2002 жылғы АҚШ-тағы бала ұрлығы оқиғасы

Кіріспе

2002 жылы АҚШ-та бала ұрлау оқиғасы

Елизавета Энн Смарт 2002 жылдың 5 маусымында Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласының Федерал-Хайтс ауданындағы үйінен 14 жасында Брайан Митчелл тарапынан ұрланды. Ол Митчелл мен оның әйелі Ванда Барзидің тұтқынында Солт-Лейк-Ситидің шетінде, кейін Калифорния штатының Сан-Диего округінде ұсталды. Оның тұтқындалуы шамамен тоғыз айға созылды, содан кейін ол үйінен шамамен 29 шақырым қашықтықтағы Санди қаласында табылды. Смарт Митчелл тарапынан пышақпен қорқытып үйінен әкелінді, ал оның кіші қарындасы Мэри Кэтрин ұйықтап жатқандай болып көрінді. Өзін діни уағыздаушы деп санайтын Митчелл Смартты Барзимен бірге орман ішіндегі лагерде ұстап, бірнеше рет зорлады. Тұтқында болған кезінде Смарт ақ халат киіп, түрлі жағдайларда тұтқынға алушылармен бірге көшеде жүрді, көбінесе онымен байланысқа түскендер танымай қалды. Ұрлануынан және құтқарылуынан кейін Смарт жоғалған адамдар мен жыныстық шабуыл құрбандарының жақтасы болды. Барзи 2009 жылы ұрлаудағы рөлі үшін 15 жылға сотталды, бірақ 2018 жылдың 19 қыркүйегінде бұрын есепке алынбаған мерзімі үшін мерзімінен бұрын босатылды. Митчеллге сот-психологтар антиәлеуметтік және нарциссистік тұлғалық бұзылысы диагнозы қойылды. Оның сотқа қатысуға қабілеттілігі туралы ұзақ даулар бірнеше жылға созылды, содан кейін 2010 жылы ол психикалық жағынан қабілетті деп танылды. Митчелл 2011 жылы шартсыз мерзімге бас бостандығынан айырылды.

Ұстап кеткендердің шығу тегі

Смартты ұрлағандардың бірі Брайан Дэвид Митчелл 1953 жылы 18 қазанда Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласында дүниеге келді. Оның анасы мұғалім, әкесі әлеуметтік қызметкер болған. Митчеллге жыныстық қатынас туралы үйрету үшін, оның әкесі жасөспірім баласына медициналық журналдан ашық суреттерді көрсетті, және оған тәуелсіздік туралы үйрету үшін, ол Митчеллді Солт-Лейк-Ситидің таныс емес жерлеріне апарып, оны үйге қайтатын жолды табуға қалдырды. 16 жасында Митчелл өзін балаға көрсетті, содан кейін оны жасөспірімдер үйіне жіберді. Он тоғыз жасында ол он алты жасар Карен Майнорға үйленді, екеуінің екі баласы болды. Ажырасудан кейін Майнор екі баланың да қамқорлығын алды, содан кейін Митчелл балаларымен бірге Нью-Гэмпширге уақытша қашып кетті. Митчеллдің ересекте есірткі мен алкогольді көп қолданғаны бар еді; Солт-Лейк-Ситиге оралғаннан кейін, ол миссионерлік сапардан жаңа ғана оралған ағасынан тәбетті іздеуге талпынды. Солт-Лейк-Ситиде Митчеллдің екінші әйелі Деббимен тағы екі баласы болды, оның өзі бұрынғы некеден үш баласы болды. Дебби Митчеллдің некеде зорлық-зомбылық жасағанын айтып, 1984 жылы ажырасып кетті. Олардың ажырасуынан кейін Дебби Митчеллдің үш жасар ұлын жыныстық тұрғыдан қорлаған деп мәлімдеді; бұл талапты медициналық тұрғыдан растауға болмайды, бірақ Митчеллдің болашақтағы балаларымен кездесулері Бала және отбасы қызметі бөлімінің бақылауында болады. Деббидің бұрынғы некедегі бір қызы кейін Митчеллдің оны төрт жыл бойы жыныстық қатынаста қорлап келгенін айтады. Митчелл мен Барзи екеуі де ЛДС шіркеуінде белсенді болды. Ақырында Митчелл "Иммануил" деген атпен жүріп, өзі аян көрген Құдайдың пайғамбары екенін айтады. Барзи "Хефзиба" деген атпен таныса бастады, екеуі солт-лейк-ситидің орталығында уағыздайтын. Митчелл өзін Исаның бейнесіне ұқсас етіп көрсетті, ақ шапан мен шапан киіп, сақал өсірді. Ол 14 жасар Элизабетті 9 жасар Мэри Кэтринмен бірге жатқан бөлмеден ұрлап әкетті. Мэри Кэтрин оянып, бірақ ұйықтап жатқандай болды, кейіннен ол былай деп хабарлады: Ер адам ақ түсті, оның ағасы Чарльздің биіктігі (5 фут 8 дюйм; 172 см), шамамен 40 жаста, ашық түсті киім киіп, гольф шапқырымен (әрине, ол қара түсті киіп, гольф шапқыры жоқ және 48 жаста). Оның қолында қара шашы бар екен. тергеу барысында полиция құпия сақтаған факт. Елизавета аяқ саусағын орындыққа соғып, "ау" деп айтқанынан кейін, ер адам оған "Сіз үндемегеніңіз жақсы, мен сізге зақым келтірмеймін" деген сияқты нәрсе айтты. Сонда әпкесі Елізабет: "Бұл неменеге?" - деп сұрады. Бірақ ол "аянбау үшін" дегенді ойлады. Ер адам тыныш және жұмсақ тіпті және әдемі киінген. Мэри Кэтрин Елизавета мен ұрлаушы кеткен деп ойлағанда, ата-анасының жатын бөлмесіне кіруге тырысты, бірақ Митчелл мен Елизаветаның көрінуімен ғана болды, олар отбасының жігіттерінің жатын бөлмесінен тыс жерде болды. Ол қайтадан төсегіне кіріп, екі сағаттан астам уақыт бойы жасырынған. Бірақ ата-анасы оның түс көріп жатқанын ойлап, пышақпен кесілген терезе шымылдықтарын тапқанша, оған сенбеді.

One of Smart's abductors, Brian David Mitchell, was born on October 18, 1953, in Salt Lake City, Utah, the third of six children in a Mormon family. His mother was a teacher and his father was a social worker. In order to teach Mitchell about sex, his father reportedly showed his adolescent son explicit photos from a medical journal, and, in order to teach him about independence, he would drive Mitchell to unfamiliar parts of Salt Lake City, and drop him off, leaving him to find his way home. At age 16, Mitchell exposed himself to a child, and was sent to a juvenile hall. At nineteen, he married sixteen year old Karen Minor, with whom he had two children. After their divorce, Minor was awarded custody of both children, after which Mitchell temporarily fled with the children to New Hampshire. Mitchell had a history of drug and alcohol abuse in his adult life; upon returning to Salt Lake City, he was inspired to seek sobriety by his brother, who had recently returned from a mission. In Salt Lake City, Mitchell had two additional children with his second wife, Debbie, who herself had three children from a previous marriage. Debbie alleged that Mitchell was abusive during their marriage, and they divorced in 1984. After their separation, Debbie alleged that Mitchell had sexually abused their three year old son; the claim could not be medically confirmed, but Mitchell's future visitations with his children were ordered to be supervised by the Division of Child and Family Services. One of Debbie's daughters from her previous marriage would later claim that Mitchell had sexually abused her for four years. Together, Mitchell and Barzee were actively involved in the LDS Church. Eventually Mitchell began going by the name "Immanuel," claiming to be a prophet of God who experienced visions. Barzee began going by the name "Hephzibah," and the two would panhandle and preach in downtown Salt Lake City. Mitchell presented himself in an image that was akin to the image of Jesus, dressing in white robes and tunics, and growing a beard. He abducted 14 year old Elizabeth from the bedroom she shared with Mary Katherine, Elizabeth's nine year old sister. Mary Katherine was awakened but pretended to be asleep, and later reported that:
The man was white, about the height of her brother Charles (5 ft 8 in; 172 cm), about 40years of age, and wearing light colored clothes and a golf hat (he was in fact actually wearing black, did not have a golf hat, and was 48years of age). The man had dark hair, and also had dark hair on his arms and on the backs of his hands. a fact kept secret by the police during the investigation. When Elizabeth said "ouch" after stubbing her toe on a chair, the man said something that sounded to her like "You better be quiet, and I won't hurt you." When her sister Elizabeth asked "Why are you doing this?" the man's reply was not clear to her, but Mary Katherine thought he may have said "for ransom." The man was calm and soft even and nicely dressed. When she thought Elizabeth and the abductor had gone, Mary Katherine attempted to go to her parents' bedroom, but only narrowly avoided being seen by Mitchell and Elizabeth, who were outside the bedroom of the family's boys. She crept back into her bed, where she hid for an undetermined possibly over two hours. but thinking she had been dreaming, her parents did not believe her until they found a window screen that had been cut with a knife.

Іздеу және тергеу

2002 жылдың 6 маусымында Эд пен Лоис теледидарға шығып, қызметкерлерінен қыздарын қайтарып беруді өтінді. Лаураны құтқару орталығы ұйымдастырған ауқымды аймақтық іздеу шарасына күн сайын 2000-ға дейін еріктілер, сондай-ақ иттер мен ұшақтар жұмылдырылды. Әртүрлі веб-сайттарда интернет арқылы басып шығаруға немесе таратуға болатын хабарламалар жарияланды. Көп күндік қарқынды іздеуден кейін, қоғамдық іздеу тоқтатылып, Элизабетті табудың басқа жолдары іздестірілді. Мэри Кэтриннің айтқандары көп пайда бермеді, ал оқиға орнынан саусақ іздері немесе ДНК сияқты пайдалы дәлелдер таптырылмады. Иттермен жүргізілген іздеу сәтсіз аяқталды. Полиция жүздеген күдіктілерді тексеріп, сұраққа алды, оның ішінде 26 жастағы күдікті Батыс Вирджиния штатындағы ауруханада табылғаннан кейін күдіктен босатылды. Тергеудің қосымша салдары ретінде бірнеше іздеуде жүрген қылмыскерлер түрмеге қайтарылды, бірақ Элизабет табылмады. Солт-Лейк-Сити полициясы Ричард Риччиді тергеудің басында қызығушылық тудыратын тұлға деп санады. Риччи есірткіге тәуелді, Смарттарға жұмыс істеген және бұрынғы шартты мерзімінен ертерек босатылғаны үшін түрмеге түскен. Риччи 2002 жылдың тамызында миға қан құйылудан қайтыс болды. Элизабеттің есімін жариялылықта ұстап тұру үшін оның отбасы түрлі стратегияларды қолданды, соның ішінде оның ұрлануы туралы веб-сайт жасады және үй видеоларын ұсынды.

Тұтқындық

Ұшып кеткеннен кейін Смартты Митчелл Солт-Лейк-Ситидің сыртындағы лагерьге алып барды, онда оны Ванда Барзи кездестірді. Митчелл періште екенін айтып, сонымен қатар Смартқа өзі "жеті жылдан кейін пайда болатын, көпшілік таспен атқылайтын, үш күн бойы көшеде өлі болып жатқан, содан кейін көтеріліп, антихристті өлтіретін" Дәуіттің патшасы екенін айтты. Ол Смартты өзінің ұрлап әкелуге жоспарлаған көптеген қыздардың алғашқысы деп тұжырымдады, олардың әрқайсысы оған қарсы күресте еріп жүретін болады. Смарттың қашып кетуін болдырмау үшін оны темір кабельмен ағашқа бұғаулап қойды, бұл оған шатырдан тыс жерде қозғалуға мүмкіндік берді. Ол жиі оны алкогольді ішімдікке және есірткіге мәжбүрлеп, оның қарсылығын төмендету үшін, оны аш қалдырып, қоқыспен тамақтандыратын. Смарттың қорлауына Барзидің көмегі болды, оны Смарт кейіннен "ең зұлым әйел" деп атады. Полиция детективы кітапханаға келіп, Митчелл, Барзи және Смартпен кездесті; алайда Митчелл оны тоқтатты, ол Смарттың оның қызы екенін (аты Аугустин Маршалл) мәлімдеді, олар діни себептермен перделерін немесе киімдерін алып тастай алмады. Кейінірек ол оқиғаны былай деп еске алды: "Мен үміт есіктен шығып кеткендей сезіндім. Мен ештеңе айтпағаным үшін өзімді ашуландым, мүмкіндікті пайдаланбағаным үшін өзімді ашуландым. Жақындап қалды. Детективтің күштірек күш салмайтыны мені қатты ренжітті. Ол жай ғана кетіп қалды".

Сан-Диегоға көшу

2002 жылдың қыркүйегінде Митчелл мен Барзи Смартпен бірге Солт-Лейк-Ситиден Калифорнияның Сан-Диего округіне көшіп барды, онда олар Смартты Лейксайдтағы құрғақ арнадағы лагерьте ұстады. Митчелл мен Барзи Смартпен бірнеше рет Сан-Диего округінің әртүрлі лагерьлеріне көшіп, көбінесе түнгі уақытта қозды. Олар отбасы жалдаған, бір күндік жұмыс істеген шатырды жөндейтін және жапырақтарды жинайтын адам еді. Полиция "Иммануилдің" отбасы үшін жұмыс істеген қысқа мерзіміне, өткен ұзақ уақытқа және Мэри Кэтриннің ұрлаушының дауысын аз ғана естігеніне күмәнданды; алайда, отбасы суретшіге "Иммануилдің" бейнесін салуды тапсырды, ал ақпан айында бұл сурет бұқаралық ақпарат құралдарына таратылды; ол Ларри Кингтің тікелей эфирі мен "Американың ең ізделіміндегі" бағдарламаларында көрсетілді. Суретті Митчеллдің туыстары танып, полицияға оның сол кездегі суреттерін ұсынды. 2003 жылдың 12 наурызында Митчеллді Юта штатының Сэнди қаласында әйел мен қызбен бірге екі түрлі жұп көріп, жаңалықтарда оның суретін таныды. Смартты тергеу кезінде полицейлер танып, оны құтқарып, Митчелл мен Барзиді қамауға алды. Элизабет Смартты құтқарылғаннан кейін бір ай өткен соң, Юта штаты сол кездегі Рейчел ескертуін бүкіл ел бойынша қолданылатын AMBER ескертуі – балаларды ұрлау туралы хабарлау жүйесімен алмастырды, бұл жаңадан енгізілген ұлттық процедураларға сәйкес ету мақсатында жасалды. Рейчел ескертуі қолданыстан шығарылғанымен, бұл жүйе өмірге келгеніне екі жыл ішінде сәттілікке жетті.

Біліктілікті бағалау

Сот Митчеллдің қабілеттілігін тексеруді талап етті, ал тексеруді күтіп, Митчелл Юта штатының ауруханасында қамалды. Қорғау тарапынан шақырылған психолог Стивен Голдинг, ынтақты сенім мен қате сананы ажырата отырып, Митчеллдің сенімдері ынтақтылықтан асып, шын мәнінде қате екенін мәлімдеді. Голдингтің пікірінше, Митчелл өзінің қате санасының салдарынан сотқа қатысуға қабілетсіз болды. Алайда, сот Голдингтің пікірін қабылдамады және 2004 жылы Митчеллдің қабілетті екенін анықтады. Содан кейін қорғау және айыптау тараптары арасында келіссөздер басталды. Айыпталушы Смарттың куәлік беруіне қатысты шарттармен, 10 жылдан 15 жылға дейінгі мерзімге ұрлық және бұзу-шабуылға кінәлі екенін мойындауға дайын болды. Прокуратура Митчеллке қатысты жыныстық шабуыл айыптамаларын түсіруден бас тартты, және келісімге қол жеткізілмеді. Дәрігерлер Митчеллді дәрі-дәрмексіз емдеуге тырысты, бірақ прокурор Кент Морган сотта болған оқиғадан кейін, дәрі-дәрмектерді мәжбүрлеп беруге рұқсат алу туралы өтініш жасалуы мүмкін екенін айтты. 2008 жылдың 12 желтоқсанында Митчеллдің психикалық қабілетін қалпына келтіру үшін Юта штаты оны заңды түрде мәжбүрлеп дәрілеуге құқығы жоқ екені хабарланды, сондай-ақ сот процесін осы мерзімге дейін ұзарту "қажетсіз және артық қаталдық" болып табылады және сондықтан Юта штатының конституциясын бұзу болар еді. 2008 жылдың 10 қазанында іс федералды сотқа жіберілді. Қабілеттілік мәселелері істің түйінді мәселесіне айналды, және сот 2009 жылдың 1 қазанында, сондай-ақ 30 қарашадан 11 желтоқсанға дейін Митчеллдің қабілеттілігі бойынша дәлелді тыңдау өткізді. Бір қарашада сот отырысы кезінде Митчелл сот залында ән шырқап, дауыс көтергені хабарланды. Тыңдауда Ноэль Гарднер, Майкл Велнер және Ричард ДеМир жүргізген қабілеттілік сараптамалары ұсынылды. Гарднер Митчеллдің өзінің іс-әрекеттерінің барлығына жақсы хабардар екенін және сотты алдауға тырысып жатқанын мәлімдеді. Велнер, іс бойынша тағы бір куәгер, 210 дереккөзді және 57 жеке сұхбатты, оның ішінде Митчеллдің, оның әйелі Ванда Барзидің, оның отбасының және Элизабет Смарттың сұхбаттарын қарады. Сот Велнердің 206 беттік баяндамасын қабылдады. Велнер Митчеллдің сотқа қатысуға қабілетті екенін айтты және оған ерекше емес педофилия, антиәлеуметтік жеке тұлғалық бұзылысы, нарциссистік жеке тұлғалық бұзылысы, маскүнемдік және бақылаудағы ортада алкогольге тәуелділік диагнозы қойды. Митчеллдің соты 2010 жылдың 8 қарашасында басталды. Қорғау Митчеллдің қылмыстарға жауапты екенін мойындады, бірақ ол қылмыс жасаған кезде заңды түрде ақылдан адасқан және сондықтан ақылсыздық салдарынан кінәсіз деп танылуы керек екенін мәлімдеді. АҚШ округтік судьясы Дейл Кимбалл Митчеллді өмір бойына түрмеге кесті, шартсыз босату мүмкіндігі жоқ. Митчелл қазіргі уақытта Индиана штатының Терре-Хауте қаласындағы қауіпсіздігі жоғары федералды түрмеде жазасын өтеп жатыр. 2016 жылы Барзидің федералды түрмедегі жазасы тоқтатылды және ол Форт-Уорт қаласындағы Карсвелл федералды медициналық орталығынан Юта штатының Дрейпер қаласындағы Юта штатының түрмесіне көшірілді, штаттық түрмедегі жазасын өтеу үшін. Ол 2018 жылдың қыркүйегінде босатылды, бұл фактіге Смарт наразылық білдірді.

The court requested that Mitchell undergo a competency evaluation, While awaiting the evaluation, Mitchell was incarcerated at the Utah State Hospital. Stephen Golding, a psychologist hired by the defense, distinguished between zealous belief and delusion, and concluded that Mitchell's beliefs transcended zeal and were in fact delusional. It was Golding's opinion that Mitchell was not competent to stand trial as a result of his delusions. The court, however, overruled Golding's opinion and found Mitchell to be competent in 2004. Plea negotiations subsequently began between the defense and the prosecution. The defendant was willing to plead guilty to kidnapping and burglary for a 10 to 15 year sentence on condition that Smart should not testify. The prosecution refused to drop sexual assault charges against Mitchell, and no agreement was reached. Doctors had been trying to treat Mitchell without drugs, but prosecutor Kent Morgan said after the scene in court that a request was likely to be made for permission to forcibly administer drugs. On December 12, 2008, it was reported that Mitchell could not legally be forcibly medicated by the State of Utah to attempt to restore his mental competency, also claiming that it is "unnecessary and needlessly harsh," and therefore a violation of the Utah state constitution, to prolong trial proceedings to this length. The case was eventually transferred to Federal court on October 10, 2008. Issues of competency proved to be the crux of the case, and the court held an evidentiary hearing on Mitchell's competency on October 1, 2009, and November 30 through December 11, 2009. On one occasion during a hearing in October, it was reported that Mitchell burst out singing hymns in court. Competency evaluations conducted by Noel Gardner, Michael Welner and Richart DeMier were presented at the hearing. Gardner maintained that he believed Mitchell was fully aware of his actions and was attempting to deceive the court. Welner, another witness in the case, reviewed 210 sources and 57 separate interviews including Mitchell, his wife Wanda Barzee, his family, and Elizabeth Smart. The Court credited Welner with presenting a 206 page report. Welner opined that Mitchell was competent to stand trial, and diagnosed him with non exclusive pedophilia, antisocial personality disorder, narcissistic personality disorder, malingering and alcohol abuse in a controlled environment. Mitchell's trial began on November 8, 2010. The defense acknowledged that Mitchell was responsible for the crimes, but contended that he was legally insane at the time of the crime, and should therefore be found not guilty by reason of insanity. U. S. District Judge Dale A. Kimball sentenced Mitchell to life in prison without the possibility of parole. Mitchell is currently serving his sentence at U. S. Penitentiary, Terre Haute, a high security federal prison in Terre Haute, Indiana. In 2016, Barzee's federal imprisonment was terminated and she was transferred from the Federal Medical Center, Carswell in Fort Worth, Texas, to the Utah State Prison in Draper, Utah, to begin serving her state prison sentence. She was released in September 2018, which Smart protested.

Уақыт шкаласы

2001 жылдың қазан-қарашасы Элизабеттің анасы Митчеллді, өзін "Иммануил" деп таныстырған, Солт-Лейк-Сити орталығында ақша сұрап тілеген кезде кездестірді. Ол оны отбасының шатырын жөндеуге және жапырақтарын жинауға жалдады, бұл жұмыс шамамен бес сағатқа созылды.

Ұшып кету және тергеу

4 маусым, 2002 жыл – Смарт отбасы Брайант орта мектебінің марапаттау шарасына кешігіп жетеді; Элизабет дене шынықтыру және оқу бойынша жүлделер алады, бірақ жоспарланғандай арфада ойнамайды. Отбасы үйге оралып, демалады. 2002 жылдың тамызы – Солт-Лейк-Ситидегі детектив Ричи, алынған ақпарат бойынша, Смарт пен оның ұрлаушыларын қалалық кітапханада тоқтатып, сұраққа тартады. Ол Смарттың бетін қарап шығу мүмкіндігінен діни пікір айқасы арқылы алшастайды. Смарт кейіннен: «Мен үміт есіктен шығып бара жатқанын сездім» деп куәлік береді, себебі детектив оның сөзін қабылдап, кетіп қалады. 2002 жылдың тамызы – Митчелл, Барзи және Элизабет Драй-Крик каньонынан Солт-Лейк-Ситиге кетеді. 27 тамыз, 2002 жыл – Ричард Риччи құлап түседі. 30 тамыз, 2002 жыл – Ричард Риччи миға қан құйылудан қайтыс болады. 17 қыркүйек, 2002 жыл – Полиция Смарт отбасымен жүйелі түрде өткізілетін брифингтерді тоқтатады. 27 қыркүйек, 2002 жыл – Полиция Митчеллді дүкеннен ұрлық жасағаны үшін ұстап, кейін босатады. 28 қыркүйек, 2002 жыл – Барзи мен Элизабетті Калифорния штатының Сан-Диего округіндегі Лейксайд қаласында көреді. 12 қазан, 2002 жыл – Мэри Кэтрин ұрлаушының даусын «Иммануил» деп таныған адамның даусы ретінде есіне алады. 3 ақпан, 2003 жыл – Смарт отбасы «Иммануил» деп белгілі адамның суретін жариялайды. 12 ақпан, 2003 жыл – Митчелл Сан-Диего округіндегі Эль-Каджон қаласында шіркеуге бұзып кіргені үшін ұсталады. Ол Юта штатында іздеп отырған қылмыскер ретінде танылмайды. 15 ақпан, 2003 жыл – «Американың ең ізделіміндегілер» бағдарламасы «Иммануилды» көрсетеді және жауаптарды сұрайды. 16 ақпан, 2003 жыл – Митчеллдің отбасы оны полицияға «Иммануил» деп таниды. 17 ақпан, 2003 жыл – Митчеллдің жаңа, жақында түсірілген суреттері қолжетімді болады. 5 наурыз, 2003 жыл – Митчелл, Барзи және Элизабет Калифорния штатының Сан-Диего округінен кетеді. 12 наурыз, 2003 жыл – Элизабет Смарт Юта штатының Сэнди қаласында тірі күйі табылады.

Салдары

2003 жылдың 18 наурызында Митчелл мен Барзиге ауырлаталған ұрлық, ауырлаталған зорлық және ауырлаталған үйге заңсыз кіру қылмыстары тағылды. 2003 жылдың 30 сәуірінде Елизавета қайтып келгеннен кейін алғаш рет көпшілік алдына шықты. 2003 жылдың 27 қазанында Dateline NBC телеарнасы Элизаветамен сұхбат жүргізді. 2005 жылдың 26 шілдесінде Митчелл сотқа қатысуға қабілетсіз деп жарияланды. 2006 жылдың 18 желтоқсанында Митчелл қайтадан сотқа қатысуға жарамсыз деп танылды. 2008 жылдың 30 сәуірінде Эд Смарт Мадлен Макканн ісі бойынша “One Year On” бағдарламасында пайда болды. 2008 жылдың 17 қарашасында People журналы Елизавета Смартты жылдың батырларының бірі деп жариялады. Мақалада Элизавета келесі жылы Англияда тұруды жоспарлап отырғанын айтты. 2009 жылдың қазан айында сот отырысында Элизавета Смарт Митчеллді "ақылды, сөзді, зұлым, жаман, манипулятор, ашкөз, жасырын, өзімшіл, ашкөз, рухани емес, дінсіз, Құдайға жақын емес" деп сипаттады. 2010 жылдың 10 желтоқсанында Митчелл Смартты ұрлауда кінәлі деп танылды. 2011 жылдың 25 мамырында Митчелл Смартты ұрлағаны үшін федералды түрмеде екі мәңгілікке сотталды. 2018 жылдың 11 қыркүйегінде Юта штатының шартты түрде босату және кешірім тақтасы Барзидің 19 қыркүйекте босатылатынын хабарлады, себебі тақта оның федералды түрмеде өткен мерзімін ескере алмады. 2018 жылдың 19 қыркүйегінде 72 жастағы Барзи тоғыз жыл түрмеде отырғаннан кейін босатылды. Ол бес жыл бойы федералдық бақылауда шартты түрде босатылады. Босатылғаннан кейін ол Юта штатында тіркелген жыныстық қылмыскер болады (сәйкестендіру нөмірі: 1134472). 2018 жылдың 31 желтоқсанында Барзи босатылғаннан кейін үш ай өткен соң, ол Солт-Лейк-Ситидегі бастауыш мектептің жанында тұратыны белгілі болды. Оның мектепке қаншалықты жақын тұра алатынына ешқандай шектеулер жоқ сияқты, бірақ Юта штатының ережелері оған мектеп аумағына кіруге тыйым салады.

Теледидарлық сұхбаттар

2003 жылдың қазан айында Элизабет Смарт және оның ата-анасы Dateline NBC арнасының арнайы бағдарламасына сұхбат берді. Today шоуының жүргізушісі Кэти Курик жүргізген сұхбатта Элизабеттің ең алғашқы медиаға берген сұхбаты болды. Курик Элизабеттің ата-анасынан Элизабет жоғалған кездегі оқиғалары туралы, соның ішінде Смарттардың Элизабетті ұстап кеткендерге қатысты жеке пікірлері туралы сұрақтар қойды. Содан кейін Курик Элизабетпен мектеп және оның ұрланудан кейінгі өмірі туралы әңгімелесті. Dateline сұхбатынан кейін көп ұзамай Элизабет Смарт және оның отбасы The Oprah Winfrey Show бағдарламасында пайда болды, онда Уинфри Смарттарды ұрлану оқиғасы туралы сұрап білді. 2006 жылдың шілдесінде заңгер және тележүргізуші Нэнси Грейс Элизабет Смартпен сұхбаттасты, ол жыныстық қылмыскерлерді тіркеу туралы заң жобасын талқылау мақсатымен келгенімен, оның тәжірибесі туралы бірнеше рет сұрады. Сұрақтарға жауап ретінде Элизабет Грейске: «Шындығында мен осы заң жобасын қолдау үшін келдім, емес, маған не болғанын айту үшін емес», - деді. Грейс тағы да Элизабеттен оны ұрлап әкеткендер кигізіп қойған ниқаб арқылы сыртқа қараудың қандай сезім болғанын сұрағанда, Элизабет: «Мен бұл туралы қазір сөйлемеймін, шын айтқанда, сіздің бұл мәселені қайта көтеріп жатырғаныңызға риза емеспін», - деді. Грейс ұрлану туралы сұрақтарды қоюды тоқтатты. Смарт балаларды ұрлау туралы 22 қаңтар 2024 жылы қайта жаңартылған America's Most Wanted бағдарламасының маусымдық премьерасында Джон Уолш және оның ұлы Каллахан Уолшпен әңгімелесті.

Фильмдердегі бейнелер

2003 жылы Боби Рот режиссерлік еткен "Елизавета Смарттың тарихы" атты телефильмде, Елизаветаны үйге қайтару кітабы негізінде оқиға баяндалған. Эмбер Маршалл Елизавета Смарт рөлінде, Дилан Бейкер мен Линдси Фрост оның ата-анасы рөлінде, ал Том Эверетт Брайан Дэвид Митчелл рөлінде ойнады. Фильм 2004 жылы үш "Жас суретші" сыйлығына ие болды. Фильм алғаш рет 2003 жылдың 9 қарашасында CBS телеарнасында көрсетілді, бұл Елизавета табылғаннан кейін сегіз ай өткен соң болды. 2017 жылы, оның ұрлануының 15 жылдығына арналған шара аясында Lifetime телеарнасы Елизавета Смарттың өзі баяндаған және продюсерлік еткен "Мен – Елизавета Смарт" атты телефильмді көрсетті, ол оқиғаны өзінің көзқарасынан баяндайды. Фильмде Алана Боден Елизавета Смарт, Скит Ульрих Брайан Дэвид Митчелл, ал Дейдре Лавджой Ванда Илин Барзи рөлінде ойнады. Сондай-ақ 2017 жылы "Елизавета Смарт: Биографиядан автобиография" атты екі сағаттық телефильм де көрсетілді.