Соғыс ардагері Иос Тепердің өмірі мен қаһармандығы

Кіріспе

Иосиф Зеусович "Иос" Тепер (Йосип Зеусович "Йос" Тепер, Иосиф Зеусович "Иос" Тепер; 12 шілде 1915 – тамыз 2013) – Украинаның Одесса қаласында туған, сол кезде Ресей империясының құрамына кіретін, жоғары наградалармен марапатталған Кеңес соғысының ардагері. 1941 жылғы маусымда Германияның Кеңес Одағына басып кіргеніне дейін ол колхозда жұмыс істеді, содан кейін Қызыл Армияға қосылды. Ол 1947 жылдың маусымына дейін қызмет етті. Тепер соғысты взвод командирі ретінде бастады және оны дивизиялық артиллериялық барлау тобында капитан ретінде аяқтады. Кішкентай бойына байланысты Тепер үлкен жеке тәуекелге бара отырып, артиллерияның алдыңғы бақылаушысы болып жұмыс істеді және үш рет жараланды. Бірде ол үш күн бойы мұз судың ішінде тұрып, совет әскерінің шабуылына дейін неміс шебін бақылады. Ол Сталинград шайқасына қатысты, содан кейін Украина мен Беларусь үшін болған шайқастарға қатысып, Кеңес Одағының маршалы Константин Рокоссовский әскерімен Польшаға аттанды. Варшава түскеннен кейін ол Висладан Одерге қарай жылжуға қатысты, онда Одердегі Франкфуртты алуға қатысты, содан кейін 1945 жылдың сәуірінде Берлиннің құлауына әкелген қатал шайқастарда болды. Ол Берлин маңындағы қолға-қол соғыстарға қатысты және Рейхстагты басып алу кезінде болды. Берлин түскеннен кейін Тепердің бөлімшесі батысқа жылжыды және 1 мамыр күні американдық әскерлермен кездесті. Тепер Берлин шайқасындағы ерлігі үшін екінші ең жоғары советтік әскери наградасы – Қызыл Ту орденімен марапатталды. Ол сонымен қатар 1-дәрежелі Отан соғысы орденімен, Қызыл Жұлдыз орденімен, «Сталинградты қорғағаны үшін», «Варшаваны азат еткені үшін», «Берлинды алғаны үшін» және Жуков медалімен марапатталды. Ол сондай-ақ Кеңес Одағының жеңісінің 20, 40 және 50 жылдығына, Қызыл Армияның құрылғанына 50, 60 және 70 жыл толуына арналған медальдарға ие болды. Ол сонымен қатар Қызыл Армияның еврей ардагерлеріне берілген Израиль медаліне де ие болды. Соғыстан кейін Тепер екі жыл Шығыс Германияда оккупациялық міндеттерде болды және бір кезде Эрфурт қаласын басқарды. Бірақ ол антисемиттік көзқарастың оның мансаптық өсуіне кедерілгенін сезінді. Содан кейін ол демобилизацияланып, Одессаға қайтып келді, онда зейнеткерлікке шыққанға дейін колхоз басқармасында жұмыс істеді. Кеңес Одағы құлағаннан кейін Украинадағы антисемитизмнің күшеюіне көңілі толмады, ол отбасымен бірге Мельбурнге (Австралия) көшіп кетті және қайтыс болғанға дейін сонда өмір сүрді. Ол КСРО-дан шыққан Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерінің Викториялық қауымдастығының вице-президенті болды.

Iosif Zeusovich "Ios" Teper (, Йосип Зеусович "Йос" Тепер, Иосиф Зеусович "Иос" Тепер; 12 July 1915 – August 2013) was a highly decorated Soviet war veteran born in Odesa, Ukraine, which was then part of the Russian Empire. He worked on a collective farm until the German invasion of the Soviet Union in June 1941, when he joined the Red Army. He served until June 1947. Teper started the war as a platoon commander and finished it in the Divisional Artillery Intelligence group as a Captain. Because of his short stature, Teper was employed as a forward observer for the artillery, at great personal risk, and was wounded three times. At one time he stood in freezing water for three days while watching the German lines before a Soviet advance. He fought at the Battle of Stalingrad, then took part in the battles for the Ukraine and Belarus before advancing into Poland in the army of Marshal of the Soviet Union Konstantin Rokossovsky. After the fall of Warsaw he took part in the advance from the Vistula to the Oder, where he took part in the capture of Frankfurt on Oder, and then in the fierce fighting that led to the fall of Berlin in April 1945. He engaged in hand to hand fighting in the suburbs of Berlin, and was present at the capture of the Reichstag. After the fall of Berlin Teper's unit advanced to the west, and met up with American forces on 1 May. Teper was awarded the Order of the Red Banner, the second highest Soviet war decoration, for his conduct during the Battle of Berlin. He also held the 1st class Order of the Patriotic War, the Order of the Red Star, medals for the Defence of Stalingrad, the Liberation of Warsaw, the Capture of Berlin and the Zhukov Medal. He also held medals marking the 20th, 40th and 50th anniversaries of the Soviet victory, and marking the 50th, 60th and 70th anniversaries of the founding of the Red Army. He also held an Israeli medal given to Jewish veterans of the Red Army. After the war Teper spent two years on occupation duties in eastern Germany, and at one time administered the town of Erfurt. He always felt, however, that anti Semitic prejudice limited his ability to receive promotions. He was then demobilised and returned home to Odesa, where he held positions in the collective farm administration until his retirement. After the fall of the Soviet Union, disillusioned with increasing anti Semitism in Ukraine, he migrated with his family to Melbourne, Australia, where he lived until his death. He was Vice President of the Victorian Association of Veterans of World War II from the Ex Soviet Union.