Американдық мұзыкант Филлип Фаркас өмірі мен шығармашылығы
Philip Farkas
Филлип Фаркас – атақты американдық мұқаHorn шебері, Чикаго симфония оркестрінің бұрынғы мүшесі, «French Horn Playing» авторы. Биографиясы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық музыкант
American musician
Филип Фаркас (5 наурыз 1914 – 21 желтоқсан 1992) көп жыл бойы Чикаго симфониялық оркестрінің жетекші француз мүйізшісі болды. 1960 жылы ол Индиана университетінің Блумингтон қаласындағы музыка факультетіне оқытушы болып келді. Оның кітаптарының ішінде «Француз мүйізін ойнау өнері» (саланың ең маңызды еңбегі саналады), «Мыс құбырларын ойнау өнері», «Музыканттық шеберлік» және «40 виртуоз мүйізшінің ерін пішімінің фототүсірілімдері» бар. Нэнси Джордан Фако оның өмірбаянын – «Филип Фаркас және оның мүйізі. Бақытты және мағыналы өмір» деген атпен жазды. Өмірінің соңында ол Holton Farkas мүйізін жасауға көмектесті.
Philip Farkas (March 5, 1914 – December 21, 1992) was the principal French horn player in the Chicago Symphony Orchestra for many years, and he left in 1960 to join the music faculty at Indiana University Bloomington. His books include The Art of French Horn Playing (considered the field's seminal work), The Art of Brass Playing, The Art of Musicianship, and A Photo Study of 40 Virtuoso Horn Players' Embouchures. Nancy Jordan Fako wrote his biography, Philip Farkas and His Horn A Happy, Worthwhile Life. Later in his life he helped design the Holton Farkas horn.
Өмір
Фаркас 1914 жылғы 5 наурызда Чикаго қаласында Анна Кэссиди Фаркас пен Эмиль Нельсон Фаркастың отбасында дүниеге келді. 5 наурыз – ХХ ғасырдың екі ұлы мүйізшесі Фаркас пен Барри Таквеллдің туған күні. Оның ата-анасы музыканы жақсы білмегенімен, анасы оны музыкамен таныстыру үшін фортепиано сабақтарына баруға ынталандырды. Он екі жасында оның скаут отрядына мүйізше керек болды, сондықтан ол ерікті болып кешті. Ол көршісінен, трубада ойнайтын адамнан сабақ алды, көп ұзамай өте жақсы ойнайтын болды. Он төрт жасында оның астмасы басталып кетті. Ата-анасы оның оркестрде үрмелі аспапта ойнағанын қалаған, бірақ мектепте тек бас-барабан мен туба ғана болды, сондықтан ол тубаны таңдады. Фаркас мектепке көлікпен барып-келуге мәжбүр болды, ал кондуктор тубаның үлкендігіне наразылық білдіре бастады. Фаркас оған қай аспап ыңғайлырақ болатынын сұрады, ал кондуктор көшеде тұрған оркестрге тиесілі мүйіздің жанындағы қобын көрсетті. Содан кейін Фаркас әкесімен Чикагоның орталығына барып, Шмидт мүйізін айына үш долларға жалға алды. Біраз ойнағаннан кейін, ол мүйізше ойнауды кәсіп етті. Ол оқушы кезінде All Chicago High School Orchestra оркестрінің ең жас мүшесі, Chicago Civic Orchestra оркестрінде бірінші мүйізше, ал Канзас-Сити филармониясында бірінші мүйізше болды. Ол Чикаго симфониялық, Бостон және Кливленд оркестрлерінде бірінші скрипкада ойнады, бұл үш ірі оркестрдегі соло мүйізше позицияларын ұсынған жалғыз орындаушы және Чикаго симфониялық оркестрінің ең жас бас орындаушысы болды. Фаркас Индиана университетінде, Солтүстік-Батыс университетінде, Кливленд институтында, Канзас-Сити консерваториясында, Де-Пол университетінде және Рузвельт университетінде музыка профессоры болды. Оның шәкірттері Дуглас Хилл мен Пол Маркотт болды. Фаркас көптеген семинарлар өткізді және бүкіл ел бойынша жеке орындаушы ретінде өнер көрсетті. Ол Wind Music Inc. баспасын құрды. Ол Чикаголық трубашы Ренольд Шилкемен бірлесіп Schilke Music Products компаниясын құрды және Yamaha компаниясының музыкалық аспаптар бөліміне кеңесші болды. 1978 жылдың сәуір айында Шығыс Мичиган университетінен музыка ғылымы бойынша докторлық дәрежесін алды. Ол Frank Holton компаниясы жасаған ең көп сатылатын Holton Farkas мүйізін және ауыздықтардың кең ассортиментін жасады. Ол француз мүйізшесін, қола аспаптарды және барлық музыканттарды өнерде жақсартуға көмектесу үшін төрт бестселлер кітап жазды және жариялады. Оның "Француз мүйізін ойнау өнері" атты алғашқы кітабы мүйізшешілердің "Киелі кітабы" деп аталды. 1992 жылдың 21 желтоқсанында 78 жасында қайтыс болғанға дейін ол күн сайын мүйізшесін тартатын болды. Мен осындай кітап жазуға ниеттеніп отырмын, ол тек менің және менің ұстаздарымның жылдар бойы жинаған тәжірибесін ғана емес, сонымен қатар олардың білімін де қамтиды, бұл мені мүйізше ойнау сияқты күрделі тақырыпты жазуға итермелейді. Бірақ, егер бір күні мен орындаушының керемет ойнағанын естісем және ол кейін "Сенің кітабың маған көмектесті" десе, мен өз еңбегім үшін жүз есе қайтарылғандай сезінер едім.
Farkas was born on March 5, 1914, in Chicago to Anna Cassidy Farkas and Emil Nelson Farkas. March 5 is called the Horn Duumvirate Date, as it is the birth date of both Farkas and Barry Tuckwell, two great horn players of the 20th century. His parents were ignorant about music, but his mother encouraged him to take piano lessons as his introduction to music. Around the age of twelve his Boy Scout troop needed a bugler, so he volunteered. He sought tutoring from a neighbor who played the trumpet, and soon became very good. Around the age of fourteen he started to develop asthma. His parents thought it would be best if he played a wind instrument in band, but the school only had a bass drum and a tuba available at the moment, so he chose the tuba. Farkas had to take a street car to school, and the conductor began to complain at the tuba's size. Farkas asked him what instrument would be more convenient and the conductor pointed to a horn case belonging to a band that was on the street. Soon after, Farkas and his father went to downtown Chicago and rented a Schmidt horn for three dollars a month. After playing for a while, he pursued a profession as a horn player. While still in high school, he became the youngest member of the All Chicago High School Orchestra, first horn player in the Chicago Civic Orchestra, and first horn in the Kansas City Philharmonic as his first professional horn debut. He played first chair in the Chicago Symphony, Boston, and Cleveland orchestras, as the only player ever offered the solo horn positions in these three major orchestras and the youngest principal player in the Chicago Symphony Orchestra. Farkas was a music professor at Indiana University, Northwestern University, Cleveland Institute, Kansas City Conservatory, De Paul University, and Roosevelt University. His pupils included Douglas Hill and Paul Marcotte. Farkas held many clinics and performed as a soloist nationwide. He founded the Wind Music Inc. publishing company. He partnered with Chicago trumpeter Renold Schilke in the founding of Schilke Music Products and as consultants to the musical instrument division of Yamaha. He received a doctorate in music, presented by Eastern Michigan University in April 1978. He designed the top selling Holton Farkas horn made by the Frank Holton Company and a large selection of mouthpieces. He wrote and published four best selling books to help French horn players, brass players, and all musicians improve in the art. His first book, The Art of French Horn Playing, is nicknamed the bible of horn players. He continued to practice his horn every day until his death on December 21, 1992, at the age of 78. It is my desire to create such a book, containing not only the findings of my own years of experience, but that of my teachers, which prompts me to write so complex a subject as horn playing. But, if some day I might hear a solo beautifully played and would hear the soloist say afterward 'Your book helped me do that', I would feel repaid for my effort a hundred times over.|source=Philip Farkas, The Art of French Horn Playing