Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық футболшы және менеджер (1942–2020)
English footballer and manager (1942–2020)
Норберт Питер Стайлз (18 мамыр 1942 – 30 қазан 2020) – ағылшын футболшысы және менеджері. Ол Англия құрамасы сапында бес жыл ойнап, 28 матчте алаңға шығып, бір гол соқты. Англияның 1966 жылғы жеңісті FIFA Әлем Кубогында ол әр минутта ойнады. Турнирдің жартылай финалында Португалияға қарсы матчта оған өнімді Еузебионы қадағалау міндеті жүктелді. Оның қатал ойынының нәтижесінде Еузебио бүкіл матч бойына тиімсіз болды. Стайлз финалда да ойнады, онда Англия Батыс Германияны 4:2 есебімен жеңді. Оның Уэмбли стадионындағы матчтан кейінгі биі – бір қолында Әлем Кубогының кубогын, екінші қолында жасанды тістерін ұстап тұрған күйі – кеңінен таратылды. Стайлз клубтық карьерасының көп бөлігін «Манчестер Юнайтед» клубында өткізді, он бір жыл Олд Траффордта ойнады, онда ол қатал тәсілдермен және допты ұтып алу қабілетімен танылды. 2013 жылы The Guardian газетіне жазған мақаласында Джонатан Уилсон Стайлзды «жойғыш» деп сипаттаған қорғаушы жартылай ойыншының типі ретінде бағалады – бұл негізінен жүгіруге, допты қайтарып алуға және оны басқа ойыншыларға таратуға міндетті ойыншы. «Қызыл шайтандар» сапында ол екі лига титулы мен бір Еуропа Кубогын жеңіп алды. Стайлз, Бобби Чарлтон және Ян Каллаганмен бірге Әлем Кубогы мен Еуропа Кубогын жеңген үш ағылшын футболшының бірі. Оның тегі ирландтық.
Norbert Peter Stiles (18 May 194230 October 2020) was an English footballer and manager. He played for England for five years, winning 28 caps and scoring one goal. He played every minute of England's victorious 1966 FIFA World Cup campaign. In the semi final of that tournament against Portugal, he was given the job of marking the prolific Eusébio. His tough performance resulted in Eusébio being practically nullified for the entire game. Stiles also played in the final, which England won 4–2 against West Germany. His post match dance on the Wembley pitch, holding the World Cup trophy in one hand and his false teeth in the other, was widely broadcast. Stiles spent the majority of his club career for Manchester United, spending eleven years at Old Trafford, where he became renowned for his tough tackling and ball winning qualities. Jonathan Wilson, writing for The Guardian in 2013, labelled Stiles as a type of holding midfielder he described as a "destroyer", a player who is primarily tasked with running, winning back possession, and distributing the ball to other players. With the Red Devils, he won two League titles and one European Cup. Stiles is one of only three Englishmen, alongside Bobby Charlton and Ian Callaghan, to have won both the World Cup and European Cup. He was of Irish descent.
Манчестер Юнайтед
Стайлз «Манчестер Юнайтедті» жақтады және оның таланты 15 жасында Англия мектеп құрамасы үшін ойнағанда тез танылды. Стайлз көп жағынан ерекше футболшы еді – ол бойы шала, сол кезде жасөспірімдердің бойы жетпейтін себеппен клубтардан бас тарту жиі болатын; сондай-ақ, оның бірнеше тісі болмады және оның орнына протез тістер тақты, матчтар алдында оларды шешіп тастағанда оған қорқынышты көрінетін тіссіз күлкі пайда болатын. Ол сонымен қатар нашар көретін, ойын кезінде күшті контактты линзалар тағуға және алаңнан тыс жерде қалың көзілдірік киюге мұқтаж болды. Стайлздің қарапайым пас беру стилі мен батыл допты ұтып алу дағдысы оны қазіргі кезде барлық жетекші командаларда кездесетін, бірақ сол кезде бес шабуылшысы бар және орта алаң жартылай қорғаушылармен шектелген уақытта сирек кездесетін «қорғаушы» орта алаң ойыншысына айналдырды. Ол алдағы маусымдарда жиірек өнер көрсете бастады және 1965 жылы Бірінші дивизионда жеңіске жетті. Стайлз Эузебионы толығымен тоқтатып қоймаса да жақсы ойнады, есеп 1:1 болғанда және ойын аяқталуға бірнеше минут қалғанда португалиялық легенда «Юнайтед» қорғанысынан қақпашы Алекс Степниге қарсы шығып, бірақ допты Степнидің кеудесіне тікелей соқты. «Юнайтед» 4:1 есебімен жеңіске жетіп, Еуропаның басты кубогын көтерген алғашқы ағылшын клубы атанды.
Stiles supported Manchester United and his talent was swiftly recognised when he played for England Schoolboys at the age of 15. Stiles was an unlikely looking footballer in many ways – he was short, at a time when teenagers were being rejected by clubs purely because of their lack of height; he also had several teeth missing and wore dentures, the removal of which prior to matches gave him a gap toothed expression which had the potential to scare. He was also severely short sighted, and needed strong contact lenses when playing, and wore thick spectacles off the field. Stiles's simple passing game and fearless ball winning skills saw his swift conversion into a "holding" midfield player of a type now a feature of all top teams but still a rarity at a time when forward lines consisted of five players and the midfield was restricted to covering half backs. He began to make more frequent appearances in the seasons ahead, however, and won the First Division title in 1965. Stiles played well without keeping Eusébio wholly quiet, and with the score at 1–1 and just a few minutes left, the Portuguese legend got away from the United defence with just goalkeeper Alex Stepney to beat, yet only managed to slam the ball straight into Stepney's midriff. United won 4–1 and became the first English club to lift Europe's main trophy.
Кейінгі мансап
395 матч және 19 голдан кейін, «Манчестер Юнайтед» 1971 жылы Стайлсты «Миддлсброға» 20 000 фунт стерлингке сатты. Екі жыл өткен соң, Бобби Чарльтон бас тренер болғанда, ол «Престон Норт-Энд» клубында ойыншы-тренер болды.
After 395 matches and 19 goals, Manchester United sold Stiles in 1971 to Middlesbrough for £20,000. Two years later, he became a player coach at Preston North End when Bobby Charlton was manager.
1966 жылғы ФИФА әлем чемпионаты
Англия 1966 жылы әлем чемпионатын қабылдағандықтан, жаттықтырушы Альф Рамзидің дайындық үшін іріктеу турнирінен өту қажеттілігі болмады, сондықтан ол алдыңғы екі жылды достық матчтар мен Ұлыбритания чемпионатында ойыншыларды мұқият бағалауға жұмсады. Боби Чарлтон әлем чемпионатының орталық шебі үшін анық таңдау болғандықтан, ол Манчестер Юнайтед шабуылшысын толықтыратын үш ойыншыны құруы керек еді, және олардың біріне "бұзушы" рөлі қажет болды. Стайлз 1965 жылғы 10 сәуірде Уэмблиде Шотландияға қарсы өткен 2:2 есебімен аяқталған матчта осы рөлге сыналып көрді. Ол келесі тоғыз халықаралық матчтың сегізінде өз орнын сақтап, Батыс Германияға қарсы Уэмблиде өткен жеңісті матчта жалғыз голды соқты, және Рамзи 22 ойыншыны іріктеген кезде, ол Англия құрамасының негізгі құрамында болатыны күдік тудырмады. Стайлз 15-ші рет алаңға шығып, Англия Уругвайға қарсы тең түскен матчты бастады және өз орнынан талмай тұрды. Ол төрт қорғаушының алдында ойнап, Чарлтон сияқтыларға кеңістік пен уақыт беруге көз жеткізді. Стайлз бір минут та ойнамай қалған жоқ, Англия Мексика мен Францияға қарсы жеңіске жетіп, топтан шықты, содан кейін ширек финалда қатал Аргентина құрамасын еңсерді. Жартылай финалда Стайлз португалиялық ойыншы және мерген Еузебионы тиімді қорғап, оның шеберлігін толығымен басып тастады, нәтижесінде Англия 2:1 есебімен жеңіске жетті. Матчтан кейін киім ауыстыру бөлмесінде Рамзи Стайлздің жеке өнерін жоғары бағалады, бұл сирек кездесетін құрмет. Стайлз 20-шы рет алаңға шығып, Батыс Германияға қарсы матчта ерекше қорғау тапсырмасы болмады, бірақ Англия 2:1 есебімен алға шыққанда, ойынның соңғы минутында Джефф Херст хет-трик жасап, қосымша уақытта жеңіске жетті. Финалдық сыбызғы естілгенде, Стайлз Жюль Риме кубогын бір қолымен ұстап, екінші қолымен жасанды тісін ұстап, шаттықтан биледі. Отыз жыл өткен соң, Фрэнк Скиннер мен Дэвид Бэддиел "Three Lions" әнінде осы сәт туралы айтты, бұл ән Lightning Seeds тобымен бірге Euro 96 үшін жазылған: 1996 жылғы нұсқада ағылшын футболының естеліктерінің тізімі "Нобби билейді" деген сөзбен аяқталады, ал 1998 жылғы нұсқада Францияда өткен әлем чемпионатының финалына сілтеме жасап, ортаңғы бөлімде: "Біз Ноббидің биін билей аламыз, біз оны Францияда билей аламыз" деген сөздер келтірілген. Бірақ оның жасаған қатесіне қарамастан, Мюллери енді Рамзидің бірінші таңдауы екені анық болды. Стайлз 1969 жылы Англия құрамасы үшін бір рет, 1970 жылы екі рет ойнады. Ол Рамзидің Мексикадағы 1970 жылғы әлем чемпионатына шақырылды, бірақ Мюллеридің дубликаты ретінде ғана, және Англия ширек финалда титулдан айырылған кезде ол жарыста бір минут та ойнамады, содан кейін ол елі үшін ешқашан ойнаған жоқ.
With England hosting the World Cup in 1966, manager Alf Ramsey had no competitive qualifying campaign to prepare, and therefore he spent the prior two years meticulously assessing players in friendly matches and British Home Championship games. With Bobby Charlton the only certainty for his World Cup midfield, he needed to create a trio of players to complement the Manchester United attacker and among those was the requirement for a "spoiler". Stiles was tested out for this role in a 2–2 draw against Scotland at Wembley on 10 April 1965. He kept his place for eight of the next nine internationals, scoring the only goal in a Wembley win against West Germany along the way, and by the time Ramsey confirmed his 22, it was thought likely that he would be in England's starting team for the World Cup. Stiles won his 15th cap as England kicked off the competition with a goalless draw against Uruguay and maintained his place as the uncompromising hardman playing ahead of the back four and making sure there was space and time for the likes of Charlton ahead of him. With Stiles not missing a minute, England progressed through the group with wins over Mexico and France and then scraped past a violent Argentina side in the last eight. In the semi final, Stiles performed an effective man marking job on the Portuguese playmaker, and prolific goalscorer Eusébio, to the extent that the immensely skilled player was essentially nullified for the whole match, which England won 2–1. In the dressing room afterwards, Ramsey praised Stiles's individual performance, a rare accolade. Stiles, winning his 20th cap, had no man marking brief against West Germany but played a strong, tough match as England saw a 2–1 lead levelled with the last kick of the game before Geoff Hurst completed a hat trick to win the competition in extra time. At the final whistle, Stiles did a spontaneous jig with the Jules Rimet Trophy in his hand while holding his false teeth in the other. Thirty years later this moment would be referred to by Frank Skinner and David Baddiel in the lyrics to "Three Lions", the England theme song written with the Lightning Seeds for Euro 96: in the 1996 version, a list of English football memories ends with " Nobby dancing", and in the 1998 version, in a reference to the World Cup finals taking place in France, the middle section consists of the line: "We can dance Nobby's dance, we can dance it in France". but it was clear that despite his misdemeanour, Mullery was now Ramsey's first choice. Stiles played just once for England in 1969 and twice in 1970. He was selected by Ramsey for the 1970 World Cup in Mexico, but only as Mullery's understudy, and not only did he not get a kick during the competition as England surrendered the title in the quarter final, he never played for his country again.
Жеке өмір
Стайлс 1963 жылғы маусымда Кей Джайлсқа үйленді. Оның әйелі Джонни Джайлстың қарындасы болды және олар «Манчестер Юнайтед» командасында бірге ойнаған кезде танысты. Олар Манчестерде тұрып, үш бала тәрбиеледі. Стайлздің ұлы Джон да футболшы болды, 1980 жылдары Дублиннің «Шамрок Роверс» және «Лидс Юнайтед» клубтарында доп теуіп жүрді. Стайлс өмірі бойы шын ниетпен католик дінін ұстанды, тіпті әлем чемпионатының финалы күні де қасиетті мессаға қатысуға тырысты. 1968 жылы Стайлс «Футбол – менің шайқас алаңым» атты алғашқы автобиографиясын жарыққа шығарды, ал 2003 жылы «Доптан кейін» атты екінші кітабы жарық көрді. 2007 жылы ол Англия футбол құрмет залына енгізілді. 1968 жылы «Манчестер Юнайтед» сапында жеңіп алған Еуропа кубогының медалі де 49 000 фунт стерлингтен астам сомаға сатылды. Стайлс медальдарды отбасының мүддесі үшін сатты. 2013 жылдың 24 қарашасында Стайлзге простата қатерлі ісігінің диагнозы қойылды, ал 2016 жылы оның деменциямен ауырып жатқаны хабарланды. Ол Англияның 1966 жылғы әлем чемпионатындағы жеңісіне 50 жыл толуына арналған салтанатты кешке қатыса алмады. 2017 жылдың қарашасында зейнеткер футболшылардың ми жарақаттары тақырыбындағы BBC деректі фильмінде Англияның бұрынғы шабуылшысы Алан Ширер Стайлздің ұлымен сұхбат жүргізді. Стайлс 2020 жылдың 30 қазанында Манчестердегі Manor Hay Care Centre-де 78 жасында, простата қатерлі ісігі мен деменциядан, сонымен қатар футболға басын қайта-қайта соққаннан туындаған созылмалы травматикалық энцефалопатия (CTE) салдарынан қайтыс болды. Стайлздің миы доктор Вилли Стюарт жүргізіп жатқан деменция мен кәсіби футбол карьерасы арасындағы байланысты зерттеуге тапсырылды. Стайлс 1966 жылғы әлем чемпионатының финалындағы Англия құрамасының деменциядан қайтыс болған немесе зардап шеккен бес ойыншысының бірі болды.
Stiles married Kay Giles in June 1963. His wife was a sister of Johnny Giles and they were introduced to each other around the time they were teammates at Manchester United. They lived in Manchester and had three children. Stiles' son John was also a footballer, playing for Shamrock Rovers in Dublin and Leeds United in the 1980s. Stiles was a devout Catholic throughout his life, and even tried to attend mass on the day of the World Cup final. In 1968, Stiles released his first autobiography, Soccer My Battlefield; his second, After the Ball, followed in 2003. In 2007, he was inducted into the English Football Hall of Fame. His European Cup medal, which he won with Manchester United in 1968, was also sold, realising more than £49,000. Stiles sold the medals so that his family could benefit from the proceeds. On 24 November 2013, it was announced that Stiles was diagnosed with prostate cancer, and in 2016, it was announced that he was suffering from advanced dementia. He was too ill to attend a celebration dinner to mark the 50th anniversary of England's 1966 World Cup win. In November 2017, a BBC documentary on the subject of brain injuries amongst retired footballers presented by former England striker Alan Shearer included an interview with Stiles' son. Stiles died on 30 October 2020 at Manor Hay Care Centre in Manchester, aged 78, after suffering with prostate cancer and dementia as a result of chronic traumatic encephalopathy (CTE) from the repeated heading of footballs. Stiles's brain was donated to the FIELD study conducted by Dr Willie Stewart into the link between dementia and a career in professional football. Stiles was one of five England players from the 1966 World Cup final that died from or suffered from dementia.
Жалпы
Килинг, Питер (1971). Нобби Стайлз. Лондон: Вулф, Маккинстри, Лео (2006). Сэр Альф. Лондон: Харперспорт. Стайлз, Нобби (2003). "Доптан кейін: Менің өмірбаяным". Лондон: Ходдер және Стаутон, Тайерс, Алан (2007). "60-шы жылдар – Шашыңызға жалған тіс киюді ұмытпаңыз", "Футбол365".
Keeling, Peter (1971). Nobby Stiles. London: Wolfe, McKinstry, Leo (2006). Sir Alf. London: HarperSport. Stiles, Nobby (2003). After the Ball: My Autobiography. London: Hodder & Stoughton, Tyers, Alan (2007). "The Sixties Be Sure to Wear False Teeth in Your Hair", Football365