Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Томас МакКин Томпсон МакКеннан (31 наурыз 1794 – 9 шілде 1852) – 19 ғасырдағы саясаткер және заңгер, президент Миллард Филлмор басқарған кезде АҚШ Ішкі істер министрі қызметін қысқа мерзімге атқарған.
American politician
Thomas McKean Thompson McKennan (March 31, 1794 – July 9, 1852) was a 19th century politician and lawyer who served briefly as United States Secretary of the Interior under President Millard Fillmore.
Ерте өмір
Маккеннан 1794 жылдың 31 наурызында Делавэр штатының Нью-Касл қаласында, полковник Уильям және Элизабет Томпсон Маккеннанның ұлы болып дүниеге келді. Кейіннен ол отбасымен бірге Пенсильвания штатының Вашингтон қаласына көшті. 1810 жылы Вашингтон колледжін бітірді және 1814 жылы адвокаттық практикасын бастады.
McKennan was born in New Castle, Delaware on March 31, 1794, the son of Col. William and Elizabeth Thompson McKennan. He later moved with his family to Washington, Pennsylvania. He graduated from Washington College in 1810 and was admitted to the bar in 1814, commencing practice in Washington.
Ерте мансап
Ол Вашингтон колледжіндегі Одақтық әдеби қоғамның мүшесі болды. 1811 жылдың қаңтар айында Одақтық қоғамға сөйлеген сөзінде Маккеннан сол кездегі колледждің оқу бағдарламасын құрайтын жеті оқу саласын (латын және грек тілдері; математика; риторика; логика; география және тарих; табиғаттану; және моральдық философия) атап көрсетті. Ол заң оқып жатқанда 1813 жылы Вашингтон колледжінде репетитор болып жұмыс істеді. Кейін ол колледждің қамқорлар кеңесінің мүшесі болды және Вашингтон колледжінің президенті болуды жиі ұсынды, бірақ ол әрқашан бас тартты. Ол жиырма жетінші конгресте жолдар мен каналдар комитетінің төрағасы болды. Әріптестерінің, достарының және Вашингтон округінің виг партиясының үлкен қысымына қарамастан, Маккеннан тағы да Конгресске сайланудан бас тартты, өйткені мемлекеттік қызметте өзінің міндетін атқарып болғанын және енді Вашингтон, Пенсильванияға оралып, заңгерлік практикасына толыққанды көңіл бөлу уақыты келді деп мәлімдеді. 1844 жылы оның туған қаласы Вашингтон, Пенсильваниядағы қолдаушылары Генри Клейдің президенттікке кандидаттығына Маккеннанды ұсынуға тырысты, бірақ Маккеннанның өзі бұл идеяны қолдады деген ешқандай дерек жоқ. Маккеннан 1840 жылдары Пенсильвания губернаторы лауазымына үміткер болуға бағытталған әрекеттерге қарсы тұрды, бірақ 1848 жылы Пенсильвания штатының сайлаушылар алқасының төрағасы болды.
He was a member of the Union Literary Society at Washington College. In a January 1811 speech to the Union Society, McKennan outlined the seven areas of study (Latin and Greek; Mathematics; Rhetoric; Logic; Geography and History; Natural Philosophy; and Moral Philosophy) that comprised the college's curriculum at the time. He worked as a tutor at Washington College in 1813, as he was studying law. Later, he was a Trustee of the College and was often asked to be President of Washington College, but he refused every time.) He was the chairman of the Committee on Roads and Canals in the twenty seventh congress. Despite immense pressure from associates, friends, and the Washington County Whig Party, McKennan again refused to run for another term in Congress, declaring that he had done his duty by serving in public office, and it was time to return to Washington, Pennsylvania, and focus on his law practice. In 1844, his supporters in his hometown of Washington, Pennsylvania, unsuccessfully tried to stir up interest in McKennan as a running mate for Henry Clay, and there is no indication that McKennan himself approved of the idea. McKennan also resisted efforts to entice him to run for governor of Pennsylvania in the 1840s, but in 1848, he served as president of the Pennsylvania electoral college.
Ішкі істер министрі
Миллард Филлмор АҚШ президенті болғаннан кейін Маккеннанға АҚШ Ішкі істер министрі лауазымы ұсынылды, бірақ ол қабылдауға тартынды; тек достары мен әріптестерінің қысымынан кейін ғана ол келісім берді. Ол шешімінен дер кезінде өкінді және 11 күндік қызметтен кейін орнынан кетті. Маккеннан өзінің "ерекше нервтік темпераментінің" ашу-ыза мен депрессияға сезімталдығын қызметтен кету себебі ретінде көрсетті. Сол кездегі мәліметтерде президент Филлмор мен Мемлекеттік хатшы Дэниел Вебстермен адвокаттарды, маршалдарды, кеңсе қызметкерлерін және бюро басшыларын тағайындау және босату мәселелері бойынша да келіспеушіліктер болғандығы айтылады. Секретарлық қызметінде Маккеннан сол жазда өткізілген 1850 жылғы халық санауына жетекшілік етті және жеке құпиялылықты қорғаудың маңыздылығы туралы көрегендікпен айтылған мәлімдеме жасады:
Upon Millard Fillmore becoming the President of the United States, McKennan was offered the position of the United States Secretary of the Interior, but was reluctant to accept; only after intense pressure from friends and associates did he relent. Almost immediately, he regretted his decision, and resigned after a tenure of only 11 days. McKennan cited his "peculiar nervous temperament" which responded to excitement and depression for his reason to resign. Contemporary accounts also cite disagreements with President Fillmore and Secretary of State Daniel Webster regarding the appointment and removal of attorneys, marshals, clerks, and heads of bureaus. During his brief time as Secretary, McKennan was the head of the 1850 Census, which was being conducted that summer, and he issued a remarkably foresighted statement on the importance of protecting individual privacy:
Бұл кеңсеге кейбір жағдайларда көмекші маршалдардың адамдардың қызметі мен талпыныстарын, сондай-ақ оларға қатысты басқа да фактілерді қажетсіз жариялап, тек қызығушылықты қанағаттандыру үшін немесе көмекшінің жеке пайдалануына немесе қаржылық табысына жұмсалғаны туралы ақпарат келіп түсті, бұл басқаларға зиян келтірді. Мұндай деректерді пайдалану актіде көзделмеген және заңды қабылдағандардың ниеттерімен де сәйкес келмейді. Үкімет санкциясымен осы деректерді алуға тағайындалған ешбір адам оларды рұхсатсыз жариялауға немесе ашуға құқығы жоқ. Барлық маршалдар мен көмекшілерге сеніп тапсырылған деректерді тек Үкіметтің пайдалануы үшін алынған деп есептеу және оларды ешқандай жағдайда қызығушылықты қанағаттандыру, кез келген адамның қызметі немесе талпынысын жариялау немесе маршалдар мен көмекшілердің жеке табысы үшін пайдалануға болмайды, олар осы қызметте Үкіметтің ең сенімді агенттері ретінде әрекет етеді.
Information has been received at this office that in some cases unnecessary exposure has been made by the assistant marshals with reference to the business and pursuits, and other facts relating to individuals, merely to gratify curiosity, or the facts applied to the private use or pecuniary advantage of the assistant, to the injury of others. Such a use of the returns was neither contemplated by the act itself nor justified by the intentions and designs of those who enacted the law. No individual employed under sanction of the Government to obtain these facts has a right to promulgate or expose them without authority. all marshals and assistants are expected to consider the facts intrusted to them as if obtained exclusively for the use of the Government, and not to be used in any way to the gratification of curiosity, the exposure of any man's business or pursuits, or for the private emolument of the marshals or assistants, who, while employed in this service, act as the agents of the Government in the most confidential capacity.
Кейінгі мансап
Отставкадан кейін Маккеннан, Виргиния штатының Уилинг қаласы мен Пенсильвания штатының Гринсбург қаласын байланыстыратын, өзінің Вашингтон қаласынан өтетін Хемпфилд теміржолының құрылысы кезінде, президенттік лауазымға тағайындалды, бұл жұмыс бұрынғысына қарағанда көңіл көтеруге арналған болды (1871 жылы Балтимор және Огайо теміржолы қаржылық қиындыққа тап болған Хемпфилдті сатып алды).
Following his resignation, McKennan took on a less stressful job as the president of the Hempfield Railroad, which was then under construction between Wheeling, Virginia, and Greensburg, Pennsylvania, through his own town of Washington (in 1871, the Baltimore and Ohio Railroad purchased the financially hobbled Hempfield).