Боб Крэйн: Актер, диджей және оның тағдыры

Кіріспе

Американдық актер, барабаншы, жүргізуші және ди-джей (1928–1978)

Роберт Эдвард Крейн (13 шілде 1928 – 29 маусым 1978) – американдық актер, барабаншы, радио хабаршысы және диско-жокей, «Хоганның батырлары» CBS комедиялық сериалындағы рөлімен танымал. Крейн 11 жасынан барабаншы болды және өзінің ойын-сауық карьерасын радиодағы хабаршы ретінде бастады, ол Нью-Йорктің Хорнелл қаласында, кейін Коннектикутта жұмыс істеді. Содан кейін ол Лос-Анджелеске көшіп, таңертеңгі радио бағдарламасын жүргізді. 1960 жылдардың басында Крейн актерлік өнерге ауысып, ақырында «Хоганның батырлары» сериалында полковник Роберт Хоганның басты рөлін ойнады. Сериал 1965 жылдан 1971 жылға дейін көрсетілді, ал Крейн екі рет «Эмми» сыйлығына ие болды. «Хоганның батырлары» сериалынан кейін Крейннің мансабы төмендеді. Ол ұсынылған рөлдердің аздығына наразы болып, кешкі ас театрында өнер көрсетуді бастады. 1975 жылы ол NBC телеарнасының «Боб Крейн шоуы» сериалымен теледидарға оралды, бірақ рейтингісі нашар болғандықтан он үш аптадан кейін жабылды. Содан кейін Крейн кешкі ас театрында өнер көрсетуді жалғастырды және кейде теледидарда қонақ ретінде пайда болды. 1978 жылдың маусым айында «Бастаушының сәттілігі» кешкі театрлық қойылымының гастрольдік сапарында Аризона штатының Скоттсдейл қаласындағы пәтерінде өлтірілген күйде табылған. 1990 жылдары Крейннің досы Джон Генри Карпентер оның өліміне айыпталды, бірақ ақталды, ал іс ресми түрде ашылмаған күйінде қалды. Крейннің бұрынғы беделді имиджі оның өлімінің күмәнді жағдайы мен оның жеке өмірі туралы ашылған мәліметтерге байланысты зардап шекті.

Ерте өмір

Боб Крейн Коннектикут штатының Уотербери қаласында Роза Мэри (туған есімі Ксенич) мен Альфред Томас Крейннің екі ұлының кішісі болып дүниеге келді. Әулеттің бастапқы тегі – Криэн. Балалық шағы мен жасөспірімдік жылдары Стамфордта өтті. Крейн 11 жасында барабан ойнауды бастады, ал орта мектепте көрші достарымен бірге жергілікті барабан және керней шерулерін ұйымдастырды. Крейн Коннектикут және Норвок симфониялық оркестрлерінде де жастар оркестрі бағдарламасы аясында ойнады. 1946 жылы Стэмфорд орта мектебін бітірді. Одан бір жыл бұрын ол мектептегі сүйіктісі Анн Терзианға үйленді. Олардың үш баласы болды: Роберт Дэвид, Дебора Энн және Карен Лесли.

Ерте мансап

1950 жылы Крейн өзінің радио хабарларын таратудағы мансабын Нью-Йорк штатының Хорнелл қаласындағы WLEA радиостансасында бастады. Көп ұзамай ол Коннектикут штатындағы Бристоль қаласындағы WBIS және кейін Бриджпорттағы WICC радиостансаларына көшті, бұл 1000 ватттық қуатқа ие, Нью-Йорк қаласының солтүстік-шығыс бөлігін қамтитын станса болды. 1956 жылы Крейн CBS радиосының Лос-Анджелестегі (Калифорния) KNX басты стансасында таңертеңгі бағдарламаны жүргізу үшін шақырылды, мақсаты сол стансаның рейтингін жаңару және Нью-Йорктегі WCBS радиостансасындағы қала маңы рейтингісінің төмендеуін тоқтату еді. Калифорнияда Крейн эфирді өткір әзілдермен, барабанмен және Мэрилин Монро, Фрэнк Синатра және Боб Хоуп сияқты қонақтармен толтырды. Оның шоуы Лос-Анджелес аймағындағы ересек тыңдаушылар арасында таңертеңгі рейтингтерде жеңіске жетті, ал Крейн "Лос-Анджелес радиосының патшасы" атанды. Крейннің актерлік амбициялары оны Джонни Карсонның "Кімге сенерсің?" атты күндізгі ойын шоуында қонақ жүргізуші болуға және "The Twilight Zone" (аталымы көрсетілмеген), "Channing", "Alfred Hitchcock Presents" және "General Electric Theater" сериалдарында пайда болуға итерді. Карл Райнер оның радио шоуында пайда болғаннан кейін, Крейн Райнерді "Дик Ван Дайк Шоуында" қонақ ретінде өнер көрсетуге көндірді.

Донна Рид шоуы (19631964)

Крейннің "Дик Ван Дайк Шоудағы" өнерін көргеннен кейін, Донна Рид оған өзінің бағдарламасында қонақ ретінде түсуді ұсынды. Бұл эпизодтың сәттілігінен кейін оның кейіпкері, доктор Дэвид Келси, шоудың сюжетіне енгізілді, ал Крейн "Достар мен көршілер" эпизодынан бастап тұрақты актер құрамына айналды. Крейн "The Donna Reed Show" бағдарламасында жұмыс істеген кезеңде KNX студиясынан Колумбия алаңындағы Колумбия студиясына қарама-қарсы жүгіріп, KNX-те толық уақыт жұмыс істеді. Ол 1964 жылдың желтоқсанында шоудан кетті. Хельга рөлін ойнаған актриса, Крейн 1968 жылы Линннің орнын бастан айналдырған Патриция Олсонмен романтикалық қарым-қатынаста болды, ол Хильда рөлін Сигрид Валдис сахналық атымен ойнады. Крейн 1970 жылы Терзианнан ажырасып, 21 жылдық мерейтойына жетпей, сол жылы шоу түсірілімінде Олсонға үйленді, ал сериалдағы әріптесі Ричард Доусон куәгер болды. 1971 жылы олардың ұлы Скотти дүниеге келді, кейіннен олар Ана Мари есімді қызды асырап алды. Роберт Крейн кішісі кейінірек әкесі Бобтың Олсонның балаларының биологиялық әкесі емес екенін айтты. 1970 жылы үйленген кезде Патриция жүкті болған, ал Боб 1968 жылы, әлі бірінші әйелімен некеде болғанда, вазэктомия жасаған еді. Крейн мен Олсон 1977 жылы ажырасып кетті.

Хоганның батырларынан кейін

1968 жылы Крейн мен Хоганның әріптестері Вернер Клемперер, Леон Аскин және Джон Баннер Эльке Сомермен бірге «Пула Шульцтің зұлым армандары» атты көркем фильмде ойнады. 1969 жылы Крейн Эбби Далтонмен бірге кешкі ас театрында «Кактус гүлі» қойылымында өнер көрсетті. 1971 жылы «Хоганның батырлары» тоқтатылғаннан кейін Крейн екі Дисней фильмінде ойнады: «Супер әке» (1973) фильмінде басты рөлде және «Гас» (1976) фильмінде эпизодтық рөлде. 1973 жылы ол «Бастаушылардың сәттілігі» атты комедиялық пьесаның құқықтарын сатып алып, Флорида штатының Санкт-Петербург қаласындағы Showboat Dinner Theatre, Калифорниядағы La Mirada Civic Theatre, Аризона штатының Скоттсдейл қаласындағы Windmill Dinner Theatre және елдің басқа да кешкі ас театрларында оның жұлдызы және режиссері ретінде гастрольдік сапарларын бастады. Театрлық өнердегі жұмыстарының арасында Крейн бірнеше телешоуда, соның ішінде «Полиция әйелі», «Гиббсвилл», «Куинси, М.Е.» және «Махаббат кемесі» телешоуларында қонақ ретінде ойнады. 1975 жылы ол NBC телеарнасында өзінің жеке телесериалы – «Боб Крейн шоуымен» теледидарға оралды, бірақ ол он үш эпизодтан кейін жабылды. 1978 жылдың басында Крейн Гавайиде саяхат туралы деректі фильм түсіріп, канадалық «Celebrity Cooks» аспаздық шоуында қатысты. Ол қайтыс болғаннан кейін АҚШ-та көрсетілмеді. Оның «Celebrity Cooks» бағдарламасындағы қатысуы 1978 жылдың соңында Канадада көрсетілді және «Auto Focus» атты фильмде қайта жаңғыртылды. «Хоганның батырлары» кезінде Доусон оны Sony Electronics компаниясының аймақтық сату менеджері Джон Генри Карпентермен таныстырды, ол танымал клиенттерге видео жабдықтарымен көмектесетін. Екеуі достық қарым-қатынас орнатып, бірге барлар мен түнгі клубтарға бара бастады. Крейн өзінің танымал статусының арқасында көптеген әйелдердің назарын өзіне тартты және Карпентерді оларға өзінің менеджері ретінде таныстырды. Крейн мен Карпентер бірлескен жыныстық қатынастарын бейнеге түсірді. Кейін Крейннің ұлы Роберт барлық әйелдер бейнежазу туралы білгенін және оған келісім бергенін мәлімдеді, бірақ бірнешеуі олардың жазылғанын Скоттсдейл полициясы Крейннің өлімінен кейін хабарлағанға дейін білмегенін айтты. Карпентер кейін Akai компаниясында ұлттық сату менеджері болды және ол өзінің іссапарларын Крейннің кешкі ас театрындағы гастрольдерінің кестесімен сәйкестендірді, осылайша екеуі жыныстық кездесулерін бейнелеуді жалғастыра алды. 1978 жылдың маусым айында Крейн «Бастаушылардың сәттілігі» спектаклі кезінде Скоттсдейлдегі Winfield Place пәтерінде тұрды. 29 маусым күні Виктория Энн Берри, Крейн түскі асқа келмегеннен кейін оның пәтеріне кіріп, оның денесін тапты. Крейннің өліміне себеп болған қару анықталған жоқ, бірақ тергеушілер оның камера штативі болуы мүмкін деп болжады. Оның мойнына электр сымы байланған. Крейннің қосылу рәсімі 1978 жылдың 5 шілдесінде Лос-Анджелестегі Вествудтағы Апостол Павел католик шіркеуінде өтті. Шамамен 200 отбасы мүшесі мен досы қатысты, олардың арасында Джон Астин және оның әйелі Пэтти Дьюк, сондай-ақ Кэррол О'Коннор болды. Қосылу рәсіміне қатысушылардың арасында «Хоганның батырлары» сериалының продюсері Эдвард Фелдман, Роберт Клэри және Ларри Ховис, сондай-ақ Крейннің ұлы Роберт болды. Ол Калифорния штатының Чатсворт қаласындағы Оукуд мемориалдық саябағында жерленді. Патрисия Олсон кейіннен оның сүйегін Вествудтағы Вествуд ауылының мемориалдық саябағына көшірді және 2007 жылы оның сахналық атымен – Сигрид Валдис атымен оның қабіріне жерленді.

In 1968, Crane and Hogan co stars Werner Klemperer, Leon Askin, and John Banner appeared with Elke Sommer in a feature film, The Wicked Dreams of Paula Schultz, set in the divided city of Berlin during the Cold War. In 1969, Crane starred with Abby Dalton in a dinner theater production of Cactus Flower. Following the cancellation of Hogan's Heroes in 1971, Crane appeared in two Disney films: Superdad (1973), in the title role, and a small role in Gus (1976). In 1973, he purchased the rights to a comedy play called Beginner's Luck and began touring it, as its star and director, at the Showboat Dinner Theatre in St. Petersburg, Florida; the La Mirada Civic Theatre in California; the Windmill Dinner Theatre in Scottsdale, Arizona; and other dinner theaters around the country. Between theater engagements, Crane guest starred in a number of television shows, including Police Woman, Gibbsville, Quincy, M. E., and The Love Boat. In 1975, he returned to television with his own series, The Bob Crane Show on NBC, which was cancelled after thirteen episodes. In early 1978, Crane taped a travel documentary in Hawaii and recorded an appearance on the Canadian cooking show Celebrity Cooks. Neither aired in the U. S. after his death the following June. His appearance on Celebrity Cooks was broadcast in Canada in late 1978, and was recreated in the biopic film Auto Focus. During the run of Hogan's Heroes, Dawson introduced him to John Henry Carpenter, a regional sales manager for Sony Electronics who often helped famous clients with their video equipment. The two men struck up a friendship and began visiting bars and nightclubs together. Crane attracted many women due to his celebrity status, and he introduced Carpenter to them as his manager. Crane and Carpenter videotaped their joint sexual encounters. Crane's son Robert later insisted that all of the women were aware of the videotaping and consented to it, but several claimed that they had no idea that they had been recorded until they were informed by Scottsdale police after Crane's murder. Carpenter later became national sales manager at Akai, and he arranged his business trips to coincide with Crane's dinner theater touring schedule so that the two could continue videotaping their sexual encounters. In June 1978, Crane was living in the Winfield Place Apartments in Scottsdale during a run of Beginner's Luck at the Windmill Dinner Theatre. On the afternoon of June 29, his co star Victoria Ann Berry entered his apartment after he failed to show up for a lunch meeting, and discovered his body. Crane had been bludgeoned to death with a weapon that was never identified, though investigators believed it to be a camera tripod. An electrical cord had been tied around his neck. Crane's funeral was held on July 5, 1978 at St. Paul the Apostle Catholic Church in Westwood, Los Angeles. An estimated 200 family members and friends attended, including John Astin and his wife Patty Duke and Carroll O'Connor. Pallbearers included Hogan's Heroes producer Edward Feldman, co stars Robert Clary and Larry Hovis, and Crane's son Robert. He was interred in Oakwood Memorial Park Cemetery in Chatsworth, California. Patricia Olson later had his remains relocated to Westwood Village Memorial Park in Westwood, and she was buried beside him in 2007 under her stage name Sigrid Valdis.

Тергеу

1978 жылы Скотсдейл полициясында адам өлтіру бөлімі болмағандықтан, мұндай резонансты қылмысты тергеуге олар жеткіліксіз дайындықпен келді. Қылмыс орнында аз ғана іздер табылды; күштеп кірудің белгілері жоқ еді және ешқандай құнды зат ұрланбаған. Тергеушілер Крейннің үлкен видеокассеталар жинағын қарады, бұл оларды 25 маусымда Феникске Крейнмен бірнеше күн өткізу үшін келген Карпентерге жеткізді. Карпентердің жалға алған машинасы тәркіленіп, тексерілді. Крейннің қан тобына сәйкес келетін бірнеше қан дақтары табылды; Карпентерді қоса алғанда, осы қан тобындағы басқа ешкімнің сол машинада болғаны белгілі болған жоқ. ДНК-тестілеу әлі қолданылмайтын еді, ал Марикопа округінің прокуроры қылмыс қозғаудан бас тартты. Карпентердің жалға алған машинасынан алынған қанның ДНК-тестілеуі нәтиже бермеді, бірақ Рейнс машинаның ішінде ми тінінің бір бөлігін көрсеткен фотосуретті тапты. Машинадан алынған тіндік үлгілер жоғалып кеткен, бірақ Аризона судьясы жаңа дәлелдерді қабылдауға болатыны туралы шешім қабылдады.

Сот

1994 жылғы сот барысында Крэйннің ұлы Роберт, Крэйннің өліміне бірнеше апта қалғанда Карпентермен достығын үзгісі келетінін бірнеше рет айтқандығын куәландырды. Ол Карпентердің "жабысып, мазасыздық тудырған, тіпті жағымсыз болған" екенін айтты. "Әкем енді Карпентердің маңында болуын қаламайтынын жеткізді", - деді ол. Карпентердің адвокаттары айыптау тарапының ісін дәлелсіз және негізсіз деп сынады. Олар Карпентер мен Крэйннің қарым-қатынасының бұрынғыдан жақсы болғанын көрсететін дәлелдер ұсынды, соның ішінде қосқанда, екеуінің де кісі өлтіруге бір күн бұрын кешкі ас ішкен мейрамхана куәгерлерінің көрсетулері де болды. Олар қылмыс құралының табылмай қалғанын атап өтті; айыптау тарапының камера штативы туралы теориясы, олардың сөзіне қарағанда, тек Карпентердің мамандығына негізделген болжам ғана еді. Жаңадан табылған фотосуретте ми тіні көрсетілген деген мәлімдемені олар жоққа шығарды және полицияның жұмысының нашарлығына, дәлелдерді дұрыс қолдануға және оларды дұрыс сақтамауға, тіпті маңызды тіндік үлгіні жоғалтуға байланысты кінәраттар таратты. Олар Крэйннің көптеген әйелдермен сексуалдық қатынаста болғанын бейнежазбаға түсіргенін және суретке түсіргенін көрсетті, бұл олардың кез келгенінің кісі өлтіруші болуы мүмкін екенін білдіреді. Карпентер кінәсіз деп танылды және 1998 жылы қайтыс болғанға дейін өзінің кінәсіздігін мойындауын жалғастырды. Соттан кейін Роберт әкесінің жесірі Патти Олсонның қылмыстың болуына ықпал еткен болуы мүмкін деген пікірін жариялады. "Бұл кісі өлтіруден ешкімге тиген пайда жоқ", - деді ол, "бір адамды қоспағанда", Крэйннің өсиетіне сілтеме жасай отырып, ол оның өзі, оның бауырлары мен анасын өсиеттен шығарған, ал Крэйннің барлық мүлкі Олсонға қалдырылған. Ол өзінің күдіктерін 2015 жылы жарық көрген "Крейн: Секс, атақ және менің әкемнің шешілмеген кісі өлтіруі" атты кітабында қайталады. Марикопа округінің округтік прокуроры Рик Ромли: "Біз Пэттиді күдікті деп санамадық", - деп жауап берді, сондай-ақ "Мен Джон Карпентердің Боб Крэйнды өлтіргеніне сенемін" деп қосты. Бір белгісіз еркектен және екіншісі қорытынды жасауға тым нашар болған екі ДНК профилі анықталды. Бұл сынақтар жалға алынған машинадан қалған барлық ДНК-ны қолданды, осылайша қосымша сынақтар жүргізу мүмкін болмады. Хук жүргізген тергеуде Крэйн мен Карпентерден алынған үлгілер, Марикопа округінің прокуратурасындағы дәлелдік сақтау орнында сақталған екі қан флаконы табылды. Карпентер 1978 жылы Скоттсдейл полициясына өз еркімен сынама берді. Крэйннің қан флаконы кісі өлтіруден кейін бір күні жасалған аутопсия кезінде табылды. Екеуі де Карпентердің жалға алған көлігінен алынған қанның ДНК-сынағы үшін салыстыру үлгілері ретінде пайдаланылды.

At the 1994 trial, Crane's son Robert testified that Crane had repeatedly expressed a desire to sever his friendship with Carpenter in the weeks before his death. He said that Carpenter had become "a hanger on" and "a nuisance to the point of being obnoxious". "My dad expressed that he just didn't need Carpenter kind of hanging around him anymore," he said. Carpenter's attorneys attacked the prosecution's case as circumstantial and inconclusive. They presented evidence that Carpenter and Crane were still on good terms, including witnesses from the restaurant where the two men had dined the evening before the murder. They noted that the murder weapon had never been identified or found; the prosecution's camera tripod theory was sheer speculation, they said, based solely on Carpenter's occupation. They disputed the claim that the newly discovered evidence photo showed brain tissue, and alleged that the police work had been sloppy, such as the mishandling and misplacing of evidence—including the crucial tissue sample itself. They pointed out that Crane had been videotaped and photographed in sexual relations with numerous women, implying that any one of them might have been the killer. Carpenter was acquitted, and he continued to maintain his innocence until his death in 1998. After the trial, Robert speculated publicly that his father's widow Patty Olson might have had a role in instigating the crime. "Nobody got a dime out of [the murder]," he said, "except for one person," alluding to Crane's will, which excluded him, his siblings, and his mother, with Crane's entire estate left to Olson. He repeated his suspicions in the 2015 book Crane: Sex, Celebrity, and My Father's Unsolved Murder. Maricopa County District Attorney Rick Romley responded, "We never characterized Patty as a suspect," adding "I am convinced John Carpenter murdered Bob Crane." Two sequences were identified, one from an unknown male, and the other too degraded to reach a conclusion. This testing consumed all of the remaining DNA from the rental car, making further tests impossible. Hook's investigation turned up two blood vials, samples from Crane and Carpenter, located in evidence storage at the Maricopa County Attorney's Office. Carpenter voluntarily gave a sample to Scottsdale Police when he was questioned in 1978. Crane's blood vial was recovered during his autopsy the day after the murder. Both were used as comparison samples for Hook's DNA tests on the blood stains found in Carpenter's rental car.

Автофокус

Боб Крейннің өмірі мен өлтірілуі 2002 жылы Пол Шредер режиссерлік еткен және Грег Киннер Крейн рөлін сомдаған «Автофокус» көркем фильмінің тақырыбы болды. Фильм Роберт Грейсмиттың «Боб Крейннің қазасы» атты кітабы негізінде түсірілген және сыншы Роджер Эберт оны «ұлы» деп сипаттаған. Ол Крейнды бақытты некеде, шіркеуге баратын отбасылық адам ретінде көрсетеді, ол тележұлдыз болғаннан кейін Голливудтың жұлдыздық өмір салтына құмар болады. Ол Уилем Дафо ойнаған Джон Карпентермен танысып, жаңа үй бейнелеу технологиясы туралы біледі. Содан кейін ол стриптиз клубтарына, БДСМ-ға және жыныстық тәуелділікке құлайды. Крейннің ұлы Скотти 2002 жылдың қазан айында фильмнің дәлдігіне күмәндіні білдірді. «Өмірінің соңғы он екі жылында [Крейн] шіркеуге үш рет барды: мен крещение алғанда, әкесі қайтыс болғанда және ол жерленгенде», - деп жазды ол. Ұлы сондай-ақ Крейн жұлдыз болмай тұрып-ақ жыныстық тәуелділікке шалдыққандығын және ол 1956 жылдан бастап жыныстық қарым-қатынастарын жаздырып алуы мүмкін екенін мәлімдеді. Оның айтуынша, Крейннің БДСМ-мен айналысқанына ешқандай дәлел жоқ; оның жүздеген үй бейнефильмдерінің ешқайсысында мұндай көріністер болған жоқ, ал Шредер фильмдегі БДСМ көрінісінің «Hardcore» фильмін жазған кездегі өзінің тәжірибесіне негізделгенін мойындады. «Автофокус» фильмінің өндірісі жарияланбастан бұрын Скотти мен Олсон «F Stop» немесе «Киімдеріңді шеш және күлімде» атты қарсы сценарийді сатуға тырысты, бірақ «Автофокус» жарияланғаннан кейін қызығушылық тоқтады. 2001 жылдың маусым айында Скотти bobcrane.com веб-сайтын іске қосты. Онда ақылы бөлімде фотосуреттер, әкесінің секс-фильмдерінен алынған кадрлар және Крейннің сараптамалық қорытындысы бар еді. Бұл қорытынды, оның айтуынша, Крейнге «Автофокус» фильмінде айтылғандай, мүшесіне имплант салмағандығын дәлелдейді. Боб Крейннің жеке архивінен алынған XXX рейтингілі фотосуреттер мен видеоларды, оның әртүрлі әйелдермен жыныстық қарым-қатынастарын көрсететін материалдарды, ай сайынғы 19,95 долларлық жазылым ақысымен сатып алуға болады. Сайт «Боб Крейн: Ресми веб-сайт» деп аталды, бірақ қазір тоқтатылды. «Ресми» Боб Крейн веб-сайтын CMG Worldwide жүргізді, бірақ ол енді қолжетімді емес.

Bob Crane's life and murder were the subject of the 2002 feature film Auto Focus directed by Paul Schrader and starring Greg Kinnear as Crane. The film is based on the book by The Murder of Bob Crane author Robert Graysmith and was described as "brilliant" by critic Roger Ebert. It portrays Crane as a happily married, church going family man who succumbs to Hollywood's celebrity lifestyle after becoming a television star. He meets John Carpenter, played by Willem Dafoe, and learns about the new home video technology. He then descends into a life of strip clubs, BDSM, and sex addiction. Crane's son Scotty challenged the film's accuracy in an October 2002 review. "During the last twelve years of his life," he wrote, "[Crane] went to church three times: when I was baptized, when his father died, and when he was buried." His son further stated that Crane was a sex addict long before he became a star, and that he may have begun recording his sexual encounters as early as 1956. There was no evidence, he said, that Crane engaged in BDSM; there were no such scenes in any of his hundreds of home movies, and Schrader admitted that the film's BDSM scene was based on his own experience while writing Hardcore. Before production on Auto Focus was announced, Scotty and Olson had tried to sell a rival script titled F Stop or Take Off Your Clothes and Smile, but interest ceased after Auto Focus was announced. In June 2001, Scotty launched the website bobcrane. com. It included a paid section featuring photographs, outtakes from his father's sex films, and Crane's autopsy report that proved, he said, that his father did not have a penile implant as stated in Auto Focus. The XXX rated photographs and videos from Bob Crane's private archive of sexual liaisons involving him and various women could also be purchased for a monthly subscription fee of $19.95. The site was renamed "Bob Crane: The Official Web Site", but is now abandoned. The "official" Bob Crane website was maintained by CMG Worldwide, but it no longer exists.

Теледидар

Жыл Атауы Рөл Ескертулер 1953 General Electric Театры Эпизод: "Ride the River" 1959 Picture Window Джерри МакЭвой Эфирге шықпаған пилоттық эпизод 1961 The Twilight Zone Диск жокей Эпизод: "Static", тізімге енбеген 1961 General Electric Театры Гарри Эпизод: "The $200 Parlay" 1962 The Dick Van Dyke Show Гарри Роджерс Эпизод: "Somebody Has to Play Cleopatra" 1963 The Alfred Hitchcock Hour Чарли Лессинг 1 маусым 15 эпизод: "The Thirty First of February" 1963 Channing Профессор Арлен Эпизод: "A Hall Full of Strangers" 1963–65 The Donna Reed Show Доктор Дейв Келси 62 эпизод 1965–71 Hogan's Heroes Полковник Роберт Э. Хоган 168 эпизод 1966 The Lucy Show Өзі Эпизод: "Lucy and Bob Crane" 1966 Password Өзі Ойын-сауық шоуының қатысушысы / Арнайы қонақ 1967 The Green Hornet Тізімге енбеген, сөйлемейтін рөл Эпизод: "Corpse of the Year, Part 1" 1967 The Red Skelton Show Полковник Хоган Эпизод: "Freddie's Heroes" 1969 Arsenic and Old Lace Мортимер Брюстер Телевизиялық фильм 1969 Love, American Style Говард Мелвилл Эпизод: "Love and the Modern Wife" 1971 Love, American Style Марк Эпизод: "Love and the Logical Explanation" 1971 Love, American Style Эпизод: "Love and the Waitress" 1971 The Doris Day Show Боб Картер Эпизод: "And Here's Doris" 1971 Night Gallery Эллис Трэверс Эпизод: "House – with Ghost" 1972 The Delphi Bureau Чарли Тэггарт Телевизиялық пилоттық эпизод 1974 Tenafly Сид Пирс Эпизод: "Man Running" 1974 Tattletales Өзі Ойын-сауық шоуының қатысушысы / Арнайы қонақ 1974 Police Woman Ларри Брукс Эпизод: "Requiem for Bored Wives" 1975 The Bob Crane Show Боб Уилкокс 14 эпизод 1976 Joe Forrester Албан Эпизод: "The Invaders" 1976 Ellery Queen Джерри Крэбтри Эпизод: "The Adventure of the Hardhearted Huckster" 1976 Spencer's Pilots Козенс Эпизод: "The Search" 1976 Gibbsville Заңгер Эпизод: "Trapped" 1977 Quincy, M. E. Доктор Жэмисон Эпизод: "Has Anybody Here Seen Quincy?" 1977 The Hardy Boys/Nancy Drew Mysteries Дэнни Дей Эпизод: "A Haunting We Will Go" 1978 The Love Boat Эдвард "Тедди" Андерсон Эпизод: "Too Hot to Handle/Family Reunion/Cinderella Story", (соңғы теледидардағы көрсетілім)

Year Title Role Notes 1953 General Electric Theater Episode: "Ride the River" 1959 Picture Window Jerry McEvoy Unaired pilot 1961 The Twilight Zone Disc Jockey Episode: "Static", uncredited 1961 General Electric Theater Harry Episode: "The $200 Parlay" 1962 The Dick Van Dyke Show Harry Rogers Episode: "Somebody Has to Play Cleopatra" 1963 The Alfred Hitchcock Hour Charlie Lessing Season 1 Episode 15: "The Thirty First of February" 1963 Channing Prof. Arlen Episode: "A Hall Full of Strangers" 1963–65 The Donna Reed Show Dr. Dave Kelsey 62 episodes 1965–71 Hogan's Heroes Col. Robert E. Hogan 168 episodes 1966 The Lucy Show Himself Episode: "Lucy and Bob Crane" 1966 Password Himself Game Show Contestant / Celebrity Guest Star 1967 The Green Hornet Uncredited Non Speaking Role Episode: "Corpse of the Year, Part 1" 1967 The Red Skelton Show Col. Hogan Episode: "Freddie's Heroes" 1969 Arsenic and Old Lace Mortimer Brewster Television film 1969 Love, American Style Howard Melville Episode: "Love and the Modern Wife" 1971 Love, American Style Mark Episode: "Love and the Logical Explanation" 1971 Love, American Style Episode: "Love and the Waitress" 1971 The Doris Day Show Bob Carter Episode: "And Here's Doris" 1971 Night Gallery Ellis Travers Episode: "House – with Ghost" 1972 The Delphi Bureau Charlie Taggart Television pilot 1974 Tenafly Sid Pierce Episode: "Man Running" 1974 Tattletales Himself Game Show Contestant / Celebrity Guest Star 1974 Police Woman Larry Brooks Episode: "Requiem for Bored Wives' 1975 The Bob Crane Show Bob Wilcox 14 episodes 1976 Joe Forrester Alban Episode: "The Invaders" 1976 Ellery Queen Jerry Crabtree Episode: "The Adventure of the Hardhearted Huckster" 1976 Spencer's Pilots Cozens Episode: "The Search" 1976 Gibbsville Lawyer Episode: "Trapped" 1977 Quincy, M. E. Dr. Jamison Episode: "Has Anybody Here Seen Quincy?" 1977 The Hardy Boys/Nancy Drew Mysteries Danny Day Episode: "A Haunting We Will Go" 1978 The Love Boat Edward 'Teddy' Anderson Episode: "Too Hot to Handle/Family Reunion/Cinderella Story", (final television appearance)