Кіріспе
Американдық саясаткер Оскар Джеймс Данн (1822 – 1871 жылғы 22 қараша) Реконструкция дәуірінде Луизиана штатының вице-губернаторы қызметін атқарды. 1868 жылы Оскар Джеймс Данн Луизиана штатының және АҚШ-тың алғашқы афроамерикалық вице-губернаторы болды. Ол бұрынғы Иллинойс штатының губернаторы Генри Клей Уормоттың сайлау штабында бағынды. 1871 жылы губернатор Уормот аяғын жарақаттап, екі рет Луизианадан сауығу үшін кеткен кезде Данн АҚШ штатының алғашқы афроамерикалық әрекет етуші губернаторы болды. Луизиана штатының 1868 жылғы Конституциясының 53-бабында вице-губернатор губернаторға импичмент жарияланғанда, қызметтен алынғанда, қайтыс болғанда, отставкаға шыққанда немесе штаттан кеткенде губернатордың міндетін атқаруға міндетті болды. Данн Луизиананың әрекет етуші губернаторы болып барлығы 39 күн қызмет етті. Оны Нью-Орлеан қаласының тұрғыны Джеймс Х. Колдуэлл сатып алған, ол Сент-Чарльз театрын және Нью-Орлеан газ шамдары компаниясын құрған. Данн Колдуэлл үшін ондаған жылдар бойы шебер ағаш ұстасы болып жұмыс істеді, тіпті 1819 жылы Колдуэлл оны азат еткеннен кейін де жұмысын жалғастырды. Азат болғаннан кейін Данн Марияға үйленді, ол сол кезде құлдықта болды, және олардың Оскар және Джейн есімді екі баласы болды. Құлдық некелері заңмен мойындалмады. 1832 жылға қарай Данн ағаш ұстасы ретінде әйелі мен екі баласының бостандығын сатып алуға жеткілікті ақша тапқан. Олардың еркін қара нәсілділер мәртебесін Америка Азамат соғысынан ондаған жылдар бұрын иеленді. Алайда, олар ағылшын тілінде сөйлейтіндер болғандықтан, Луизианадағы түсті адамдардың мәдениетіне жатпады, олар негізінен француз тегі мен мәдениетіне және католик дініне жататын. Джеймс Данн бұрынғы қожайыны Колдуэлл үшін ағаш ұстасы болып жұмыс істеді. Оның әйелі Мария Данн Калдвелл театрларында өнер көрсету үшін қалаға келген актерлер мен актрисаларға пансион ұсынды. Олар бірге балаларының білімі үшін төлеуге үлкерді. Музыкалық білім алған Данн талантты музыкант және скрипка оқытушысы болды. Оскар Данн жас кезінде А. Г. Уилсонның сылақ және бояу жұмыстарын жасайтын мердігеріне шәкірт болды. Уилсон 1840–1864 жылдарға арналған қала әкімінің түсті адамдар тізілімінде Даннның бостандығын растады. 1841 жылғы 23 қарашада мердігер Даннның «Нью-Орлеанс Таймс-Пикаюн» газетінде қашып кеткені туралы хабарлама жариялады. Алайда, Данн жұмысына оралған болуы керек, өйткені ол өмірде алға жылжыды. Данн расалық касталық жүйе күнделікті өмірдің негізі болған қаладағы ағылшын тілінде сөйлейтін еркін қара адам болды. Француздық этникалық топтар, соның ішінде көптеген түсті адамдар, өздерінің мәдениеті ағылшын тілінде сөйлейтін тұрғындар әкелгенге қарағанда күрделірек және икемдірек деп сенді, олар Луизиананы сатып алғаннан кейін 19-ғасырдың басында және ортасында қалаға келіп, оны сандық тұрғысынан басып алды. Түсті адамдар саудагерлер, қолөнершілер және меншік иелерінің жеке тобы ретінде қалыптасты, олардың көптегені білімді болды. Алайда, Оңтүстіктен келген американдық көшіп келушілер олардың ерекше мәртебесін жоққа шығарып, қоғамды қара немесе ақ деп екі топқа бөлді, олардың өзінің тарихында нәсілдер аралық қарым-қатынастардың ұзақ тарихы болса да.
Oscar James Dunn (1822 – November 22, 1871) served as Lieutenant Governor of Louisiana during the era of Reconstruction. In 1868, Oscar James Dunn became the first elected African American lieutenant governor of Louisiana and in the United States. He ran on the ticket headed by Henry Clay Warmoth, formerly of Illinois. In 1871, he became the first African American acting governor of a U. S. state after Governor Warmoth injured his foot and left Louisiana to recuperate on two occasions. Article 53 of the Louisiana Constitution of 1868 required the lieutenant governor to serve as acting governor "in case of impeachment of the Governor, his removal from office, death . resignation or absence from the state." Dunn served as acting governor of Louisiana for a total of 39 days. He was bought by James H. Caldwell of New Orleans, who founded the St. Charles Theatre and New Orleans Gas Light Company. Dunn worked for Caldwell as a skilled carpenter for decades, including after his emancipation by Caldwell in 1819. After being emancipated, Dunn married Maria, then enslaved, and they had two children, Oscar and Jane. Slave marriages were not recognized under the law. By 1832, Dunn had earned enough money as a carpenter to purchase the freedom of his wife and both children. Their status as free blacks was gained decades before the American Civil War. As English speakers, they were not, however, part of the culture of free people of color in Louisiana, who were primarily of French descent and culture and of the Catholic religion. James Dunn continued to work as a carpenter for his former master Caldwell. His wife, Maria Dunn, ran a boarding house for actors and actresses who were in the city to perform at the Caldwell theatres. Together, they were able to pay for education for their children. Having studied music, Dunn became both an accomplished musician and an instructor of the violin. Oscar Dunn was apprenticed as a young man to a plastering and painting contractor, A. G. Wilson. Wilson verified Dunn's free status in the Mayor's Register of Free People of Color 1840–1864. On November 23, 1841, the contractor reported Dunn as a runaway in a newspaper ad in the New Orleans Times Picayune. However, Dunn must have returned to work because he progressed in the world. Dunn was an English speaking free black in a city in which the racial caste system was the underpinning of daily life. Ethnic French, including many free people of color, believed their culture was more subtle and flexible than that brought by the English speaking residents, who came to the city in the early to mid 19th century after the Louisiana Purchase and began to dominate it in number. Free people of color had been established as a separate class of merchants, artisans and property owners, many of whom had educations. However, American migrants from the South dismissed their special status, classifying society in binary terms, as black or white, despite a long history of interracial relations in their own history.
Фримасондық
Данн 19 ғасырда Принс Холл Огайо ложасынан Нью-Орлеанға тараған көптеген бауырластық ұйымдардың бірі – Принс Холл Ричмонд ложасының №4-ке қосылды. 1850-ші жылдардың екінші жартысында ол Еврика Ұлы ложасының шебері және Ұлы шебері болды, ол кейіннен Луизиана Ұлы ложасына [Принс Холл/Йорк Ритулы] айналды. Жазушы және тарихшы, Принс Холл масоны Джозеф А. Уолкс-младший Даннға Луизианадағы масондық істерді үлкен шеберлікпен жүргізгендігін жатқызады. Масон ретінде Данн көшбасшылық қабілеттерін жетілдірді, сондай-ақ оның кейінгі саяси мансабы үшін өте маңызды болған қара қоғамдастықта кең байланыс желісі мен билік базасын құрды.
Неке және отбасы
1866 жылдың желтоқсан айында Дунн Огайо штатында еркін туған жесір Эллен Бойд Марчанға үйленді. Ол Генри Бойд пен оның әйелінің Огайодағы қызы еді. Ол оның үш баласын – Фанни (9 жас), Чарльз (7 жас) және Эмманы (5 жас) өгей бала ретінде тәрбиеледі. Олардың ортақ балалары болған жоқ. 1870 жылы Дунн отбасы Канал көшесінде, Оңтүстік Клейборн даңғылынан бір блок батысқа қарай, сондай-ақ Стрейт университеті мен олар мүше болған Сент-Джеймс АМЕ шіркеуі кешеніне жаяу қашықтықта тұрды.
Қайта құру дәуірі мен саясат
Дэнн Америка Азаматтық соғысынан кейін ратификацияланған Он үшінші түзету арқылы босатылған миллиондаған афроамерикандықтар үшін теңдікке қол жеткізу үшін жұмыс істеді. Ол жалпыға бірдей сайлау құқығы қозғалысын белсенді түрде қолдады, барлық афроамерикандықтардың жер иелігін, салық төлеушілердің барлық афроамерикандық балалардың білім алуын және он төртінші түзету бойынша заңдардың тең қорғалуын жақтады. Ол Республикалық партияға қосылды, оның көптеген мүшелері афроамерикандықтардың сайлау құқығын қолдады. Дэнн бостандыққа шыққандарға жұмыс табуға көмектесетін жұмыспен қамту агенттігін ашты. Ол Нью-Орлеандағы Бостандыққа шыққандардың үнемдеу және сенім қорының кеңесші комитетінің хатшысы болып тағайындалды. Қала мен аймақ еркін еңбек жүйесіне көшу үшін күрескен кезде, Дэнн жаңадан босатылған құлдардың бұрынғы плантаторлармен әділ қарым-қатынаста болуын қамтамасыз етуге тырысты, олар бір жылдық келісімшарттар бойынша жалдауға талап етті. 1866 жылы ол Луизиана жұмысшыларының қауымдастығына тиесілі және басқаратын «Халық нан пісіру зауытын» ұйымдастырды. 1867 жылы Нью-Орлеан қалалық кеңесіне сайланған Дэнн қалалық жарғының 5-бабын қарау жөніндегі комитеттің төрағасы болып тағайындалды. Ол «6-18 жас аралығындағы барлық балалардың мемлекеттік мектептерге баруға құқығы бар екенін және Алдермендер кеңесі түсіне қарамастан барлық балалардың білім алуына қамқорлық жасауын» ұсынды. 1867–1868 жылғы штаттық конституциялық конвенцияда бұл қаулы Луизиана заңына енгізіліп, бирасалық заң шығарушы орган штатта алғаш рет құрған мемлекеттік білім беру жүйесінің негізін қалады. Дэнннің өмірбаянын жазған (және ұрпағы) Брайан К. Митчелл «Чикаго Трибюн» газетіне берген сұхбатында: «Оның мектептерді біріктіргісі келген себебі – ол ересектердің ойларын өзгерту қиын деп сенді, бірақ егер бізде балалар бір-бірін көріп өссе, біз осы елдегі нәсілшілдікті жоя аламыз» деді. Дэнн жергілікті, мемлекеттік және федералды саясатта өте белсенді болды, АҚШ президенті Улисс С. Грант пен Массачусетс штатының АҚШ сенаторы Чарльз Самнермен байланыста болды. Президент Теодор Рузвельт Букер Т. Вашингтонды шақырғанға дейін ұзақ уақыт бұрын, президент Улисс С. Грант оны 1869 жылғы 2 сәуірде Ақ үйде кездестірді. Вице-губернатор лауазымына үміткер болған ол кандидатураға ақ нәсілді кандидат, В. Джаспер Блэкбернді, Вебстер округінің Миден қаласының бұрынғы мэрі, 54-27 дауыспен жеңді. Уормот Дэнннің республикалық билеті 64 941 – 38 046 дауыспен сайланды. Бұл радикалды республикашылдардың мемлекеттік саясаттағы ықпалының артуы деп саналды. 1868 жылғы 13 маусымда Дэнн губернатордың орынбасары болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Луизиана штатының Сенатының уақытша президенті болды. Ол заң шығарушы органның миллион долларлық бюджетті бақылайтын Баспа комитетіне мүше болды. Ол сондай-ақ жыл сайынғы бюджеті бір миллион долларға жуық болатын Метрополитен полициясының президенті болып қызмет етті. Ол саяси ахуалдың тұрақсыздығында, әсіресе 1866 жылғы Нью-Орлеан толқуларынан кейін бейбітшілікті сақтауға тырысты. 1870 жылы Дэнн қалада құрылған тарихи афроамерикандық колледж Straight University қамқоршылар кеңесінде және тексеру комитетінің құрамында болды. Республикашылар қатал ішкі қақтығыстар тудырды. Уормотпен бірге сайланғанымен, губернатор Фьюзионист мақсаттарға қарай жұмыс істеген кезде, Дэнн Стивен Б. Паккард бастаған және федералдық жұмыс орындарымен байланысты болған Кеден үйі фракциясымен одақтасты. Олар Уормот Пинчбек фракциясымен келіспеушіліктер туындатып, партия басшылығы үшін оларға қарсы шықты. Уормот ақ нәсілді демократтарды мемлекеттік лауазымдарға тағайындағаны, демократтармен одақ құруға шақырғаны және афроамерикандықтардың азаматтық құқықтарын алға жылжыта алмағаны үшін сынға ұшырады. Дэнннің қаладағы кең байланыстары мен ықпалына байланысты, оның Кеден үйі фракциясына кетуі, ол көптеген республикалық палата клубтарын, әсіресе афроамерикандықтардан тұратын, афрокреолдардан (соғыс алдында еркін ретінде құрылған аралас нәсілдік элита) емес, өзіне адалдықты ауыстыратынын білдірді. Радикалды республикашылар үшін қала әрқашан ауылдық округтерге қарағанда олардың саяси күші үшін маңызды болды. Осы кезеңде Дэнн көптеген саяси жауларды жасады. «The New York Times» газетінің хабарлауынша, Дэнннің «Луизиананың өкілдер палатасының (1868–1870, 1870–1872) Рапидс округінің мүшесі Гарри Лоттпен қиындықтары болды». Сондай-ақ, оның болашақ вице-губернатор, мемлекеттік сенатор П.Б.С. Пинчбекпен саясаты, басшылығы және бағыты бойынша келіспеушіліктері болды.
Өлім
1871 жылы 22 қарашада Дэнн 49 жасында қысқа да күрт аурудан кейін үйде қайтыс болды. Ол штаттық және президенттік сайлауға дайындық жұмыстарын жүргізіп жатқан. Саяси қарсыластары оны улаған деген күдік туды, бірақ ешқандай дәлел табылған жоқ. Нью-Орлеан тарихи қорының қызметкері Ник Уэлдонның сөзінше, Дэнннің құсу мен дірілдейтін симптомдары мырыш улануына ұқсас. Дэннді қараған жеті дәрігердің төртеуі ғана оның өлімінің ресми себебін растады, кісі өлтіру күдігі болғандықтан. Дэнннің отбасы мәйіт тіліп қарауға рұқсат бермеген соң, бұл күдік расталмады. Дэнннің жерлеу рәсімі Нью-Орлеандағы ең көп адам қатысқан шаралардың біріне айналды. Көше бойында 50 мыңға жуық адам жиналды, ал елдің газеттері осы оқиға туралы жариялады. Мемлекеттік қызметкерлер, масондық ложалар мен түрлі қоғамдық және әлеуметтік ұйымдар Сент-Джеймс АМЕ шіркеуінен оның қабіріне дейін шеруге қатысты. Ол Сент-Луис зиратындағы Касанаве отбасының мавзолейіне жерленді.
Тірі қалғандар
Ол қайтыс болғаннан кейін оның жесірі Эллен Нью-Орлеан мэрі тағайындаған қалалық архив директоры лауазымына орналасты. Бірнеше жыл өткен соң, 1875 жылғы 23 қарашада ол Ж. Анри Бурхқа үйленді. Шығыс Батон-Руж округінен бұрынғы сенатор Бурх, оның қайтыс болған күйеуінің одақтасы болған, және ол Кеден үйі тобының мүшесі еді. Бурхтар отбасы Нью-Орлеанда тұрды және 1877 жылы федералды әскерлердің шығарылуымен және Қайта құрудың аяқталуымен де сол қалада қалды.