Кіріспе

Субиако Футбол клубы, 1973 жылға дейін "Марунс" деп аталған және "Арыстантар" деген лақап атымен танымал, Батыс Австралия Футбол Лигасының (WAFL) және WAFL Әйелдер Лигасының (WAFLW) австралиялық футбол клубы. Ол 1896 жылы құрылған және 1901 жылы Солтүстік Фримантелмен бірге WAFL қатарына қабылданды. Қазіргі уақытта клуб Лидервилл овалында орналасқан, ал бұрын Субиако овалында ойнаған.

Тарих

Субиако 1896 жылы құрылды, ал оның базасы Шентон Парк көлінің жанындағы шағын аренада орналасты. Клубтың алғашқы кезеңінде 1896 жылдан 1900 жылға дейін «First Rate Juniors» жарысында ойнап, премьерлікке қол жеткізді. Соның нәтижесінде, 1901 жылы Субиако футбол клубы Солтүстік Фримантлмен бірге Батыс Австралия футбол қауымдастығына (қазіргі Батыс Австралия футбол лигасы – WAFL) қосылды. Бірақ, алғашқы жеті маусымында бар болғаны он бір ойын жеңгеннен кейін, клубтың тағдырына қатысты ұзақ пікірталас болды. Алайда, бұрын «құмдық дала» деп аталған жерге Субиако Овалының салынуымен клубтың көрсеткіштері жақсарды: бастапқыда өте баяу, бірақ 1912 жылы Фил Мэтсон мен Герберт Лимбтің екі маңызды шабуылшысын қосып алғаннан кейін тез өрбуге мүмкіндік алды. Сол жылы Субиако финалдағы Шығыс Фримантлден күйреуге ұшыраса да, соңғы екінші орыннан бірінші орынға көтерілді. 1913 және 1915 жылдары Перт клубына қарсы премьерліктерді жеңіп алды. Бірақ, соғыс аралық кезеңде Субиако көбінесе орташа клуб болды, алайда 1924 жылы үшінші орыннан премьерлік жеңіске жетіп, сол онжылдықтың қалған бөлігінде үш ірі финалға қатысты, бірақ әрқашан Шығыс Фримантл немесе Шығыс Перт клубтарына есе жіберді. Бұл кезеңде Том Отридж (қорғаушы) және Джонни Леонард (шабуылшы) сияқты көптеген талантты ойыншылар көзге түсті, бірақ олардың деңгейі төмендеген кезде Субиако 1900-жылдардағы (және 1975-1983 жылдар аралығындағы) қиындықтарымен салыстыратын күрес кезеңін бастан кешірді. 1916 жылдан бері алғаш рет 1937 жылы «ағаш қасыққа» (соңғы орын) ие болды, содан кейін Хайдн Бантон, Кит Ши және Лес Хардиман сияқты үш викториялық чемпионды жұмыспен қамтамасыз ету арқылы амбициялық трансфер жасады. Бантон Фицройдағы репутациясын сақтап, кейде шабуылшыдан күтілетіннен асып жұмыс істесе де, Ши мен Хардиман күтілген нәтижені бермеді. Субиако 1938-1941 жылдар аралығындағы төрт маусымда бар болғаны 23 ойын жеңіп, біреуін тең түсірді, сегіз командадан тұратын лигада екі рет жетінші және екі рет алтыншы орын алды. 1942-1944 жылдар аралығында WANFL жасөспірімдер форматта жұмыс істегеннен кейін, Субиако 1945 жылы бесінші, 1946 жылы үшінші орынға көтерілді, бірақ бұл сәттілік ұзаққа соқпады. Жоғары сапалы ойыншылардың жетіспеуінен Субиако 1947-1956 жылдар аралығында 198 ойынның тек 38-ін жеңіп, Фримантл командалары, Перт және Вест Перт сияқты клубтардың деңгейіне жете алмады. Свон Дистриктс клубымен «ағаш қасық» үшін тұрақты күресті, сегіз командадан тұратын лигада жетінші орыннан жоғары көтеріле алмады. 1950 жылдардың соңында Субиако өте табысты оралып келді, он үш жылдан бері алғашқы финалда Пертке қарсы үшінші тоқсанда таңғажайып 16.8 (104) ұпай жинады – бұл Австралия футбол лигасының финалдарындағы рекордтық көрсеткіш. Содан кейін Шығыс Фримантлді жеңіп, 1935 жылдан бері алғашқы ірі финалға өтті, бірақ Шығыс Пертке ұтылды. Келесі жылдары Субиако қайтадан қиындыққа тап болды, 1960-1967 жылдар аралығында 168 матчтың 69-ын жеңіп, үш ойынды тең түсірді, басқаруда дұрыс бағытты таба алмады. Алайда, 1968 жылы клуб Хайдн Бантон-младшийді жаттықтырушы етіп тағайындап, Остин Робертсонды толық шабуылшы ретінде тартты, ол 157 гол соқты, ал Шығыс Фримантлға қарсы өткен матчта он тоғыз доптың он бесеуін (он бір соққысымен бірге!) соқты. Клуб 1968-1970 жылдар аралығында жыл сайын төртінші орынды иеленді, бірақ 1971 және 1972 жылдары сәл төмендеді. Алайда, жаңа бас бапкер Росс Смит басшылығымен және Майк Фицпатрик сияқты жұлдызды ойыншылардың пайда болуымен Субиако 1973 жылы Мэтсон дәуірінен бері алғаш рет жеңіске жетуге үміткер ретінде көрінді және Вест Перт клубын жеңді. Алайда, Фицпатрик пен Питер Федербидің VFL-ге кетуімен Субиако 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-ші жылдардың басындағы қараңғы күндерге оралды. 1974 жылы Бірінші жартылай финалға жетіп, Свон Дистриктс клубынан жеңілді, бірақ он жыл бойы финалдық турнирге қатыспады және 1976, 1979, 1980 және 1982 жылдары соңғы орынға ие болды. Бұл кезеңде олар 189 ойынның тек 44-ін жеңіп, 1982 жылы он жетінші турда Шығыс Фримантлді жеңгенге дейін жеңіліссіз маусымды өткізді. Алайда, осы кезеңде WAFL-дің басқа жеті клубының әрқайсысы кем дегенде бір премьерлік жеңіп алды. Олардың осы дәуірдегі жалғыз шынымен талантты ойыншысы Гэри Баккенара үш жылдан кейін «Хоторн» клубына ауысты. Жағдайды ушықтыра түскені, бұрынғы қиын кезеңнен айырмашылығы, Субиакода ауыр қаржылық проблемалар туды, ал 1980 жылдардың басындағы қауымдастықтың араласуы ғана клубты құлдыраудан сақтап қалды. Хайдн Бантон-младшийдің «Саут Аделаида» клубындағы ұзақ қызметтен кейін жаттықтырушы болып оралуы Субиако жанкүйерлерінің көпшілігі үшін шебердің оралуы ретінде қабылданды, ал ол жартылай құлдыраған клубты WAFL-дегі маңызды күшке айналдырғаны таң қалдырмады. Субиако 1984 жылы төрт жеңіске жетіп, тоғыз жеңіске жетті (резервтік лигадағы премьерлікпен бірге), ал 1985 жылы Шығыс Фримантлдан кейін екінші орынға көтерілді. Бұл 1974 жылдан бергі алғашқы финалға қатысу болды, бірақ Субиако көңіл көншітпеді, бірақ бес ұпаймен жеңіліп қалды. Алайда, 1986 жылы олар одан да жақсы өнер көрсетіп, VFL клубы «Сент-Килданы» Фостерс Кубогінде жеңіп, жыл бойына бар болғаны төрт ойынды ғана жеңіліске ұшыратты – бұл 1912 жылдан бергі екінші үздік көрсеткіш – содан кейін Шығыс Фримантлден күйреуге ұшырап, ірі финалда осы команданы 69 ұпаймен жеңді. Бантон-младшийдің Субиакодағы династия құру мақсаты сол жазда «Вест Кост Иглз» клубының құрылуымен тоқтатылды, ол WAFL-дің барлық ең жақсы таланттарын тартып алды. Дегенмен, ол «Арыстандарды» 1988 жылы тағы бір премьерлікке жеткізді, ал 1989 және 1990 жылдары тек алты жеңіске жеткенімен, Субиако келесі он жыл бойы әлсіреген WAFL-де лайықты орнын сақтап қалды, ал 2000 жылдары Питер Герман мен Скотт Уоттерс басшылығымен WAFL-дегі ең бай және қуатты клубқа айналды, 2004, 2006, 2007 және 2008 жылдары премьерліктерді жеңіп алды – соңғысында олар ашық жастағы WAFL тарихындағы екінші жеңіліссіз команда болуға өте жақын болды, Свон Дистриктс клубынан бір ұпай айырмасымен жеңіліп қалды. Субиако 2006-2008 жылдар аралығындағы тарихи үштік жеңістен кейін 2011 жылы Клэрмонт клубына қарсы WAFL ірі финалға оралды, бұл кезде экс-«Вест Кост Иглз» ойыншысы Крис Уотерман басшылық етті. «Арыстандар» сол күні «Тайгерс» клубынан 56 ұпаймен жеңіліп, маусымын аяқтады. 2012 жылы «Арыстандар» ірі финалдан кейін құлдырап, кестеде төмен түсіп, жетінші орынды иеленді, тек жеті жеңіске жетті. Нәтижесінде, бас жаттықтырушы Крис Уотерманды клубтың екі премьерлік жеңісіне қатысқан Жаррад Скофилд ауыстырды, ол 206 ойындық AFL карьерасын өткерді. Скофилд Субиакода жаңа жүйені енгізу үшін көп жұмыс істеді, нәтижесінде 2013 жылы тағы да төмен деңгейдегі сегізінші орынға жетті, тек алты жеңіске жетті, бірақ бұл 2014 жылы керемет жаңарудың негізін қалады. Маусым арасында көптеген ойыншыларды тартқаннан кейін және жергілікті таланттарға сүйенгеннен кейін «Арыстандар» өзінің бағытын өзгертті, 2014 жылы екінші орынға көтеріліп, соңғы он жылдағы жетінші ірі финалға қатысуға мүмкіндік алды. Субиако жартылай финалда үлкен фаворит саналған «Роялс» клубынан жеңіліп, бірақ жою финалда Шығыс Фримантл «Жабындар» клубынан бес ұпаймен жеңіп алып, клубтың 24-ші ірі финалға қатысуын қамтамасыз етті. Ылғалды және желді күні «Арыстандар» «Вест Кост Иглз» клубымен байланысты «Роялс» клубынан басымдық танытып, тарихи 16 ұпаймен жеңіске жетіп, клубтың тарихи ең жақсы ойыншысы атанды. Джейсон Бристоу 23 допты ұстап, бір гол соқты, ал Кайл Хорсли Субиако капитаны ретінде екінші ірі финалда жеңіске жетті. Субиако ветераны Даррен Рамбл клуб тарихындағы ең табысты ойыншы атанды, ол бес премьерлік жеңіске жетті...

Ғасыр командасы

Субиаконың ғасыр командасы 2008 жылы анықталды.

Құрметті тақта

Бұл кестеде 1920 жылдан бері Субиако клубының жаттықтырушылары, капитандықтары, үздік ойыншылары (Том Отридж медалі) және ең көп гол соққан ойыншыларының тізімі келтірілген. 1920 жылдардың соңына дейін гол соққандар туралы мәліметтер толық емес.

Маусым | Орын | Есеп | Жаттықтырушы | Капитан | Ұздік ойыншы (Том Отридж медалі) | Ең көп гол соққан |
------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- | -------- |
1920 | 4-орын | 7–8–1 | Уолли Стил | Уолли Стил | Уолли Стил | Пэт Родригес (36) |
1921 | 5-орын | 6–8–1 | Уолли Стил | Гарри Морган | Том Отридж аға | |
1922 | 5-орын | 4–11 | Джек Лекки | Уолли Стил | Уолли Стил | Том Отридж аға |
1923 | 5-орын | 5–10 | Том Отридж аға | Том Отридж аға | Сноуи Гамильтон | |
1924 | Жеңімпаз | 10–7–1 | Том Кейн | Сноуи Гамильтон | Сноуи Гамильтон | |
1925 | 2-орын | 10–6–1 | Том Кейн | Джордж Скэддан | Билл Брофи | |
1926 | 2-орын | 10–9–1 | Том Кейн | Сноуи Гамильтон | Джонни Леонард | Пэт Родригес (52) |
1927 | 4-орын | 10–9 | Сэм Грэвенэлл | Том Отридж аға | Джонни Леонард | Лен Метерелл (49) |
1928 | 4-орын | 10–9 | Алек Робинсон | Джордж Пенгел | Джонни Леонард | Берт Ниссен (54) |
1929 | 4-орын | 9–10 | Алек Робинсон | Том Отридж аға | Джонни Леонард | Берт Ниссен (57) |
1930 | 4-орын | 9–10 | Артур Грин | Джонни Леонард | Джонни Леонард | Джефф Смит (30) |
1931 | 2-орын | 13–8 | Артур Грин | Билл Брофи | Билли Фол | Стюарт Дэйли (44) |
1932 | 5-орын | 8–10 | Артур Грин | Билл Брофи | Питер Макей | Гарольд Бэнкрофт (58) |
1933 | 2-орын | 9–12 | Артур Грин | Джонни Григг | Джефф Смит | Берт Ниссен (53) |
1934 | 6-орын | 7–13–1 | Артур Грин | Джефф Смит | Джон Боу | Джефф Смит | Джек Дженнингс (92) |
1935 | 2-орын | 15–5 | Фрэнк Мерфи | Фрэнк Мерфи | Лу Дэйли | Джек Дженнингс (93) |
1936 | 4-орын | 11–10 | Фрэнк Мерфи | Фрэнк Мерфи | Лу Дэйли | Джек Дженнингс (52) |
1937 | 8-орын | 4–17 | Фрэнк Мерфи | Фрэнк Мерфи | Лу Дэйли | Лес Миллс (36) |
1938 | 7-орын | 8–12 | Хейден Бантон аға | Хейден Бантон аға | Хейден Бантон аға | Хейден Бантон аға (51) |
1939 | 7-орын | 3–17 | Хейден Бантон аға | Кит Шиа | Хейден Бантон аға | Кит Шиа | Хейден Бантон аға (59) |
1940 | 6-орын | 5–14–1 | Артур Грин | Ллойд Страк | Лес Хардиман | Хейден Бантон аға (34) |
1941 | 6-орын | 7–13 | Хейден Бантон аға | Хейден Бантон аға | Хейден Бантон аға | Хейден Бантон аға (46) |
1942 | Жасырақтар арасындағы жарыс | 5-орын | 7–9–1 | Билл Брофи | Боб Херд | Уолли Бон | Тревор Престон | Уолли Бон | Джон Хетерингтон (67) |
1943 | Жасырақтар арасындағы жарыс | 3-орын | 13–6 | Билл Брофи | Билл Маккей | Мерв Бекхэм | Эрнии Тонкинсон (59) |
1944 | Жасырақтар арасындағы жарыс | 5-орын | 8–11 | Билл Брофи | Стэн Прауз | Мерв Бекхэм | Мерв Бекхэм | Эрнии Тонкинсон (71) |
1945 | 5-орын | 10–10 | Сефф Парри | Осси Диггинс | Лео Хики | Джек Купер (43) |
1946 | 3-орын | 11–10 | Фрэнк Мерфи | Фред Уильямс | Фред Уильямс | Фред Уильямс (22) |
1947 | 8-орын | 3–16 | Сефф Парри | Фред Уильямс | Билл Алдерман | Билл Ральф (27) |
1948 | 7-орын | 5–14 | Фред Уильямс | Фред Уильямс | Альберт “Баб” Хоу | Джефф Смит (34) |
1949 | 8-орын | 2–16 | Фред Уильямс | Фред Уильямс | Колин Дэйви | Боб Линдсей (30) |
1950 | 8-орын | 5–16 | Джек Свит | Джек Свит | Нил Алторп | Боб Линдсей (30) |
1951 | 7-орын | 4–17 | Джек Свит | Джек Свит | Дон Картер | Эрнии Хагдорн (27) |
1952 | 7-орын | 3–17 | Джек Свит | Джефф Смит | Джефф Смит | Джефф Смит (27) |
1953 | 8-орын | 2–19 | Джесси Ньютон | Джефф Смит | Дон Картер | Колин Дэйви (23) | Тревор Баггинс (23) |
1954 | 8-орын | 4–16 | Чарли Стрэнг | Дон Картер | Дон Картер | Алан Уайт (27) |
1955 | 8-орын | 4–16 | Чарли Стрэнг | Рон Джарвис | Питер Амаранти | Уорвик Дентон (33) |
1956 | 7-орын | 6–13 | Чарли Тайсон | Чарли Тайсон | Чарли Тайсон | Дон Гласс (52) |
1957 | 6-орын | 7–14 | Чарли Тайсон | Чарли Тайсон | Дон Гласс | Дон Гласс (83) |
1958 | 5-орын | 10–11 | Чарли Тайсон | Чарли Тайсон | Том Роббинс | Дон Гласс (49) |
1959 | 2-орын | 14–10 | Чарли Тайсон | Чарли Тайсон | Дон Гласс | Рег Хэмпсон (60) |
1960 | 5-орын | 12–9 | Чарли Тайсон | Чарли Тайсон | Лори Кеттелвелл | Рег Хэмпсон (61) |
1961 | 3-орын | 12–11 | Дэн Мюррей | Лори Кеттелвелл | Том Роббинс | Рег Хэмпсон (50) |
1962 | 7-орын | 8–12–1 | Дэйв Кузенс | Дэйв Кузенс | Лори Кеттелвелл | Остин Робертсон кіші (89) |
1963 | 6-орын | 8–13 | Дэйв Кузенс | Боб Браунинг | Кевин Мерифилд | Уолли Мартин | Остин Робертсон кіші (79) |
1964 | 4-орын | 13–8–1 | Кит Слейтер | Кит Слейтер | Уолли Мартин | Остин Робертсон кіші (94) |
1965 | 7-орын | 8–12 | Кит Слейтер | Кевин Мерифилд | Остин Робертсон кіші | Остин Робертсон кіші (108) |
1966 | 7-орын | 6–14–1 | Кит Слейтер | Кит Слейтер | Росс Гозден | Кевин Мерифилд (27) |
1967 | 8-орын | 3–18 | Алан Киллигрю | Рег Хэмпсон | Кэм Блейкмор | Остин Робертсон кіші (104) |
1968 | 4-орын | 12–10 | Хейден Бантон кіші | Хейден Бантон кіші | Остин Робертсон кіші | Остин Робертсон кіші (162) |
1969 | 4-орын | 12–10 | Хейден Бантон кіші | Хейден Бантон кіші | Кэм Блейкмор | Остин Робертсон кіші (104) |
1970 | 4-орын | 13–9 | Хейден Бантон кіші | Хейден Бантон кіші | Кэм Блейкмор | Остин Робертсон кіші (116) |
1971 | 5-орын | 10–11 | Хейден Бантон кіші | Колин Уильямс | Кит Уатт | Остин Робертсон кіші (111) |
1972 | 6-орын | 8–13 | Хейден Бантон кіші | Питер Метрополис | Брайан Сиеракoвски | Остин Робертсон кіші (98) |
1973 | Жеңімпаз | 18–6 | Росс Г. Смит | Росс Г. Смит | Майк Фитцпатрик | Остин Робертсон кіші (77) |
1974 | 4-орын | 12–10 | Росс Г. Смит | Росс Г. Смит | Майк Фитцпатрик | Остин Робертсон кіші (59) |
1975 | 7-орын | 9–12 | Дэвид Паркин | Дэвид Паркин | Питер Бертон | Питер Бертон | Нил Рэндалл (43) |
1976 | 8-орын | 4–17 | Джек Энсор | Питер Бертон | Нил Рэндалл | Гэри Фэтерс (35) |
1977 | 6-орын | 7–14 | Брайан Дуге | Брайан Дуге | Питер Фетерби | Гэри Фэтерс (84) |
1978 | 7-орын | 5–16 | Брайан Дуге | Брайан Дуге | Питер Фетерби | Мик Мэлоун (54) |
1979 | 8-орын | 3–18 | Питер Бертон | Брайан Дуге | Алекс Гамильтон | Грэм Шульц (38) |
1980 | 8-орын | 2–19 | Кен Армстронг | Брайан Дуге | Алекс Гамильтон | Питер Манро (61) |
1981 | 5-орын | 9–12 | Кен Армстронг | Брайан Дуге | Нил Тейлор | Гэри Бакенэра (42) |
1982 | 8-орын | 1–20 | Кен Армстронг | Нил Тейлор | Дуэйн Лэмб | Брайан Тейлор (34) |
1983 | 7-орын | 4–17 | Питер Дэниелс | Брайан Фэрклаф | Нил Тейлор | Нил Тейлор | Клинтон Браун (59) |
1984 | 7-орын | 9–12 | Хейден Бантон кіші | Нил Тейлор | Дуэйн Лэмб | Клинтон Браун (54) |
1985 | 2-орын | 16–8 | Хейден Бантон кіші | Нил Тейлор | Дуэйн Лэмб | Лори Кин (78) |
1986 | Жеңімпаз | 19–5 | Хейден Бантон кіші | Нил Тейлор | Лори Кин | Стивен Селлс (74) |
1987 | 2-орын | 15–8–1 | Хейден Бантон кіші | Нил Тейлор | Грег Уилкинсон | Тодд Бреман (111) |
1988 | Жеңімпаз | 16–8 | Хейден Бантон кіші | Грег Уилкинсон | Брайан Тейлор | Тодд Бреман (77) |
1989 | 6-орын | 6–15 | Хейден Бантон кіші | Брайан Тейлор | Брэд Макдугалл | Бретт Хеди (35) |
1990 | 7-орын | 6–15 | Хейден Бантон кіші | Брайан Тейлор | Дамиан Хэмпсон | Уэйн Голдинг (38) |
1991 | 2-орын | 15–10 | Хейден Бантон кіші | Брайан Тейлор | Эндрю Макниш | Тодд Бреман (55) |
1992 | 5-орын | 11–11 | Хейден Бантон кіші | Род Уиллет | Фил Скотт | Род Уиллет (43) |
1993 | 3-орын | 12–12 | Тони Солин | Дэвид Сноу | Род Уиллет | Джейсон Хитли (111) |
1994 | 4-орын | 14–9 | Тони Солин | Дэвид Сноу | Иан Дарги | Джейсон Хитли (81) |
1995 | 2-орын | 20–4 | Гэри Бакенэра | Дуэйн Лэмб | Эндрю Доннелли | Джейсон Хитли (123) |
1996 | 8-орын | 6–15 | Гэри Бакенэра | Дуэйн Лэмб | Нейтан О'Коннор | Джейсон Хитли (55) |
1997 | 7-орын | 9–11 | Питер Торн | Джей Бертон | Дамиан Хэмпсон | Тодд Бреман (43) |
1998 | 3-орын | 12–10 | Питер Торн | Дамиан Хэмпсон | Тодд Ридли | Тодд Ридли (73) |
1999 | 3-орын | 15–7 | Кеван Спаркс | Дамиан Хэмпсон | Нейтан О'Коннор | Тодд Ридли (45) |
2000 | 3-орын | 12–8 | Кеван Спаркс | Тони Годден | Майкл Саймонс | Майкл Саймонс | Брэд Смит (33) |
2001 | 4-орын | 9–9–1 | Кеван Спаркс | Тони Годден | Майкл Саймонс | Ричард Мэлони | Бен Найтс (38) |
2002 | 3-орын | 13–7 | Кеван Спаркс | Тони Годден | Дэвид Лукас | Люк Тойя (23) |
2003 | 2-орын | 17–5 | Питер Герман | Ричард Мэлони | Марк Уэбб | Брэд Смит (84) |
2004 | Жеңімпаз | 17–5 | Питер Герман | Ричард Мэлони | Аллистер Пиккетт | Брэд Смит (109) |
2005 | 3-орын | 18–4 | Питер Герман | Марк Уэбб | Мэтт Приддис | Лахлан Окли (80) |
2006 | Жеңімпаз | 20–2 | Питер Герман | Марк Уэбб | Марк Хейнс | Дэвид Мэплстон (57) |
2007 | Жеңімпаз | 18–4 | Скотт Уоттерс | Марк Уэбб | Брэд Смит | Брэд Смит (126) |
2008 | Жеңімпаз | 21–1 | Скотт Уоттерс | Марк Уэбб | Грег Броутон | Брэд Смит (110) |
2009 | 2-орын | 14–9 | Скотт Уоттерс | Брэд Смит | Шон Хилдебрандт | Трент Деннис Лейн (66) |
2010 | 6-орын | 10–10 | Крис Уотерман | Эйдан Паркер | Блейк Бродхерст | Блейк Бродхерст (56) |
2011 | 2-орын | 14–9 | Крис Уотерман | Эйдан Паркер | ... |