Бостон, Ривер және Линн темір жолы (1875-1940) – Массачусетс штатындағы тар жол темір жолы. Қазіргі «Blue Line» желісінің бөлігі болды. Тарихы, стансалар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бостон, Ревир Бич және Линн темір жолы 1875 жылдан 1940 жылға дейін Массачусетс штатының Шығыс Бостон мен Линн қалалары арасында жолаушылар тасымалдаған, 3 фут енді тар темір жол болды. Темір жолдың бір бөлігі қазір Массачусетс шығанағы көлік басқармасының Blue Line жылдам транзиттік қызметінің сыртқы учаскесін құрайды.
The Boston, Revere Beach and Lynn Railroad was a 3 feet narrow gauge passenger carrying shortline railroad between East Boston and Lynn, Massachusetts, from 1875 to 1940. Part of the railroad's right of way now forms the outer section of the Massachusetts Bay Transportation Authority's Blue Line rapid transit service.
Тарих
Темір жол 1874 жылғы 23 мамырда мерзіміне дейін жалға алынып, 1875 жылғы 29 шілдеде ашылды. Станциялар көшіріліп, жаңасы (Бастхаус) салынды. Кейін бұрынғы бағыт бойында Ревир Бич бульвары салынды. Ревир жағажайы өте танымал курортқа айналды, ал 1903 жылға қарай бүкіл желі екі рельстік болып жаңартылды. "Нэроу Гейдж" қонақ үйі 1902 жылы өртенді. 1904 жылғы Тәуелсіздік күнінің тойлауында Бостон мен Мэннің екі ескі локомотивінің сахналаған соқтығысуы болды, ал бұзақы жұртшылық қаладағы Пайнс қонақ үйінің алкогольдік лицензиясын жоюға себепкер болды. 1906 жылғы мерекелік шараларға Везувий тауының атқылауы сияқты түтін мен жарқыраған шамдармен сувенирлік пошта карточкаларын шашыратып жіберген үлкен папье-маше құрылысы кірді. Комодор Перридің флагманы "Саратога" кемесі 1908 жылы туристік көріктің орны ретінде жағалауда өртенді. Теодор Рузвельт 1912 жылғы президенттік науқанында "Булл Моуз" партиясының үміткері ретінде Пайнс қонақ үйінен сөз сөйледі. "Пайнс" қонақ үйі 1913 жылы полицияның тінтеуі кезінде рұқсатсыз алкоголь сату фактісі анықталғаннан кейін жабылды. 1914 жылғы шілде айында Бостон американдық авиация көрмесіне көп адам жиналды. Темір жол өте табысты болды, ол Бостонға тұрғындарды, ал Бостон қалалық халқын теңіз жағалауындағы курорттарға тасыды. 1914 жылға қарай жыл сайын жеті миллионнан астам жолаушы тасымалданды, бұл Солтүстік Америкадағы ең көп трафикке ие теміржол участаларының біріне айналдырды. Мұндай жолаушылар тығыздығы электрлендіру шығындарын оңай өтеуге мүмкіндік берді. 1928 жылға қарай барлық вагондар электр моторларымен, троллей жетегімен және басқару тұғындарымен жабдықталды, ал бу локомотивтері алынып тасталды. Алайда, Ұлы депрессия кезінде жолаушылар саны азайды, ал 1934 жылы Шығыс Бостон мен Бостонның орталық бөлігі арасындағы Самнер туннелінің құрылысы аяқталды, бұл автомобильдерге паромдармен бәсекелесуге мүмкіндік берді.
The railroad was chartered May 23, 1874, and opened July 29, 1875. The stations were moved and a new one (Bath House) was built. Revere Beach Boulevard was built later along the former route. Revere Beach became a very popular resort, and the entire line was double tracked by 1903. The Narrow Gauge Hotel burned in 1902. The 1904 Independence Day celebration included a staged collision between two obsolete Boston and Maine locomotives, and the rowdy crowds caused the town to cancel the Pines Hotel liquor license. 1906 festivities included a large papier mâché structure which would spew a cloud of souvenir post cards with smoke and flashing lights as the Eruption of Mount Vesuvius. Commodore Perry's flagship USS Saratoga was burned offshore as a tourist attraction in 1908. Theodore Roosevelt spoke from the Pines Hotel during his 1912 presidential campaign as a Bull Moose candidate. The Pines Hotel closed in 1913 after a police raid discovered unlicensed liquor sales. The Boston American flying exhibition of July 1914 attracted large crowds. The railroad was highly successful, carrying commuters into Boston and the Boston urban population to the seaside resorts. By 1914 over seven million passengers were carried annually, making it one of the most heavily traveled stretches of railroad in North America. With such a traffic density, the expense of electrification could be easily recouped. By 1928, all existing cars were fitted with electric motors, trolley poles, and control stands and the steam locomotives were disposed of. However, the number of riders decreased during the Great Depression and completion of the Sumner Tunnel between East Boston and downtown Boston in 1934 allowed automobiles to compete with the ferries.
Шығыс түйісу, Broad Sound Pier және Point Shirley темір жолы
EJBSP&PS 1880 жылы тіркелді және Кресент-Бич маңындағы Шығыс темір жолынан оңтүстік-шығысқа қарай Бичмонт және Винтроп жағажайы арқылы Пойнт-Ширлиге дейін стандартты кеңдіктегі темір жол желісін салды. Океан Спрейдің оңтүстігінде бұл BW&PS-тің шығысында орналасқан. Осы ортақ учаскесінің көп бөлігі үш рельсті, екі өлшемді рельс жолынан тұрды. Желінің бір рельсті бөлігі Ширли көшесі мен Тафтс даңғылы бойымен өтті. BRB&L 1912 жылғы қазан айында заңнамалық бекіту арқылы желінің барлық бөлігіне ие болды. 1914 жылы желі 30 594 шақырымдық (күнделікті орташа 35 айналым) жүріс жасады, 165 037 жолаушыны (күнделікті орташа 452 адам) тасымалдады және жеті адамды жұмысқа алды. Винтроп-Бостон автобус қызметін Saugus Transit (кейін Rapid Transit Inc.) жүзеге асырды. Saugus Transit бастапқыда уақытша рұқсат бойынша Винтроп-Линн автобус қызметін іске қосты. 1940 жылғы 2 сәуірде бұл қызмет екіге бөлініп, Пойнт-оф-Пайнста мәжбүрлі түрде ауыстыру жасалды: Ревирдегі Service Bus Lines Winthrop–Point of Pines бағытын жалғастырды, ал Линндегі Eastern Mass жаңа Линн-Бостон бағытының бөлігі ретінде Линн–Point of Pines бағытын басқарды. 1941 жылғы қаңтарда Eastern Mass Линн терминалын және автобус жолы ретінде пайдалану үшін жолдың бір бөлігін сатып алды. Дегенмен, 1926 жылғы Көлікті жақсарту жөніндегі есеп және 1945–1947 жылдардағы Кулидж комиссиясының есебі 1924 жылы трамвайлардан жылдам транзитке айналған Шығыс Бостон туннелі желісін троллейбус желісі үшін пайдаланбастан, BBRB&L бағыты арқылы Линнге дейін кеңейтуді ұсынды. 1947 жылы құрылған жаңа Metropolitan Transit Authority (M.T.A.) Линнге жылдам транзит желісі ретінде салуға шешім қабылдады және құрылыс 1948 жылғы қазанда басталды. Екінші кезең (қаржының жеткіліксіздігіне және, мүмкін, Шығыс Массачусетс Линндегі бизнесін қорғау үшін ықпалын пайдаланғандықтан тоқтатылды) 1954 жылғы 19 қаңтарда Уондерлендке дейін, аралық станциялары Бечмонт және Ревир-Бичте ашылды. 2011 жылы жарияланған Баламалы талдау / Қоршаған ортаға тигізетін әсер туралы жобалық мәлімдемеде екі мүмкін бағыт қарастырылды: бірі Пойнт-оф-Пайнс арқылы тар жолды жалғастыру, екіншісі Newburyport/Rockport Line желісімен ортақ бағыт.
The EJBSP&PS was chartered in 1880 and built a standard gauge railway line from the Eastern Railroad near Crescent Beach southeast via Beachmont and Winthrop Beach to Point Shirley. South of Ocean Spray, this was just east of the BW&PS. Much of this shared section of right of way used a three rail, dual gauge track. The single track line ran along Shirley Street and Tafts Avenue. The BRB&L acquired the entire line with legislative approval in October 1912. By 1914, the line operated 30,594 car miles (an average of 35 daily round trips), carried 165,037 passengers (an average of 452 daily), and employed seven people. Winthrop–Boston bus service was operated by Saugus Transit (later Rapid Transit Inc.). Saugus Transit initially operated Winthrop–Lynn bus service under a temporary permit. On April 2, 1940, this service was split in two with a forced transfer at Point of Pines: Revere based Service Bus Lines continued to operate Winthrop–Point of Pines, while the Lynn based Eastern Mass operated Lynn–Point of Pines as part of a new Lynn–Boston route. In January 1941, the Eastern Mass bought the Lynn terminal and a section of right of way for use as a busway. However, the 1926 Report on Improved Transportation Facilities and 1945–47 Coolidge Commission Report recommended that the East Boston Tunnel line, which had been converted to rapid transit from streetcars in 1924, be extended to Lynn via the BBRB&L route rather than using it for a trolley line. In 1947, the newly formed Metropolitan Transit Authority (M. T. A.) decided to build to Lynn as a rapid transit line, and construction began in October 1948. The second phase (cut short due to limited funds, and possibly due to the Eastern Massachusetts wielding its influence to protect its business in Lynn) opened to Wonderland on January 19, 1954 with intermediate stations at Beachmont and Revere Beach. The Alternatives Analysis / Draft Environmental Impact Statement, released in 2011, considered two potential routes: one following the Narrow Gauge right of way through Point of Pines, and one sharing the Newburyport/Rockport Line right of way.
Винтроп
Винтроп Loop транзиттік пайдалану үшін сақталмады; кейбір станциялар бірнеше апта ішінде қиратылды. Жолдың көп бөлігі қаланың меншігінде, оның ішінде Ветерандар жолы мен Уолден көшесі, сондай-ақ Форт-Банкс маңындағы бейсбол алаңы және Кристалл-Коув арқылы өтетін учаске. Басқа бөліктері тұрғын үйлер мен коммерциялық құрылыстар үшін қайта пайдаланылды; Аргайл көшесіне жақын қысқа бөлігі – жаяу жол. Оның орнына, Saugus Transit BRB&L жабықтан кейін Winthrop Beach автобус қызметін іске қосты; наурыз айында Rapid Transit Inc. деген атпен оған тұрақты жұмыс сертификаты берілді. Ол 2019 жылдың 15 наурызында өрттен толығымен қирады. Байрон көшесінен Томагавк драйвына дейінгі жол құқығын Массачусетс портының басқармасы Логан әуежайын кеңейту үшін сатып алды. Джеффрис Пойнт арқылы өту құқығы жеке меншікте; туннельдер сақталған, бірақ олардың солтүстік жағы көмілген. Логан әуежайы мен Көк желі арасындағы жолдың бір бөлігі 1950 жылдары АҚШ Теңіз күштерінің мұнай құбыры үшін пайдаланылды. GE кейіннен өз учаскелерін сатты: 1989 жылы жеке дамытушыға бір учаске, 1991 жылы Коммерциялық көшесіне жақын учаске MBTA-ға (оның бір бөлігі кейін сол дамытушыға сатылды) және 2014 жылы батыс учаскесі басқа дамытушыға сатылды. New England Power Company (сондай-ақ National Grid еншілес компаниясы) электр беру желілері үшін батыс учаске арқылы жеңілдіктерді сақтайды.
The Winthrop Loop was not preserved for transit use; some stations were destroyed within weeks. Much of the right of way is owned by the town, including the sections used for Veterans Road and Walden Street as well as a baseball field near Fort Banks and the embankment through Crystal Cove. Other sections were reused for housing and commercial developments; a short section near Argyle Street is a walking trail. Instead, Saugus Transit began operating Winthrop Beach bus service as soon as the BRB&L was abandoned; it was granted a permanent operating certificate under the name Rapid Transit Inc in March. It was destroyed by a fire on March 15, 2019. The right of way from Byron Street to Tomahawk Drive was acquired by the Massachusetts Port Authority for the expansion of Logan Airport. The right of way through Jeffries Point is privately owned; the tunnels are intact, though their north ends are buried. Part of the right of way between Logan Airport and the Blue Line section was used for a U. S. Navy oil pipeline in the 1950s. GE later sold off its sections: one piece to a private developer in 1989, the piece near Commercial Street to the MBTA in 1991 (part of which was later sold to the same developer), and the western section to a different developer in 2014. New England Power Company (also a National Grid subsidiary) maintains an easement through the western section for electrical transmission lines.
Винтроп циклы
Бұл циклді сағат тілімен айналып өтеді. Бұрау жолдары Ориент-Хайтс-тан солтүстікке қарай негізгі желіден бөлініп, шығысқа бұрылады, содан кейін бір бағыт шығысқа, екіншісі оңтүстікке қарай шанырады. Желі жолының көп бөлігі, желі алынып тасталған кезде жолдарға айналдырылды, бірақ Винтроп Бич станциясында Кристалл Ковқа қарай қисайған қолданыстағы теміржолдың қалдықтарын және Ориент Хайтсқа қарай Белл Айл Маршты кесіп өткен теміржол көпірлерінің іздерін әлі де көруге болады. Бүгінде Ветеран жолымен (ескі желінің қазіргі бағыты) жүру арқылы Ширли көшесіне параллель жүрген жолаушылар пойызының бағытын сезінуге болады. Винтроптегі әртүрлі теміржол станцияларының орналасуы Винтроптың қала маңындағы даму үлгісіне зор әсер етті; бизнес және сауда осы станциялардың маңында табиғи түрде өсіп, ақырында бүгінгі аудандарға айналды. Станциялар туралы ескерту: Pleasant Street станциясы Плезант көшесінің соңғы солтүстік бөлігінде, Белл Айл Террасасымен қиылысатын жерде, қазір қайықтар сақталынатын алаңның бір бөлігінде орналасқан. Battery станциясы, бастапқыда Cherry St. станциясы деп аталған, Банкс көшесі мен Уилшир көшесінің қиылысында, қазір қоймаға тиесілі қиыршық тас тұрақ орнында болған. Highlands станциясы қазіргі Crest Avenue ойын алаңының орнында орналасқан; депо бүгінгі джунгли спорт залы орналасқан жерге жуық болған. Ocean Spray Ширли көшесі мен қазіргі Ветеран жолының бұрышында, пайдаланылған автомобильдер сатылатын орынға жақын орналасқан. Playstead станциясы Ширли көшесінен, Перл-Сентпен қиылысынан қарсы жаққа қарай орналасқан. Winthrop Beach станциясы Ширли мен қазіргі Вашингтон көшесінің бұрышында, ДиПарма мейрамханасы орналасқан жерге жуық болған. Thornton станциясы Винтроп көшесінің оңтүстік шетінде, Плезанттың жағажай жағында, төбеден төмен, жолдың оң жағында орналасқан. Егер сіз бұталардың арасына түсіп, су жағасына қарай Кристалл шығанағына қарай бара жатқан теміржолдың қалдықтарын көре аласыз. Winthrop Centre станциясы шамамен қазіргі Winthrop Center шеңберінің орнында болған. Ескі жолдың 12 фут бөлігі 1990 жылдары естелік ретінде орнатылған және Хагман жолының асфальтына кіріктірілгенін көруге болады (бүгінде жол желісін ұстанады). Сонымен қатар, темірден жасалған электр қуатын тіреудің бірі де сақталған; оны жолдың қалдығының жанындағы бұрыштағы жаяу жүргіншілер жолынан көруге болады. Темір тіреудің жанына орнатылған тарихи белгі, жақын маңдағы саябақтағы белгі сияқты, Винтроптың пойыз тарихы туралы ақпарат береді. Ingalls станциясы Шорт-стриттегі Уолден көшесінің оңтүстік бұрышында орналасқан. Бұл желі жолдың батыс жағында Уолден көшесімен қатар жүрген.
This is going clockwise around the loop. The loop tracks split from the main line just north of Orient Heights, turned east and then split with one direction heading east and the other south. Much of the rail's path was converted to roads when the line was removed, but you can still see some of the existing railbed that curved out into Crystal Cove at Winthrop Beach Station, and the remnants of the rail bridges as it crossed Belle Isle March to connect at Orient Heights. Today, one can drive along Veteran's Road (current path of the old line) to experience the course of the commuter train as it ran parallel to Shirley Street. The location of the various railway stations in Winthrop had a tremendous influence on the pattern of Winthrop's suburban growth; business and commerce grew up naturally around these stations and ultimately into what would become today's neighborhoods. StationNotesPleasant StreetThis station was located at the very north end of Pleasant Street as it meets Belle Isle Terrace, on the site of what is now part of a boat storage yard. BatteryStation, originally Cherry St. Station, was located at the intersection of Banks Street and Wilshire Street, on the site of what is now a gravel parking lot for a warehouse. HighlandsStation was located at the current location of Crest Avenue Playground; the depot was approximately where the jungle gym is today. Ocean SprayWas located on the corner of Shirley St. and what is today Veteran's Road, approximately on the site of the used car dealership. PlaysteadStation existed off of Shirley street across from its intersection with Pearl St. Winthrop BeachStation existed at the corner of Shirley and what is now Washington St., approximately where DiParma's restaurant currently is. ThorntonStation existed at the very southern end of Winthrop Street on the beach side of Pleasant, all the way down the hill, just past and to the right of the road. If you walk down into the brush there, you can see remnants of the rail bed next to the waters edge, heading towards Crystal Cove. Winthrop CentreStation was approximately where the Winthrop Center circle is today. A 12 foot portion of the old track was installed as a memorial in the 1990s and can be seen embedded in the asphalt of Hagman Road (which follows the track line today). In addition, one of the steel electric power supports remains as well; it can be located protruding from the sidewalk at the corner near the track remnant. An historical marker mounted next to the steel support provides some information about Winthrop's train history, as does a sign in the nearby park. IngallsThis station was located on the south corner of Walden street at Short Street. The line at this point ran alongside Walden Street on the west side of the road.
Паромдар
АтауыКүніТүпнұсқасыЖалғаулауОбъединение1875 Нью-Бедфорд Таунтон темір жолынан сатып алындыҚырылған 1889Ориол1876 Провиденс, Уоррен және Фолл-Ривер темір жолынан сатып алындыСолтүстік Каролинаның Лундер қаласындағы Вашингтон темір жолына сатылды 1878Линн қаласы1878Бат темір комбинатында салынған1918 жылы құм баржасына айналдырылдыСумпскотт1882Д.Д. Келли мен Бостонның ұлы салынғанКаско шығанағында Портленд-Пикс аралына паром қызметіне сатылды 1908Дартмут1889 Шығыс Бостонда салынған1939 жылы қызметтен шығарылдыЭшбернхам1905Бостонда салынған1940 жылы сатылдыБрюстер1906Бостонда салынған1940 жылы сатылдыНьютаун1908Бостонда салынған1940 жылы Портлендке сүйреледі
NameDateOriginDisposalUnion1875purchased from New Bedford Taunton RailroadScrapped 1889Oriole1876purchased from Providence, Warren & Fall River RailroadSold to Washington Railroad of Lunder, North Carolina 1878City of Lynn1878Built by Bath Iron WorksConverted to a sand barge in 1918Swampscott1882Built by D. D. Kelly & Son of BostonSold for Portland to Peaks Island ferry service in Casco Bay 1908Dartmouth1889Built in East BostonRetired 1939Ashburnham1905Built in BostonSold 1940Brewster1906Built in BostonSold 1940Newtown1908Built in BostonTowed to Portland, Maine in 1940