Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Батыс Бенгалиядағы саяси партия, Үндістан
Political party in West Bengal, India
Бангла конгресі – Үндістанның Батыс Бенгалия штатындағы аймақтық саяси партия. Ол 1966 жылы Үндістан Ұлттық Конгресінің араздасуы нәтижесінде құрылды және кейіннен екі Біріккен фронт үкіметінде Үндістан Коммунистік партиясымен (Марксистік) (ҮКП(М)) бірлесіп басқарды. Біріншісі 1967 жылдың 15 наурызынан 1967 жылдың 2 қарашасына дейін, екіншісі 1969 жылдың 25 ақпанынан 1970 жылдың 19 наурызына дейін жалғасты.
The Bangla Congress was a regional political party in the Indian state of West Bengal. It was formed through a split in the Indian National Congress in 1966 and later co governed with the Communist Party of India (Marxist) (CPI(M)) in two United Front governments, the first lasting from 15 March 1967 to 2 November 1967, the second from 25 February 1969 to 19 March 1970.
Тарих
Негізінен, Бенгал конгресінің сол қанаты, Ажой Мукерджи, Пранаб Мукерджи, Сиддхартха Шанкар Рей, А. Б. А. Гани Хан Чодури, Абха Майти 1966 жылы Тамақ қозғалысы кезінде Прафулла Сен үкіметінің саясатына байланысты Прафулла Чандра Сен және Атулья Гош сияқты "Синдикаттың" ескі консервативті элитасының басшылығына қарсы көтерілді. Сушил Кумар Дара жаңадан құрылған Бангла конгресінің мемлекеттік хатшысы болды. Көтеріліске негізінен Конгрестің жас басшылары жетекшілік етті және ауылдық жер иелері мен саудагерлер, сондай-ақ ауылдық Бенгалияның орта таптары, мысалы, Махишиялар, Агурилер және Садгоптар арасында кең қолдау тапты. Олар Калькуттаға бағдарланған Конгресс басшылығының үстемдігіне қарсы, Калькуттада орналасқан, марварилерге тиесілі ірі жекеменшік кәсіпорындар мен британдық бизнес мүдделерін тым көп бағалайтындықтан, пролетариаттық сол майданмен одақ құруды пайдалы деп есептеді. Партияның Миднапур, Хугли, Надия, Муршидабад және Солтүстік Бенгалияның барлық аймақтарында мықты негізі болды, ал басты мақсаты – Батыс Бенгалиядағы Конгресс басқаратын үкіметтің Калькуттаға шоғырланған көзқарасына қарсы ауылдық аймақтар мен шағын қалаларды дамыту болды. Тамлуктан шыққан конгресс ағасы Ажой Мукерджи коалиция құрған екі үкіметте де премьер-министр болды және бүгінгі күнге дейін ол Калькуттадағы пошталық мекенжайда тұрмаған Батыс Бенгалияның жалғыз премьер-министрі болып қала береді. Кейінірек Прия Ранджан Дас Мунши, Манас Бхуния және Сомен Митра сияқты басқа да конгресс лидерлері Бангла конгресінің төменгі сатыдағы студенттік лидерлері ретінде мансаптарын бастады. Партияның наразы лидері Сукумар Рой КП(М)-мен бірігіп, кейіннен Биплоби Бангла конгресі атты жаңа саяси партия құрды. 1970 жылдың 19 наурызында Бангла конгресі мен Үндістан Коммунистік партиясы (марксистік) арасындағы одақ бұзылғаннан кейін екінші Біріккен майдан үкіметі құлады. Бұл, коммунистік лидерлер Беной Чоудхури мен Харе Кришна Конар бастаған жер реформасы қозғалысының Бангла конгресін қолдаған жер иелерінің орта және артта қалған топтарының мүдделеріне қауіп төндіргеніне байланысты болды. Содан кейін Бангла конгресі тез құлдырап, кейіннен Үндістан Ұлттық Конгресімен қайта бірікті.
Mainly the Left Wing of the Bengal Congress, represented by Ajoy Mukherjee, Pranab Mukherjee, Siddhartha Shankar Ray, A. B. A. Ghani Khan Choudhury, Abha Maiti revolted against the leadership of the old conservative elites of "the Syndicate" like Prafulla Chandra Sen and Atulya Ghosh in 1966 owing to the policies of the Prafulla Sen government during the Food Movement. Sushil Kumar Dhara was the state secretary of the newly formed Bangla Congress. The revolt was mainly led by younger leaders of the Congress and enjoyed widespread support among the rural landowning and trading classes as well as the middle castes of rural Bengal, such as the Mahishyas, Aguris and the Sadgops who looked upon an alliance with the Proletarian Left Front as useful against the dominance of the Calcutta oriented Congress leadership which was seen to favour the Calcutta based, Marwari owned large private industries and British business interests too much. The Party had a strong base in Midnapore, Hooghly, Nadia, Murshidabad and all of North Bengal and a big plank was development of rural areas and small towns as opposed to the Calcutta obsessed approach of the Congress led West Bengal Government. Ajoy Mukherjee, a veteran Congress leader from Tamluk, was the Chief Minister in both governments formed by the Coalition and till date, he remains the only Chief Minister of West Bengal not to reside in a Calcutta postal address. Other later Congress leaders like Priya Ranjan DasMunshi, Manas Bhunia and Somen Mitra also started their careers as lower rung student leaders of the Bangla Congress split. Sukumar Roy, a dissident leader of the party, aligned with CPI(M), and later formed a new political party Biplobi Bangla Congress. On 19 March 1970 the second United Front government fell as a result of the breakdown of the alliance between the Bangla Congress and the Communist Party of India (Marxist). Due to the Land Reform movement led by Communist leaders Benoy Choudhury and Hare Krishna Konar which threatened the interests of the landowning Middle/backward castes that supported the Bangla Congress. The Bangla Congress then went into rapid decline and was later reunified with the Indian National Congress.