Кіріспе

Кеңес Қызыл Армиясының жауынгері Яков Федотович Павлов (Я́ков Федо́тович Па́влов; 17 қазан 1917 – 28 қыркүйек 1981) – Сталинград шайқасында "Павлов үйін" қорғағандығы үшін Кеңес Одағының Батыры атағын алған Кеңес Қызыл Армиясының жауынгері.

Ерте өмір

Павлов 1917 жылы Ресейдің солтүстік-батысындағы Крестовая шағын ауылында шаруа отбасында туған (қазіргі Новгород облысы).

Әскери мансап

1938 жылы Қызыл Армияға қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оңтүстік-Батыс, Сталинград, 3-ші Украина және 2-ші Белоруссия майдандарында күресті. Павлов пулемет бөлімінің командирі, артиллерияшы, сондай-ақ барлау бөлімінің командирі болды, аға сержант шеніне ие болды. Сталинград шайқасы барысында 1942 жылдың 27 қыркүйегінде Павловтың взводы неміс әскерінен төрт қабатты тұрғын үйді тартып алып, екі ай бойы немістердің үздіксіз шабуылдарына қарсы тұрып, кеңес әскерлерінің шабуылымен босатылғанға дейін қорғады. Сталинградтағы кеңес әскерлерінің бас қолбасшысы Василий Чуйковтың сөзіне қарағанда, немістер Парижді басып алуға тырысқандағы қарағанда Павловтың үйін басып алуға тырысқанда көбірек әскерін жоғалтты.

Соғыстан кейінгі өмір

Ғимарат және оның қорғанысы тарихқа "Павлов үйі" (Дом Павлова) деп енді. Сталинградтағы ерлігі үшін оған Кеңес Одағының Батыры, Ленин ордені, Қазан төңкерісі ордені, екі Қызыл Жұлдыз ордені және көптеген басқа да медальдар табысталды. Соғыстан кейін ол Коммунистік партияға мүше болды. Ол Ресей Кеңестік Федеративтік Социалистік Республикасы Жоғарғы Кеңесіне үш рет депутат болып сайланды.

Өлім

Павлов 1981 жылдың 28 қыркүйегінде қайтыс болды, көптеген жағдайлар бойынша әскери қызметінде алған жарақаттарының салдарынан, және Новгородта жерленді.