Сара Сулери: Өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Пакистандық американдық автор және ғалым (1953–2022)

Сара Гудйер (Сюлери; 12 маусым 1953 – 20 наурыз 2022) – Пакистанда туған американдық автор және Йель университетінің ағылшын тілі профессоры. Оның зерттеу және оқыту салалары романтикалық және Виктория дәуірі поэзиясы, сондай-ақ Эдмунд Беркке деген қызығушылықты қамтиды. Оның ерекше назарында постколониалды әдебиет және теория, заманауи мәдени сын, әдебиет және құқық мәселелері тұрды. Ол Йель сын журналының негіздеуші редакторы болды және YJC, The Yale Review және Transition журналдарының редакциялық кеңесінде жұмыс істеді.

Ерте өмір және білім

Сюлери Пакистан Доминионында (қазіргі Пакистан) Карачиде, алты баланың бірі болып дүниеге келді. Оның анасы – уэльстік Мэйр Джонс, әкесі – пакистандық З. А. Сюлери (1913–1999), белгілі саяси журналист, консервативті жазушы, автор және Пакистан қозғалысының белсендісі. Ол Пакистанда баспа журналистикасының негізін қалаушылардың бірі ретінде танымал. Алғашқы білімін Лондонда алып, Лахорда орта мектепті бітірді. 1974 жылы Лахордағы Киннард колледжінде «B» бағасымен аяқтады. Екі жылдан кейін Пәнджаб университетінің магистрі, ал 1983 жылы Индиана университетінің докторы ғылымын қорғады. Сюлеридің 1989 жылғы «Етсіз күндер» атты мемуары ұлттық тарих пен жеке өмірбаянның күрделі байланысын зерттейді және кеңінен құрметпен бағаланды. Кітаптың 2018 жылы Камила Шамсидің кіріспесімен «Penguin Women Writers» сериясында жаңадан басылымы жарық көрді. 1992 жылы жарық көрген «Англиялық Үндістанның риторикасы» еңбегі ғылыми ортада жақсы қабылданды. Мысалы, бір сыншы Эдвард Саид, Хоми Бхаба, Гаури Висванатан және Жак Дерриданың жаңа зерттеулері «колониалдық мәдени зерттеулердің парадигмалық қағидаларын қайта қарастырды» десе, кітап «осындай зерттеулерге маңызды үлес қосты» деп бағалады. «Оның кейбір таңдауларының ерекшелігі, стандартты мәтіндерге қайта-қайта оралатын зерттеушілерге жаңа леп әкеледі». Алайда, бір тарихшы Сюлериді «қажетті деректерді пайдаланбастан маңызды жалпыламалар жасауы үшін» сынға алды. Ол: «Бұл Сюлеридің жұмысы мүлдем мәнсіз немесе оның барлық тұжырымдары құнды емес дегенді білдірмейді. Әрине, ол сезімтал әдеби сыншы, тарихшылар мен этнографиялық антропологтардың егжей-тегжейлі монографияларымен көңілі тоймайды» деген қорытынды жасады. «Ұлдар ұл болады: Қызының жоқтауы» атты кітабы 2003 жылы жарық көрді. Кітап – саяси журналист, оның әкесі З. А. Сюлериге арналған құрмет. Ол «патриоттық және асыра қылықты мінезімен» белгілі «Пип» есімімен танымал болған. Сондай-ақ, кітапта Сюлеридің күйеуімен некесінің тарихы да баяндалған. Генри Луис Гейтс кіші Сюлериді «Рушдидің фантасмагориялық Пиншонына постколониалдық Пруст» деп сипаттады. Гудйердің алғашқы некесінен Луиза Робинс (1920–1992) – Томас Робинс кішінің немересі болған. Оның үлкен ұлы Грейс Рамзи Гудйер (1941 ж.т.) Франклин Д. Рузвельт III-ке (1938 ж.т.), Франклин Д. Рузвельт пен Элеонора Рузвельттердің немересіне үйленген. Сюлери мен Гудйер 2005 жылдың 14 тамызында Гудйер қайтыс болғанға дейін некеде болды. Гудйер 2022 жылдың 20 наурызында Вашингтон штатының Беллингхэм қаласындағы үйінде 68 жасында созылмалы тыныс алу жеткіліксіздігінен қайтыс болды.

Suleri was born in Karachi, Dominion of Pakistan (now Pakistan), one of six children, to a Welsh mother, Mair Jones, and a Pakistani father, Z. A. Suleri (1913–1999), a notable political journalist, conservative writer, author, and the Pakistan Movement activist regarded as one of the pioneers of print journalism in Pakistan, and authored various history and political books on Pakistan as well as Islam in the Indian subcontinent. She had her early education in London and attended secondary school in Lahore. She received her B. A. at Kinnaird College, also in Lahore, in 1974. Two years later, she was awarded an M. A. from Punjab University, and went on to graduate with a PhD from Indiana University in 1983. Suleri's 1989 memoir, Meatless Days, is an exploration of the complex interweaving of national history and personal biography which was widely and respectfully reviewed. An edition of the book, with an introduction by Kamila Shamsie, was published in the Penguin Women Writers series in 2018. Her 1992 The Rhetoric of English India was well received in scholarly circles. One critic, for instance, said recent scholarship by Edward Said, Homi Bhabha, Gauri Viswanathan, and Jacques Derrida has "reformulated the paradigmatic assumptions of colonial cultural studies", and the book was an "important addition to such scholarship". The "unconventionality of some of her selections brings a breath of fresh air to a field prone to turn, time and again, to the same weary list of standard texts." However, an historian took Suleri to task for the "casual manner in which she forms important generalizations without benefit of hard data". He concludes, that "This is not to say that Suleri's work is totally without substance or that all of her insights are without value. No doubt, she is a sensitive literary critic who would be bored with the kind of detailed monographs historians and ethnographic anthropologists do as a matter of course." Boys Will Be Boys: A Daughter's Elegy was published in 2003. The book is a tribute to her father, the political journalist Z. A. Suleri, who was known as Pip for his "patriotic and preposterous disposition". It also incorporates the story of Suleri's marriage to her husband. Henry Louis Gates Jr. has described Suleri as "a postcolonial Proust to Rushdie's phantasmagorical Pynchon." Goodyear had three children from his first marriage to Louisa Robins (1920–1992), the granddaughter of Thomas Robins Jr; the eldest, Grace Rumsey Goodyear (b. 1941), is married to Franklin D. Roosevelt III (b. 1938), the grandson of Franklin D. Roosevelt and Eleanor Roosevelt. Suleri and Goodyear remained married until his death on August 14, 2005. Goodyear died of chronic obstructive pulmonary disease on March 20, 2022, at her home in Bellingham, Washington, at the age of 68.