Кіріспе

Университет президенттері: У. С. Александр 1869–1876 Джеймс А. Адамс 1877–1884 Р. С. Хитчкок 1885–1889 Оскар Атвуд 1890–1902 Ричард С. Гастингс 1903–1906 Стивен Г. Батчер 1907–1908 Эльберт М. Стивенс 1909–1915 Говард А. М. Бриггс 1916–1921 Джеймс Путнам О'Брайен 1922–1930 Чарльз Б. Остин 1931–1935 Стрейт университеті (1915 жылдан кейін Стрейт колледжі) – Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында 1868 және 1934 жылдар аралығында қызмет еткен американдық тарихи афроамерикандық колледж. Қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін ол Нью-Орлеан университетімен бірігіп, Диллард университеті құрылды.

Тарих

Азамат соғысынан кейін, жаңа бостандық алған африкалық американдықтарды Нью-Орлеанда, Луизиана штатында және айналасындағы аймақта білім беру қажеттілігіне жауап ретінде, Конгрегациялық шіркеудің Америкалық миссионерлер қауымы 1868 жылдың 12 маусымында Стрейт университетін құрды. Стрейт университеті өзінің атын Сеймур Стрейттің бастапқы қайырымдылық сыйлығының құрметіне алды. Стрейт – Огайо штатының Хадсон қаласынан шыққан бай ірім өндіруші еді. 1915 жылы «Стрейт университеті» атауы «Стрейт колледжі» деп өзгертілді, бұл мектептің оқу бағдарламасы мен курстарының ауқымын дәлірек бейнеледі. Миссионерлік жұмыс – басты мәселе болды және ол Нью-Орлеаннан Африкаға дейін жалғасты. Колледж студенттерді олардың әлеуметтік тегіне қарамастан қабылдады және 1871 жылы былай деп жарнамалады: «Жас және кәрі кез келген адам осы оқу орнына кез келген күні келе алады, нәсілге немесе тері түсіне қатысты ешқандай айырмашылық жасалмайды. Оқу орнының мақсаты – жылдам, толық және практикалық бизнес білімі алуды қалайтындарға мүмкіндік беру. Білімін толығымен ұмытып қалған, бірақ белгілі бір қабілеті бар адамдар мемлекеттегі кез келген лауазымды қысқа мерзімде иеленуге мүмкіндік алады. Коммерциялық курс аяқтау үшін екі-үш ай жеткілікті. Сол кездегі жағдайға сәйкес төлемдер жасалды [sic]. Тарихы бойында Стрейт колледжі бастауыш сыныптан бастап, жоғары білім деңгейіндегі музыка және теология курстарын ұсынды. 1934 жылы, Ұлы депрессия кезінде қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін, Стрейт колледжі Нью-Орлеан университетімен біріктіріліп, Диллард университеті құрылды.

Заң бөлімі

Стрейт университеті 1874 жылдан 1886 жылға дейін заң факультетін қоса алғанда, кәсіби білім беруді де ұсынды. Оның түлектері жергілікті және ұлттық қайта құру және одан кейінгі кезеңдегі азаматтық құқықтар үшін күресте белсенділік танытты. Мысалы, 1876 жылы Стрейт университетінің заң мектебін бітірген Луи Андре Мартинет «The Crusader» атты азаматтық құқықтар туралы күнделікті жариялады, азаматтық құқықтарды қорғау үшін жұмыс істеген «Comité des Citoyens» (Азаматтар комитетін) Нью-Орлеан қаласында бірлесіп құрды және «Плесси және Фергюсон» ісіндегі сегрегацияға қарсы күресте маңызды рөл атқарды – бұл Жоғарғы Соттың маңызды шешімі болды. Оның сыныптасы Дэн Десдунес оған осы жобада қосылды, ал кейін Небраска штатының Солтүстік Омаха қаласына көшіп, белгілі дирижер болды. Заң факультеті тарихи тұрғыдан қара және ақ нәсілді студенттердің бірге оқыған интеграцияланған оқу орны ретінде ерекшеленеді. «Біздің заң факультетін бітірген 50 түлектің 35-і ақ нәсілді» деген қызықты факті бар. Оқу орны заң студенттерін қажетті зерттеу кітапханасымен қамтамасыз ету үшін күресті. Студенттер әдетте заң профессорының кабинеттерінде сабақтарға қатысты. Нелли А. Рамзи Лесли Үндістан территориясында, кейін Техас штатында пионер-мұғалім болды. Басқа да көрнекті түлектерінің қатарында Калифорния штатының алғашқы қара нәсілді мэрі Том Ярборо, П. Б. С. Пинчбек (Люизиана штатының және АҚШ-тың кез келген штатының екінші афроамерикалық губернаторы), Эрнест Лион (педагог және Либериядағы АҚШ елшісі), Мэри Буз (1924 жылдан 1948 жылға дейін Миссисипи штатынан Республикалық Ұлттық Комитетінде қызмет еткен алғашқы афроамерикалық), Харлем эпохасының алғашқы өкілдерінің бірі Элис Данбар Нельсон және Теодор К. Лоулес (дәрігер-дерматолог және меценат) бар.