Жапон Қызыл Кресі: Тарихы мен қызметі

Кіріспе

Жапон Қызыл Крест қоғамы (日本赤十字社) – Халықаралық Қызыл Крест ұйымының Жапониядағы филиалы. Жапонияның императорлық отбасы дәстүрлі түрде осы қоғамды қолдап келеді, императрица – құрметті президент, ал императорлық отбасының басқа мүшелері вице-президенттер болып табылады. Қоғамның бас кеңсесі Токиода орналасқан, ал барлық 47 префектурада жергілікті бөлімшелер құрылған. Қоғам құрамында 9 610 000 жеке және 120 000 корпоративтік мүше бар, олар ел бойынша 92 Қызыл Крест ауруханасын және 79 қан орталығын басқарады. Жапон Қызыл Крест қоғамы ірі апаттар орын алғанда көмек көрсету шараларын жүзеге асырады. Жапонияда жиі болатын үлкен жер сілкіністері (мысалы, 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісі, 1995 жылғы Ұлы Ханшин жер сілкінісі және 2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі мен цунами) – қоғам жұмыс істейтін маңызды салалардың бірі.

Тарих

Граф Сано Цунетами 1877 жылғы Сацума көтерілісінің зардап шеккендеріне көмек көрсету үшін «Боайся» (博愛社) филантропиялық қоғамын құрды; 1887 жылға дейін ұйымда Жапон туының өзгелген нұсқасы қолданылды. 1887 жылдың 2 қыркүйегінде Жапонияның Халықаралық Қызыл Крест комитетіне қабылдануынан кейін оның атауы Жапон Қызыл Крест қоғамы деп өзгертілді. Сол жылы қоғам Бандай тауының жарылуынан кейін алғашқы рет апаттан зардап шеккендерге көмек көрсетумен айналысты. Бастапқыда Жапон императорлық отбасы, әсіресе Императрица Шёкен, Қызыл Крест қызметіне белсенді қолдау көрсетті. Императорлық отбасының қатысуы қоғамға қатысуды казоку аристократиясының және қоғамның жетекші тұлғаларының арасында әлеуметтік тұрғыдан тартымды етті. 1904-1905 жылдардағы Ресей-Жапон соғысының басталған кезде Жапон Қызыл Крест қоғамы әлемдегі ең ірі ұйым болды, онда бір миллионнан астам мүше болды. Қоғам көптеген ресейлік соғыс тұтқындарына қатысты ерекше рөл атқарды, соның арқасында Жапония батыс баспасөзінде жақсы беделге ие болды. Бұл имиджді АҚШ, Франция, Германия және Ұлыбританиядан келген ерікті медбикелер мен медициналық қызметкерлерді қабылдау арқылы нығайтты. Анита Ньюкомб МакГидің Жапониядағы жағдай туралы есебі Америка Қызыл Крестін қайта жандандыру үшін үкіметтен көмек алуға ықпал етті. Осы уақытта Жапонияда Цинтао шайқасында тұтқынға алынған неміс соғыс тұтқындары Қызыл Кресттің көмегімен жақсы күтімге ие болды. 1934 жылы Жапон Қызыл Крест қоғамы Токиода Қызыл Кресттің 15-ші халықаралық конференциясын өткізді. 1937-1945 жылдардағы Екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде Жапон Қызыл Крест қоғамы жапон азаматтарына және жараланған сарбаздарға көмек көрсетуде маңызды рөл атқарды. Алайда, Жапон императорлық армиясы Женева конвенциясын елемеуге бейім болғандықтан, үкіметтік және әскери шектеулер Жапон Қызыл Крест қоғамының Оңтүстік-Шығыс Азиядағы жапон аймақтарындағы тұтқын лагерьлерінде ұсталған жүздеген мың еуропалық әскери қызметшілер мен азаматтарға көмек көрсету мүмкіндігін шектеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапон Қызыл Крест қоғамы американдық кеңесшілердің жетекшілігімен реформаланды. 1952 жылдың 14 тамызында оған арнайы коммерциялық емес ұйым ретінде заңды мәртебе берілді.

Count Sano Tsunetami founded the Philanthropic Society (博愛社), a relief organization for the injured of the Satsuma Rebellion of 1877; a modified version of the Japanese flag was used by the organization until 1887. Its name was changed to the Japanese Red Cross Society on 2 September 1887 following Japan's admission to the International Committee of the Red Cross. Later that year, the Society engaged in its first disaster relief after the eruption of Mount Bandai. From the beginning, the Japanese Imperial family, especially Empress Shōken, provided active support for Red Cross activities. The attendance of the imperial family made membership in the Society socially attractive to members of the kazoku aristocracy and leading members of society. By the start of the Russo Japanese War (1904–1905), the Japanese Red Cross Society was the largest in the world, with over a million members. The Society played an outstanding role with regards to the many Russian prisoners of war, gaining Japan a considerable amount of good public relations in the western press. This image was cultivated by the hosting of volunteer nurses and medical staff from the United States, France, Germany and Great Britain. A report from Anita Newcomb McGee on conditions in Japan was instrumental in obtaining government assistance in the revitalization of the American Red Cross. Meanwhile, within Japan, German prisoners of war, who had been captured at the Battle of Tsingtao, were treated fairly well with the help of the Red Cross. In 1934, the Japanese Red Cross Society hosted the 15th International Conference of the Red Cross at Tokyo. During the Second Sino Japanese War (1937–1945), the Japanese Red Cross Society played a vital role in assisting Japanese civilians and wounded soldiers. However, as the Imperial Japanese Army tended to ignore the Geneva Convention, government and military restrictions hampered the ability of the Japanese Red Cross Society to assist the hundreds of thousands of European military and civilians interned in prison camps in the Japanese occupied areas of Southeast Asia. After World War II, the Japanese Red Cross Society was reformed under American advisers. On 14 August 1952, it was given legal status as a special non profit corporation.