Кіріспе

Американдық актер (1920–1992)

Лоуренс Невилл Брэнд (13 тамыз 1920 – 16 сәуір 1992) – американдық әскери қызметкер және актер. Ол вестерн, қылмыстық драмалар мен нуар фильмдеріндегі жаман немесе қарсыластық рөлдермен танымал болды және «Түрме блогындағы көтеріліс» (1954) фильміндегі рөлі үшін BAFTA сыйлығына ұсынылған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Брэнд АҚШ армиясының 83-ші жаяу әскер дивизиясының 331-ші жаяу әскер полкінде Еуропа театрларында қызмет етті. Ол өзінің қызметі үшін бірнеше құрметті марапаттар алды, соның ішінде «Күміс жұлдыз» және «Қызыл жүрек» ордендері.

Алғашқы жылдар

Брэнд Иллинойс штатының Кеуани қаласында өскен. Орта мектепті бітірген соң әскерге қатарына қосылды. Брэнд "Баттлграунд" (1949) және "Нью-Йорк порты" (1949) фильмдерінде эпизодтық рөлдерде ойнады. Оның алғашқы толыққанды рөлі "Д.О.А." (1950) фильмінде Честер есімді қарақшы рөлі болды. Ірі дене бітімі, жалпақ, қиыршықтас жүзі және қалың дауысының арқасында ол мансабы бойы көбінесе гангстерлерді, батыс заңсыздықтарын, түрлі "жаман" рөлдерді, полицейлерді және басқа да қатал жігіттерді сомдады. Брэнд "My Foolish Heart" (1949), "Where the Sidewalk Ends" (1950) (екеуі де Дана Эндрюспен бірге) фильмдерінде, сондай-ақ таңғажайып "Kiss Tomorrow Goodbye" (1950) фильмінде Джеймс Кагнимен бірге шынжырлы топтағы тұтқын рөлінде ойнады, бірақ "The Bigelow Theatre" телеспектаклінде жақсы рөлге ие болды. Оның рөлдері біртіндеп үлкейді: "Montezuma Halls" (1951), "Only the Valiant" (1951), "The Mob" (1951) және "Red Mountain" (1951). Телевидениеде ол "Benjy" (1951) қысқаметражды фильмін, сондай-ақ "The Unexpected" және "Your Favorite Story" сериалдарының эпизодтарында ойнады. Ол "Kansas City Confidential" (1952), "The Turning Point" (1952) фильмдерінде түсті, және ерекше айта келерлік болса, "Stalag 17" (1953) фильмінде ойнады.

Бас кейіпкер

Қосалқы актер ретінде ол "Фезер-Ривердегі шайқас" (1953), "Аламодан келген адам" (1953) және "Оқ ашу" (1953) фильмдерінде ойнады. Брэнд "Адам есуі" (1953) және "11-ші блоктағы бүлік" (1954) фильмдерінде басты рөлдерді ойнады. Соңғы рөлі, түрмедегі көтерілістің жетекшісі ретінде, оған 8-ші Британ академиясының кино сыйлығының «Үздік шетелдік актер» номинациясын әкелді, бірақ ол «Водопроводадағылар» үшін Марлон Брандоға ұтылып қалды. Брэнд "Жалғыз қару" (1954) фильмінде актерлер тізімінде төмен болды, бірақ "Теңізден оралу" (1954) фильмінде басты рөлді ойнады. Брэнд "Сараң" (1955) және "Джек Слэйдтің қайтысы" фильмдерінде қосалқы рөлдерде ойнады, сондай-ақ "Кездесуге шақыру", "Экран режиссерлерінің театры", "Голливудтағы Studio One", "Джейн Вайманның от жанындағы театры", "Шеврон жұлдыздар залы", "Шлиц театры", "General Electric" театры, "Америка Құрама Штаттарының болат сағаты" және "7-ші сахна" сериалдарында эпизодтық рөлдерді ойнады. Ол "Бобби Уэр жоғалды" (1955) және "Гунсайт-Пастағы ашу" (1956) фильмдерінде басты рөлдерді ойнады, сондай-ақ "Жалбыр жақ" (1956) және "Мохок" (1956) фильмдерінде қосалқы рөлдерде ойнады. Ол заңнан тыс Буч Кассиди рөлін сомдаған алғашқы актер болды, "Үш заңсыз" фильмінде Алан Хейл кіші Сунданс Кид рөлінде ойнады. Ол осыған орай "Оқ атушы бауырлар" (1956) фильмінде де ойнады. Брэнд өзінің дебюттік фильмі "Маған махаббатпен қара" (1956) фильмінде Элвис Пресли ойнаған кейіпкерді өлтірген кезде жаман кейіпкер ретінде танымал болды. Ол "Алтынға жол" (1957), "Жалғыз адам" (1957), "Қалайы жұлдыз" (1957), "Қорқыныш!" (1958) және "Жаман адамның елі" (1958) фильмдерінде ойнады. Ол көбінесе теледидарда жақсы рөлдерді ойнады, соның ішінде "Climax!", "Playhouse 90", "Target" және Сидни Люмет режиссерлік еткен "Kraft Theatre" үшін "Барлық корольдердің адамдары" адаптациясы, онда ол Вилли Старк рөлін ойнады және 1958 жылы "Sylvania" сыйлығын жеңіп алды. Брэнд "The Texan", "Pursuit", "Дик Пауэллдің Zane Grey Theatre" және "The Dupont Show of the Month" (Бен Гаццарамен "Дененің және жанның") бағдарламаларында қонақ жұлдызы болды.

Аль Капоне және басқа телеарнадағы рөлдері

Брэнд телесериал "Тоқалмайтындарда" Аль Капоне рөлін екі рет ойнады: "Бос орындық" (атауы көрсетілмеген) премьерасының пилоттық және ашылу сахнасында, содан кейін "Үлкен пойыз" атты қос эпизодта; сондай-ақ, сериал бойында флэшбэктерде жиі көрінеді. Брэнд "Тұзаққа бес қақпа" (1959), "Хаклберри Финннің оқиғалары" (1960), "Соңғы күн батуы" (1961) және "Джордж Рафт оқиғасы" (1961) фильмдерінде ойнады, соңғысында Аль Капоне рөлін қайта ойнады. Ол "Straightaway", "Cain's Hundred", "Death Valley Days", "The Joey Bishop Show", "Naked City", "The DuPont Show of the Week", "Ben Casey", "Rawhide", "The Lieutenant", "Theatre of Stars", "Arrest and Trial", "Destry", "Wagon Train", "Suspense", "Combat!", "Gunsmoke", "Bonanza" және "The Virginian" сериалдарында эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол сондай-ақ Алькатрастың құс адамының түрме күзетшісін сомдады, "Герой аралында" (1962) екінші пландағы рөлде ойнады және "Осы дерлік мысық!" (1965) фильмінде маңызды рөлді орындады. Брэнд 1964 жылы "Твайлайт-зона" сериалының "The Encounter" атты эпизодында Джордж Такеймен бірге Екінші дүниежүзілік соғыс ардагері рөлінде ойнады. CBS сериалды синдикациялаған кезде эпизодтың АҚШ-тың жапондықтарға деген жеккөрушілігін көрсететін тақырыбын "әлдеқайда мазасыз" деп санады. "The Encounter" алғашқы көрсетілімінен кейін 1992 жылға дейін "Твайлайт-зона қазыналары" жинағының бөлігі ретінде бейнежазбада шыққанша көрсетілген жоқ. Брэнд "The Desperados" (1969) фильмінде ойнады және АҚШ Теңіз күштерінің лейтенанты Каминский рөлін ойнады, ол "Тора! Тора! Тора!" (1970) фильміндегі алғашқы шайқас туралы командирін ескертуге тырысқанда назарсыз қалды.

1970 жылдар

1970 жылдары Брэндті "Чикагоның аюлары" және "Смит отбасы" фильмдерінде көруге болады. Ол "Боннанза" сериалының "Соңғы викинг" атты эпизодында Хосс Картрайттың (Дэн Блокер) швед туысы Гуннар Боргстром рөлін ойнады. Сонымен қатар, ол "Лонгстрит", "Алиас Смит және Джонс", "Маркус Уэлби, М. Д.", "Two for the Money" (1972), "No Place to Run" (1972), "The Police Connection" (1972), "Cahill U. S. Marshal" (1973), "Scalawag" (1973), "The Magician", "The Deadly Trackers" (1973), "Killdozer" (1974), "Полиция тарихы", "Полиция әйел", "Барбария жағалауы", "Кожак", "Mobile One", "McCloud", "Психикалық өлтіруші" (1975), "The Quest" және "Капитандар мен патшалар" фильмдерінде де ойнады. Брэнд Тобе Хупердің режиссерлігімен түсірілген "Жанды жұтқандар" (1976) фильмінде басты рөлде ойнады. Ол "Отқа кірді!" (1977), "Тышқан және оның баласы" (1977), "Baretta", "Батыл капитан", "Атлантис адамы", "Куинси М. Е.", "Іздеушілер" және "Hi Riders" (1978) фильмдерінде де қатысты. Джордж Пеппардтың "Үйден бес күн" (1978) және "Ангелдер бригадасы" (1979) фильмдерінде маңызды рөлдерді ойнады.

1980 жылдар

1980 жылы Брэнд «Экзорцист» романының авторы Уильям Питер Блатти жазған және түсірген «The Ninth Configuration» фильмінде майор Марвин Гропер рөлінде ойнады. Оның соңғы рөлдері «Fantasy Island», «Without Warning» (1980), «Harper Valley P. T. A.» және «The Return» (1982) фильмдерін қамтыды. Ол соңғы фильмі «Түннің зұлымдықтары» (1985) фильмінде бас рөлде болды.

Жеке өмір

Брэнд пен оның әйелі Рейдің үш қызы болды. Республикашы болған ол 1952 жылғы президент сайлауында Дуайт Эйзенхауэрді қолдады. Брэнд өмір бойы өзін пресвитериан дінінің жақтасы деп есептеген. Брэнд толыққанды оқырман болды және жылдар бойы 30 000 кітаптан тұратын, Лос-Анджелестегі ең ірі жеке кітапханалардың бірін жинады. Оның кітап коллекциясының көп бөлігі 1978 жылы Малибудағы үйінде болған өртте жойылды. Соғыстағы қызметінен кейін ол посттравматикалық стресс синдромымен күресті, бұл оны алкоголизмге ұшыратты. 1975 жылы берген сұхбатында ол тәуелділігі салдарынан байлығының көп бөлігінен айырылғанын айтты.

Өлім

Брэнд 1992 жылғы 16 сәуірде 71 жасында Калифорния штатының Сакраменто қаласындағы Саттер бас ауруханасында өкпе эмфиземасынан қайтыс болды. Жеке қоштасу рәсімінен кейін оның денесі кремацияланды, ал күлі Сакраментодағы Ист-Лаун Мемориал паркіндегі «Таңғы даңқ» бөлмесіндегі арнайы орынға қойылды.