мансабының барлық кезеңдерінен әндер және жаңа жазылған кіріспе бар. Маусым айындағы соңғы шығарылым – Gummy Song Fetus EP, ол желімді аюдан жасалған, иісті жатын ұрыққа салынған флеш-дискідегі үш әннен тұрады. Шілдеде топ Lightning Bolt тобымен бірлесіп The Flaming Lips with Lightning Bolt EP-ін шығарды, онда "I Wanna Get High But I Don't Want Brain Damage" және "Working at NASA on Acid" әндері бар. Бұл EP алдыңғы екі бірлескен EP сияқты, әртүрлі түсті винилде шығарылды. Тамыз айының соңында топ "I Found a Star on the Ground" атты алты сағаттық әнді жаздыратынын мәлімдеді. Бұл ән және тағы екі ән қыркүйек айында анимациялық бейнелермен жабдықталған дискілер жинағымен бірге шығарылды. Бұл шығарылым ресми түрде Strobo Trip деп аталды. "I Found a Star on the Ground" әнінде Шон Леннон қатысты, ол 2011 жылдың басында Lips тобының концертінде өнер көрсеткен. Әнде Леннон Оклахома қаласының SPCA және Орталық Оклахома университетінің Қазіргі заманғы музыка академиясына 100 доллар көмектескен адамдардың 212 есімін оқыды. 2011 жылдың 31 қазанында түн ортасында "7 Skies H3" атты 24 сағаттық ән жарық көрді. Ән топпен құрылған арнайы сайтта үздірілмейтін аудио ағыны ретінде тікелей эфирде ойнатылды және 13 данамен шектелген, нағыз адам бас сүйегіне салынған қатты дискі ретінде сатып алуға қолжетімді болды. 2011 жылғы топтың соңғы шығарылымы – The Flaming Lips with Yoko Ono/Plastic Ono Band 12" EP, ол тек Оклахома Ситидегі топтың жылдық Жаңа жылдық концерттерінде сатылды.
Heady Fwends, Гиннес рекордтары және басқа да ынтымақтастықтар (2012)
Warner Bros. Records-пен бұрынғы келісімшарты 2011 жылы аяқталып, топ 2012 жылдың басында АҚШ үшін Warner Bros. Records, ал Еуропа үшін Bella Union компаниясымен жаңа келісімшартқа отырды. Осы жаңа келісімдер бойынша алғашқы шығарылым – The Flaming Lips and Heady Fwends альбомы, ол бастапқыда 21 сәуірде Record Store Day күні шектеулі винилдік жинақ ретінде жарық көрді. Альбомда Kesha, Nick Cave және Erykah Badu сияқты әртістермен жасалған бірлескен жұмыстар бар. American Songwriter журналына берген сұхбатында Койн: «Біз әр ай сайын музыка шығарып тұрғандықтан, әр айда «Міне, тағы төрт The Flaming Lips әні» деу бізге сәл жалықтыратын сияқты көрінді. Сондықтан «Достарымызды шақырып, бірлесіп жұмыс істейік, не болады көрейік» дедік» деді. Альбомның кеңейтілген нұсқасы 26 маусымда АҚШ-та және 30 шілдеде Еуропада CD және цифрлық форматта жарық көрді. The Flaming Lips, 27 және 28 маусымда 24 сағат ішінде өткізілген 8 концертпен Jay Z-дің Гиннес рекордтарын жаңартты. Бұл әрекет O Music Awards аясында жүзеге асты және 24 сағат бойы онлайн режимінде тікелей эфирде көрсетілді. Әрекет 27 маусым күні Мемфисте түстен кейін басталып, 28 маусым күні Нью-Орлеанда түстен кейін аяқталды, соңғы концертке 20 минут қалғанда. Концерттерде Grace Potter and the Nocturnals, Neon Indian, Linear Downfall, Phantogram және HOTT MT сияқты қонақ әртістер өнер көрсетті. Гиннес ережелеріне сәйкес, кемінде 15 минуттан тұратын концерттерде арнайы каверлер, топтың бұрын орындамаған немесе сирек орындаған әндері және Heady Fwends альбомынан жаңа әндер орындалды. 2012 жылдың қараша айында топтың Lovely Sorts of Death Records лейблы King Crimson-ның In the Court of the Crimson King альбомын Stardeath and White Dwarfs, Linear Downfall, New Fumes және Space Face тобымен бірлесіп, винилдік форматта және өздерінің «Satellite Heart Radio» веб-сайтында Playing Hide and Seek with the Ghosts of Dawn деген атпен қайта жариялады. Олар сонымен қатар Kesha-ның Warrior альбомында («Past Lives») және Lipsha жұмыстарында қатысты. Ол олардың бірлескен альбомдарында да өнер көрсетті.
Майли Сайрус және оның өлі Петз (2015)
2015 жылдың 30 тамызында 2015 MTV Video Music Awards сыйлық беру салтанатын өткізгеннен кейін Майли Сайрус «Майли Сайрус және оның Dead Petz» альбомын, Сайрус пен Flaming Lips бірлесіп жазған 23 тректен тұратын, тегін, эксперименталды альбомды онлайн ағым арқылы қолжетімді екенін хабарлады. Койн бұл альбомды Pink Floyd пен Portishead үйлесімі деп сипаттап, Сайрустың поп музыкасының «сәл данарақ, қайғылырақ, шыншыл нұсқасы» екенін айтты.
Ози Млоди, Король аузы және Американдық бас (2016 қазіргі)
Tarbox Roads Studio веб-сайтына сәйкес, Flaming Lips 2016 жылдың 27 қаңтарында Дейв Фридманмен жаңа альбом жазуды бастады. Даниялық Regnsky музыка блогына берген маусым айындағы сұхбатында Уэйн Койн жаңа альбом 2017 жылдың қаңтарында шығатынын айтты, тіпті олар оны бастапқыда 2016 жылдың қазанында шығаруды жоспарлаған болатын. Уэйн Койн кейін Consequence of Sound журналына берген қыркүйек айындағы сұхбатында 2017 жылдың басында жаңа альбом шығаратынын растады. 20 қазанда топ 2017 жылдың қаңтарында альбомның шығарылатын күнін ресми түрде жариялады. Топ "роктың ең керемет қышқылды кештік тойы" деп сипатталған, "шарлармен, атқыш құралдарымен және жап-жарқын визуалды эффектілермен" бірге гастрольдік сапарға шықты. 2017 жылдың 13 қаңтарында Flaming Lips тобының он төртінші альбомы Oczy Mlody жарық көрді, және оған Майли Сайрус қонақ ретінде қатысты. Альбом Ұлыбритания мен АҚШ-та чарттарға енді. Record Store Day күні, 2017 жылдың 22 сәуірінде Flaming Lips International Space Station Concert for Peace атты жеті тректен тұратын Oczy Mlody альбомының тіріде орындалғандай жазылған нұсқасын шығарды. Топтың келесі студиялық альбомы King's Mouth 2019 жылдың 13 сәуірінде Record Store Day күні жарық көрді. The Clash және Big Audio Dynamite тобының Мик Джонсы альбомды баяндайды; Уэйн Койн Джонс туралы "ол дерлік барлық әндерде бар, бұл шынымен сенімсіз" деді. 2019 жылдың соңында Койн мен Дрозд гараж-рок дуэті Deap Vally-мен бірлесіп, жаңа топ – Deap Lips құрды. Жобаның өз атымен аталатын тұңғыш альбомы 2020 жылдың 13 наурызында шықты. 2020 жылдың 23 наурызында Дрозд тобының он алтыншы студиялық альбомы American Head жаз айында шығатынын хабарлады. Топ альбомның шығарылу күнін 2020 жылдың 11 қыркүйегінде, ал 6 маусымда "My Religion Is You" синглын жариялады. COVID-19 пандемиясы кезінде топ 2020 жылдың 12 қазанында Оклахома-Ситидегі туған қаласында концерт берді, мұнда олар толығымен адам өлшемді үрлейтін шарлардың ішінде болды. Көрермендер де пластикалық шарлармен қорғалды. Олар осылай Stephen Colbert Show-да және 2021 жылы өнер көрсетті. 2021 жылдың 16 тамызында Джейк Ингаллс өзінің Instagram парақшасында топтан жақсы қарым-қатынаста кету туралы хабарлады. Сондай-ақ тамыз айында Койн өзінің Instagram-да Майкл Ивинс енді топта жоқ екенін, Койн бастапқы мүше ретінде жалғыз қалғанын мәлімдеді. Мика Нельсон соңғы концерттерде бас-гитарада ойнады. Бірақ көп ұзамай оның орнына Томми Маккензи келді, ол 2021 жылы топқа қосылды. 2021 жылдың қараша айында топ 13 жасар канадалық музыкант Нелл Смитпен бірлесіп Where the Viaduct Looms альбомын шығарды. Альбом австралиялық музыкант Ник Кейвтің тоғыз әнін қамтиды.