Саскачеван әлеуметтік кредит партиясы – 1930-70жж аралығында Канаданың Саскачеван провинциясында әлеуметтік кредит теориясын қолдаған саяси партия. Тарихы, сайлау нәтижелері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Саскачеванның әлеуметтік несие партиясы (алғашқыда Саскачеванның әлеуметтік несие лигасы деп аталған) – 1930 жылдардың ортасынан 1970 жылдардың ортасына дейін әлеуметтік несиелік экономикалық теорияларды жақтаған Канаданың Саскачеван провинциясындағы саяси партия. Әлеуметтік несие алғаш рет Саскачеванда 1935 жылғы федералды сайлауда пайда болды, онда партия халық дауысының 20% -ын алып, Киндерсли және Батлфордс округтерінде екі орын жеңіп алды. Партия алғашқы сайлау кампаниясын 1938 жылғы провинциялық сайлауда жүргізіп, халық дауысының 15,90% -ын жинады. Саскачеван, басқа провинциялар мен Канаданың федералды үкіметі сияқты, заң шығарушы құрамын сайлау үшін «бірінші келгенге» жүйесін қолданады, сондықтан 40 әлеуметтік несиелік кандидаттың тек екеуі ғана 52 орын бар заң шығарушы жиналыста жеңіске жетті. Жозеф Нидхам 1930-1940 жылдар аралығында провинциялық партияның президенті болды. 1944 жылғы сайлауда Әлеуметтік несие партиясы күйреп кетті: ол тек бір үміткерді тікелей ұсынды, ол облыстық дауыс берушілердің барлығының 0,06% -ын ғана алды (249 дауыс). 1948 жылғы провинциялық сайлауда Әлеуметтік несие партиясы біршама қалпына келді, 36 үміткерді тікелей ұсынды және халық дауысының 8,09% -ын жеңіп алды. 1956 жылғы провинциялық сайлауда Әлеуметтік несие партиясы барлық 53 округте үміткерлерді тікелей ұсынды және халық дауысының 21,48% -ын жеңіп алды, бірақ оның үміткерлерінің тек үшеуі ғана сайланды. 1960 жылғы сайлауда партияның дауыс жинауы 12,35% -ға төмендеді. Партия екі кезекті сайлауда (1964 және 1967) бірнеше үміткерді тікелей ұсынғанымен, халық дауысының 0,45% -ынан артығын жеңіп ала алмады немесе бір орынға ие бола алмады. Партия 1967 жылдан кейін сайлауға қатыспады. Прогрессивті консервативтік партияның жетекшісі Эд Нассерден 1970 жылдың қараша айында екі партияның бірігуін ұсынды. Әлеуметтік несие және прогрессивті консервативтік партиялары 1970 жылдың қарашасынан 1971 жылдың ақпанына дейін бірігу мәселесі бойынша келіссөздер жүргізді. Бұл қадамды көбінесе прогрессивті консерваторлар қолдады, себебі бұрынғы жетекші Ллойд Аврамның сөзіне сүйенсек, Әлеуметтік несие партиясының кейбір мүшелері «біріккен партияда ақша реформасына қатысты өз көзқарастарын жеткізуге біздің қабілетімізге күмән келтірді». Әлеуметтік несие партиясының мүшелері 1971 жылдың ақпанында прогрессивті консервативтік партиямен бірігуге қарсы дауыс берді. Дауыс беру нәтижесінде Әлеуметтік несие партиясы екіге бөлінді және 1971 және 1975 жылғы провинциялық сайлауларға қатыспады. 1971 жылдан 1975 жылға дейін Әлеуметтік несие партиясының жетекшісі болмады және партия Саскачеван халқына партияның сенімдері мен құндылықтары туралы білім беруге баса назар аударды.
The Social Credit Party of Saskatchewan (originally known as the Social Credit League of Saskatchewan) was a political party in the Canadian province of Saskatchewan that promoted social credit economic theories from the mid 1930s to the mid 1970s. Social Credit first appeared in Saskatchewan in the 1935 federal election, when the party received 20% of the popular vote and won two seats in Kindersley and The Battlefords. The party fought its first election campaign in the 1938 provincial election, and won 15.90% of the popular vote. Because Saskatchewan, like the other provinces and the federal government of Canada, uses the 'first past the post' system for electing its Legislative Assembly, only two of the 40 Social Credit candidates won election in 52 seats available in the legislature. MP Joseph Needham was president of the provincial party in the 1930s into the 1940s. In the subsequent election in 1944, Social Credit collapsed: it nominated only one candidate, who won only 249 votes (0.06% of the provincial popular vote). Social Credit recovered somewhat in the 1948 provincial election, nominating 36 candidates and winning 8.09% of the popular vote. In the 1956 provincial election, Social Credit nominated candidates in all 53 ridings, and won 21.48% of the popular vote, but only three of its candidates were elected. Its vote fell to 12.35% in the 1960 election. Although the party nominated a few candidates in the two subsequent elections, (1964 and 1967), it could not win more than 0.45% of the popular vote or win a seat. The party did not contest elections after 1967. Ed Nasserden, leader of the Progressive Conservative Party, called for the merger of the two parties in November 1970. The Social Credit and Progressive Conservative Parties entered into talks about merging from November 1970 to February 1971. The move was mostly supported by the Progressive Conservatives, as some members of the Social Credit Party were, according to former leader Lloyd Avram, " skeptical of our ability to get our views of monetary reform across in a merged party." Members of the Social Credit Party voted against a merger with the Progressive Conservative Party in February 1971. Following the vote, the Social Credit Party emerged as a divided party, and did not contest the 1971 and 1975 provincial elections. From 1971 to 1975 the Social Credit Party did not have a leader, and chose to focus on educating the people of Saskatchewan about the party's beliefs and values.