Кіріспе
Америкалық епископ Уильям Мид (11 қараша 1789 – 14 наурыз 1862) – американдық епископ, Вирджинияның үшінші епископы.
William Meade (November 11, 1789March 14, 1862) was an American Episcopal bishop, the third Bishop of Virginia.
Ерте өмір
Оның әкесі, полковник Ричард Киддер Мид (1746–1805), Джордж Вашингтонның Тәуелсіздік соғысы кезіндегі көмекшілерінің бірі, соғыс аяқталғаннан кейін Генрикустың жанындағы Джеймс өзенінде орналасқан Коггинс Пойнттегі меншігін сатып, 1000 акр жер алып, отбасын Шенандоа аңғарына көшірді. Осылайша, Уильям Мид 1789 жылдың 11 қарашасында Уайт-Посттағы ‘Мидея’да дүниеге келді, содан кейін Фредерик округінде орналасқан, бірақ қазір Вирджиния штатының Кларк округіне кіретін Лакки-Хит плантациясында өсті. Екі үй де Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Мид он жасқа дейін үйде оқыды, сосын Натаниел Бервеллдің меншігіндегі Rev. Уайли басқарған мектепке жіберілді. Жасы келген Мид пен оның сыныптасы Уильям Х. Фитцху сол кезде дінсіз деп есептелген Вирджиниядағы Уильям мен Мэри колледжіне барудың орнына 1806 жылы Нью-Джерси колледжіне (кейін Принстон университеті) түсті. Мид 1808 жылы үздік студент ретінде және жоғары наградамен бітірді. Анасы мен туысы Миссис Кустистің ықпалымен Мид жаңадан құрылған ұлттық астананың жанындағы Rev. Уолтер Аддисонның қасында жеке теология оқыды және біраз уақыт Александрияда, Вирджиния штатында, Потомак өзенінің арғы бетінде тұрды. Ол Соам Джениннің «Христиандық ішкі дәлелдері» және Уильям Уилберфорстың «Практикалық көзқарасы» еңбектеріне ерекше қызығушылық танытты. Мид 1809 жылы діни білімін жетілдіру үшін Принстонға қайта оралды (өйткені ол Пресвитериан шіркеуімен ұйымдастырылған еді), бірақ қауіпті қызбаға шалдығып, үйіне оралып, фермада жұмыс істеді және сонымен қатар Шенендоа аңғарындағы Маунтин-Вьюдегі үйін салдырды (бұл меншік бүгінге дейін сақталған, бірақ енді Мид отбасының меншігінде емес).
Отбасы
Кейін Мейд Вирджиния отбасыларының шежірелерін жариялағандықтан және бір памфлетте епископтық шіркеуді «римдік» шіркеуден ажыратқандықтан, ол Америкаға алғаш келген ата-бабасы Эндрю Мейд екенін мойындады, ол Нью-Йоркқа көшіп келген және Флашинг қаласынан келген квакер Мэри Латамға үйленген. Жұбайлар сол кездегі Вирджиния штатының Нансемонд округіне көшіп, онда Мидтің арғы атасы «Рим шіркеуіне адалдығынан бас тартты», Саффолк шіркеуінің кеңесшісі болды және қысқа мерзімге округті Бурджестер палатасында (кейін Вирджиния Бас Ассамблеясы болып қайта құрылған, онда оның немересі Дэвид және шөбересі Эндрю де қызмет етті) өкілдік етті. Оның ұлы Дэвид Солтүстік Каролинаның соңғы өкілетті губернаторы, 4-ші баронет сэр Ричард Эверардтың қызына үйленді, ол Бат және Уэллс епископы Ричард Киддерден тегін шығарды. Олардың ұлдарының бірі Ричард Киддер Мид (1746 жылы туған) Джейн Рэндольфқа үйленді, ол Ричард Рэндольф Кёрлстің қызы, отбасы оны Покахонтас ұрпағы және Роаноктың Джон Рэндольфының атасы деп еске алды. Алайда, Джейн қайтыс болғанға дейін олардың балалары болмады. Американдық революциядан кейін, 1780 жылы полковник Р.К. Мид тағы да үйленді, Бенджамин Граймстің қызы және Чатсворттың Уильям Рэндольфының жесірі Мэри Рэндольфқа, ол оған төрт қыз және төрт ұл сыйлады, соның ішінде болашақ епископ та болды. Жас Уильям Мид 1810 жылдың 31 қаңтарында Фредерик округінің көршісі және діни оқырманы Филипп Нельсонның қызы Мэриге үйленді. Ол 1817 жылдың 3 шілдесінде қайтыс болғанға дейін оған үш ұл сыйлады және кейіннен олардың ұлдары Филип Нельсон Мид (1811–1873) және Фрэнсис Бервелл Мид (1815–1886) сияқты Олд-Чапелге жерленді. Оның қайтысынан үш жыл өткен соң, 1820 жылдың 16 желтоқсанында Уильям Мид Йорктаун мен Ганноверден шыққан Томас Нельсонның қызы Томасияға қайта үйленді, ол екі онжылдық бойы оның діни қызметіне белсенді көмектесті және 1836 жылдың 20 мамырында қайтыс болды. Ол Ганновер округінің Форк шіркеуіне жерленді. Епископ Мидтің ортаңғы ұлы Ричард Киддер Мид (1812–1892) діни қызметкер болды, сондай-ақ оның бес немересі де діни қызметкер болды.
Министрлік
Вирджинияның қарт епискобы Джеймс Мэдисон Мидді 1811 жылғы 24 ақпанда диякон қызметіне бекітті. Кейін Мид қауымның он бес джентльмен мен үш ханымнан тұратындығын, олардың көбісі оның туыстары болғандығын, ал Брутон шіркеуіне бара жатқанда көптеген қарулы студенттер мен аңшылық иттері олардан өтіп кеткенін еске алды. Мид Ричмонд арқылы қайтып келгенде, жаңа бекітілген диякон қаланың жалғыз шіркеуі Сент-Джонның тек қана қасиеттілік рәсімдері үшін ғана ашық екенін, ал епископальдық доктор Бьюкенен мен пресвитериандық доктор Блэрдің жексенбі күндерін кезекпен өткізгенін байқады. Епископ Мэдисон шамамен бір жылдан кейін қайтыс болды, және кем дегенде екі адам оның орнын басу ұсынысын қабылдаудан бас тартты. 1786 жылы Вирджинияда Англикан шіркеуінің жойылғаны 1803 жылы Вирджинияның жоғарғы соты заңды деп тапқаннан кейін, революциялық соғыстың басында 180-нен астам дін қызметкері болған жаңа Епископальдық шіркеуде дін қызметкерлерінің тапшылығы күшті болды. 1811 жылға қарай, епископ Мэдисонның денсаулығы нашарлағандықтан, Вирджиниядан ешкім Бас жиынға қатыспады. Келесі жылы Мид және бірнеше басқа белгілі вирджиниялықтар Мэриленд штатының Честертаун қаласынан Уильям Холланд Уилмерді Александрияға және жаңа ұлттық астанаға көшіп, Санкт-Пол шіркеуінің пасторы болып қызмет етуге көндірді. Жаңа бекітілген диякон Мид бірнеше ай бойы сол қауымның және Александрияның ескі қауымының қажеттіліктерін қанағаттандыруға тырысты, олардың отбасының таныс жерінен Лорд Фэрфакс жолымен қашықтығына қарамастан. Епископ Мэдисонның ізбасары үшін жиналған екінші епархиялық кеңесте бар болғаны жеті Вирджиния дін қызметкері (Мид пен Уилмерді қоса алғанда) болды, бұл 1805 жылы жиналған дін қызметкерлері мен мирян санынан (Картер Брэкстон басшылығымен) әлдеқайда аз болды, олар епископ Мэдисонның өзіне көмекші тағайындау туралы өтінішін қабылдамады. Ақырында Мид, Уилмер және бірнеше басқа белгілі епископальдықтар Ричард Ченнинг Мурды Вирджиния штатының Ричмонд қаласына көшіп, Монументаль шіркеуінің пасторы болуға көндірді (сол кезде маңызды шіркеу, қасіретті театр өртінен қаза тапқандардың құрметіне салынған ескерткіш), және Мур уақыт өте келе епископ Мэдисонның ізбасары болды. Епископ Томас Джон Клэггет 1814 жылы Мидді дін қызметкері қызметіне бекітті. Бекітілгеннен бастап 1821 жылға дейін диякон және кейін пастор Мид, Фредерик қауымының пасторы және әдетте Вирджиния штатының Винчестер қаласында қызмет ететін Александр Балменнің көмекшісі болды, ол Мидтің үйінен шамамен 15 шақырым қашықтықта орналасқан. Мид әдетте отбасының плантацияларының жанындағы Ескі шіркеуде әр екінші жексенбіде қызмет өткізді. Кезекпен жексенбі күндері оның қайнағасы қауымның миряны ретінде қызмет етті, ал пастор Мид жақын маңдағы және алыс қауымдарды аралап қайтты. Пастор Балмен қайтыс болғаннан кейін Мид Винчестер мен Уиклифте қызмет атқаратын көмекшілерді алды, осы қауымдар Фредерик қауымынан бөлінгенге дейін. Мид, төменде айтылғандай, көмекші епископ ретінде бекітілгеннен кейін де пастор болып қалды, өйткені оның алдыңғылары басқа лауазымдарды сақтап қалды. Мид сонымен қатар өзінің шаруашылығында қолмен жұмыс істеуді жалғастырды және дін қызметкеріне бекітілгенге дейін епископ Мэдисоннан мұндай жұмыстың ұзақ уақыттан бері келе жатқан шіркеу канонына қайшы келмейтініне кепілдік беруді сұрады, өйткені Мид жалқаулық Вирджиния шіркеуін жоюға көмектескенін сенді. Ол сонымен қатар ұлдары мен жүрегіндегі туысын оқу және қолмен жұмыс істеуге үйретті. Кейін Мид Вирджиния штатында, әсіресе қатты ауа райында жылқымен, әртүрлі қауымдарда уағыз айтып, қартайғанға дейін саяхаттарымен белгілі болды, содан кейін карета қолданды (кейбіреулер оның әкесінің генерал Вашингтонмен бірге қызмет еткен кезінен қалған ескі карета екенін әзілдеді). 1818 жылы Мид пен Уилмер Александрияда білім беру қоғамын ұйымдастыруға көмектесті. Бес жылдан кейін Уильямсбургте семинария құруға жасалған сәтсіз әрекеттен кейін екеуі де Мэриленд, Вирджиния және оңтүстік штаттардағы дін қызметіне жас жігіттерді даярлау үшін Александриядағы Вирджиния теологиялық семинариясын құруға көмектесті. Мид сонымен қатар Америка трактаттық қоғамын және Киелі кітап қоғамын қолдады, бірақ біріншісі аболиционизмді қолдауға өскен кезде ғана. Кейіннен, 1842 жылдан 1862 жылға дейін епископ Мид семинарияның президенті болып қызмет етті, сондай-ақ пасторлық теология бойынша жыл сайынғы дәрістер курсын оқыды. Мид сонымен қатар Евангелиелік білім қоғамын құруға көмектесті (1847) және оның президенті болды. Бұл ұйым жексенбілік мектептер одағы шығарған көптеген кітаптардың гетеродоксиясына қарсы болды және оларды жақсырақ евангелиялық кітаптармен алмастыруға тырысты.
Епископтық
1829 жылы Вилмердің күтпеген өлімінен кейін және епископ Мур зейнетке жақындағанда Мид Вирджиния епископтық епархиясының көмекші епискобы болды. Үш жыл бұрын ол Пенсильвания епископтық епархиясында енді қарт епископ Уильям Уайттың көмекшісі болу туралы ұсыныстарды қабылдамады. Дегенмен, епископ Уайт епископ Мурдың көмекшісі ретінде Мидтің құлшылық етуі кезінде Филадельфиядағы Сент-Джеймс шіркеуінде жиналған бірнеше басқа епископтарды басқарды. Жаңа суфраганның алғашқы ресми әрекеті 1829 жылғы 30 қазанда Винчестердегі Христос шіркеуінің жаңа ғимаратын бағыштау болды. Содан кейін Мид епархияны кеңінен аралап, Мартинсбургке, содан кейін Шенандоа аңғарына (Вудсток, Харрисонбург және Стаунтон) барды. 1832 жылы Мид Кентукки мен Теннеси штаттарына сапармен Аппалачи таулары арқылы өтті. Ол сонымен қатар 1834–1836 жылдары Норфолктегі Христос шіркеуінің пасторы болып қызмет етті, бұл Мидті үйі Куннингэм Чапелдің приходының пасторы лауазымынан кетуге итермелеген болуы мүмкін (Rev. Стрингфеллоу оны бес жылға алмастырды, содан кейін бірнеше пастор ұзақ қызмет етті). Рт. Қасиетті Мид Вирджинияның бірінші епискобы болды, ол жеке приходқа (епископ Мурдың Монументаль шіркеуімен) немесе мекемеге (епископ Мэдисонның Уильям және Мэри колледжімен) бірдей жауапкершіліксіз толық уақыт жұмыс істеді. 1841 жылы Мид Лондонға барып, болашақ Кентербери архиепискобы Дж. Б. Самнер және басқалармен кездесті. Бішп Мур сол жылы қайтыс болғаннан кейін, Мид Вирджиния епискобы болып тағайындалды және көп ұзамай Мэриленд штатының тумасы Джон Джонсты өзінің көмекшісі (және екі он жылдан астам уақыттан кейін оның мұрагері) ретінде тағайындады. Мид суфраган болып тағайындалған кезде епархияда 40 приходты қызмет ететін 44 дін қызметкері және 11462 қауым мүшесі болған болса, епископ Мур қайтыс болған жылы 99 приходты қызмет ететін 87 дін қызметкері мен 3702 қауым мүшесі болды, ал 1860 жылы 123 приходты қызмет ететін 116 дін қызметкері мен 7876 қауым мүшесі болды. Киелі кітапты зерттемейтін Мид евангелизмге және миссионерлік жұмысына сенді. Ол да кейбір пресвитериандық көршілері сияқты Мәсіхтің айқыштағы өлімін уағыздады. Көрші епископтар Мэриленд штатының Уитингхэм және Солтүстік Каролинаның Равенскрофт пен Айвс сияқты емес, Мид Оксфорд қозғалысына тым "римдік" деп қарсылық білдірді (әсіресе Рт. Қасиетті Айвстың 1855 жылы католиктік дінге кіруінен кейін). Рт. Қасиетті Мид әсіресе транссубстанциация және өлгендер үшін дұғалар туралы ілімдерге қарсы болды, ол оларды рақым арқылы құтқарылуға сәйкес келмейді деп санайды. Епископ Мид биік шіркеу қызметкерлеріне қарсы бірнеше епископтық тәртіптік істерге белсене қатысты: 1844 жылы Пенсильванияның Епископы Генри Ондердонкке қарсы (1789–1858) (оның ұстамдысыздығы үшін отставкаға кетуге мәжбүр болды және уақытша қызметінен шеттетілді); 1845 жылы дұрыс емес мінез-құлық айыбы бойынша қызметінен шеттетілген Нью-Йорктің оның кіші інісі Епископ Бенджамин Тредвелл Ондердонкке қарсы (1791–1861); және Нью-Джерсидің Епископы Джордж Вашингтон Доуэнге қарсы. Оның көзқарасына қарындасы Энн Рэндольф Мид Пейдж (1838 жылы қайтыс болды) және оның дін қызметкерлері (екеуі де құлдарды азат етті) ықпал етті. 1816 жылғы 21 желтоқсанда Рев. Мид Вашингтонға Америка колонизациялау қоғамының (АКС) ұйымдастыру кездесуіне барды, осылайша Рев. Роберт Финли (пресвитериан), Фрэнсис Скотт Кей және АҚШ Жоғарғы сотының хатшысы Элиас Б. Колдуэлл (Нью-Джерсидің үшінші полкінің "жауынгерлік капелланының ұлы") осы ұйымды құрды. 1819 жылы Вирджинияның епархиялық конвенциясы ACS-ті қатты қолдады, ал Мид (ACS агенті ретінде) африкалық американдық құлдарды Африкаға әкету үшін науқан жүргізу үшін Американың оңтүстігін аралап өтті. Ол Джорджияда заңсыз әкелінген құлдарды сатып алып, Милледжвилл қаласында ашық түрде сатты. Алайда Мид құлдықты күнә деп емес, тек экономикалық өсуге кедергі деп қарастырды. Ол құлдарды жақсы ұстауға үйрететін мәсіхші принциптерді ұстанады. Осылайша, 1813 жылы Мид ағылшындық дін қызметкері Томас Бэкон мен баптист Эдмунд Ботсфордты қоса алғанда, авторлардың христиандық құлдыққа қарсы трактаттарының жинағын жинақтап, жариялады. Оның құлшылыққа тағайындалғаннан кейін, Мидтің ең алғашқы пасторлық хаттарының бірі (1834 жылы) құлдарға діни нұсқау беру туралы болды. 1833 жылдан бастап епископ Мид, Галифакс судьясы Уильям Ли және адвокат Фрэнсис Скотт Кей баласыз қайтыс болған Роаноктың досы Джон Рэндольфтің өсиетін орындады және өзінің соңғы өсиетінде төрт жүзден астам құлын азат етуді және оларға өмір сүруге жететін жер беруді бұйырды. Мұрагерлер он жыл бойы Вирджиния соттары арқылы өсиетті күшіне енгізуге және азат етілген құлдарға өздерін ұстап тұруға жеткілікті жер беруге күресті. 1841 жылы Мид құлдарды оқытудың ең жақсы жолдары туралы епархиялық комитет үшін есеп берді, дін қызметкерлерін әр жексенбілік уағыздарының бір бөлігін құлдарға арнауға немесе олар үшін жексенбі күнгі түстен кейін немесе кешкі қызметтер өткізуге шақырды, және егер олар ақ және қара балаларды катехизациялай алмаса, осы шектеулі ресурстарды құл балаларына сақтауды ұсынды. Мид білім беру тақырыбын өз сөздері мен приходтық есептері арқылы қайталады, ал 1856 жылы құлдық туралы "он немесе он екі негрдің қатысуында" айтқан сөздері үшін анонимді жазба авторынан сынға ұшырады. Мид өзінің шеберлігіндегі тарихи еңбектерінде "Егер жаман сезімдер кейде оянса, мейірімділіктер көбінесе туындайды" деп жариялап, шебер-құл қарым-қатынасының өзара тәбиғатына көз жеткізді. 1858 жылы оның суфраганы Джон Джонс комитеттің басшылығын өз қолына алып, құлдар арасындағы миссионерлік жұмысты күшейтті. Джонс кейінірек Мидтің құлдықтан ұнатпайтынын және оны ел үшін саяси түрде зиянды деп санайтынын, бірақ босатудың сәтсіздігі туралы өзінің тәжірибесіне сүйенетінін айтты. Мид қартайған сайын, мүмкін Вирджиниядағы құл көтерілістерінің немесе оның отбасының бизнес мүдделерінің әсерінен құлдыққа қатысты көзқарастары консервативтеніп кетті. Биограф Джонс епископ Мидтің Нью-Йорктегі Америка трактат қоғамының жиналысына "Жаңа Англия фанатизмінің тұқымын енгізуге жасалған әрекетке" қарсы жазғанын айтты және Мид мұндай жиналысқа қатыса алмағанын, бірақ трактат қоғамының директорлары кейінірек аболиционистік резолюцияны жеңген жылын атамады. Мидтің соңғы өсиеті мен өсиеті құлдарға тікелей бұйрық бермейді, бірақ оның өсиеттері арасында оның атқарушысына Евангелиялық білім қоғамы, Америка трактат қоғамы және Америка жексенбі мектебі одағынан трактаттар сатып алуға 200 доллар жұмсауын бұйырады, оларды оның бауырлары Р. К. Мид пен Дэвид Мидтің ұрпақтарына таратуға, сондай-ақ (АКС миссионері) Рев. Чарльз Уэсли Эндрюске "осы өсиетке қоса берілген қағаздарда немесе қағаздарда көрсетілгендей жұмсауға" 500 доллар бұйырады, сондай-ақ оның ұлы Филип Нельсон Мид бұрын сатып алған, бірақ иелік құжатын алмаған Таулық көрініс және оның үш ұлына бірлесіп берілген, олардың арасында сатуға және бөлуге күтілген Мүсін шаруашылығы және Миссуридегі жер туралы айтады.
Конфедерация епискобы
Мид президент Абрахам Линкольн сайланғаннан кейін бөлінуді қатаң қарсылық білдірген вирджиниялықтармен күресті, 13 маусымда Миллвудта азамат соғысының жақындап келе жатқаны туралы уағыз айтты, бұл Вирджинияның бөлінуінен кейін шамамен екі ай өткен соң болды. Дегенмен, Мид штаттардың құқығына сенеді және өзінің сүйікті штатының бөліну туралы соңғы шешіміне келісім берді. Зейнетке жақын болғанымен (Жохан Джонс ондаған жылдар бұрын оның көмекшісі болған), Мид Конфедерациялық Америка Штаттарындағы Протестанттық епископтық шіркеудің жетекші тұлғасына айналды. 1859 жылы Джон Браунның Харперс-Ферриге шабуыл жасағаннан кейін көп ұзамай (Мидтің отбасылық үйі мен шаруашылығынан тарихи Шенандоу аңғары жолынан көп алшақтамаған жерде) Епископтық шіркеу Ричмондта Бас жиналысын өткізді. Сол жерде қарт Р. Қасиетті Мид басқа оңтүстік епископтарға Генри Шамплин Лейді Оңтүстік-Батыс миссионерлік епископы етіп бекітуге көмектесті. Екі жылдан кейін, епископ Мид, ең үлкен бөлінген епископ ретінде, 1861 жылдың қазан айында Оңтүстік Каролинадағы Колумбияда өткен жиналысты басқарды, онда құрылтай құжаттары жасалды. Алайда, ол 1861 жылдың 3-6 шілдесіндегі Монтгомери, Алабамада өткен алғашқы ұйымдастыру жиналысына қатыспады. Осылайша, Грузия епископы Стивен Эллиотт Конфедерациялық епископтық шіркеудің бас епископы болды. 1862 жылдың 6 наурызында қарт және денсаулығы нашарлаған епископ соңғы рет Ричмондқа оралды, өзінің көмекшісі және епископ Эллиотқа Вилмердің ұлы Ричард Хукер Вилмерді Сент-Пол шіркеуінде Алабама епископы етіп бекітуге көмектесу үшін. Епископ Мид өзінің ұлы, пастор Ричард К. Мидпен бірге Гордонсвилльден пойызбен келді, жөтелгенімен және ауруға шалдыққан күйде. Ол шіркеуге бекіту рәсіміне үлгерді, бірақ содан кейін дос үйінде төсекке жатып, бірнеше күннен кейін қайтыс болды. Дәстүр бойынша, өлім төсегінде жатқан Вирджиния епископы Конфедерация генералы Роберт Лиге соңғы батасын берді, оны ол Александрияда бірге тұрған және құлшылық еткен күндерінен бері білген, және оның қарындасы Энн Пейдждің жақын досының қызына үйленген. Епископ Мид, әдетте, генералды есімімен шақыратын жалғыз адам болған.
Өлім және мұра
1862 жылы 14 наурызда 72 жасында Вирджиния штатының Ричмонд қаласында епископ Мид қайтыс болды. Ричмондтағы Сент-Пол шіркеуінде жерленгеннен кейін оның денесі Голливуд зиратындағы мазарға қойылды. Кейін ескерткіш пен жақындарының сүйектері Александриядағы Вирджиния теологиялық семинариясына көшірілді. Мидтің қайтысынан көп ұзамай, оның туған Фредерик және Кларк округтері Вирджиниядан бөлініп, Батыс Вирджиния штаты құрылды. Бас Шығару кеңесі 1877 жылы Батыс Вирджиния епископтық епархиясын ұйымдастырды. Оның алғашқы епископы Джордж Уильям Питеркин, ВТС-тің түлегі, Мидтің ұлымен Конфедерация армиясында бірге қызмет еткен және епископ Мидтің шақыруын дамытқан адам болды. Сонымен қатар, Петеркиннің Балтимордағы Мемориал шіркеуінде ұзақ қызмет еткен ізбасары, доктор Уильям Мид Дейм, епископтың құрметіне аталған. 1868 жылы Вирджиния епархиялық кеңесі Мид отбасының иеліктеріне жақын Уайт-Постта шіркеу құруға рұқсат берді, ол 1872 жылы Рев. Джон Равенскрофт Джонс (Мидтің үй шіркеуі Куннинхэм Чапел приходының пасторы, сондай-ақ одақтың әскерлерімен Конфедерацияға деген көзқарасы үшін жазаланған) басшылығымен салынды және 1875 жылы киеленді. Бір кезде тоқтап қалғанмен, қазір ол қайтадан белсенді қауымға ие, сонымен қатар көптеген Мид отбасының қабірлері мен Конфедерация ескерткіші бар зиратқа да ие. Бұдан бөлек, 1869 жылы Александриядағы Христос шіркеуінің пасторы Рэндольф Харрисон МакКим (Конфедерация ардагері) Мид ұзақ жылдар бойы қызмет еткен қалада афроамерикандық епископалдықтар үшін миссионерлік шіркеу ұйымдастырды. 1870 жылы епископ Джонс сол шіркеуді өзінің ұстазының құрметіне, Александриядағы Мид еске алу шіркеуі ретінде киеледі. Бастапқыда Рев. МакКим мен түрлі ВТС семинаристерімен қызмет еткен ол, қазір де белсенді қауым болып табылады.