Кіріспе

Құс түрлері

Сары иықты амазон (Amazona barbadensis), сондай-ақ сары иықты қасқыр, Амазонка туысына жататын попугай. Ол Солтүстік Венесуэланың шөлейтті аймақтарында, Венесуэланың Маргарита және Ла Бланкила аралдарында, сондай-ақ Бонаир аралында (Кариб теңізінің Нидерланд аймағы) таралған. Бұрын Арубадан жойылған, бірақ қайтадан қоныстандырылған, ал Кюрасаоға әкелінген.

Таксономия

1738 жылы ағылшын табиғаттанушысы Элеазар Альбин «Құстардың табиғи тарихы» атты еңбегінде сары иықты амазонканы тірі мысалдар негізінде сипаттап, суреттеген. Альбин бұл тотықты Барбадостан келген деп есептеген және «Барбадос тотығы» деген ағылшынша атауын қолданған. Альбиннің мәліметтеріне сүйене отырып, 1760 жылы Матурин Жак Бриссон, ал 1781 жылы Джон Лэтам құстар туралы кітаптарында осы тотықтың сипаттамасын жазған. 1788 жылы неміс табиғаттанушысы Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің «Жаратылыстың жүйесі» еңбегін қайта қарастырып, кеңейткенде, сары иықты амазонды қосып, *Psittacus barbadensis* есімді екі атауын берді және Лэтамның еңбегін сілтеме ретінде келтірді. Гмелин типтік орны Барбадос деп көрсеткен, бірақ бұл тотық түрі сол аралда табылмайды, ал типтік орны Венесуэла болып табылады. Қазір сары иықты амазонка француз табиғаттанушысы Рене Лессонның 1830 жылы енгізген *Amazona* туысына шамамен отыз басқа түрмен бірге жатқызылған. Туыстың атауы – 18 ғасырда Конте де Буффон бұл тотықтарға Амазония ормандарынан шыққан деп есептеп, *Amazone* деген ат бергенінің латыншаға аудармасы. *barbadensis* деген түрлік атау Барбадосқа сілтеме жасайды. Бұл түр монотипті, яғни кез келген түршесі танылмайды. Сары иықты амазонканы өте ұқсас қызғылт сары қанатты амазонкадан иықтарындағы сары түстің болмауы және көздерінің айналасындағы көк түсі арқылы ажыратуға болады. Оны *Amazona* туысының басқа түрлерінен ажыратудың тағы бір жолы – оның сәл жоғарырақ тембрлі дыбысталуы.

Таралуы және мекендейтін ортасы

A. barbadensis Венесуэланың солтүстігіне, Бонайрге (онда 400-ден аз құс болуы мүмкін) және аймақтағы басқа да аралдарға ендемик. Венесуэланың Маргарита аралында ол шығыс жағында жойылған, бұл аудан қарқынды коммерциялық дамыған және танымал туристік орын, ол қазір тек Макано түбегінде ғана кездеседі. Кюрасао аралына әкелінген популяциясы бар. Басқа Amazona түрлерінен өзгеше, ол әдетте шөлді бұталы жерлер мен құрғақ ормандар сияқты құрғақ мекенжайларда табылмайды.

Тамақ және азықтандыру

Ол жемістермен, тұқымдармен және гүлдермен қоректенеді, көбінесе кактустың бөліктерін жейді. Осы құс өте аз сумен де тірі қалуға қабілді, себебі диетасынан көп мөлшерде ылғал алады. Бұл әсіресе Ла Бланкилья аралында жақсы байқалады, ол табиғи су көздері жоқ шағын арал. Олар жиі жейтін кактустардың сабақтары мен жемістері сұйықтыққа толы болып келеді, бұл оларды құрғақ ортада сақтап тұрады.

Өсіру

Сары иықты амазон әдетте ағаштардың, жартастардың немесе кактустардың қуыстарында ұялайды және 2-ден 5-ке дейін жұмыртқа салады. Олар өте әлеуметтік және кейде биік ағаштарда үлкен топтарда, тіпті 700-ге дейін бірігіп қонады.

Мәртебе

Бірнеше негізгі құрлықтағы популяциялардың төмендеуі кеңінен құжатталған, жабайы табиғатта 2500–10000 сары иықты амазондар бар деп есептеледі. Мекен орындарының үздіріліссіз жоғалуы, популяцияның кіші өлшемі, шектеулі ареал және үй жануарлары саудасы үшін аң аулау салдарынан сары иықты амазон IUCN қауіпті түрлердің қызыл тізімінде «Қауіпті жағдайда» деп бағаланған. Ла Бланкилья аралындағы басты мәселелер – жабайы мысықтардың шабуылдары және жергілікті балықшылар мен теңізшілердің аң аулауы. Дегенмен, әртүрлі есептер бойынша 2015 жылы олардың саны шамамен 2000 болған.