Кіріспе

Америкалық жазушы, белсенді және феминист Рита Мэй Браун (28 қараша 1944 жылы туған) – американдық феминист жазушы, ең бастысы "Рубифрут джунгли" автобиографиялық романымен танымал. Браун бірнеше азаматтық құқықтар науқандарында қатысты және феминистік топтардағы лесбиянкалардың маргинализациясын сынады. 2015 жылы Браун Ламбда әдеби сыйлықтарында өмірлік жетістіктері үшін "Пионер" сыйлығымен марапатталды.

Ерте өмір

Браун 1944 жылы Пенсильвания штатының Хановер қаласында, үйленбеген жасөспірім анасы мен оның анасының үйленген досынан дүниеге келді. Браунның туған анасы оны жетімдер үйіне қалдырып кетті. Оның анасының туысы Джулия Браун мен оның күйеуі Ральф, жаңа туған Браунды жетімдер үйінен алып, оны Йорк, Пенсильванияда, кейін Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласында өз балаларындай тәрбиеледі. Джулия мен Ральф Браун жергілікті партияда белсенді республикашылдар болды.

Білім

1962 жылдың соңында Браун стипендия бойынша Флорида университетіне қабылданды. 1964 жылдың көктемінде нәсілдік бөлініске ұшыраған университет әкімшілігі оны азаматтық құқықтар қозғалысына қатысқандығы үшін университеттен шығарып салды, соңынан көбірек төзімділікке ие төрт жылдық оқу орнына ауысуды үміттене отырып.

Ерте мансап

Браун 1964 және 1969 жылдар аралығында Нью-Йорк қаласына автостоппен келді, онда кейде тұрақты тұрағы болмай, Нью-Йорк университетінде оқыды, классика және ағылшын тілі бойынша білім алды. 1968 жылы ол Нью-Йорк Визуалды өнер мектебінен кинематография саласында сертификат алды. 1976 жылы Браун Юнион институты мен университетінен әдебиет бойынша философия докторы (Ph.D.) ғылыми дәрежесін алды, сондай-ақ Вашингтондағы Саясатты зерттеу институтынан саяси ғылымдар докторын қорғады. Браун бастапқыда «Rat» журналына материалдар жазды, ол кейіннен Нью-Йорк қаласының алғашқы әйелдер азаттық газетіне айналды. Ол сонымен қатар Гей-бостандық фронты басып шығарған «Come Out!» гей-бостандық газетіне де үлес қосты.

Кейінгі мансап

1982 жылы Браун «Ұйқысыз түндер» деп аталған слэшер жанрын пародиялайтын сценарий жазды; кейін «Ұйқышыл кештің қаны» деп қайта аталды. Продюсерлер оны қабылдауға тырысып, кинотеатрларда шектеулі көрсетімге шығарды. Браун феминистік тарихи фильмде де ойнаған.

Философиялық және саяси көзқарастар

1964 жылдың көктемінде Флорида университетінде оқып жүрген кезінде ол Американың азаматтық құқықтары қозғалысына белсенді түрде қатысты. Кейін 1960-шы жылдары соғысқа қарсы қозғалысқа, феминистік қозғалысқа және лесбияндық азаттық қозғалысына қатысты. Ол 1967 жылы Колумбия университетінің студенттік гомофиль лигасына мүше болды, бірақ лигадағы ерлер әйелдер құқықтарына қызығушылық танытпағандықтан оны тастады. Ол Redstockings ұйымына қатысты, бірақ лесбияндық құқықтарға назар бөлмегендіктен одан да шықты. Браун лесбияндықтың "NOW-дың атқару комитетін бірден қорқытып жіберетін жалғыз сөз" екенін айтты. Браун 1970 жылдың 1 мамырында Фриданның сөздеріне және әйелдер қозғалысынан лесбияндықтың шеттетуіне қарсы наразылық білдірген Екінші әйелдерді біріктіру конгресінің "Лавандр қатері" акциясында жетекші рөл атқарды. Браун және Гей-азаттық фронтынан басқа лесбиян қатысушылар "Өзін әйел ретінде танитын әйел" (The Woman Identified Woman) атты құжатты жасады, ол аталған акцияда таратылды. Манифестті жазған топ кейін "Радикалды лесбиян" (Radicalesbians) болып өзгерді. Браун өзін "лесбиян жазушысы" деп санамайды, себебі ол өнердің бөліп-жаратын белгілер емес, байланыс туралы екеніне сенеді.

Поэзия

"Шын шұғылалы жаңалықты билеу немесе әйелдер ән қозғалысының қарындастары маған ән айтуымды қаламайды" 1970 жылғы «Әйелдер бостандық қозғалысынан алынған жазбалар антологиясы: Әйелдік бірлік күшті» атты Робин Морган құрастырған антологияға енгізілді. "Тасты бесіктейтін қол" (1971). "Сұлу әйелге арналған әндер" (1973).

Шығармашылық емес

Бастамадан бастау: Жазушының өзгеше нұсқаулығы (1988). Рита Уилл: Әдеби жанжалшының естеліктері (1997). Снеки Пайдың детективтерге арналған аспаздық кітабы (1999). Жануарлардың тартымдылығы: Менің үлкен-кіші жандармен өмірім (2009).