Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1830–1911)
American politician (1830–1911)
Джон Ли Кэрролл (30 қыркүйек 1830 – 27 ақпан 1911), Америка Құрама Штаттарының Демократиялық партиясының мүшесі, 1876 жылдан 1880 жылға дейін Мэриленд штатының 37-ші губернаторы болды.
John Lee Carroll (September 30, 1830 – February 27, 1911), a member of the United States Democratic Party, was the 37th Governor of Maryland from 1876 to 1880.
Ерте өмір
Кэрролл Мэриленд штатының Балтимор қаласында, полковник Чарльз Кэрроллдың (1801 жылы туған) және Мэри Диггс Лидің (1800 жылы туған) ұлы ретінде дүниеге келді. Полковник Чарльз Кэрролл – Кэрроллтондық Чарльз Кэрроллдың (1737–1832) немересі, ол – Тәуелсіздік декларациясына қол қойған жалғыз католик және ең ұзақ өмір сүрген, соңғы тірі қол қоюшы. Джон Ли Кэрролл сондай-ақ конгрессмен Джон Лидің немересі және Мэриленд штатының екінші (және жетінші) губернаторы Томас Сим Лидің (1745–1819) шөбересі болды. Он жасында, 1840 жылы, Кэрролл Фредерик округінің Эммитсбург қаласындағы Маунт-Сент-Мэри колледжіне жіберілді, онда ол екі жыл оқыды. Содан кейін ол Вашингтонға жақын жердегі Джорджтаун қаласында орналасқан Джорджтаун университетінде, одан кейін Балтимордағы Солтүстік Пака көшесіндегі Сент-Мэри колледжінің зайырлы бөлімінде тағы үш жыл оқыды. Кэрролл заңгер мамандығын таңдады және анасының әкесі сияқты, Бостон қаласына жақын Кембридждегі Гарвард колледжінің Гарвард құқық мектебіне (қазір Гарвард университеті) екі семестрге түсті.
Carroll was born in Baltimore, Maryland, the son of Col. Charles Carroll (b. 1801) and Mary Digges Lee (b. 1800). Col. Charles Carroll was the grandson of Charles Carroll of Carrollton, (1737–1832), the only Catholic signer and longest living, last surviving signer of the Declaration of Independence. John Lee Carroll was also a grandson of Congressman John Lee and great grandson of Maryland's second (and seventh) Governor of Maryland, Thomas Sim Lee (1745–1819). At the age of ten, in 1840, Carroll was sent to Mount Saint Mary's College in Frederick County's Emmitsburg, where he remained for two years. He then attended Georgetown University in Georgetown, near Washington, D. C., and then the secular part of St. Mary's College, on North Paca Street in Baltimore, for another three years. Carroll then decided to enter the legal profession, and like his maternal grandfather, attended Harvard Law School of Harvard College, (now Harvard University), in Cambridge, Massachusetts, adjacent to Boston for two terms.
Мансап
Мектепті бітіргеннен кейін Кэрролл Балтимордағы Браун мен Брун заң кеңсесінде студент-заңгер болып жұмыс істеді. 1851 жылы ол адвокаттық құқық алды. Кэрролл 1854 жылдан 1858 жылға дейін Мэриленд штатында заңгерлік тәжірибемен айналысты. Ол 1854 жылы штаттық Бас Ассамблеяға Говард округінен Демократиялық партия атынан кандидат ретінде түсті (бұрынғы Говард немесе Энн Арундел округінің Батыс бөлігінен бөлініп, Говард округі штаттың 23 округінің 22-сі ретінде құрылғаннан кейін). Алайда, ол 1850-ші жылдардағы саяси дағдарыс кезінде жаңадан үстемдікке ие болған «Білімі жоқтар» партиясының (сондай-ақ Американдық партия деп те аталады) кандидатынан жеңілді. Содан кейін Кэрролл Нью-Йорк қаласына көшіп, АҚШ округтік соты кеңсесінде кеңсе меңгерушісінің орынбасары және АҚШ комиссары лауазымына қабылданды. Ол 1861 жылға дейін, Азамат соғысы басталғанда Мэрилендке оралды, және содан кейін өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Мэрилендке оралғаннан кейін Кэрролл ағасы Чарльз Кэрроллдан Говард округінде, Элликотт қаласының жанында орналасқан тарихи отбасылық "Доугореган Манор" мүлігін сатып алды. Кэрролл 1867 жылы Мэриленд Сенатына сайланды және 1868 жылдан 1876 жылға дейін төрт мерзім бойы қызмет етті. 1874 жылы ол штаттық Сенаттың Президенті болып сайланды. 1875 жылы Кэрролл Мэриленд губернаторы лауазымына Демократиялық партияның үміткері атанды, оның қарсыласы Джеймс Моррисон Харрис болды. Ол 10 000 дауыспен жеңіске жетіп, 1876 жылдың 12 қаңтарында губернатор ретінде қызметке кірді.
After finishing schooling, Carroll worked as a student lawyer for the law office of Brown and Brune in Baltimore. He was admitted to the bar in 1851. Carroll practiced law in Maryland from 1854 until 1858. He ran as a Howard County Democratic candidate for the state General Assembly in 1854, (shortly after the separation of the former Howard or Western District of Anne Arundel County and the "erection"/establishment of Howard as the 22nd of the state's 23 counties). However, Lee lost to a candidate of the newly dominant "Know Nothing" Party (also known as the American Party) during the political crises of the 1850s. Carroll then moved to New York City and while there, accepted a position as deputy clerk and United States Commissioner in the office of the clerk of the United States District Court. He stayed there until 1861, at the outbreak of the Civil War, when he returned to Maryland, where he then remained the rest of his life. Upon returning to Maryland, Carroll purchased "Doughoregan Manor", historic family estate in Howard County, near Ellicott City from his older brother Charles Carroll. Carroll was elected into the Maryland Senate in 1867 and served four terms, from 1868 to 1876. He was elected President of the State Senate in 1874. In 1875, Carroll became the Democratic Party nominee for Governor of Maryland, opposed by James Morrison Harris. He won by a 10,000 vote majority and was inaugurated as governor on January 12, 1876.
1877 жылғы ереуілдер мен тәртіпсіздіктер
1877 жылғы Ұлы теміржол ереуілі Б. & O. Теміржолының директорлар кеңесі мен президенті Джон Уорк Гарретттің жалақыны күрт төмендетуінен басталды, бұл жұмысшылардың Батыс Вирджиния штатының Мартинсбург қаласында жұмыстан кетуіне және ереуіл бүкіл елге, қалған Б. & O. және басқа да бірнеше желілерге таралуына себеп болды. Губернатор Кэрролл Мэриленд Ұлттық гвардиясының 5-ші және 6-шы полктерін Камберленд, Хагерстаун және Фредерик округінің Брансуик қаласындағы дүкендері мен локомотив деполарында теміржолшылардың ереуілге шығуына жол бермеу үшін шақырды. Бұл жаңалық телеграф арқылы шығысқа тарағаннан кейін Балтимордағы Маунт-Клэр шеберханаларында және Б. & O. "Камден-стрит" станциясының аулаларында (желінің бас кеңсесі) көтеріліс болды. Ұлттық гвардия өз әскери бөлімдерінен Камден станциясына қарай жүріп өтуге тырысты: Бесінші полк Ричмонд базарының үстіндегі жиналыс залындағы әскери бөлімінен Солтүстік Говард көшесімен солтүстік-батыс қаласынан, ал Алтыншы полк Солтүстік Фронт және Шығыс Файетт көшелеріндегі әскери бөлімінен, Джонстаун/Ескі қаланың жанынан. Бесінші полк Ховард көшесімен оңтүстікке қарай, ал Алтыншы полк Фронт көшесімен оңтүстікке қарай Джонс шарлауығының шығыс жағалауы бойымен бірнеше блок жүріп, содан кейін Шығыс Балтимор көшесімен батысқа қарай, қаланың орталық бизнес ауданының ортасымен өтті (16 жыл бұрын 6-шы Массачусетс полкі Пратт көшесінің жағалауымен өткен трагикалық естеліктерді еске алып, одан аулақ болды). Осы сақтық шараларына қарамастан, әр полк қайта-қайта қала көшелерінде күресуге мәжбүр болды, оларға бүкіл жол бойы оқ-дәрілер, тастар және ашулы халық шабуыл жасады. Қаладағы жағдай ушығып, губернатор Кэрролл бұл толқынды тоқтатуға күшсіз болды. Кейіннен, жаңадан сайланған 19-шы президент Рутерфорд Б. Хейз Балтиморда тәртіпті қалпына келтіру үшін қосымша федералды әскерлерді шақырды.
The Great Railroad Strike of 1877 began with a sudden cut in wages by the B. & O. Railroad's Board of Directors and President John Work Garrett, which caused workers to walk off the job in Martinsburg, West Virginia, and spread nationwide to the rest of the B. & O., as well as several other lines. Governor Carroll called up the 5th and 6th Regiments of the Maryland National Guard to stop railroad workers from striking in Cumberland, Hagerstown and in Frederick County's shops and roundhouses at Brunswick. Once the news spread by telegraph east, it touched off riots in Baltimore at the Mount Clare Shops and the yards at the B. & O. 's Camden Street Station, headquarters of the line. The National Guard attempted to march from their armories to Camden Station—the Fifth Regiment from the armory in the assembly hall above the Richmond Market along North Howard Street in the northwest city, and the Sixth from their armory at North Front and East Fayette Streets, near Jonestown/Old Town. The Fifth marched south down Howard Street and the Sixth attempted to march south on Front Street along the east bank of the Jones Falls for a few blocks then west on East Baltimore Street, through the middle of the downtown business district (and avoided the obvious associations of marching along the waterfront of Pratt Street, as the 6th Massachusetts Regiment did 16 years before, with its tragic memories). Despite this precaution, each regiment had to again literally fight its way through the streets of the city, attacked by projectiles, rocks and angry mobs the entire way. Conflict gripped the city and Governor Carroll was powerless to stem the tide. Later, additional reinforcements of Federal troops were called in by newly elected 19th President Rutherford B. Hayes to restore order in Baltimore.
Кейінгі мансап
Кейінгі жылдары Кэрролл Говард округі білім беру кеңесінде қызмет етті және 1883 жылы еуропалық және афроамерикалық мүшелерден тұратын алғашқы үлкен қазылар алқасының құрамында болды. Кэрролл сондай-ақ Колумбия округінің Революция ұлдары қоғамының мүшесі еді.
In later years, Carroll served on the Howard County Board of Education and served in 1883 on an early grand jury that used both Caucasian and African American members. Carroll was also a member of the District of Columbia Society of the Sons of the Revolution.