Кіріспе

Людовик I (итальянша: Luigi, Aloisio немесе Ludovico; 1320 – 26 мамыр 1362), сондай-ақ Луи Тарентолық деп те аталады, Анжу үйінің Капетия тармағынан шыққан және Неаполь патшасы, Прованс және Форкалькьер графы, сондай-ақ Таренто князі болды. Луи, өзінің жартылай туысы/бірнеше буын туысы болған королева Иоанна I-ге үйлену арқылы Неаполь тағына ие болды, ал оның бұрынғы күйеуі Андрей, олардың екеуінің де қатысы болуы мүмкін қастандық салдарынан қайтыс болды. Луи оның серіктес билеушісі мәртебесін алғаннан кейін, әйеліне тек атағы ғана қалдырып, барлық билікті өзіне алды. Олардың апатты некесінен Кэтрин және Франческа есімді екі қыз дүниеге келді, бірақ екеуі де ата-аналарынан бұрын қайтыс болды. Бірлескен билігі тұсында Людовик көптеген көтерілістерге, шабуылдарға және сәтсіз әскери операцияларға тап болды; ол көбінесе тиімсіз монарх деп есептеледі. Оның қайтысынан кейін Иоанна билікті қайта иеленді және оны келесі күйеулерімен бөлісуден бас тартты.

Түп-басқасы және отбасы

Анжу үйінің Капетиялық тармағының мүшесі Людовик Неаполь қаласында Таранто князі Филипп I мен Валуаның Екатеринасының екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Неаполь королевасы Жоанна I мен оның күйеуі Калабрия герцогы Андрейдің бес туысы болды, сонымен қатар Жоаннаның анасының туысы да еді. Луидің ағасы Роберт, Таранто князі, королева Жоаннамен ашық қарым-қатынаста болды. 17 жастағы Андрей 1345 жылдың 18 қыркүйегінде әйелімен бірге билік құруға тырысқаны үшін өлтірілгенде, Жоанна Луи мен Роберттің көмегімен оның өліміне бұйрық берді деген күдік туды. Күйеуінің қайтысынан кейін жас патшайым Роберттің ықпалында болды, бірақ 1346 жылдың қазанында ол Людовикке жақындады. Ағалардың анасы сол айда қайтыс болып, Латын империясына деген құқығын Робертке қалдырды, ол өз кезегінде Таранто княздығын Луиге берді.