Сикким Мемлекеттік Конгресінің тарихы және Сіккимді Үндістанға қосу жолы

Кіріспе

Сикким мемлекеттік конгресі немесе ССК, Сикким корольдігінде анексиялық саяси партия болды. Ол 1947 жылы құрылған және Сиккимді Үндістанға қосуға жету үшін Үнді ұлттық конгресімен (ҮҰК) тығыз байланыспен жұмыс істеді. ҮҰК-тың жақын елдердегі Үндістанның мүдделерін қорғау үшін құрған басқа партиялардың ішінде Непал мемлекеттік конгресс партиясы және Бутан мемлекеттік конгресс партиясы бар.

Тарих

Сикким штаттық конгресі 1947 жылдың 7 желтоқсанында жергілікті ұйымдар – Пража Сударк Самадж, Пража Саммелан және Пража Мандал бірлесіп, біріккен партия құру туралы шешім қабылдағаннан кейін құрылды. Таши Шеринг жаңадан құрылған партияның президенті болды. ССК-нің негізгі құрамында непалдықтар болды, ал оның қарсыласы – Сикким ұлттық партиясы, Бутия және Лепча халықтарының арасында қолдау тапты. Ол сайлау жүйесін діни жүйеден «бір адам, бір дауыс» жүйесіне өзгерту үшін үгіт жүргізді. 1974 жылы бұл реформа орын алғанда, сандық артықшылыққа ие болған непалдықтар Конгресті Сиккимнің басты саяси партиясы етті. Бутия-Лепча қауымдастығының кейбір дін қызметкерлеріне қарсы болған және басқа да жаңартушы элиталар жер иелігін жоюға деген ниетіне орай Сикким штаттық конгресіне қосылды. Олардың бірі – Кази Лендуп Дорджи 1953-1958 жылдары партияның президенті болды. Таши Шеринг, Гобардан Прадхан, Д.Б. Тивари, С.Д. Рай, Д.С. Лепча, Сонам Шеринг, Л.Д. Кази, Рой Чоудхари және Хелен Лепча партияның негізін қалаушы мүшелері болып табылады. Таши Шеринг, Каширадж Прадхан, Нахакуль Прадхан және Чандра Дас Рай – Үндістанмен бірігуге дейін партияны басқарған басқа да көрнекті көшбасшылар. Конгресс құрылғаннан кейін, Шеринг 1947 жылдың 7 желтоқсанында Гангтокта алғашқы қоғамдық жиналысын ұйымдастырып, жер иеленушілікті жоюды, уақытша үкімет құруды және Үндістанға қосылуды талап етті. Конгресс 1949 жылдың ақпан айында уақытша үкімет құруды және демократиялық реформаларды талап етіп, жаңа үгіл-қозғалысын бастады, содан кейін Чандра Дас Рай және тағы бес адам тұтқындалды. Бұдан кейін Конгресс жақтастары 1949 жылдың 1 мамырында сарайды қоршап алды. 1949 жылдың 8 мамырында Чогьял Сиккимнің бірінші уақытша үкіметін тағайындады, оны премьер-министр Таши Шеринг және оның танымал министрлер кабинеті басқарды. Алайда, үкімет 29 күн ішінде Үндістанның саяси өкілі Харишвар Даяль тарапынан таратылды. 1950 жылдардың соңынан 1970 жылдарға дейін партияны Каширадж Прадхан және оның інісі Нахакуль Прадхан басқарды, олар партия президенті қызметін әртүрлі онжылдықтарда атқарды. Олардың басшылығымен партия Чогьялға қарсы ұстанымын жұмсартты және Мемлекеттік кеңеске сайлауда жеңіске жетіп, Сикким патшалық әкімшілігіне қатысты. 1970 жылдардың басында Нахакуль Прадхан басқарған партия Чогьялдың басшылығымен жауапты үкімет құруды талап етті, сонымен қатар Кази Лендуп Дорджи басқарған Сикким ұлттық конгресінің талаптарына қарсы болды. Партия Сікким әкімшілігінің құрамында бірігуге дейінгі кезеңде Мемлекеттік кеңеске сайлауда жеңіске жетіп, тұрақты түрде болды. Кейіннен 1972 жылы ССК Сикким халық партиясымен бірігіп, Сикким халық конгресін құрды.

Sikkim State Congress was formed on 7th December 1947 after localised organisations Praja Sudharak Samaj, Praja Sammelan and Praja Mandal jointly decided to form a unified party. Tashi Tshering was the President of the newly formed party. The SSC's main constituents were Nepalese, while its opponent, the Sikkim National Party, had support among the Bhutia and Lepcha people. It campaigned to change the election system from a confessional system to a "one man, one vote" system. When that reform happened in 1974, the numerically superior Nepalese made the Congress Sikkim's dominant political party. Some anti clerical and other modernizing elites within the Bhutia Lepcha community joined the Sikkim State Congress, because of its desire to abolish landlordism. Kazi Lhendup Dorjee, one of these, was president of the party between 1953 and 1958. Tashi Tshering, Gobardhan Pradhan, DB Tiwari, CD Rai, DS Lepcha, Sonam Tshering, LD Kazi, Roy Choudhary and Helen Lepcha are among the founder members of the party. Tashi Tshering, Kashiraj Pradhan, Nahakul Pradhan and Chandra Das Rai were other prominent leaders who have led the party before the merger with India. After the formation of the Congress, Tshering organised its first public meeting in 7 December 1947 at Gangtok demanding abolishing landlordism, forming an interim government and accession to India. The Congress started fresh agitation in February,1949 demanding the formation of an interim government and democratic reforms following which Chandra Das Rai and five others were arrested. This was followed by Congress supporters encircling the Palace on 1 May, 1949. On 8 May 1949, Chogyal appointed Sikkim's first interim government led by Chief Minister Tashi Tshering and his popular ministry. However the government was dismissed within 29 days by the Indian Political Officer Harishwar Dayal. By late 1950s to the 1970s the party was led by Kashiraj Pradhan and his nephew Nahakul Pradhan, both serving as President of the party in different decades. Under their leadership the party greatly moderated it’s anti Chogyal stand and participated in the Royal Sikkimese administration through subsequent wins in elections to the State Council. By the early 1970s, Nahakul Pradhan led party demanded for a responsible government under the Chogyal opposing the demands of Kazi Lhendup Dorjee led Sikkim National Congress. The party was part of Sikkimese administration throughout the pre merger period with subsequent wins in all elections to the State council. Later SSC merged with Sikkim Janata Party in 1972, forming the Sikkim Janata Congress.