Кіріспе

Орталық Вермонт темір жолы – АҚШ-тың Коннектикут, Массачусетс, Нью-Гэмпшир, Нью-Йорк және Вермонт штаттарында, сондай-ақ Канаданың Квебек провинциясында қызмет еткен темір жол. Ол Квебек провинциясының Монреаль қаласын Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласымен байланыстырды, маршруты Шамплейн көлінің жағалауымен, Жасыл таулар арқылы және Коннектикут өзенінің бойымен өтті. Сонымен қатар, Монреаль қаласын Вермонт штатының Уайт Ривер Джанкшн станциясында Бостон және Мэн темір жолымен тоғысқан жер арқылы Массачусетс штатының шығысындағы Бостон қаласымен байланыстырды.

Тарих

Вермонт орталық темір жолы 1843 жылғы 31 қазанда Вермонт штатының ортасымен, Берлингтоннан Шамплейн көлінен шығысқа қарай, астанасы Монпельерге, содан кейін оңтүстік-шығысқа және оңтүстікке Коннектикут өзеніндегі Виндзорға дейін желі салу мақсатымен құрылды. Бастапқы жоспарлар бойынша, негізгі желі Монпельер қаласынан өтуі тиіс болған. Алайда, Вильямстаун шығанағы арқылы өткізудің қиындығына және Вермонт штатының Барре қаласының оңтүстігіндегі тар аңғарға, сондай-ақ Нортфилдтегі Чарльз Пэйннің жер иелігіне байланысты, бағыт батысқа қарай таңдалды. Штат астанасына қысқа тармақ желі арқылы қызмет көрсету жоспарланған. Құрылыс 1845 жылғы 15 желтоқсанда басталды. Алғашқы бөлім, Уайт Ривер Джанкшннан батысқа қарай Бетелге дейін, 1848 жылғы 26 маусымда ашылды. Кейінгі бөлімдер Роксбериге 1848 жылғы 17 қыркүйекте, Нортфилдке 1848 жылғы 10 қазанда, Монпельерге (Монпельер Джанкшннан тармақ желісімен бірге) 1849 жылғы 20 маусымда, Миддлсекске 1849 жылғы 30 тамызда, Уотербериге 1849 жылғы 29 қыркүйекте және толық қашықтыққа Бёрлингтонға дейін 1849 жылғы 31 желтоқсанда ашылды. Коннектикут өзені бойындағы Хартфордтан оңтүстікке қарай Виндзорға дейінгі бөлік 1849 жылғы 13 ақпанда ашылды. Вермонт және Канада темір жолы 1845 жылғы 31 қазанда Вермонт орталық темір жолының солтүстік және батыс бағытында, Нью-Йорк штатының Роузс-Пойнт қаласына жалғасы ретінде құрылды. Ол Вермонт штатының Эссекс Джанкшн қаласында (Бёрлингтоннан шығысқа қарай) бөлініп, Сент-Олбанс және Суонтон арқылы солтүстікке қарай жүрді. Суантоннан солтүстікке қарай Канада шекарасына тармақ желі бұрылды. 1849 жылғы 24 тамызда Вермонт орталық темір жолы Вермонт және Канада темір жолын жалға алды және ол 1851 жылы аяқталды. Алайда, Вермонт орталық темір жолы жалға төлеуді тоқтатты, ал Вермонт және Канада темір жолы 1852 жылғы 28 маусымда бастапқы иелеріне қайтарылды. Кейіннен жалға беру шарты қайта жаңартылды. Монреаль және Вермонт Джанкшн темір жолы 1860 жылы құрылды және 1860 жылдары ашылды, Вермонт және Канада темір жолының тармағын халықаралық шекарадан солтүстікке қарай Сент-Джонс, Квебекке дейін ұзартты. Ашылғаннан бастап ол Вермонт және Канада темір жолының бір бөлігі ретінде жұмыс істеді. Салливан округі темір жолы оңтүстікке қарай Виндзордан Вермонт штатының Беллоус-Фоллз қаласына дейін жалғасты, онда ол Бостонға қарай Чешир темір жолымен кездесті. Бастапқыда оны Орталық Вермонт басқарды, бірақ кейіннен Бостон және Мэн темір жолы оны бақылауға алып, Орталық Вермонтқа жол жүрісі құқығын берді. Сол сияқты, Вермонт аңғары темір жолы, оңтүстікке қарай Белоус-Фоллздан Браттлбородағы Жаңа Лондон Солтүстік темір жолына дейін, бастапқыда Ратланд темір жолына, кейіннен B&M-ге тиесілі болды. 1867 жылы Вермонт орталық темір жолы Стэнстед, Шеффорд және Шембли темір жолын жалға алды, ол шығысқа қарай Сент-Джонстан Квебектің Ватерлоо қаласына дейін жүрді. Уотерлоо мен Магог темір жолы кейін Уотерлоодан оңтүстікке Магогқа дейін кеңейту ретінде салынды. Вермонт орталық темір жолы 1870 жылғы 1 наурызда Огденсбург және Лейк Шамплейн темір жолын жалға алып, оның желісін Роузс Пойнттан батысқа Огденсбургке дейін ұзартты. 1871 жылғы 1 қаңтарда Вермонт орталық темір жолы Ратланд темір жолы жүйесін жалға алып, оған Берлингтоннан Белоус-Фоллз, Вермонт және Чатем, Нью-Йорк бағыттарын қосты. 1871 жылғы 1 желтоқсанда Жаңа Лондон Солтүстік темір жолы жалға алынды. 1872 жылғы 2 қарашада атау Орталық Вермонт темір жолы болып өзгертілді. Миссискои темір жолы 1867 жылы тәуелсіз ұйым ретінде құрылғанмен, көп ұзамай Орталық Вермонт RR оны өз бақылауына алды. Ол 1873 жылғы шілдеде ресми түрде жалға берілді, ол Санкт-Олбанстан солтүстік-шығысқа қарай Вермонттағы Ричфордқа дейін тармақ желісін ұсынды. Ол 1877 жылғы 15 қарашаға дейін жұмыс істеді, содан кейін оны Коннектикут және Пассумпсик өзендері темір жолы өз қолына алды. Компания 1886 жылы желтоқсанда Missisquoi Valley Railway ретінде қайта ұйымдастырылды және тағы да Орталық Вермонтқа жалға берілді. Монпельер мен Уайт Ривер темір жолы 1876 жылы ашылды және Монпельер тармағының оңтүстігіндегі Барреден әрі қарай жалға берілді. Консолидацияланған темір жол 1884 жылғы 30 маусымда "Орталық Вермонт" және "Вермонт және Канада" компанияларын біріктіру және екі компания арасындағы дауларды шешу үшін құрылды. 1884 жылғы 1 шілдеде Консолидацияланған темір жолдан жаңа Орталық Вермонт темір жолы құрылды. 1889 жылы Берлингтон және Ламоилл темір жолы Берлингтон және Ламоилл аңғары темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды және Орталық Вермонт жалға алды. Бұл Essex Junction-тен Кембридждегі Кембридж Джанкшн-те Лэмоилл аңғары темір жолының тармағын және Essex Junction-тен батысқа қарай Берлингтонға дейін тез арада тасталған артық желісін қамтамасыз етті. Бұл екінші бағыт Эссекс Джанкшнның жанындағы Виноски өзенін кесіп өтіп, Берлингтонның оңтүстік жағындағы қазіргі I 189 трассасының соңына жақын Ратланд темір жолымен байланысты. Монреаль және Провинциялық желі темір жолы 1896 жылы Монреаль, Портленд және Бостон темір жолын қайта ұйымдастыру нәтижесінде құрылды. Бастапқыда Портленд және Огденсбург темір жолының Монреальге дейінгі тармағы ретінде жоспарланған және Коннектикут және Пассумпсик өзендері темір жолымен жұмыс істеген, ол қайта ұйымдастырылғаннан кейін Орталық Вермонтқа өткізілді. Негізгі желі Гранд Транк темір жолының Монреаль және Шамплейн темір жолынан Монреальден Шамплейн өзенінен өтіп, шығысқа қарай Квебек штатындағы Фарнхэмге дейін, содан кейін оңтүстік-шығысқа қарай Фрелигсбургке дейін созылды. Маривильден Сент-Сезаирге тармақ желі бар еді. 1896 жылы Орталық Вермонт банкротқа ұшырады, ал Ратланд темір жолы бөлінді. Гранд Транк темір жолы банкрот болған компанияны 20 наурызда сатып алды. Огденсбург және Лейк Шамплейн темір жолының жалға алу шарты 1898 жылы аяқталды, ал ол компания 1901 жылы Ратландқа жалға берілді. Орталық Вермонт темір жолы 21 наурызда сатылып алынды, ал 1 мамырда Орталық Вермонт темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды. Осы процесте 15 сәуірде 1899 жылы Missisquoi Valley Railway компаниясын толығымен сатып алды. 12 шілдеде 1920 жылы Гранд Транк жүйесінің барлығы Канададағы Темір жолдар және Каналдар федералдық департаментінің бақылауына алынды, бірнеше жылдық қаржылық қиындықтардан кейін. Гранд Транк акционерлерінің көп жылдық заңдық күресінен кейін, компанияны мемлекеттендіруге қарсы тұруға тырысқаннан кейін, компания 20 қаңтарда 1923 жылы мемлекеттендіріліп, толығымен Canadian National Railway мемлекеттік корпорациясына біріктірілді.

НК және НЕКР: 1923 жылдан қазіргі уақытқа дейін

1927 жылғы 12 желтоқсанда, 1927 жылғы Ұлы Вермонт су тасқынынан кейін Орталық Вермонт темір жолы тағы да банкротқа түсті және 1930 жылғы 31 қаңтарда сол атпен жаңа компания құру үшін қайта ұйымдастырылды. Орталық Вермонт енді тәуелсіз болмаса да, корпоративтік өзін-өзі тануының көп бөлігін сақтап, CN жүйесінің қалған бөлігінен бөлек темір жол ретінде жұмыс істеді. Ұлы депрессияның қысымы азайған сайын, темір жол соғыстан кейінгі кезеңге дейін CN желісінің салыстырмалы түрде табысты бөлімі болды. Ол жалпы тауарлар мен жиһаз, сүт және ауылшаруашылық өнімдері сияқты кең ауқымдағы жүктерді тасымалдады. 1950 жылдары CN дизель локомотивтері Орталық Вермонтта пайда бола бастады, ал соңғы бу локомотивтері 1957 жылы қызметтен шығарылды. 1960 жылдар, әсіресе, жол жүрісінің азаюы, құнның өсуі және кірістің төмендеуі салдарынан қиын кезең болды. Grand Trunk және кейіннен Canadian National басшылығымен Орталық Вермонт жүйесінде көптеген тиімсіз тармақтар жабылды. CN CV-ді шамалы табысты жүйе ретінде пайдалануды жалғастырды; алайда, CN-нің жекешелендіруіне әкелген процесте, 1995 жылғы 28 қарашада CV сияқты бірнеше негізгі емес бағыттар сатуға ұсынылды. 1995 жылғы 3 ақпанда CN CV магистралін Коннектикут штатындағы Нью-Лондоннан Вермонт штатындағы Шығыс Албургке дейін RailTex компаниясына сатты, ол операцияны New England Central Railroad деп атады. RailTex 2000 жылы RailAmerica компаниясымен біріктірілді. Genesee & Wyoming 2012 жылдың соңында RailAmerica компаниясын сатып алды. Операциялар бұрынғысынша жалғасуда.