Кіріспе

Американдық революция кезінде британдық билікке қарсы шыққан отаршылар. Патриоттар, сондай-ақ Революционерлер, Континентальдықтар, Бүлікшілер немесе Вигтер деп те аталатын бұл топ, отаршылдық дәуірінде Ұлыбритания Корольдігінің билігі мен басқаруына қарсы шыққан және Америка тәуелсіздігін орнатуға көмектескен Америка революциясын қолдаған Он үш колонияның отаршылары еді. Патриот саясаткерлер американдық колонияларға қатысты британдық саясатқа қарсылық көрсетті, нәтижесінде 1776 жылдың 4 шілдесінде Екінші Континенттік Конгресс бірауыздан қабылдаған Тәуелсіздік декларациясын қабылдауға қолдау көрсетті. Америка революциясы бір жыл бұрын, 1775 жылы басталғаннан кейін, көптеген патриоттар Джордж Вашингтон басқаратын Континенттік армияға қосылды, ол британдықтарға қарсы жеңіске жетті, бұл британдықтарды колониялардың тәуелсіздігін мойындауға мәжбүр етті. Бұл Париж шартында көрсетілді және 1783 жылы АҚШ құрылуына әкелді. Патриоттар Англия мен Америка республикалық идеологиясынан шабыттанды, бұл Ағарту дәуірінің бір бөлігі болды, және монархия мен аристократияны қабылдамай, жеке бостандық, табиғи және заңды құқықтарды қолдады. Томас Джефферсон, Джон Адамс және Томас Пейн сияқты көрнекті патриот саяси теоретиктері Америка ағартушылығының бастамасын берді, ол өз кезегінде Франсис Бэкон, Джон Локк және Жан Жак Руссо сияқты еуропалық ойшылдардан әсер алды. Америка революциясына дейін барлық он үш колонияда құлдық болғанмен, бұл мәселе патриоттарды екіге бөліп, кейбіреулері оны жоюды жақтаса, ал басқалары құлдықты қолдады. Патриоттар колониялардағы барлық әлеуметтік және этникалық топтардың өкілдерін қамтыды, бірақ патриоттардың ісіне қолдау Жаңа Англия колонияларында ең күшті, ал Оңтүстік колонияларында ең әлсіз болды. Америка революциясы отаршыл халықты үш топқа бөлді: британдық биліктің аяқталуын қолдаған патриоттар, Ұлыбританияның колонияларға билік етуін жалғастыруды қолдаған лоялистер және бейтарап қалғандар. Патриоттарды қолдаған афроамерикандықтар "Қара патриоттар" деп аталды, ал британдық жақтасқандар "Қара лоялистер" деп аталды.

Уигтер немесе патриоттар

Британдықтардың Оң үш колонияға қатысты саясатын сынағандар 1768 жылдан кейін өздерін "вигтер" деп атады, бұл олардың ұқсас колониялық саясатты қолдаған британдық виг партиясының мүшелерімен байланысын көрсетеді. Сэмюэл Джонсон сол кезде "патриот" сөзінің жағымсыз мәнге ие болғанын және "үкіметке қарсы болатын, қырқысқан" деген мағынада айтылғанын жазды.

"Тори" немесе "Роялистер"

Революцияға дейін британдық билікті қолдаған отаршылар өздерін торилер немесе роялистер деп атады, олардың саяси философиясы Ұлыбританияда қалыптасқан дәстүрлі консерватизммен байланысты болды. Америка революциясы кезінде бұл адамдар көбінесе лоялистер деп танылды. Содан кейін лоялистердің шамамен 15%-ы солтүстікке, Канададағы британдық қалған аумақтарға көшті. Олар өздерін Біріккен Империяның лоялистері деп атады. Лоялистердің 85%-ы жаңа Америка Құрама Штаттарында қалуды жөн көрді және оларға американдық азаматтық берілді.

Құрамы

Америка революциясының ресми басталуына дейін көптеген патриоттар түрлі топтарда, оның ішінде "Бостандық ұлдары" тобында белсенділік танытты. Ең танымал патриот көшбасшылары бүгінде "Құрылтайшы әкелер" деп аталады, олар негізінен Филадельфиядағы Екінші Континенттік Конгресске делегат ретінде келген және Тәуелсіздік Декларациясына қол қойған 56 адамнан тұрады. Патриоттардың қатарында Он үш колонияның халқының әртүрлі топтары мен әртүрлі әлеуметтік топтарынан шыққан адамдар болды. Он үш колониядағы ақ халықтың шамамен 40-45 пайызы патриоттардың мақсатын қолдады, 15-20 пайызы лоялистерді қолдады, ал қалғаны бейтарап қалды немесе өз адалдығын жасырды. Лоялистердің көп бөлігі Америка революциясы кезінде Он үш колонияда қалды, бірақ аз бөлігі Канадаға, Ұлыбританияға, Флоридаға немесе Батыс Индияға қашып кетті.

Патриоттық және лоялистік айырмашылықтар

Тарихшылар адамдардың қай жаққа тартылғанына түрткіс болған себептерді зерттеді. Йель университетінің тарихшысы Леонард Вудс Лабари екі жақтағы белгілі тұлғалардың жарияланған және жарияланбаған жазбалары мен хаттарын пайдаланып, олардың жеке басының таңдауына қалай әсер еткенін анықтауға тырысты. Ол екі топты ажырататын сегіз қасиетті анықтады. Лоялистер көбінесе үлкен, жақсы орныққан және патриоттарға қарағанда жаңалықтарға қарсы тұруға бейім болды. Лоялистер тәжді заңды үкімет деп есептеді және оған қарсылық көрсету моральдық жағынан қате деп санады, ал патриоттар британ үкіметі ағылшын халқының конституциялық құқықтарын бұзғандықтан моральдық тұрғыдан өз жағында екенін сезінді. Корольдік шенеуніктерге жасалған физикалық шабуылдардан ашуланғандар лоялистердің позициясын қабылдады, ал Бостон шай кемесіне жасалған сияқты әрекеттерге британдықтардың жауабынан ашуланғандар патриоттарға қосылды. Порт қалаларындағы саудагерлер, Ұлыбританиямен ұзақ жылдар бойы берік қаржылық байланыста болғандықтан, адалдығын сақтады, ал патриоттар осы жүйеге осы деңгейде енбеді. Лабаридің сөзіне сүйенсек, кейбір лоялистер тәуелсіздікке жетілетініне сенген, бірақ «уақытты кейінге жылдыруды» қалаған «кешіктірушілер» болды, ал патриоттар «уақытты пайдалануды» көздеді. Лоялистер сақ болды және халықтың билігінен туындауы мүмкін анархия мен тирандықтың қорқынышын сезінді; патриоттар британ үкіметіне қарсы тұру үшін жүйелі күш-жігер жұмсады. Соңында, Лабари лоялистердің патриоттардың тәуелсіздікке жететініне сенімді болмаған пессимистер болғанын айтады.

Патриоттар мен салықтар

Патриоттар салық төлеушінің өкілдігі жоқ заң шығарушы органдар таңған салықтарды қабылдамады. "Өкілдіксіз салық салуға болмайды" деген олардың ұраны, ол Британ Парламентінде өкілдік болмауына қатысты еді. Британдықтар барлық парламент мүшелері Британ империясының барлық азаматтарының мүдделерін білдіретінін айтып, "жасырын өкілдік" бар екенін жауап ретінде келтірді. Кейбір патриоттар патшаға адал екендерін мәлімдеді, бірақ өз істерін өздері басқаруға құқылы екенін талап етті. Шындығында, олар француз және үнді соғысына дейінгі "ыңғайлы бейжайлық" кезеңінен бері өз істерін өзі басқарып келді. Кейбір радикалды патриоттар салық жинаушылар мен кеден қызметкерлерін қаралап, қауырсынмен жапты, бұл лауазымдарды қауіпті етіп жіберді; Бенджамин Ирвиннің сөзіне қарағанда, мұндай жағдай Бостонда, көптеген патриоттар тұратын жерде жиі кездесетін.