Дипеш Чакраборти: Үнді тарихшысы және постколониалдық теорияның көрнекті ғалымы

Кіріспе

Дипеш Чакрабарти (1948 жылы туған, Калькутта, Үндістан) – үндістандық тарихшы және постколониалдық теория мен бағыныштылар туралы зерттеулердің жетекші ғалымы. Ол Чикаго университетінде тарих пәнінен Лоуренс А. Кимптон атындағы ерекше қызмет көрсететін профессор және 2014 жылғы Тойнби сыйлығының иегері. Бұл сыйлық профессор Арнольд Дж. Тойнбидің есімімен аталып, адамзатқа маңызды академиялық және қоғамдық үлес қосып жүрген әлеуметтік ғалымдарды марапаттайды. Ол «Еуропаны аймақтық деңгейге түсіру: постколониалдық ой және тарихи ерекшеліктер» (2000) атты маңызды еңбектің авторы.

Өмірбаян

Дипеш Чакрабарти Калькутта университетінің Президент колледжінде оқыды, онда физика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Сондай-ақ, ол Калькуттадағы Индия басқару институтынан менеджмент бойынша магистратура дипломын (MBA) алды. Кейіннен ол Канберрадағы Австралия ұлттық университетіне оқуға түсті, онда тарих ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Чакрабартидің кең ауқымды қонақ лекция оқу бағдарламасы бар: Принстон, АҚШ-тағы Гуманитарлық институттың қонақ оқытушысы (2002); Калькутта университетінің әлеуметтік ғылымдар орталығының тарих профессоры (2003); Нью-Йорк мемлекеттік университетінің Гуманитарлық орталығының қонағы (2004); Германияның Геттинген университетінің Макс Планк тарихи ғылымдар институтының қонақ оқытушысы (2005); Калифорния университетінің эксперименталды сын теориясы бойынша семинарының жетекшісі (2005); Сидней технология университетінің қонақ оқытушысы (2005 және 2009); Джавахарлал Неру университетінің тарихи зерттеулер орталығының қонақ оқытушысы (2005); Нью-Йорктегі Пратт институтының резиденциялық ғалымы (2005); Еуропалық гуманитарлық ғылымдар университетінің қонақ оқытушысы, Вильнюс, Литва (2006); Айда Биам атындағы ерекше қонақ оқытушысы, Айова университеті (2007); Миннесота университетінің жоғары оқу орындары институтының ерекше қонағы (2007); Берлиндегі Виссеншафсколлегтегі ғылыми қызметкер (2008–09); Вашингтон университетінің гуманитарлық ғылымдар бойынша Кац профессоры, Сиэтл (2009); Манчестер университетінің Хэлсуорт қонақ профессоры, Англия (2009); Венадағы Адам және қоғам ғылымдары институты, Австрия (2010); Виктория университетінің Лэнсдаун лекторы, Канада (2012); Иллинойс университетінің Ниcholson атындағы ерекше қонақ ғалымы, Урбана-Шампейн (2013). 2014 жылы Чакрабарти Венадағы IWM-нің адамгершілік ғылымдар бойынша лекцияларын оқыды; Анкара қаласының (Түркия) муниципалитетіндегі қоғамдық лекция; Канададағы Королева университетінің құрметті қонағы; Нью-Йорк штатындағы Стони Брук университетінің Гуманитарлық институтының құрметті қонағы; Испанияның Барселона университетінің қонағы; Австралия Ұлттық университетінің өнер және әлеуметтік ғылымдар колледжінің Гуманитарлық зерттеу орталығының қонақ ғалымы (2014); Лейден университетінің Аймақтық зерттеулер институты (LIAS) – Лейден гуманитарлық университеті (2015). Сондай-ақ, ол 2014-2016 жылдары Infosys жүлдесінің гуманитарлық саласы бойынша қазылар алқасының мүшесі болды. Академик Кристин Фэр 1994 жылы студент кезінде Чакрабартидің орынсыз жыныстық сипаттама жасағанын айыптады. Фэрдің сөзіне қарағанда, Чакрабарти басқаларға да ұқсас пікірлер білдірген. 2021 жылы Иллинойс университеті Урбана-Шампейндегі бітірушілер ұйымы университет Чакрабартиді сын және түсіндіру теориясы туралы дөңгелек үстелге шақыру шешіміне қарсылық білдірді.

Dipesh Chakrabarty attended Presidency College of the University of Calcutta, where he received his undergraduate degree in physics. He also received a Post Graduate Diploma in Management (MBA) from Indian Institute of Management Calcutta. Later he moved on to the Australian National University in Canberra, from where he earned a PhD in history. Chakrabarty has had an extensive program of visiting lectureships: visiting fellow, Humanities Institute, Princeton, USA (2002); Hitesranjan Sanyal Visiting Professor of History, Centre for Studies in Social Sciences, University of Calcutta (2003); visitor, Humanities Center, State University of New York, Stony Brook (2004); visiting fellow, Max Planck Institute for Historical Sciences, University of Göttingen, Germany (2005); Faculty, Seminar in Experimental Critical Theory, University of California, Irvine (2005); visiting research professor, University of Technology, Sydney (2005 and 2009); visitor, Center for Historical Studies, Jawaharlal Nehru University, Delhi (2005); scholar in residence, Pratt Institute, New York (2005); visiting professor, European Humanities University, Vilnius, Lithuania (2006); Ida Beam Distinguished Visiting Professor, University of Iowa (2007); distinguished visitor, Institute of Advanced Study, University of Minnesota (2007); Fellow at the Wissenschaftskolleg zu Berlin (2008–09): Katz Professor in the Humanities, University of Washington, Seattle (2009); Hallsworth Visiting Professor, University of Manchester, England (2009); Institut für die Wissenschaften vom Menschen, Vienna, Austria (2010); Lansdowne Lecturer, Victoria University, Canada (2012); Nicholson Distinguished Visiting Scholar, University of Illinois, Urbana Champaign (2013). In 2014, Chakrabarty delivered the IWM Lectures in Human Sciences in Vienna; a public lecture at Cankaya Municipality (Ankara, Turkey); Principal's Distinguished Visitor, Queen's University, Canada; distinguished visitor, Humanities Institute, Stony Brook University, New York; visitor, University of Barcelona, Spain; visiting fellow, Humanities Research Centre, College of Arts & Social Sciences, Australian National University (2014); GLASS scholar, Leiden University Institute for Area Studies (LIAS) – Humanities University of Leiden, (2015). He also served on the Humanities jury for the Infosys Prize from 2014 to 2016. The academic Christine Fair has accused Chakrabarty of making an inappropriate sexual comment during her time as a student in 1994. Fair also alleged that Chakrabarty made similar comments to others. In 2021, the Graduate Employee's Organization at the University of Illinois Urbana Champaign protested the university's decision to host Chakrabarty at a roundtable on criticism and interpretive theory, in response to Fair's allegations.