JBL: Америкалық дыбыс жабдықтарының тарихы

Кіріспе

JBL – американдық аудиоаппараттар өндірушісі, штаб-пәтері Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында, АҚШ-та орналасқан. JBL тұтынушылардың үй және кәсіби нарығына қызмет көрсетеді. Кәсіби нарыққа студиялар, орнатылатын/туралауға шығарылатын/көшіруге болатын дыбыс жүйелері, музыка өндірісі, диджейлік, кино нарықтары кіреді. Үй нарығына жоғары сапалы үй күшейткіштері/ақпараттық динамиктер/құлаққа тартатын құрылғылар, сондай-ақ жоғары сапалы автокөлік аудиосы кіреді. JBL компаниясы Harman International компаниясына тиесілі, ол өз кезегінде Samsung Electronics компаниясының еншілес компаниясы болып табылады. JBL-ді Джеймс Буллоу Лансинг (1902–1949) – американдық аудиоинженер және динамиктерді жобалаушы құрған, ол өзінің бас әріптерінен алынған JBL аталымын қалыптастырғанымен әйгілі. Бұрын ол Lansing компаниясын құрған, кейіннен Altec компаниясы сатып алып, Altec Lansing компаниясын құрған.

Тарих

Лансинг және оның бизнес-серіктесі Кен Декер 1927 жылы Лос-Анджелесте радиоконсольдер мен радиоаппараттарға арналған алты және сегіз дюймдік динамик драйверлерін өндіретін компания құрды. Фирма 1927 жылдың 1 наурызынан бастап «Лансинг Manufacturing Company» деп аталды. 1933 жылы «Metro Goldwyn Mayer» (MGM) дыбыс бөлімінің басшысы Дуглас Ширер, «Western Electric» және «RCA» динамиктеріне қанағаттанбағандықтан, өзіндік дамытуға көшті. Джон Хиллард, Роберт Стивенс және Джон Ф. Блэкберн «Ширер Хорны» жобасын жасаған командаға кірді, ал «Лансинг Manufacturing» 285 компрессиялық драйверді және 15XS бас драйверді өндірді. «Shearer Horn» қажетті жақсартуларды қамтамасыз етті, ал «Western Electric» және «RCA» әрқайсысы 75 данадан жасауға келісімшарт алды. «Western Electric» оларды «Diaphonics» деп атады, ал «RCA» өздерінің «RCA Photophones» құрылғыларында қолданды. «Лансинг Manufacturing» оларды «Shearer Horn» деп сататын жалғыз фирма болды. 1936 жылы «Shearer Horn» кино өнері мен ғылымы академиясынан академиялық ғылыми-техникалық сыйлықты алды. «Shearer Horn» тәжірибесіне сүйене отырып, Лансинг кинотеатрлар үшін «Iconic System» дыбыс жүйесін жасады. «Iconic» – төмен жиіліктер үшін 15 дюймдік сабвуфер және жоғары жиіліктер үшін компрессиялық драйверді қолданатын екі жолалы динамик. 1939 жылы Декер ұшақ апатында қаза тапты, компания тез арада қаржылық қиындықтарға тап болды және 1941 жылы «Лансинг Manufacturing Company» «Altec Service Corporation» компаниясымен сатып алынды, содан кейін атауы «Altec Lansing» болып өзгерді. 1946 жылы Лансингтің келісім шарты аяқталғаннан кейін ол «Altec Lansing» компаниясын тастап, «Lansing Sound» құрды, кейіннен ол «James B. Lansing Sound» деп өзгертілді және одан әрі «JBL Sound» деп қысқартылды. 1946 жылы «JBL» алғашқы өнімдерін – D101 үлгісіндегі 15 дюймдік динамик және D175 үлгісіндегі жоғары жиілікті драйверді шығарды. D175 1970 жылдарға дейін «JBL» каталогында болды. Бұл екеуі де «Altec Lansing» өнімдерінің дерлік көшірмелері болды. Алғашқы түпнұсқа өнім – D130, 15 дюймдік түрлендіргіш, оның модификациясы келесі 55 жыл бойы өндірісте болды. D130 төрт дюймдік жалпақ ленталық сымдық үн катушкасымен және Alnico V магнитімен жабдықталған. Тағы екі өнім – 12 дюймдік D131 және 8 дюймдік D208 конустық драйверлер. «Marquardt Corporation» компанияға ерте өндіріс алаңын және шамалы инвестицияны ұсынды. «Marquardt Corporation» қазынашысы Уильям Х. Томас Лансингтің директорлар кеңесінде «Marquardt» компаниясын өкілдік етті. 1948 жылы «Marquardt» «JBL» операцияларын өз қолына алды. 1949 жылы «Marquardt» компаниясын «General Tire Company» сатып алды. Жаңа компания динамиктер бизнесіне қызығушылық танытпағандықтан, Лансингпен байланысын үзді. Лансинг «James B. Lansing» ретінде қайта құрылды және жаңадан құрылған компанияны өзінің алғашқы жеке орналасқан жеріне, Лос-Анджелестегі 2439 Fletcher Drive мекенжайына көшірді. «JBL»-дің алғашқы дамуының кілті – Лансингтің Alnico V магниттік материалының негізгі жеткізушісі, «Arnold Engineering» компаниясының Роберт Арнольдпен тығыз іскерлік қарым-қатынасы болды. Арнольд «JBL» компаниясын Alnico V магниттік материалдарын жаңа нарыққа сату мүмкіндігі ретінде қарастырды. Лансинг инновациялық инженер, бірақ нашар бизнесмен ретінде танылды. Оның серіктесі Декер 1939 жылы ұшақ апатында қаза тапқан. 1940 жылдардың соңында Лансинг шот-фактураларды төлеу және өнімді жеткізу үшін күресті. Іскерлік жағдайдың нашарлауы мен жеке мәселелердің салдарынан ол 1949 жылдың 4 қыркүйегінде өз-өзіне қол жұмсады. Содан кейін компанияны «JBL» вице-президенті Билл Томас иеленді. Лансинг компанияны пайда алушы деп атап, 10 000 долларлық өмірді сақтандыру полисін жасады, бұл Томасқа Лансингтің қайтысынан кейін компанияны жалғастыруға мүмкіндік берді. Көп ұзамай Томас Лансингтің компаниядағы үштен бір үлесін сатып алып, жалғыз иесі болды. Томас компанияны қайта жандандырды және «JBL» құрылғаннан кейінгі екі онжылдықта қарқынды өсу кезеңін бастады. Алғашқы өнімдерге 375 үлгісіндегі жоғары жиілікті драйвер және 075 жоғары жиілікті (UHF) сақиналы радиатор драйвері кірді. Сақиналы радиаторлардың ерекше пішініне байланысты олар «JBL пулялары» деп те аталады. 375 – «Western Electric 594» драйверінің қайта жасалуы, бірақ «Alnico V» магниті және төрт дюймдік үн катушкасы бар. 375 магнит D 130 сабвуферімен бірдей негізгі магнит құрылымын бөлісті. Бұл жобаны «JBL» инженерлері Эд Мэй және Барт Н. Локанти жасаған. Сол дәуірдегі екі өнім – «Hartsfield» және «Paragon» коллекционерлер нарығында әлі күнге дейін өте танымал. 1955 жылы «JBL» бренді «Altec Lansing Corporation» компаниясымен жалғасып жатқан дауларды шешу үшін енгізілді. Компанияның атауы «James B. Lansing Sound, Incorporated» сақталды, бірақ логотип атауы ерекше таңба белгісімен «JBL» болып өзгертілді. «JBL 4320» сериялы студиялық монитор Голливудтағы «Capitol Records» арқылы таныстырылды және оның бас компаниясы «EMI» үшін стандартты мониторға айналды. «JBL» рок-н-ролл музыкасына «Leo Fender» компаниясының «Fender Guitar Company» компаниясының электр гитаралары үшін идеалды драйвер ретінде «D130» динамигін қабылдауы арқылы енді. 1969 жылы Томас «JBL» компаниясын «Jervis Corporation» (кейін «Harman International» деп аталды) компаниясына, басшысы Сидней Харманға сатты. 1970 жылдары «JBL» тұтынушылар арасында танымал брендке айналды, бұл оның ең көп сатылған динамик моделі болған «L 100» моделінен басталды. 1970 жылдары «JBL» студиялық мониторларынан кәсіби дыбыс саласында да кеңейді. 1977 жылға қарай «Billboard» журналының мәліметінше, жазылу студияларының көбі «JBL» мониторларын қолданды, ал барлық басқа брендтерді қосып есептегенде. «JBL L 100» және «4310» басқару мониторлары үйде де танымал динамиктер болды. 1970 жылдардың соңында жаңа «L» сериялы дизайн «L15», «L26», «L46», «L56», «L86», «L96», «L112», «L150» және кейін «L150A» және флагмандық «L250» жақсартылған кроссоверлермен, керамикалық магнит сабвуферлерімен, жаңартылған орта жиілікті драйверлермен және алюминийленген фенол шайыры бар твиттерлермен ұсынылды. 1980 жылдардың ортасында дизайн қайта жаңартылып, жаңа титанмен жабылған твиттер диафрагмасымен қайта жасалды. Жаңа «L» сериясының белгілері «L20T», «L40T», «L60T», «L80T», «L100T», «Ti» сериясы «18Ti», «120Ti», «240Ti» және флагмандық «250Ti» болды. Динамик драйверлерін сынау үшін «JBL» компаниясы «Glendale» және «Northridge» қалаларындағы төбесін анехоикалық камераның сыртқы баламасы ретінде пайдаланды. Келесі екі онжылдық бойы «JBL» тұтынушыларға арналған «Northridge» динамиктерімен көбірек нарыққа шықты. Сонымен қатар, олар «Everest» және «K2» желілерінен тұратын жоғары сапалы өнімдер нарығына енді. «JBL» турлық дыбыс индустриясына жетекші жеткізушіге айналды, олардың динамиктері турлық рок-топтары мен музыкалық фестивальдарда қолданылды. «JBL» өнімдері «THX» динамик стандартын жасауға негіз болды, нәтижесінде «JBL» танымал кинотеатр динамиктерінің өндірушісіне айналды. «JBL» бұрын «Ford» компаниясының жоғары сапалы автомобильдік дыбыс жүйелерінде қолданылды, бұл «Chrysler» (автомобильдерінде «Infinity» қолданған) және «Nissan» (қолданған «Bose») компанияларымен бәсекелестікке түсті.

Lansing and his business partner Ken Decker started a company in 1927, in Los Angeles, manufacturing six and eight inch speaker drivers for radio consoles and radio sets. The firm was named Lansing Manufacturing Company, from March 1, 1927. In 1933, head of the Metro Goldwyn Mayer (MGM) sound department, Douglas Shearer, dissatisfied with the loudspeakers of Western Electric and RCA, decided to develop his own. John Hilliard, Robert Stephens, and John F. Blackburn were part of the team that developed the Shearer Horn, with Lansing Manufacturing producing the 285 compression driver and the 15XS bass driver. The Shearer Horn gave the desired improvements and Western Electric and RCA received the contracts to each build 75 units. Western Electric named them Diaphonics, and RCA used them in their RCA Photophones. Lansing Manufacturing was the only firm selling them as Shearer Horns. In 1936, the Shearer Horn received the Academy Scientific and Technical Award from the Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Based on the experience developed with the Shearer Horn, Lansing produced the Iconic System loudspeaker for cinemas. The Iconic was a two way speaker using a 15 inch woofer for the low frequencies and a compression driver for the highs. In 1939, Decker was killed in an airplane crash, the company soon began having financial troubles and, in 1941, Lansing Manufacturing Company was bought by Altec Service Corporation, after which the name changed to "Altec Lansing". After Lansing's contract expired in 1946, he left Altec Lansing and founded Lansing Sound in which later the name changed to "James B. Lansing Sound" and was further shortened to "JBL Sound". In 1946, JBL produced their first products, the model D101 15 inch loudspeaker and the model D175 high frequency driver. The D175 remained in the JBL catalog through the 1970s. Both of these were near copies of Altec Lansing products. The first original product was the D130, a 15 inch transducer for which a variant remained in production for the next 55 years. The D130 featured a four inch flat ribbon wire voice coil and Alnico V magnet. Two other products were the 12 inch D131 and the 8 inch D208 cone drivers. The Marquardt Corporation gave the company early manufacturing space and a modest investment. William H. Thomas, the treasurer of Marquardt Corporation, represented Marquardt on Lansing's board of directors. In 1948, Marquardt took over operation of JBL. In 1949, Marquardt was purchased by General Tire Company. The new company, not interested in the loudspeaker business, severed ties with Lansing. Lansing reincorporated as James B. Lansing and moved the newly formed company to its first private location, on 2439 Fletcher Drive, Los Angeles. A key to JBL's early development was Lansing's close business relationship with its primary supplier of Alnico V magnetic material, Robert Arnold of Arnold Engineering. Arnold saw JBL as an opportunity to sell Alnico V magnetic materials into a new market. Lansing was noted as an innovative engineer, but a poor businessman. Decker, his business partner, had died in 1939 in an airplane crash. In the late 1940s, Lansing struggled to pay invoices and ship product. Possibly as a result of deteriorating business conditions and personal issues, he committed suicide on September 4, 1949. The company then passed into the hands of Bill Thomas, JBL's vice president. Lansing had taken out a $10,000 life insurance policy, naming the company as the beneficiary, a decision that allowed Thomas to continue the company after Lansing's death. Soon after, Thomas purchased Mrs. Lansing's one third interest in the company and became the sole owner. Thomas is credited with revitalizing the company and spearheading a period of strong growth for the two decades following the founding of JBL. Early products included the model 375 high frequency driver and the 075 ultra high frequency (UHF) ring radiator driver. The ring radiator drivers are also known as "JBL bullets" because of their distinctive shape. The 375 was a re invention of the Western Electric 594 driver but with an Alnico V magnet and a four inch voice coil. The 375 shared the same basic magnet structure as the D 130 woofer. JBL engineers Ed May and Bart N. Locanthi created these designs. Two products from that era, the Hartsfield and the Paragon, continue to be highly desired on the collectors' market. In 1955, the brand name JBL was introduced to resolve ongoing disputes with Altec Lansing Corporation. The company name "James B. Lansing Sound, Incorporated", was retained, but the logo name was changed to JBL with its distinctive exclamation point. The JBL 4320 series studio monitor was introduced through Capitol Records in Hollywood and became the standard monitor worldwide for its parent company, EMI. JBL's introduction to rock and roll music came via the adoption of the D130 loudspeaker by Leo Fender's Fender Guitar Company as the ideal driver for electric guitars. In 1969, Thomas sold JBL to the Jervis Corporation (later renamed "Harman International"), headed by Sidney Harman. The 1970s saw JBL become a household brand, starting with the famous L 100, which was the bestselling loudspeaker model of any company to that time. The 1970s were also a time of major JBL expansion in the professional audio field from their studio monitors. By 1977, more recording studios were using JBL monitors than all other brands combined, according to a Billboard survey. The JBL L 100 and 4310 control monitors were popular home speakers. In the late 1970s, the new L series designs L15, L26, L46, L56, L86, L96, L112, L150, and later the L150A and flagship L250 were introduced with improved crossovers, ceramic magnet woofers, updated midrange drivers, and aluminum deposition phenolic resin tweeters. In the mid 1980s, the designs were again updated and redesigned with a new titanium deposition tweeter diaphragm. The new L series designations being the L20T, L40T, L60T, L80T, L100T, the Ti series 18Ti, 120Ti, 240Ti, and the flagship 250Ti. To test speaker drivers, JBL in Glendale and Northridge used the roof as an outdoor equivalent to an anechoic chamber. Over the next two decades, JBL went more mass market with their consumer (Northridge) line of loudspeakers. At the same time, they made an entry into the high end market with their project speakers, consisting of the Everest and K2 lines. JBL became a prominent supplier to the tour sound industry, their loudspeakers being employed by touring rock acts and music festivals. JBL products were the basis for the development of THX loudspeaker standard, which resulted in JBL becoming a popular cinema loudspeaker manufacturer. JBL was formerly used in Ford's top of the line vehicle audio systems, as competition for Chrysler (whose cars used Infinity) and Nissan (who used Bose).