Кіріспе

Уилтширдегі ауыл, Англия. Рамсбери – Англияның Уилтшир графтығындағы ауыл және азаматтық округ. Ауыл Кеннет аңғарында, Беркшир шекарасына жақын орналасқан. Ең жақын қалалар – Хангерфорд, шамамен 7 км шығысқа қарай, және Марлборо, шамамен 9 км батысқа қарай. Суиндон қаласы, одан әлдеқайда ірі, солтүстікке қарай 19 км қашықтықта жатыр. Азаматтық округке Рамсбериден батысқа қарай 4 км жердегі Аксфорд ауылы, сондай-ақ үш кішкентай ауыл кіреді: Рамсбериге оңтүстік-шығыстан жақын Жаңа қала, және шығысқа қарай 2 км жердегі Найтон мен Уитондич. 2011 жылғы халық санауы бойынша округтің халқы 1989 адамды құрады. Литтлкот римдік вилласы осы округтің ішінде орналасқан. Рамсберидің жазбадағы ең ерте тарихы 909 жылы Рамсбери епископтығы құрылған саксон дәуіріне дейін жетеді. 1942 және 1946 жылдар аралығында, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, ауылдың оңтүстігіндегі биік қыратта RAF Ramsbury деп аталған Корольдік әуе күштерінің әуежайы болды.

Көрмелер

Орта ғасырлар бойы Рамсбериде дәстүрлі түрде екі жылдық жәрмеңке өткізіліп келді – көктемде мал жәрмеңкесі, ал Майклмас айында жұмысқа орналастыру жәрмеңкесі немесе Моп жәрмеңкесі. Жақын орналасқан Марлбороның Майклмас мерекесінің екі жағында Моп ұйымдастыру дәстүрі ("Майклмасқа дейін" Кішкентай Моп және "Майклмас кейін" Үлкен Моп) бастапқыда (сол кезде) беделді Рамсбери Мопына орын беру үшін жасалған. 19 ғасырда екі жәрмеңке де мал жәрмеңкесіне айналды. Көктемгі мал жәрмеңкесі (дәстүрлі түрде 14 мамырда өткізілетін) 1939 жылы тоқтатылды. Майклмас жәрмеңкесі бастапқы ауыл шаруашылығымен байланысын жоғалтып, 1946 жылы ойын-сауық жәрмеңкесіне айналып, 1950 жылдары тоқтатылды. Жәрмеңкелердің орнына жыл сайынғы карнавал ұйымдастырылып, 1990 жылға дейін сақталды, бірақ одан кейін екі жылда бір рет өткізілетін көше жәрмеңкесімен алмастырылды, ол Майданнан Мемориалдық сарайға дейінгі Бас көшені жабады.

Рамсбери құрылыс қоғамы

Провидентті Одақ Инвестициялық Қоғамы 1846 жылы Рамсбериде құрылды және 1928 жылы Рамсбери Құрылыс Қоғамы болып өзгерді. 1982 жылға дейін кеңсесі алаңда орналасқан, ал логотипі ретінде оның қарамағысында өскен ежелгі шырыш терегі бейнеленген. Келесі бірігулер нәтижесінде құрылыс қоғамы Регент және Батыс Англия Құрылыс Қоғамына, содан кейін Портман Құрылыс Қоғамына, ал соңында Бүкілхалықтық Құрылыс Қоғамына енді.

Ортағасырлық епископтық кафедра

Саксон дәуірінде Рамсбери шіркеу үшін маңызды орын болды, және оның бірнеше ерте епископтары Кентербери архиепископтары болды. Рамсбери епископтық тағалаты 909 жылы Уилтшир және Беркшир Винчестер епископтығынан бөлініп, жаңа Рамсбери епископтығын құру үшін құрылды. Ол кейде Рамсбери және Соннинг епископтығы деп те аталатын. 1058 жылы ол Шерборн епископтығымен бірігіп, Сарум (Солсбери) епископтығын құрды, ал 1075 жылы тағайындалған орын Олд Сарумға көшірілді. Енді епархиялық тағайындалған орын болмаса да, Рамсбери епископтығы қазір Англия шіркеуінің Солсбери епархиясының суфраган епискобы қолданатын епископтық атақ болып табылады (Рамсбери епискобын қараңыз), және Католик шіркеуінің титулярлық тағайындалған орындар тізіміне енгізілген.

Қауымдық шіркеу

Англия шіркеуінің Қасиетті Крест шіркеуі 13 ғасырда, мүмкін, Рамсбери епархиясының бұрынғы 11 ғасырдағы соборының орнында салынды және сол ғасырдың соңында немесе 14 ғасырдың басында кеңейтілді. 15 ғасырда ғибадатхана ұзартылып, жаңадан төбесі жабылды. 1891–1892 жылдары қанаттар қайта салынды және оңтүстік кіреберісі жаңартылды. Ғимарат шақпа тастан қаланған, әк таспен әрленген, ал ғибадатхана сыртқы қабырғасы кедір-бүдыр жабынмен жабылған. Батыс мұнарасы "батыс" деп сипатталған және массивті бұрыш тіректері бар. Су шашу ыдысы 12 ғасырға жатады. Мұнарада алты қоңырау ілінген, олардың бесеуі 1708 жылы жасалған және ескі Абрахам Рудхолл құйған. Шіркеу 1966 жылы І санатқа енгізілді. Чилтон Фолиат және Фроксфилд 1976 жылы Уиттонға қосылды.

Басқалар

1790 жылдарға дейін, тәуелсіз діни қауымға айналғанға дейін, Бейдон Рамсбери қауымының шапкелі болды. Пресвитериандар, конгрегационалистер, алғашқы методистер және Веслиан методистері Рамсбери мен Аксфордта жиналатын. 2010 жылдардың соңында.

Белгілі ғимараттар

Парахода Қасиетті Крест шіркеуінен өзге, I санаттағы екі ғимарат бар. Рамсбери сарайы 1680 жылдары Роберт Хук сэр Уильям Джонс үшін салынған, ол заңгер, бас прокурор және парламент мүшесі болған. Үйдің екі қабаты мен шатыры бар, алдыңғы жағында тоғыз бөлімшесі, оңтүстік жағында қызметшілер үйлерінен тұратын ауласы бар. Ол ауылдың батысында, Кеннет өзенінің солтүстік жағасында, көл құру үшін бөгеттелген жерде орналасқан. Парктің бас кіреберісінде II* санаттағы қақпалар мен қарауыл үйлері орналасқан. Сондай-ақ, I санаттағы Аксфорд шаруашылық үйі де бар, ол 17 ғасырда салынған және 19 ғасырда өзгертілген, оған 13 ғасырға дейін салынған шіркеу қосылған. II* санаттағы үш үй бар: Риверсайд үйі, Аксфорд (16 және 17 ғасырлар, ағаштан жасалған бөліктері бар); Парламент алаңы, Рамсбери (бес бөлімшелі, 17 ғасыр, 19 ғасырда кеңейтілген); және Кроууд үйі, Рамсбериден солтүстікке қарай (сонымен қатар бес бөлімшелі, 17 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында салынған).

Басқару

Рамсбериде сайланған приходтық кеңес бар, сонымен қатар ол Уилтшир Кеңесінің бірыңғай әкімшілік аумағына кіреді, ол ең маңызды жергілікті мемлекеттік қызметтердің барлығына жауапты. Бұрын 1894 жылдан 1934 жылға дейін Рамсбери ауылдық округінің, 1974 жылға дейін Марлборо және Рамсбери ауылдық округінің, ал 2009 жылы бірыңғай әкімшілік құрылғанға дейін Кеннет округінің құрамында болды.

Ағаш

Ғасырлар бойы Рамсбери өзінің Ағашымен танымал болды – ауылдың ортасындағы алаңда тұрған алып қарағай. Ағаш туралы алғашқы мәлімет 1751 жылғы есепте кездеседі, сол кезде ол қалыптасқан болуы керек. Ең гүлденген кезеңінде оның тармақтары алаңның барлық жағындағы ғимараттарға жеткен деседі. 20 ғасырдың басындағы суреттерде Ағаш бұрынғы өлшемінен кішірейген болса да, жақсы күйде көрінеді. Бірақ 1920 жылдары Ағаштың күйі байқауға болатын деңгейде нашарлады. Ол бірте-бірте қартайып, 1983 жылы құлады, сол кезде оның жасы 230 жылдан асып кеткен болуы керек. Бұралаң түбірі бірнеше жыл бойы алаңда қалды, ал оның орнын ауыстыру мәселесі талқыланды. Көптеген ауыл тұрғындары ескі Ағашты, тірі болса да, өлген болса да, ғасырлар бойы тұрған орнында қалдыруды қалады. Алайда, ауылды екіге бөлу қаупі тудырған референдумнан кейін, оны ауыстыруға келісім берілді. 20 ғасырдың екінші жартысында голландтық қарағай ауруы қарағай түрлерінің жергілікті популяциясын құртты, сондықтан Еппинг орманнан емен көшеті (Портман құрылыс қоғамының демеушілігімен) алынып, ескі Ағаштың орнына отырғызылды.

Атақты тұрғындар

Жергілікті тұрғындар Ramsbury Bulldogs деп аталады, бұл көршілес Aldbourne ауылынан өзгеше, ондағы жергілікті тұрғындар Dabchicks деп танылады. Ауылдың белгілі тұрғындарының қатарында радикал виг саясаткері Фрэнсис Бердет (1770–1844) және оның қызы Анжела Бердет Коутс болды. 1837 жылы Анжела әкесінен мұра алған байлығымен Англиядағы ең бай әйелге айналды. Ол бірнеше жыл бойы осы ақшаның көп бөлігін қайырымдылыққа жұмсады: 1906 жылы қайтыс болған кезде шамамен үш миллион фунт стерлинг. Екеуі де Рамсбери төбесінде тұрды. Төбеге ие болғандардың арасында 1958 жылдан бастап өнеркәсіпші және мотор өндіруші Уильям Рутс та бар. H&M иесі Стефан Перссон Рамсберидің шетіндегі негізгі үйінде тұрады. Ол сонымен қатар Ramsbury микроқұймасының иесі, ол Ramsbury Gold және басқа бөтелкелі сыраларды шығарады. Композитор Дэвид Фэншау 2010 жылдың шілдесінде қайтыс болғанға дейін Рамсбериге жақын жерде тұрды.

Тамақ пен сусын

Рамсбериде екі паб орналасқан: Кровд-лейн мен Оксфорд көшесінің бұрышындағы Crown and Anchor және қала орталығындағы The Bell on the Square, сондай-ақ Хай-стриттегі Британдық Корольдік Легионының филиалы. Рамсбери сыра қайнату зауытынан, дистилляция зауытынан және коптеу үйінен басқа, Рамсбериде бірнеше танымал жергілікті тамақ және сусын өндірушілер орналасқан. Атап айтқанда, Ramsbury Tea Company бірнеше ұлттық жүлдеге ие болды.