Кекионга: Миами тайпасының ежелгі орталығы

Кіріспе

Солтүстік Американың жергілікті қонысы

Кекионга ("қара жиде бұтасы" деген мағынаны білдіреді), сондай-ақ Кискакон немесе Пакан ауылы деп те белгілі, Майами тайпасының астанасы болды. Ол қазіргі Индиана штатындағы Ұлы Қара батпақтың батыс шетінде, Сент-Джозеф және Сент-Мэрис өзендерінің Мауми өзенін құрап қосылатын жерінде орналасқан. Колониялық дәуірден бастап, Америка революциясы, француз және үнді соғыстары, сондай-ақ Солтүстік-Батыс үнді соғыстары кезеңінде француздар, британдықтар және американдықтар осы ірі ауылда, бастапқыда Форт Майами деп аталған, сауда посттары мен бекіністер салған. Бұл оның Эри көлін Уабаш және Миссисипи өзендерімен байланыстыратын маңызды портындағы стратегиялық орнына байланысты болды. Форт-Уэйн, Индиана еуропалық американдық қаласы 1812 жылғы соғыстан кейін американдық Форт-Уэйн бекінісінің төңірегінде пайда болған.

Тарих

Көптен-көп уақыт бойы жергілікті халықтардың мәдениеттері кезекпен орналасқан Кекионга, еуропалықтармен алғашқы кездесу кезінде Майами тайпасының ірі ауылы болды; Индиана штатындағы осындай ауылдардың ең үлкені. Оның аты аймақтағы құлпынайдың көптігімен байланысты және штаттың ең кең қылқан жапырақты бұталарында орналасқан. Кекионга Майами тайпасы үшін бірнеше ондаған жылдар бойы маңызды орталық болып қалды; ал олардың басқа ауылдары көшпенді сипатта болды. Ірі кеңес үйі ресми тайпа кеңестерін қабылдады. Дегенмен, 1733 жылы Кекионгада шешек ауруы тарап, халық бір жылға ауылды тастап кетті. Гринвилл келісімінде (1795) сөйлеген сөзінде Кішкентай Торбақша Кекионганы «біздің басшыларымыздың жақсы сөздері солтүстіктен оңтүстікке, шығыстан батысқа өтуі тиіс даңқты қақпа» деп атады. Сонымен қатар, ауыл шекарадағы соғыстарға қатысқан түрлі тайпалардың батырларының жиналатын орны болды. 1786 жыл бойы ауылдан шамамен 26 соғыс жасағы шыққандығы белгілі. Бұл туралы берік дәстүрлер мен куәліктер бар. Майами тайпасының көрнекті батырларының құпия қоғамы Майамитаунда тұтқындарды өртеу және олардың етін жеу үшін жиналатын. Қосымша мәліметтерге сәйкес, ұзақ уақыт бойы шауни тайпасы Оңтүстік Огайо, Кентукки және Пенсильваниядан ұсталғандарды осы жерде азаптап отырған. Бұл азаптау алаңының орны қазіргі Колумбия көшесіне жақын жерде орналасқан деп есептеледі. Бұл әрекет Солтүстік-Батыс Үнді соғысының басталуына себеп болды.

Колониялық кезең

Британдық саудагерлер экономикалық базаларын кеңейту мақсатымен, 1713 жылғы Утрехт шартын бұза отырып, бірқатар Майами тайпаларын сауда үшін шығысқа саяхаттауға көндірді. 1749 жылы британдықтарға жақтас Ла Демозель Кекионгадан Пикавиллиани ағылшын сауда ауылын құру үшін кетіп, ол тез өркендеді. 1751 жылы аймақтағы жағдайдың шиеленісуіне байланысты Майами тайпалары арасында француздық және британдық ауылдар арасында қақтығыстар басталды. Француз шенеуніктері Майами тайпаларын Детройтқа жақын және британдықтарға жетуі қиын болатын Кекионгаға қайтаруға тырысты. Лейтенант Луи Кулон де Вильерс қираған Миами бекінісіне жіберілді және француз саяхатшыларын жаңа бекініс салу үшін пайдалануға өкілеттік алды, ол 1752 жылы аяқталды. Сол жылы француздықтарға жақтас басшы Холодный Фут Кекионгада тағы бір шешек індетінен көз жұмды. Француздық Үш Ошақ конфедерациясы Пикавиллианиді жойғаннан кейін, аман қалған Майами тайпаларының көпшілігі Кекионгаға оралды, ол француздарға көмек көрсетуді тоқтатты. Француздар жеңілгеннен кейін Француз және Үнді соғысы (1756-1763) аяқталды, Франция Канаданы Британ империясына өткізді. Кекионга Майами тайпалары 1763 жылдың көктемінде Понтиак көтерілісіне қатысып, британдық гарнизонды басып алып, екі жоғары шенді офицерді өлтірді. Келесі жылы Паканн тұтқынға алынған капитан Томас Морристің өмірін сақтап, оны Детройтке қайтарып, ауыл басшысы болды. 1765 жылға қарай Кекионга британдықтарды қабылдады. Комиссардың орынбасары Джордж Кроган Кекионганы былай сипаттады:

Твайтви ауылы Сент-Джозеф деп аталатын өзеннің екі жағында орналасқан. Үнді ауылы шамамен 40-50 шатырдан және тоғыз-он француз үйінен тұрады.

Солтүстік-Батыс территориясының бөлігі ретінде

1780 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Кекионганы британдықтардан Детройтты алуды жоспарлаған Августин де Ла Балм полковник басқарған француз отаршылдары басып алды. Майами тайпасының басшысы Кішкентай Торғай француздарды талқан етті. Кекионгадағы майами және еуропалық-американдық саудагерлер британдықтармен экономикалық байланыста болды, тіпті британдықтар Солтүстік-Батыс аймағына қатысты барлық құқықтарын Париждегі (1783) келісім арқылы жаңа АҚШ-қа өткізгеннен кейін де. 1790 жылы Канада губернаторы Гай Карлтон Лондондағы үкіметке Кекионганың жоғалуы Детройт үшін ауыр экономикалық салдарға әкелетінін ескертті. Оның бағалауынша, Кекионга жыл сайын 24 мың фунт стерлингке бағалы 2000 тері жинағын өндірді. Бұл Детройт пен Хьюрон көлі арасындағы екінші маңызды сауда аймағының құнынан екі есе көп. 1789/1790 жылдардың қысында Генри Хей және Джон Кинзи саудагерлері Кекионгада болды. Хей флейтада, ал Кинзи скрипкада ойнады, бұл оларды Кекионга тұрғындары арасында танымал етті. Олар Майами ауылдарының кейбірін де сипаттады. Олар Паканн, Кішкентай Торғай, Көк Жакета және Ле Грис басшыларымен, сондай-ақ үш шақырым жерде тұратын Джеймс, Джордж және Саймон Гирти ағайындарымен жиі әңгімелесті. АҚШ-тың жаңа президенті Джордж Вашингтон 1784 жылы Генри Ноксқа Кекионгада АҚШ-тың берік бекінісін құру қажеттігін айтқан. Үлкен американдық қала британдық сауда экономикасы үшін маңызды болды және Ұлы көлдер бассейні мен Миссисипи су алабы арасындағы стратегиялық жолды қорғады. Алайда Нокс Кекионгадағы АҚШ бекінісі индейлерді ашуға ұшыратады деп алаңдады және Солтүстік-Батыс аймағының губернаторы Артур Сент-Клэрдің бекініс салу туралы өтінішін қабылдамады. Сент-Клэр 1790 жылы Вашингтон мен Ноксқа "Біз Батыс тайпаларымен бейбітшілікке қол жеткізбейінше, бейбітшілікке қол жеткізе алмаймыз" деді. Осы уақытта Батыс тайпаларының басшылары Форт-Хармар келісіміне жауап беру үшін Кекионгада бас қосты. АҚШ генералы Джози Хармарға Кекионгаға шабуыл жасау бұйрығы берілді. 1790 жылы оның әскері Кекионга маңындағы жеті бөлек ауылды санады, олар "Маями қалалары" немесе Миамитаун деп аталды, бірақ сол жерде Шоуни және Делавэр тайпаларының үлкен ауылдары да орналасқан. Кекионганың ауылдары әскердің келуін білгендіктен, көптеген адамдар аймақтан кетуге асықты, мүмкіндігінше көп азық-түлік алып кетті. Саудагерлер барлық қару-жарақтары мен оқ-дәрілерін Майами қорғаушыларына бергеннен кейін сауда тауарларын Форт-Детройтке әкелді. АҚШ офицері майор Эбенезер Денни 1790 жылы Кекионганың картасын жасады, онда 500 акрлық жүгері егістігімен қоршалған сегіз бөлек ауыл көрсетілген. Денни өзендерді екі тармағында да бірнеше кішкентай қалалармен сипаттады, бірақ негізгісі екі тармақтың қосылған жерінен солтүстік жағында орналасқан. Ол британдық саудагерлер басқарған бірнеше жақсы салынған бөрене үйлерді, бірнеше жақсы бақшаларды, жеміс ағаштарын және барлық бағытта кең жүгері егістіктерін көрді. АҚШ әскері кейбір ауылдар мен азық-түлік қоймаларын өртеп жіберді, бірақ Кішкентай Торғай басқарған күштермен бірнеше шайқаста ауыр шығынға ұшырағаннан кейін шегінуге мәжбүр болды. Майамидің генерал Хармар армиясынан жеңісі Кекионгада АҚШ-қа қарсы сезімді күшейтті, ал АҚШ Соғыс министрі Генри Нокс осы аймақта АҚШ бекінісін салу қажет деп шешті. Ол губернатор Сент-Клэрге Кекионгаға шабуыл жасап, аймақта тұруды бұйырды. Бірақ бұл жорық олар мақсатына жеткенге дейін тоқтатылды, бұл американдықтардың АҚШ әскерлеріне қарсы ең үлкен жеңісі болды.

In 1780 during the American Revolutionary War, Kekionga was sacked by a force of French colonials led by Colonel Augustin de La Balme, who planned to take Detroit from the British. A Miami force led by Chief Little Turtle destroyed the French force. The Miami and the European American traders of Kekionga remained economically tied to the British held Fort Detroit, even after the British ceded all claims of the Northwest Territory to the new United States following the war in the Treaty of Paris (1783). In 1790, the Canadian Governor Guy Carleton warned the government in London that the loss of Kekionga would result in grave economic hardships to Detroit. He estimated that Kekionga annually produced 2000 packs of pelts, worth about £24,000 sterling. This was twice the value of the next most important trade area, between Detroit and Lake Huron. During the winter of 1789/1790, the traders Henry Hay and John Kinzie stayed in Kekionga. Hay kept a daily journal, which recorded their regular routines of drinking, dancing, and parties, as well as weekly Mass. Hay played the flute and Kinzie played the fiddle, which made them popular with the inhabitants of Kekionga. Although Hay and Kinzie stayed primarily in the French speaking village in Kekionga, they also described some of the Miami villages. They frequently talked with the chiefs Pacanne, Little Turtle, Blue Jacket, and Le Gris, as well as brothers James, George, and Simon Girty, who lived only three miles away. The new President of the United States George Washington, as early as 1784, had told Henry Knox that a strong U. S. post should be established at Kekionga. The large Native American city was important to the British trade economy, and protected a strategic portage between the Great Lakes Basin and Mississippi watershed. Knox, however, was concerned that a U. S. fort at Kekionga would provoke the Indians and denied the request to build a fort there from Northwest Territory governor Arthur St. Clair. St. Clair, in 1790, had told both Washington and Knox that "we will never have peace with the Western Nations until we have a garrison there." Western native leaders, meanwhile, met at Kekionga to determine a response to the Treaty of Fort Harmar. United States General Josiah Harmar was ordered to invade Kekionga. In 1790, his army counted seven distinct villages in the vicinity of Kekionga, known collectively as "the Miami Towns" or Miamitown, in spite of large villages of Shawnee and Delaware also located there. The collected villages of Kekionga had advance knowledge of the army, and most of the people evacuated the area, carrying as many of their food stores as possible. The traders took their trade goods to Fort Detroit, after giving out all their arms and ammunition to the Miami defenders. Major Ebenezer Denny, an officer with the US, drew a map of Kekionga in 1790, which showed a collection of eight distinct villages, surrounded by 500 acres of cornfields. Denny described the rivers with “several little towns on both branches, but the principal one is below the confluence on the north side. Several tolerable good log houses, said to have been occupied by British traders; a few pretty good gardens with some fruit trees and vast fields of corn in almost every direction.”

The United States army burned some villages and food stores, but was forced to retreat after suffering high casualties in a series of battles with forces led by Little Turtle. The Miami victories over General Harmar's army encouraged anti U. S. sentiment in Kekionga, and United States Secretary of War Henry Knox now decided that a United States fort needed to be built in the area. He ordered Governor St. Clair to attack Kekionga and maintain a presence in the area. That campaign was intercepted long before they reached their destination in what became the Native Americans' greatest victory over United States forces.

Құлдырау

1790 жылы Хармардың шабуылдарынан кейін, жергілікті американдықтар конфедерациясы өз орталығын Кекионгадан Ауглайз өзеніне көшірді. АҚШ-тың күшті үстемдігіне және порттажтан түсетін кірістің жоғалғанына қарамастан, Майами тайпасы 1812 жылғы соғысқа дейін Кекионгадағы тәуелсіздігін сақтап қалды. 1814 жылғы Гент шарты бойынша, олар соғыста АҚШ-ты қолдамағаны үшін жаза ретінде осы және Орталық Индиананың басқа да жерлерін беруге мәжбүр болды. Бұл аймақ 1819 және 1823 жылдар аралығында Индиана штатының Форт-Уэйн қаласы ретінде қайта жаңартылды. Ескі атау алғашқы кәсіби бейсбол командаларының бірі – «Форт-Уэйн Кекионгасы» үшін пайдаланылды. Ол сондай-ақ Форт-Уэйн қаласының мөрінде де бейнеленген.