Кіріспе

Канадалық жазушы, журналист Дорис Хилда Андерсон (10 қараша 1921 – 2 наурыз 2007). Журналдан тыс әрекеттері әлеуметтік және саяси өзгерістерге ықпал етіп, әйелдер теңдігін Канада Конституциясында бекітті және оны Канададағы әйелдер қозғалысының ең белгілі тұлғаларының біріне айналдырды.

Жеке өмір

Дорис Андерсон Альберта штатының Медисин Хэт қаласында Ребекка Лейкок Бак және Томас МакКаббиннің қызы Хилда Дорис Бак ретінде дүниеге келді. Бак пен МакКаббин Андерсон сегіз жасқа толғанға дейін үйленді. Андерсон әкесін қиын мінезді және үстем деп сипаттап, оның еркін және әйелге лайық емес мінез-құлқына наразылық білдірді. Анасы Андерсонның тартымды, басын төмен ұстап, "құрметті" деп есептелетін талаптарға сай болуын қалады.

Андерсон 1957 жылы Принс-Эдвард аралында туған заңгер және Либералдық партия ұйымдастырушысы Дэвид Андерсонға тұрмысқа шықты. 1972 жылы ажырасудан бұрын олардың үш ұлы болды: Питер (1958 жылы туған), Стивен (1961 жылы туған) және Митчелл (1963 жылы туған). Олардың некесі махаббатқа негізделмеген, ол балаларға ие болу үшін үйленді.

Шателендегі мансабы

Диплом алғаннан кейін Андерсон көркем әңгімелер жазып сатты және Еуропада уақыт өткізді. Оның журналдағы алғашқы жылдарында журнал дәстүрлі әйелдер басылымынан қазіргі заманның күрделі мәселелерін қамтитын басылымға айналды, соның ішінде белгілі жағдайларда заңды түрдегі аборт (1959), балаларға жасалатын зорлық-зомбылық (1960), Канаданың ажырасу заңдары (1961) және әйелдерге тең еңақы төлеу туралы шақыру (1962) сияқты тақырыптар көтерілді. Ол жұмысқа алған әйел жазушылар (Джун Калвуд, Барбара Фрум, Адриен Кларксон және Мишель Ландсберг) кейін журналистика саласында сәтті мансапқа қол жеткізді. 1963 жылы Андерсон "Шателен" журналында жаңа романнан үзінді жарияламай шешті, өйткені бұл материал журналда бұрыннан жақсы зерттелген деп ойлады. Бұл кітап – Бетти Фриданның "Әйелдік мистика" романы еді. Баспагер оның компанияны жария түрде таныта алмайтынын айтты, бірақ себебін түсіндіре алмады. Өмірінің көп бөлігінде Андерсон парламентте әйелдердің өкілдігін арттыруды қолдады. Ол 1977 жылы "Шателен" журналынан кетіп, оны Maclean Hunter басылымдарының ең табыстысына айналдырды. 2008 жылы журнал Канададағы ең беделді журналдардың екіншісі деп танылды – "Maclean's" журналынан аздап озып.

Шателиннен кейінгі мансап

1978 жылы ол Торонтодағы Эглинтон округінен Либералдық партия атынан Канаданың Төменгі палатасына сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. Либералдар Трюдоға қарсы толқынның әсерінен биліктен қуылды. Андерсонның айтуынша, "құқықтар хартасы әйелдерге пайдалы нәрселер істей алады, ал егер ол жаман харта болса, келер ұрпақтар үшін әйелдерге үлкен проблема тудыруы мүмкін". Оның 1980 жылы "Maclean's" журналында жарияланған мақаласында жалақыдағы теңсіздік, отбасылық зорлық-зомбылық және саясаткерлердің немқұрайлылығына наразылығы айқын көрінді. 1982 жылдан 1984 жылға дейін ол Әйелдер мәртебесі жөніндегі Ұлттық әрекет комитетінің президенті болды, онда ол қозғалыс ішінде бейбітшілдікке ұмтылушы ретінде танылды. 1984 жылдан бастап шамамен он жыл бойы ол "Toronto Star" газетінде тілші болды (газет жазушылары ереуілге шыққанда пикет жолынан өтуден бас тартқандықтан бұл қызметі аяқталды) және 1992 жылдан 1996 жылға дейін Принс-Эдвард аралы университетінің канцлері болды. 1994 жылы Дорис Андерсон Оңтүстік Африкадағы сайлауға бақылаушы ретінде шақырылды, осы сайлау нәтижесінде Нельсон Мандела билікке келді және апартеид жойылды. Оның ұлы Митчелл бұл мүмкіндікті "анасының өміріндегі ең қуанышты сәттердің бірі" деп атады.