Жозеф Ритнер: Пенсильванияның экс-губернаторы және саяси өмірі

Кіріспе

Американдық саясаткер Джозеф Ритнер (25 наурыз 1780 – 16 қазан 1869) Пенсильванияның сегізінші губернаторы және Антимасондық партияның мүшесі болды. 1835 жылғы Пенсильвания губернаторы сайлауында губернатор болып сайланған ол 1835 жылдан 1839 жылға дейін қызмет етті. 1838 жылғы Пенсильвания губернаторы сайлауындағы жеңілісіне байланысты туған дау-дамай Бакшот соғысына әкеп соқты. 1856 жылы губернатор Ритнер Филадельфияда өткен алғашқы Республикалық Ұлттық конвентке делегат ретінде қатысты.

Ерте өмір

Ритнер 1780 жылдың 25 наурызында Пенсильвания штатының Рединг қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы неміс тегінен шыққан, ал Ритнер көбінесе өзіндік білім алды, соның ішінде ағылшын тілінде оқу мен жазуды үйреніп, қатар неміс тілін де меңгерді. Ол жасөспірім кезінде Камберленд округіне көшіп барды, онда ол Вашингтон округінде жеке ферма сатып алғанға дейін шаруа және жұмысшы болып жұмыс істеді. 1801 жылы Ритнер Сьюзан Альтерге үйленді және олардың 10 баласы болды. Ритнер 1820 жылдардың соңында антимасондық қозғалысқа қатысты, ал Джордж Вольфтан губернаторлыққа үміткер ретінде екі рет жеңілгеннен кейін, 1835 жылғы сайлауда жеңіске жетті. 1835 жылдың 15 желтоқсанында оның инаугурациялық рәсіміне көп адам қатысты. 1836 жылы АҚШ-тың Екінші банкі федералдық жарғысын жоғалтқанда, Ритнер оған мемлекеттік жарғы берген заңға қол қойды. Ритнер халыққа білім беруді қолдағандықтан, Пенсильванияның 1834 жылғы мемлекеттік мектептер туралы заңын күштен шығаруға жол бермеді және 1836 жылы мемлекеттік мектептерді жақсарту туралы заңды қабылдауға қол жеткізді. Құлдыққа қарсы белсенді күрескен Ритнер Джон Гринлиф Уиттиердің 1836 жылғы "Ритнер" атты поэмасына шабыт берді, онда Уиттиер губернатордың штат заң шығарушы органына жолдаған жылдық үндеуіндегі құлдыққа қарсы көзқарасын жоғары бағалады. Оның губернаторлық қызметінің соңына қарай Пенсильванияның мемлекеттік басқару жүйесінде маңызды өзгерістер болды. Пенсильвания штатының Конституциясына түзетулер енгізілді, жиырма бір жастан асқан барлық ақ ер адамдарға дауыс беру құқығы берілді және ресми лауазымдарды "өмір бойына толықтырылатын лауазымдар" ретінде тағайындау практикасы жойылды. Алайда, Ритнердің беделіне антимасондықтардың өздерінің пайдасына мемлекеттік заңнамалық округтерді қайта бөлу әрекеттері кері әсер етті. Сонымен қатар, антимасондықтар өздерінің қолдауын кеңейту үшін басқа мәселелер бойынша да ұстанымдар қабылдауға тырысты, соның ішінде мемлекеттік құрылыстарды кеңейту. Осы кезеңде Ритнер мемлекеттік теміржол және каналдық жобаларды меценаттық ретінде пайдаланғаны үшін сынға ұшырады. Ол 1838 жылғы Пенсильвания губернаторлық сайлауында Виг партиясының қолдауымен антимасондық кандидат ретінде екінші мерзімге үміткер болғанда, антимасондық және анти-құлдыққа қарсы риторика күшейген сайын, демократтық кандидат Дэвид Риттенхаус Портерге шамалы айырмамен жеңілді, ол Хантингдон ложасының Ұлы шебері ретінде өзінің масондық округінің Ұлы шебердің орынбасары деңгейіне жеткен еді. Ритнер мен оның жақтастары сайлау нәтижесіне наразылық білдіруге тырысты, соның ішінде Ритнердің штаттық милицияны жұмылдыру әрекеті, бұл "Бакшот соғысы" деп аталды (милициялар қақпен қаруланғандықтан оқиға осылай аталды). Офистен кеткеннен кейін Ритнер Камберленд округіндегі фермасына қоныстанды. Ол катарактадан зардап шекті, 1839 жылы жасалған операция оның оң көзінің көру қабілетін қалпына келтірді, бірақ сол көзі соқыр болып қалды. Антимасондық партияның таратылуымен Ритнер Вигтерді белсенді түрде қолдады. 1849 жылы жаңадан сайланған Виг президенті Закари Тейлор Ритнерді Филадельфиядағы АҚШ монета айналымын басқару директоры лауазымына ұсынды. Тейлор ұсынысқа қатысуға үлкермей қайтыс болды, сондықтан Ритнердің кандидатурасы бекітілген жоқ. Ритнер 1850 жылдардың ортасында құрылған Республикалық партияға қосылды және 1856 жылғы Республикалық ұлттық конвентке делегат болды.

Ritner was born in Reading, Pennsylvania, on March 25, 1780. His parents were of German heritage, and Ritner was primarily self educated, including learning to read and write in English, while also acquiring a working knowledge of German. He moved to Cumberland County as a teenager, where he worked as a farm hand and laborer until he purchased a farm of his own in Washington County. In 1801, Ritner married Susan Alter, and they were the parents of 10 children. Ritner became involved with the Anti Masonic movement in the late 1820s, and after two defeats by George Wolf in his bids to become governor, he was finally successful during the 1835 election. A large crowd attended his inaugural ceremonies on December 15, 1835. When the Second Bank of the United States lost its federal charter in 1836, Ritner signed legislation giving it a state charter. As a supporter of public education, Ritner prevented repeal of Pennsylvania's Public School Law of 1834, and succeeded in passage of an enhanced public school measure in 1836. An ardent opponent of slavery, Ritner was the inspiration for an abolitionist poem by John Greenleaf Whittier, 1836's Ritner, in which Whittier praised the anti slavery sentiment of the governor's annual message to the state legislature. Toward the end of his tenure as governor, major changes were effected in Pennsylvania's system of state governance. The Pennsylvania State Constitution was amended, all White freemen over the age of twenty one were given the right to vote, and the practice of awarding official positions as "life offices" was abolished. Ritner's reputation, however, was negatively affected by Anti Masonic efforts to gerrymander state legislative districts for their benefit. In addition, as Anti Masons attempted to expand their support by taking positions on other issues, including expanded construction of public works. During this time, Ritner was criticized for allegedly using public rail and canal projects as a source of patronage. When he ran for a second term as a Whig Party supported, Anti Masonic candidate during the controversial 1838 Pennsylvania gubernatorial election, which grew increasingly heated as anti Masonic and anti abolitionist rhetoric rose, he narrowly lost to Democratic nominee David Rittenhouse Porter, who, as a Grand Master of the Huntingdon Lodge of the Freemasons, had risen to the level of Deputy Grand Master of his Masonic district. Ritner and his supporters then unsuccessfully attempted to contest the election, including an effort by Ritner to mobilize the state militia, which sparked the Buckshot War. (The militia were to be armed with buckshot, thus giving the event its name.) After leaving office, Ritner settled on a farm in Cumberland County. He suffered from cataracts, and surgery in 1839 restored the sight in his right eye, though he remained blind in his left. With the end of the Anti Masonic Party, Ritner actively supported the Whigs. In 1849 newly elected Whig President Zachary Taylor nominated Ritner for the post of Director of the United States Mint, then in Philadelphia. Taylor died before the nomination was acted on, so Ritner was never confirmed. Ritner joined the Republican Party when it was founded in the mid 1850s, and was a delegate to the 1856 Republican National Convention.

Өлім және жерлеу

Ол 1869 жылдың 16 қазанында қайтыс болды және Пенсильвания штатындағы Маунт-Рок қаласының Маунт-Рок зиратында жерленді.

Мұра

Губернатор Ритнердің құрметіне Пенсильвания штатының Университет паркі кампусында жатақхана аталған. Филадельфиядағы Ритнер көшесі де оның құрметіне аталған. 1938 жылы Пенсильвания штаты Камберленд округінде 11-бағдар бойында Карлайл мен Шиппенсбургті байланыстыратын Губернатор Ритнер тас жолын салды.