황순원 (1915-2000): Корей жазушысы, әңгімелер, романдар, өлеңдер авторы. Корея халқының күресін, махаббат пен қайырымдылықты көркем суреттеген. Корей әдебиеті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Кореялық ат спортымен айналысушы
the South Korean equestrian
South Korean writer (1915–2000)
Оңтүстік Корея жазушысы (1915–2000) Хван Сун Вон (hangul=황순원; 26 наурыз 1915 – 14 қыркүйек 2000) – корей әңгімеші, романист және ақын.
Hwang Sun wŏn (hangul=황순원; March 26, 1915 – September 14, 2000) was a Korean short story writer, novelist, and poet.
Өмір
Хванг Кореяның жапон отаршылдығы тұсында, қазіргі Солтүстік Кореяның Оңтүстік Пхёнган провинциясындағы Таэдун қаласында дүниеге келді. Хван Сунвон 1931 жылы "Шығыс жарығы" (Донггуан) журналында "Менің арманым" (Науи ккум) және "Қорықпа, ұлым" (Адеура музеуо малла) өлеңдерін жариялап, орта мектеп оқушысы ретінде әдебиеттегі алғашқы қадамын жасады.
Hwang was born while Korea was under Japanese colonial rule in Taedong, South Pyongan, in modern day North Korea. Hwang Sunwon made his literary debut as a middle school student with the publication in 1931 of his poems “My Dream” (Naui kkum) and “Fear Not, My Son” (Adeura museowo malla) in Eastern Light (Donggwang).
Жұмыс
Хван Сунвон өзінің алғашқы әңгімесін 1937 жылы жариялады және 1980 жылдарға дейін жазуын жалғастырды; ұзақ әдеби өмірінде Хван Сунвон қарапайым корейлердің отаршылдық, идеологиялық тартыс, Корей соғысы, индустрияландыру, әскери диктатура сияқты түрлі қысымдар астындағы күйзелісін өз көзімен көрді. Ол қиындықтардың өзінен гөрі, қиын жағдайларда корей халқының төзімділігін, сондай-ақ ең қиын жағдайда да махаббат пен ізгілікке қол жеткізуін бейнелеуге тырысты. (Йом Санг сеоп осы көзқарастың тағы бір мысалы еді). Хван қазіргі корей әдебиетінің ең танымал туындыларының авторы, олардың ішінде "Жұлдыздар" (1940), "Қарт Хван" (1942), "Ескі керамист" (1944), "Дауыл" (1952), "Түркілер" (1953) және "Жаңбыр" (1959) бар. Мысалы, "Түркілер" ("Хак") әңгімесінде идеологиялық бөлшектенудің екі жағында қалған екі балалық дос бір-біріне деген махаббатын қайта жаңғыртудың жолын табады, ал "Жаңбыр" ("Сонаги") екі бала арасындағы махаббаттың қайғысы мен әсемдігін көрсетеді. Шындығында, Хван Сунвонның әңгімелерінде балалар тазалықтың символы ретінде жиі бейнеленеді. "Батпақ" ("Неуп") және "Жұлдыздар" да балалық шақтың қысқа өмірлілігі туралы алаңдаушылықты көрсетеді.
Hwang published his first story in 1937 and continued writing through the 1980s; during his long literary career, Hwang Sunwon observed firsthand the suffering of ordinary Koreans under many different forms of oppression: colonialism, ideological strife, Korean War, industrialization, military dictatorships. What he sought to capture was the resilience of the Korean spirit even in times of adversity, rather than the adversity itself, and the discovery of love and goodwill in the most unlikely of circumstances. (Yom Sang seop was another example of this stance). Hwang is the author of some of the best known stories in the modern Korean literary canon, including “Stars” (1940), “Old Man Hwang” (1942), “The Old Potter” (1944), “Cloudburst” (1952), “Cranes” (1953) and “Rain Shower”(1959). In “Cranes” (Hak), for example, two childhood friends now on opposite sides of the ideological divide, find a way to rediscover their love for each other, and “The Shower” (Sonagi) highlights the pathos and beauty of love between two children. Children, in fact, often appear in Hwang Sunwon’s short stories as vessels of purity. “The Swamp” (Neup) and “The Stars” also manifest concern with the ephemerality of childhood.