Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Люций Требиус Герман 127 жылы Рим Британиясының губернаторы болды, ал 123 жылы Кипр проконсулы Гай Калпурний Флаккпен бірге консулдыққа тағайындалды (дәл мерзімі белгісіз). Ол 1997 жылы жарияланған әскери диплом арқылы белгілі, онда 20 тамыз 127 күні көрсетілген. Энтони Бирли Требиус Герман туралы қосымша ақпарат келтіреді. Ол «Дигест» еңбегінде еске алынады, онда Требиус Германның аты аталмаған провинцияның (мүмкін Рим Британиясының) губернаторы ретінде қабылдаған заңдық шешімі келтірілген. Ол құл баланың қожайыны өлтірілген кезде көмек шақырмағаны үшін өлім жазасына кесу туралы үкім шығарған. Бирли сонымен қатар Требиус Германның он жыл ішінде лауазымға тағайындалған үш консулдың шағын тобының мүшесі екенін атап көрсетеді, олардың барлығы бір gentilicium-ды бөліседі – Гай Требиус Максимус (121 немесе 122 жылы консул) және Гай Требиус Сергиан (132 жылы консул). Рональд Сайм олар туралы: «Белгісіз Требиилер – осы есімнің алғашқы және соңғы консулдары» деген пікір білдірген, ал басқа жерде оларды «бірегей және оқшауланған топ» деп атаған. Бирли осы үш консулдың тегін қарастырып, Италия, Испания, Галлия және Далмациядағы аз танымал Требиилерді анықтаған, бірақ олардың ешқайсысын басымдыққа қоймаған. Бирли Требиус Герман туралы бірнеше гипотеза ұсынады. Ол оның губернаторлық қызметі тікелей алдыңғы губернаторы Аулус Платорий Непостың қызметінен кейін 125 жылдан 127 жылға дейін үш жылға созылғанын болжайды, ал әскери диплом оның өкілеттігінің соңына жақын жазылған болуы мүмкін. Бирли сондай-ақ, Бьюкаслде табылған, қазір жоғалған сынған жазу оның атымен жасалған болуы мүмкін деп санайды. Осы әскери диплом табылар алдында Бирли онда Адрианның басқа үш губернаторы – Непос, Юлий Север және Муммий Сисеннаның есімдері болуы мүмкін деп болжаған, сондай-ақ 50 мен 150 жылдары арасында белгісіз нүндіниумда консул болған Гай Ноний Прокулдың есімі де болуы мүмкін еді.
Lucius Trebius Germanus was a governor of Roman Britain in 127, and suffect consul with Gaius Calpurnius Flaccus, the proconsul of Cyprus in 123, at an uncertain date. He is known from a military diploma published in 1997 that bears the date 20 August 127. Anthony Birley provides further information on Trebius Germanus. He is mentioned in the Digest, which cites a legal decision Trebius Germanus made while governor of an unnamed province, not necessarily Roman Britain, condemning a slave boy to death for failing to call for help when his owner was murdered. Birley also notes that Trebius Germanus is a member of a small group of three consuls appointed to the office in a ten year period who share the same gentilicium the others being Gaius Trebius Maximus (suffect consul 121 or 122) and Gaius Trebius Sergianus (consul 132) while adding Ronald Syme's observations that "'the obscure Trebii are the first and last consuls of that name'; elsewhere he called them 'a unique and isolated group'". Birley speculates on the place of origin for these three consulars, finding less prominent Trebii attested in Italy, Spain, Gaul, and Dalmatia, but preferring none of these. Birley offers a few more speculations about Trebius Germanus. He suggests that his tenure as governor followed immediately on his predecessor, Aulus Platorius Nepos, and lasted three years from 125 to 127; the military diploma would date from towards the end of his tenure. Birley also suggests that he may be the governor in whose name a broken and now lost inscription found at Bewcastle was made. Prior to the discovery of this military diploma, Birley had speculated it might have contained the name of the other three governors then attested under Hadrian Nepos, Julius Severus, and Mummius Sisenna, or another consular, Gaius Nonius Proculus, who held the consulship in some undetermined nundinium between AD 50 and 150.