Кіріспе

Шеппи жеңіл темір жолы – Англияның Кент графтығындағы Шеппи аралындағы темір жол, Лейздауннан Куинбороға дейін салынған және онда Оңтүстік-Шығыс және Чатем темір жолының Ширнесс желісімен байланысқан. Оны Холман Фред Стивенс салған, 1901 жылдың тамызында ашылып, 1950 жылдың 4 желтоқсанында жабылған.

Тарих

Сауда кеңесі 1901 жылдың маусым айының ортасында аяқталған желіні тексерді және сигнал беру жүйесінде бірнеше өзгерістер енгізуді ұсынды. Темір жол 1901 жылдың 1 тамызында ашылды, ал бірнеше аптадан кейін ресми ашылу салтанаты өтті. Желідегі жүктер Брамблдаун, Гроув, Холфорд және Харти Роуд станцияларындағы қосым жолдарына түсірілді. 1905 жылы Брамблдаун және Харти Роуд станциялары әрқайсысына қарапайым платформа мен күту бөлмесі қосылып, тоқтау пунктеріне жаңартылды. Жолаушылар пойыздары таңертең және түстен кейін, ал бір жүк пойызы түскі уақытта қатынайтын. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз күштерінің авиациялық мектебіне (кейін RAF Eastchurch) Queenborough бағытынан Eastchurch станциясының оңтүстігіне қарай қосым жол салынды. 1916 жылдың желтоқсанында Сауда кеңесінің (полковник Прингл) инспекторы оны тексерді, бірақ станциядағы бұрылыс тіреулері енді екі бөлек жерден басқарылатынына наразылық білдірді. Олар бір жерден басқарылатын жүйемен ауыстырылды, бірақ бұл жұмыс тағы тоғыз айға созылды. RAF базасы 1946 жылға дейін пайдаланылды. Темір жолдың 1950 жылдың 4 желтоқсанында барлық қозғалыс үшін жабылуы алдындағы соңғы пойыздың машинисі Дон Пилчер естеліктерінде, жолдың атмосферасы тыныш болғанын айтады. Ол: "Шын мәнінде, бұл автобус сияқты еді. Кім болса да, қолмен немесе қалпақпен тоқтау белгісі берсе, біз тоқтағанбыз" деді. Соңғы пойыз жолдың өлімін білдіретін көкөністерден жасалған үлкен гүл шоғыры бар макеттік қабірмен жүрді, және әр стансада көп адам жиналды. Соңғы пойыздың машинисі Том Бирчнелл 1901 жылы теміржолда алғашқы пойызды жүргізген Джек Баддлмен қол алысты.

Локомотивтер мен жылжымалы құрам

Ашылғаннан кейін алғашқы бірнеше жыл ішінде SE&CR желісі стандартты локомотивтер мен вагондарды пайдалана отырып жұмыс істеді. Бірақ желідегі жеңіл трафик жаңадан ойластыруды қажет етті.

Бензинмен жүретін вагон

1904 жылы екі бензинді рельсті автобус сынақтан өтті. Біреуіне төрт жолаушыға арналған орындықтар ғана болды, тіпті осы тармаққа да жеткіліксіз еді, бірақ үлкені, 16 орындық рельсті автобус қанағаттанарлық деп танылды. Айыныштысы, сол кездегі ішкі жану қозғалтқыштарының даму кезеңінде Шеппи аралында оны күтіп ұстауға мотор механик табу мүмкін болмады, сондықтан SE&CR бумен жұмыс істеуге көшті.

Теміржолдың бу қозғалтқыштары

Шешім – булы рельстік мотор болды, яғни вагондарға тұрақты қосылған шағын бу машинасы. 1905 жылы екі данасы сатып алынды, біреуі Шеппи Лайт желісі үшін, екіншісі Медуэй сағасының қарсы жағындағы Хундред-о-Ху тармағы үшін. 1906 жылы тағы алтысы басқа аз қозғалысы бар бағыттарда пайдалану үшін алынды. Рельстік моторлар Бірінші дүниежүзілік соғыс басталарға дейін қолданыста болды. Бу машинасының бөліктері металлға тапсырылды, бірақ вагондар бөліктері жұптарға біріктіріліп, ортақ доңғалақ жиынтығына (богиге) қосылды, және осы түрінде Sheppey желісінде, қалыпты бу машиналарымен тартылып, желі жабылғанға дейін пайдаланылды.

Тауарлар тасымалы

Булы теміржол қозғалтқыштарының жүк вагондарын тартуға жеткілікті қуаты болмағандықтан, SE&CR күнделікті жүк тасымалы үшін шағын локомотив іздеді. Біреуі, № 54 Уоддон, көрші және бәсекелес Лондон Брайтон мен Оңтүстік жағалау темір жолынан қолданылған күйде алынды. Бұл сол теміржолдың танымал Терьер классындағы танк локомотивтерінің бірі еді. Осы нақты мысал Британ теміржолдары кезеңіне дейін сақталды және қазір Канаданың Ұлттық теміржол музейінде стационарлық экспонат ретінде сақтаулы.

LCDR 653 және 20

Шеппи жеңіл теміржолында қолданылған екі вагондар сақталған. Бұл вагондар – Лондон, Чатем және Довер теміржолының No. 20 6w Салон вагоны және No. 653 BTZ, кейін Салон болып өзгертілген, Уайт аралының бу теміржолында сақтаулы. No. 20 вагонының ортаңғы дөңгелегі 1924 жылы Оңтүстік теміржолына қосылғанда IoWR үшін қолданылу үшін алынып тасталды. No. 20 және 653 вагондары IOW вагондарында пайдаланылған 15-тен астам SR вагондарының қатарына қосылды. 20 вагонының қалпына келтіру жұмысы 1993 жылы аяқталды, ал 653 вагоны 1979 жылы ресми түрде қалпына келтірілді.

Оқиғалар

1934 жылдың тамызында қазандықтарды жасаушы зейнеткер Генри Борнның денесі теміржол бойынан табылды. Ол қатерлі ісікпен ауырып, сот отырысында "ақыл-есі дұрыс емес кезде өз-өзіне қол жұмсаған" деген үкім шығарылды. 1935 жылдың сәуір айында Минстердегі Стейшн-роудтағы қақпасы жоқ теміржол өткелінде бір көлік пойызбен соқтығысып, бір адам (Джеймс Монги) қаза тауып, үш адам ауыр жарақат алды. 1935 жылдың 4 тамызында Лейздаун маңындағы теміржолдың жанынан Фрэнк Таундроудың (62 жас), Лондон тұрғыны екені анықталды. Оның денсаулығы нашар болған, ал әйелі оның Лондоннан кеткенін білмеген. Өлім жазасыз оқиға деп танылды, бірақ теміржол басшылығы адамдардың жолға жақын аралап жүргендерін болдырмау үшін шаралар қабылдауға шақырылды. Кенттің солтүстік жағалауына солтүстік-шығыстан жел соққанда көп қар жауады. 1940 жылы қатты қар Шеппи жеңіл теміржолындағы пойыз экипажын үш күн мен үш түнге тоқтатты. Машинист пен көмірші Истчерчтегі Әскери-әуе күштері базасында орналастырылды. Құтқару локомотиві Ширнесс-Истке жіберілді. Локомотив ақырында депоға сүйретіліп әкелуге мәжбүр болды.