Кіріспе
Бостон қаласындағы тоқтатылған тас жол – Оңтүстік-батыс дәлізі немесе Оңтүстік-батыс жедел жолы, Бостон қаласына оңтүстік-батыстан сегіз жолақты тас жол салуға арналған жоба. Ол 128-ші тас жолдағы 95-ші мемлекетаралық (I 95) автокөлік жолымен қосылуы тиіс еді. Алғашқы жоба бойынша, бұл жол бұрынғы Penn Central/New Haven темір жолының (қазіргі Amtrak Солтүстік-шығыс дәлізі) Ридвилльден солтүстікке қарай Рослиндел, Форест Хиллз және Ямайка Плейн арқылы өтуі керек еді, онда ол сондай-ақ тоқтатылған I 695 (Ішкі белдеулік жедел жолы)мен қиылысатын еді. Аяқталмаған "Оңтүстік-батыс жедел жолының" 50 фут (15 метр) ені MBTA Orange Line-ның оңтүстік-батыс бөлігін алып жүретін, Вашингтон көшесінің 1901/1909 жылдары салынған эстакадалық темір жолын алмастыратын. Тағы бір магистраль – төрт жолақты South End Bypass, Роксберидегі I 695 пен Бэк-Бей маңындағы I 90 арасындағы теміржол дәлізімен жүруге ұсынылды.
The Southwest Corridor or Southwest Expressway was a project designed to bring an eight lane highway into the City of Boston from a direction southwesterly of downtown. It was supposed to connect with Interstate 95 (I 95) at Route 128. As originally designed, it would have followed the right of way of the former Penn Central/New Haven Railroad mainline (current Amtrak Northeast Corridor) running from Readville, north through Roslindale, Forest Hills and Jamaica Plain, where it would have met the also cancelled I 695 (Inner Belt Expressway). The 50 foot wide (15 m) median for the uncompleted "Southwest Expressway" would have carried the southwest stretch of the MBTA Orange Line within it, replacing the Washington Street Elevated railway's 1901/1909 built elevated railbed. Another highway, the four lane South End Bypass, was proposed to run along the railroad corridor between I 695 in Roxbury and I 90 near Back Bay.
Темір жолдың алғашқы тарихы
Бостон және Провиденс темір жолы (B&P) екі аттас қала арасында темір жол құрылысын жүргізу үшін 1831 жылдың 22 маусымында құрылды. Құрылыс 1832 жылдың соңында басталды, ал B&P 1834 жылы Бостон қаласындағы Парк-скверінен Кантонға дейін ашылды. Роксбери және Ямайка жазығы арқылы өтетін темір жолы көбінесе Стони Брук өзенінің аңғарымен салынды. Кантоннан Провиденске дейінгі B&P магистралінің қалған бөлігі келесі жылы Кантон виадугінің құрылысы аяқталғаннан кейін ашылды. B&P, көптеген алғашқы темір жолдар сияқты, негізінен қалалар арасындағы саяхаттар үшін арналған; Кантоннан солтүстікке қарай орналасқан аралық станциялар Дедхэм жазығында (кейін Редвилл деп аталды) және Пирпонт ауылында (кейін Роксбери деп аталды) болды. 1842 жылы Ямайка жазығында тағы екі станция салынды: Жасыл көшедегі Ямайка жазығы және Норфолк пен Бристоль трактысын кесіп өтетін Толльгейт (кейін Forest Hills). Темір жол жеке трактылардың табысын күрт төмендетті; ол 1843 жылы Дедхэмнің оңтүстігінде, ал 1857 жылы Дедхэмнің солтүстігінде тегін қоғамдық жолға (Вашингтон көшесі) айналды. Жергілікті шығындардың аз болуы қалаларды пойыздардың қоғамдық жолдарды кесіп өтуіне және қаза болған жағдайларға жол бермеу үшін жол қиылыстарын жою туралы өтініш беруге итермеледі. 1890 жылдың шілдесінде жергілікті саясаткерлер Роксбери мен Ямайка жазығы арқылы өтетін B&P магистраліндегі жол қиылыстарын жою жобасын жоспарлауды бастады.
Автомобиль жолының жобасы
Жоба 1948 жылы Массачусетс штатының қоғамдық жұмыстар директоры Уильям Ф. Каллаханның Метрополиялық Бостон үшін магистральдық жоспарымен басталды, бірнеше рет түзетулер енгізілді, содан кейін 1972 жылы губернатор Фрэнсис Сарджент халықтың қысымы салдарынан жобаны тоқтатты. 1970 жылы губернатор Сарджент Бостон көлік жоспарлау тобының ұсынысы бойынша 128-ші тас жолының шегіндегі барлық жылдам магистраль құрылысын тоқтата тұру туралы шешім қабылдады. Ол Алан Алтшулер басқарған жеке сарапшылар тобын, даулы жол құрылысы жоспарларын зерттеу үшін тағайындады. Interstate 93 тас жолы мен Массачусетс тас жолы үшін жақында жүзеге асырылған тұрғын үйлерді бұзуға куә болған халық, сондай-ақ Нью-Йорк және басқа қалалардағы ұқсас жобаларға байланысты, тағы бір магистраль үшін ұқсас шығындарға қайтадан келуге құштар емес еді. Штаттар аралық тас жол опциясы, штатқа тас жол құрылысына бөлінген 600 миллион долларды қоғамдық көлікті дамытуға жұмсауға мүмкіндік берді, бірақ Конгресс бұл опцияны 1973 жылға дейін мақұлдамады. Фред Сальвуччи Сардженттің магистральді жабу туралы шешімін, тас жол опциясын қолданудан бұрын былай сипаттады: «Ол Пруденциал орталығының шатырынан секіргендей болды және Алан Алтшулер төменге түскенге дейін оны ұстап алу үшін желі тоқитындай үміттенді». 128/I 93/I 95 тас жолының қиылысы дерлік аяқталған еді, бірақ қиылыстың солтүстігінде пайдаланылмаған пандустар мен кейін алынып тасталған екі көпір қалды. 1973 жылы штат I-95 тас жолының соңғы бөлігінде, 128-ші тас жолының ішінде Бостон, Провиденс және Логан әуежайына экспресс автобустармен қатынайтын 300 орындық тұрақ салуды жоспарлады. Алайда бұл жоба Мильтон тұрғындарына ұнаған жоқ. Темір жолдың екі бөлігі сақталды – біреуі Роксбери Кроссингтің солтүстігіндегі Миндаро көшесі бойында, екіншісі Нью-Хит көшесіндегі бұрынғы Хайленд сыра зауытының артында. Көптеген гранит блоктары Оңтүстік дәліз паркінде және Изумрудты мойындық паркі жүйесіндегі қабырғалар үшін қайта пайдаланылды. 1989 жылы Оңтүстік дәліз жобасы Ұлттық өнер кеңесінен «Федералдық дизайн жетістіктері» сыйлығын алды, онда «әлеуметтік көрегендігімен, сондай-ақ жобалау және инженерлік талаптарымен Оңтүстік дәліз жобасы қазіргі заманғы қалалық дизайнның үлгісі болып табылады» делінген.
Ағымдағы жағдай
Құрылмаған Оңтүстік-Батыс тас жолының / I 95 құрылыс алаңының орталық бөлігіне жоспарланғандай, дәлдіктің бір бөлігі кейіннен MBTA апельсин желісі үшін екі рельс жолына, Amtrak Солтүстік-Шығыс дәлізінің үш рельс жолына және MBTA Нидхэм мен Ридвилл қалалық желілеріне жаңа бағыт ретінде қайта жаратылды, ал беттік ауданының көп бөлігі бойлық саябақ ретінде дамытылды. Amtrak пойыздары 1999 жылға дейін дизельдік жанармайды пайдаланды, содан кейін Amtrak Нью-Хейвен мен Бостон арасындағы желіде жоғары кернеулі электр желісін орнатты. Рослиндальдегі Камминс тас жолы мен Роу көшесінің қиылысындағы бірнеше үйлер бұл жерге айырық көпір салу үшін бұзылды. Қазір бұл жер Оңтүстік-Батыс Бостон қауымдық бақтары ретінде пайдаланылуда.
Оңтүстік-батыстағы дәліз паркі
Мемлекеттік DCR күтіміндегі Оңтүстік-Батыс дәлізі паркі жаяу жүргіншілер, велосипедшілер, үй жануарларын серуендетушілер, әуесқой спорт лигалары және қауымдық бағбандар үшін қызығушылық ортаға айналды. Оңтүстік-Батыс дәлізі паркінің сақтау қоры бақтарды күтіп ұстауға көмектеседі, паркте жазғы жастар жобаларын ұйымдастырады және карталар мен суреттері бар веб-сайтты қолдайды.