Алессандро Костакурта: Футбол өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Италиялық футболшы (1966 жылы туған)

Алессандро Костакурта (1966 жылғы 24 сәуірде туған) – итальяндық бұрынғы кәсіби футболшы, қорғаушы. Клубтық карьерасы барысында Костакурта 1986-2007 жылдар аралығында AC Milan құрамында жиырма жылдан астам ойнады, сондай-ақ Монца клубына қысқа мерзімге жалға берілді. Ол Франко Барези, Паоло Малдини және Мауро Тассоттимен бірге 1980-ші және 1990-шы жылдардың соңында Серия А мен еуропалық футболдағы ең мықты қорғаныстардың бірін құрады, бұл табысқа Арриго Сакки мен Фабио Капеллоның басшылығы астында қол жеткізілді. Ол негізінен орталық қорғаушы ретінде ойнады және осы позицияның көрнекті өкілі болды, халықаралық деңгейде танылды, мансабында 7 Серия А титулын және 5 Чемпиондар лигасы/Еуропа кубогын жеңіп алды, сонымен қатар көптеген басқа да жүлделерді иеленді. Костакурта 2007 жылғы 19 мамырда 41 жасында кәсіби футболдан зейнеткерлікке шықты. «Милан» сапындағы соңғы матчында ол «Удинезеге» қарсы өткен ойында 3:2 есебімен жеңіліске ұшырағанда пенальтиден гол соқты, Серия А-дағы ең үлкен гол соққан ойыншы рекордын орнатты, бірақ бұл рекорд 2023 жылы Златан Ибрагимович тарапынан бұзылды, ол да «Удинезеге» қарсы өткен ойында пенальтиден гол соқты (41 жас 5 ай 15 күн). «Миланмен» бірге Костакурта 1990-шы жылдарда Италия құрамасының маңызды ойыншысы болды. Италия құрамасы сапында 59 матч өткізіп, 2 гол соқты, 1994 және 1998 жылғы әлем чемпионаттарында, сондай-ақ 1996 жылғы Еуропа чемпионатына қатысты. Италия құрамасымен бірге 1994 жылғы әлем чемпионатының финалына жетті. Бастапқыда «AC Milan» жастар командасының тәрбиеленушісі болған Костакурта кәсіби карьерасында «Милан» сапында 20 маусымнан астам ойнады, ал 1986-87 маусымда «Монца» клубына қысқа мерзімге жалға берілді. Костакурта 1985-86 маусымда-ақ негізгі құрамның жас мүшесі болған, бірақ бірде-бір ойынға қатыспады. «Монцаға» жалға берілгенге дейін Костакурта 1986-87 маусымда Италия кубогында «Милан» сапында дебют жасады, бірақ Серия А-дағы дебютін келесі жылы Арриго Сакки басшылығымен жасады. Костакурта Серия А-дағы алғашқы ойынын 1987 жылғы 25 қазанда «Хеллас Веронаға» қарсы маусымның алтыншы турында өткізді. «Милан» бұл матчты 1:0 есебімен жеңіп, Серия А титулын жеңіп алды, бірақ Костакурта сол маусымда тәжірибелі Филиппо Галлидің қатысуына байланысты шектеулі ойын уақытын алды. Жалпы, Костакурта сол маусымда Серия А-да 7 матч өткізіп, Италия кубогында 1 матчқа қатысты.

Alessandro Costacurta (born 24 April 1966) is an Italian former professional footballer who played as a defender. Throughout his club career, Costacurta spent over twenty years with AC Milan between 1986 and 2007, as well as a brief season long spell on loan at Monza. He is best known for his role alongside Franco Baresi, Paolo Maldini, and Mauro Tassotti, forming one of the greatest defences in Serie A and European football during the late 1980s and 1990s, under the success of managers Arrigo Sacchi and Fabio Capello. He mainly operated as a central defender, and was a leading exponent of the position, receiving International acclaim, winning 7 Serie A titles and 5 Champions League/European Cup trophies throughout his career, along with many other trophies. Costacurta retired from professional football at the age of 41, on 19 May 2007. In his final match for Milan, he scored a goal from a penalty in a 3–2 defeat against Udinese, becoming the oldest goalscorer in Serie A a record that was broken by Zlatan Ibrahimović in 2023 who also scored from the spot against Udinese aged 41 five months and 15 days. Along with his Milan teammates, Costacurta was also an important member of the Italy national side during the 1990s. He made 59 appearances for Italy, scoring 2 goals, and he participated in two World Cups (in 1994 and 1998), as well as a European Championship in 1996. With Italy, he managed to reach the 1994 World Cup Final, Originally an AC Milan youth side product, during his professional career Costacurta would go on to play for the senior club for over 20 seasons, after a brief spell on loan at Monza in Serie C1 during the 1986–87 season. Costacurta was already a young member of the senior squad during the 1985–86 season, but failed to make a single appearance. Before being sent to Monza on loan, Costacurta would make his Milan debut in the Coppa Italia during the 1986–87 season, but would not make his Serie A debut with Milan until the following year, under Arrigo Sacchi. Costacurta made his first Serie A appearance on 25 October 1987 against Hellas Verona on the sixth matchday of the season. Milan would go on to win the match 1–0, as well as the Serie A title, but Costacurta received limited playing opportunities that season, due to the presence of the more experienced Filippo Galli in his position. Overall, Costacurta managed 7 appearances in Serie A, and one appearance in the Coppa Italia that season.

Саки мен Капеллоның басшылығымен табысты

1988–89 маусымда Костакурта клуб үшін көбірек ойын мүмкіндіктеріне ие болып, жиірек алаңға шықты, тіпті 1988 жылғы Италия Суперкубогында «Сампдорияны» 3:1 есебімен жеңген кезде көзге түсті. Ол сол маусымда Серия А-да 26 матч өткізіп, «Миланның» Барселонаның «Камп Ноу» стадионында «Стеауа Бухарестті» 4:0 есебімен жеңгенінен кейін алғашқы Еуропа кубогын жеңіп алды. Костакурта финалдағы алғашқы 74 минутты ойнап, сосын Филиппо Галлимен ауыстырылды. Ол сондай-ақ Токиода «Атлетико Насьоналға» қарсы жеңіске және Жохан Кройфтың «Барселонасына» қарсы Еуропа Суперкубогында өнер көрсетті. Костакурта сол маусымда Серия А-да алғашқы голын соқты, «Миланның» «Интернационале» қарсыласына 3:1 есебімен жеңілген кезде. «Милан» сол маусымда Италия кубогының финалына да өтті. Сакидің клубтағы соңғы маусымында Костакурта Франко Барезимен бірге, сондай-ақ толық қорғаушылар Мауро Тассотти мен Паоло Малдинимен бірге Сакидің төрт қорғаушыдан тұратын құрамында ойнады, бұл құрам тарихтың ең ұлы қорғаныстарының бірі саналады. Костакурта сол маусымда Серия А-да 25 матч өткізіп, екінші рет қатарынан Континенттік аралық кубок пен Еуропа Суперкубогын жеңіп алды. «Милан» 1992–93 және 1994–95 маусымдары аралығында үш рет Чемпиондар лигасының финалына жетті. Дегенмен, Костакурта 1994 жылы 18 мамырда «Барселонаға» қарсы Чемпиондар лигасының финалында алаңға шыға алмады. «Милан» 1991–92 маусымда жеңіліссіз Серия А титулын жеңіп алды, ал «Милан» 58 матч бойы жеңіліссіз Италия рекордын орнатты. Ол сондай-ақ 1993–94 маусымда «Миланның» қорғанысында маңызды рөл атқарды, бүкіл маусымда тек 15 гол соқты, нәтижесінде «Милан» Италиядағы ең жақсы қорғаныс көрсеткішімен маусымды аяқтады. Алайда, «Милан» құрамында жарақат алған қорғаушылар жетіспеді, сондықтан Адриано Галлиани Костакуртаны Чехияның «Слован Либерек» клубына қарсы Чемпиондар лигасының плей-офф матчының екінші кезеңіне дейін келісімшартты жаңартуға шақырды. «Милан» қиындықпен іріктеуден өтті, Миланда 1:0 есебімен жеңіске жетті, бірақ сыртқы матчта 2:1 есебімен жеңілді, тек сыртқы алаңда гол соққандықтан ғана алға шықты. «Милан» сол маусымда Серия А-да үшінші орынды иеленді, ал Костакурта финалда «Романы» жеңіп, клубпен тұңғыш рет Италия кубогын жеңіп алды. Анчелоттидің басшылығымен Костакурта осы маусымда орталық және оң жақ қорғаушы ретінде ойнады. Таңдау кезеңінде кездескен қиындықтарға қарамастан, «Милан» сол маусымда Чемпиондар лигасының финалына жетті, бұл Италиялық дербиде «Ювентустың» қарсыласы болды. 2003 жылы 28 мамырда «Милан» Чемпиондар лигасының жеңімпазы атанды. Костакурта ойынды оң жақ қорғаушыдан бастады, ал 65-ші минутта Роке Жуниормен ауыстырылды. Бұл Костакуртаның Чемпиондар лигасының төртінші титулы болды. Костакурта 2004–05 маусымда «Миланның» «Лационы» жеңгенінен кейін бесінші Италия Суперкубогын жеңіп алды. «Милан» маусымды «Ювентуспен» өткізген тартысты бәсекеде екінші орынға ие болды. «Милан» УЕФА Чемпиондар лигасының жарысында үлкен күйреуге ұшырады. «Милан» 2005 жылы Чемпиондар лигасының финалына «Ливерпульге» қарсы фаворит ретінде шықты. Бірінші таймда «Милан» 3:0 есебімен алда болды, бірақ «Ливерпуль» екінші таймда үш гол соқты, нәтижесінде матч тең аяқталып, қосымша уақыт белгіленді. «Ливерпуль» пенальтилер сериясында жеңіске жетіп, «Истанбул кереметі» деп аталды. 2006 жылы 21 қарашада Костакурта Чемпиондар лигасының тарихында алаңға шыққан ең қарт футболшы атанды, «Миланның» Афинадағы «АЕКке» 1:0 есебімен жеңілген матчында 40 жас 211 күнді құрады, бұл көрсеткіш бұрынғы рекордты бельгиялық қақпашы Дани Верлинденнің 40 жас 116 күнінен асып түсті. Костакуртаның рекордын кейіннен Марко Баллотта бұзды, ол 2007 жылдың 11 желтоқсанында «Лацио» үшін «Реал Мадридке» қарсы матчта 43 жас 253 күнінде алаңға шықты. Костакурта өзінің соңғы кәсіби маусымын 40 жасында клубпен бастады. Осы маусымда ол «Миланмен» бесінші УЕФА Чемпиондар лигасының чемпионы атанды. 2007 жылдың 7 мамырында 41 жасында ол 2006–07 маусымның соңында зейнеткерлікке шығатынын жариялады. Ол жаттықтырушы Карло Анчелоттидің екінші көмекшісі ретінде қысқа уақытқа клубта қалды. Ол өзінің соңғы үй матчын 2007 жылдың 19 мамырында «Миланның» «Удинезеге» 3:2 есебімен жеңілген матчында өткізді, ол 1991–92 маусымнан бері Серия А-да алғашқы голын соқты (15 жылдан кейін 1991 жылдың 3 қарашасында «Ромаға» қарсы соққан сол аяғымен). Осы голмен ол 41 жас 25 күнінде Серия А-дағы ең жас гол соққан футболшы атанды, бұрынғы рекордты Сильвио Пиола 1954 жылдың 7 ақпанында «Новара-Милан» матчында 40 жас 6 ай 9 күнінде соққан. 1990-жылдар бойы Италия құрамасының негізгі ойыншысы болған Костакурта ел үшін үш ірі турнирде ойнады: 1994 және 1998 жылғы әлем чемпионаттары, сондай-ақ 1996 жылғы Еуропа чемпионаттары. Ол 1990 жылдың 22 желтоқсанында Адзеглио Вичинидің шақыруымен алғаш рет құрамаға шақырылды, бірақ 1991 жылдың 13 қарашасында 25 жасында Женоада Норвегияға қарсы 1:1 есебімен тең түскен матчта құрама сапында дебют жасады. Кейіннен ол Италия құрамасын жаттықтырған Арриго Сакидің командасында тұрақты ойыншыға айналды, ол 1991 жылы Вичиниді ауыстырды, Италия 1992 жылғы Швециядағы Еуропа чемпионатына ілікпегеннен кейін. Костакурта Италия құрамасы үшін алғашқы голын 1992 жылдың 4 маусымында АҚШ кубогында Ирландияға қарсы 2:0 есебімен жеңіске жеткен матчта пенальтиден соқты, Италия турнирде екінші орынды иеленді. Ол «Милан» командаласы Паоло Малдинимен бірге қорғаныста мықты өнер көрсетті, әсіресе «Миланның» орталық қорғаушысы Франко Барезидің жарақаты мен оң жақ қорғаушысы Мауро Тассоттидің дисквалификациясынан кейін. Ол Италияның Норвегияға қарсы екінші топтық матчында он адамнан тұратын құрамаға таза қорғаныс ұстауға көмектесті. Алайда, 1994 жылғы Чемпиондар лигасының финалына дисквалификация салдарынан қатыса алмағандықтан, ол 1994 жылғы әлем чемпионатының финалында Бразилияға пенальтилер сериясында жеңіліске ұшырады, себебі жартылай финалда Болгарияға қарсы сары карточка алған. Костакурта Италия үшін 1996 жылғы Еуропа чемпионатына қатысты, бірақ команда турнирден топтық кезеңде шығып қалды, олардың тобында болашақ финалистер – Чехия және Германия құрамалары болды. Костакурта 1998 жылғы әлем чемпионатында Италия қорғанысының маңызды мүшесі болды, Италияның барлық бес матчында ойнады және команданың үш матчта таза қорғаныс ұстауына көмектесті. Дино Цофф оны 2000 жылғы Еуропа чемпионатына қатысуға шақыруды жоспарлағанмен, Костакурта 1998 жылы Италияның әлем чемпионатынан шығуынан кейін халықаралық деңгейдегі карьерасын аяқтады, ол 59 матчта 2 гол соқты. Костакурта тактикалық жағынан әмбебап қорғаушы болды, ол қорғаныс шебінің кез келген жерінде жақсы ойнай білді, бұл оған клуб деңгейінде де, ұлттық құрамада да ұзақ және сәтті карьера жасауға мүмкіндік берді, көптеген жүлделерді жеңіп алды. Ол негізінен ман-маркинг орталық қорғаушы (немесе итальян тілінде «стоппер») ретінде Барезимен бірге ойнады, сонымен қатар кейделігімен қорғаныстың соңғы шебінде, екі қанаттағы қорғаушы ретінде және тіпті қорғаныс жартылай қорғаушысы ретінде де ойнады. Костакурта толыққанды, еңбекқор және тәжірибелі қорғаушы болды, сонымен қатар жақсы тарату және пастың қабілетімен, сондай-ақ мықты техникасымен және бірінші сенімді қадамымен ерекшеленді, ол карьерасы дамыған сайын одан әрі жетілдірді, бастапқыда доппен ең шебер ойыншы болмаса да; бұл оған допты ұстап тұруға, орта алаңға допты алып жүруге және қорғаныс шебінен шабуыл ойынын бастауға мүмкіндік берді. Ол жылдам реакциясы бар, тәртіпті және жанкешті қорғаушы болды, әсіресе өте жақсы тактикалық интеллектісімен, сондай-ақ уақыты мен күшті, нақты тәсілдерімен ерекшеленді. Ол сондай-ақ ойлау қабілеті жоғары, жылдам, әуеде жақсы ойнайтын және тамаша ...

The 1988–89 season would see Costacurta gain more playing opportunities and appear more frequently for the club, as he would feature in Milan's 3–1 win over Sampdoria in the 1988 Supercoppa Italiana. He would make 26 appearances in Serie A that season, and would also win his first European Cup title after Milan defeated Steaua București 4–0 at the Camp Nou, Barcelona. Costacurta played the first 74 minutes of the final before being substituted by Filippo Galli. He also featured in Milan's Intercontinental Cup win in Tokyo over Atlético Nacional, and in the European Supercup victory over Johan Cruyff's Barcelona. Costacurta also scored his first goal in Serie A during that season, in a 3–1 away defeat to Milanese rivals Internazionale in the Derby della Madonnina. Milan would also reach the Coppa Italia final that season. In Sacchi's final season at the club, Costacurta would become a starting centreback alongside Franco Baresi, as well as full backs Mauro Tassotti and Paolo Maldini, in Sacchi's four man defensive line, which is regarded as one of the greatest defences of all time. Costacurta would make 25 appearances in Serie A that season, and he would also win his second consecutive Intercontinental Cup and European Super Cup trophies. Milan also managed to reach three consecutive Champions League finals between 1992–93 and 1994–95. However, Costacurta missed the 1994 Champions League final win over Barcelona on 18 May because of a suspension, having been sent off in the semi final match against Monaco. Costacurta also helped Milan to win the 1991–92 Serie A title undefeated, as Milan went on an Italian record of 58 matches unbeaten. He also played a key role in Milan's defensive line in the 1993–94 title, by only conceding 15 goals all season, as Milan finished the season with the best defence in Italy. However, Milan lacked defenders in their squad due to injuries, and Adriano Galliani recalled Costacurta to renew his contract the night before the second leg of their crucial UEFA Champions League playoff match against Czech side Slovan Liberec. Milan qualified with difficulty, winning 1–0 in Milan, but being defeated 2–1 in the away match, progressing only on away goals. Milan finished third in Serie A that season, and Costacurta won his first ever Coppa Italia with the club, overcoming Roma in the final. Under Ancelotti, Costacurta would be employed at both centre back and right back during this season. Despite difficulties encountered in qualifying, Milan reached the Champions League final that season, in the first ever all Italian final against Serie A rivals Juventus. On 28 May 2003, Milan captured the Champions League after defeating Juventus 3–2 on penalties following a 0–0 draw after extra time. Costacurta started the match at right back, and was substituted in the 65th minute, coming off for Roque Júnior. This was Costacurta's fourth career Champions League title. Costacurta began the 2004–05 Serie A season winning his fifth Supercoppa Italiana after Milan defeated Lazio. Milan would finish the season in second place in a closely fought title race against Juventus. Milan would also suffer a huge disappointment in the UEFA Champions League. Milan reached the 2005 Champions League final in Istanbul as heavy favourites over Liverpool. At half time, Milan were leading 3–0, but Liverpool made a second half comeback, scoring three goals to tie the match and send it into extra time. Liverpool ended up winning the title in the resulting penalty shootout in what became known as "The Miracle of Istanbul". On 21 November 2006, he became the oldest footballer ever to play in the Champions League, in Milan's 1–0 loss to AEK Athens, at 40 years and 211 days, topping the previous record held by Belgian goalkeeper Dany Verlinden at 40 years and 116 days. Costacurta's record was later broken by Marco Ballotta, who on 11 December 2007, played a match at age 43 years and 253 days for Lazio against Real Madrid. Costacurta began his final professional season with the club at age 40. During the season, he won his fifth UEFA Champions League title with Milan. On 7 May 2007, at age 41, he announced his retirement, effective at the end of the 2006–07 season. He remained with the club as a second assistant to manager Carlo Ancelotti for a short time afterwards. He made his final home start in Milan's 3–2 loss to Udinese on 19 May 2007, converting a penalty that marked his first Serie A goal since the 1991–92 season (15 years after his left footed volley against Roma on 3 November 1991), and left the pitch near the end of the match to a standing ovation. With this goal, he became the oldest goalscorer in Serie A, at the age of 41 years and 25 days, surpassing the previous record held by Silvio Piola, who in Novara–Milan, on 7 February 1954, scored a goal at 40 years, six months and nine days. A mainstay in the Italy national team throughout the 1990s, Costacurta played for his country in three major tournaments: the 1994 and 1998 World Cups, as well as Euro 1996. He received his first senior call up under Azeglio Vicini on 22 December 1990, but he made his debut for the senior team on 13 November 1991, at age 25, in a 1–1 draw against Norway in Genoa. He later became a regular first team member under his former Milan coach Arrigo Sacchi, who replaced Vicini in 1991 after Italy failed to qualify for Euro 1992 in Sweden. Costacurta scored his first goal for Italy on 4 June 1992 from a penalty in a 2–0 against the Republic of Ireland during Italy's U. S. Cup run, where they finished in second place to the host nation in the friendly tournament. putting in strong defensive performances alongside Milan teammate Paolo Maldini, in particular following fellow Milan centre back Franco Baresi's injury, and fellow Milan right back Mauro Tassotti's suspension. He notably helped a ten man Italy to keep a clean sheet in their second group match against Norway. However, after missing out on the 1994 Champions League final through suspension, he also missed the 1994 World Cup final loss on penalties to Brazil, again due to suspension, after receiving a yellow card in the semi final match against Bulgaria. Costacurta started in Euro 1996 for Italy, as they were eliminated in the first round, in a group with the two eventual finalists, the Czech Republic and Germany. Costacurta was once again a key member of Italy's defence in the 1998 World Cup under manager Cesare Maldini, starting in all five of Italy's matches and helping the team to keep three clean sheets. Despite Dino Zoff's intention to use him in the Italy squad for the Euro 2000 qualifying campaign, Costacurta retired from international duty in 1998, with 59 caps and two goals, after Italy's elimination from the World Cup. Costacurta was a tactically versatile defender who excelled anywhere along the backline, which allowed him to have a long and highly successful career, both at club level and with the national side, winning many trophies. Although he was primarily played as a man–marking centre back (or "stopper," in Italian) alongside Baresi throughout his career, he also occasionally played as a sweeper, as a full back on either flank, and even as a defensive midfielder. Costacurta was a complete, hard working and experienced defender who was also gifted with good distribution and crossing ability, as well as a solid technique and first touch, which he developed further as his career progressed, despite not initially being the most naturally skilful player on the ball; this enabled him to be comfortable in possession, carry the ball forward into midfield, and start attacking plays from the back line. He was a tenacious yet disciplined defender with fast reactions who was known in particular for his exceptional tactical intelligence as well as his timing and strong, precise tackling ability. He was also quick thinking, mobile, effective in the air, and had an outstanding ability to read the game and anticipate plays, despite his lack of notable pace, physical strength or athletic attributes, due to his slender build. He was an extremely precise and attentive footballer who excelled both at man marking as well as in a zonal marking system, due to his excellent positional and organisational sense, communication, awareness and his ability to play the offside trap effectively. Despite being a defender, he was an accurate penalty taker who often took penalties for his team in shoot outs. He also stood out for his class, leadership and professionalism on the pitch, as well as his longevity throughout his career. On 27 October 2008, Costacurta was unveiled as new coach of Serie B promotion candidates Mantova, then 13th in the table, following the dismissal of previous boss Giuseppe Brucato. However, his time at Mantova proved to be unsuccessful, as he failed to improve Mantova's results and ultimately leading him to tend his resignation from the coaching post following a 1–0 loss to Vicenza that left his club only four points above the relegation zone. In 2010 he was hired by Sky Italia as a football pundit, becoming one of the main sports personalities from the TV channel and being featured in many of the channel's shows.

Жеке өмір

Костакурта бұрынғы «Италия Мисс» Мартина Коломбариге үйленген және Ахилл есімді бір ұлы бар. Костакурта гомофобияны және әйелдерге жасалған кемсітуді аузынан тастамай сынағандығымен белгілі. 2012 жылы итальяндық «Корриере делла Сера» газетімен берген сұхбатында ол футболшыларға өздерінің сексуалдық бағыты туралы ашық айтуға мүмкіндік беру керектігін мәлімдеді.