Кіріспе
Британдық суретші Маргарет Дж. Хэмблинг (23 қазан 1945 жылы туған) – британдық суретші. Көбінесе суретші ретінде танымал болғанымен, оның ең әйгілі қоғамдық жұмыстары – Лондондағы Оскар Уайльдпен әңгімелесу және Мэри Вулстонкрафтқа арналған мүсін, сондай-ақ Альдебург жағажайындағы 4 метрлік болаттан жасалған «Қабықша» мүсіні. Бұл үш туынды да қырқыстарға себеп болды. Ол Баркли банкінің кассирі және жергілікті саясаткер Гарри Смит Леонард Хэмблинг (1902–1998) пен Марджори (туған Харрис: 1907–1988) отбасында дүниеге келді. Оның екі бауыры болды: Хэмблингтен 11 жас үлкен әпкесі Энн және Хэмблингтен тоғыз жас үлкен інісі Роджер. Інісі кіші бауырды тілеген, бірақ жаңа туған бауырының қыз екенін ескермей, оған ағаш өңдеу және «тауықтың мойнын қалай бұруды» үйреткен. Хэмблинг анасына жақын болды, анасы балды билерді оқытып, оны өзінің серіктесі ретінде алып жүрді. Ол өнерге қабілетін әкесінен мұра еткен. Ол әкесіне анасына қарағанда жақын болмаса да, әкесі 60 жасқа келгенде зейнеткерлікке шыққанда оған майлы бояулар сыйлап, оның сурет салуға бейімділігін ашты. Ол жеті жеке көрме өткізіп, Корольдік академияның жазғы көрмесіне екі рет қатысты. Оның суреттерін Джордж Мелли, Делия Смит және Пол Бейли сияқтылар сатып алды, ал олардың бір бөлігі Америка мен Австралиядағы қоғамдық және жеке коллекцияларда сақталады. Хэмблинг алғашқы рет Нактондағы Амберфилд мектебінде Ивон Дрюриден сурет өнерін үйренді. Содан кейін 1960 жылдан бастап Бенттон-Эндтегі Седрик Моррис пен Летт Хейнстегі Шығыс Англияның Сурет және сурет салу мектебінде, содан кейін Ипсвич өнер мектебінде (1962–64), Камбервеллде (1964–67) және ақырында UCL-дегі Слейд өнер мектебінде (1967–69) оқыды, 1969 жылы бітірді.
Margaret J. Hambling (born 23 October 1945) is a British artist. Though principally a painter her best known public works are the sculptures A Conversation with Oscar Wilde and A Sculpture for Mary Wollstonecraft in London, and the 4 metre high steel Scallop on Aldeburgh beach. All three works have attracted controversy. to Barclays bank cashier and local politician Harry Smyth Leonard Hambling (1902–1998) and Marjorie (née Harris: 1907–1988). She had two siblings, a sister, Ann, who was 11 years older, and a brother, Roger, nine years older than Hambling. Her brother had wanted a younger brother but ignored the fact that his new sibling was female and taught her carpentry and "how to wring a chicken's neck." Hambling was close to her mother who taught ballroom dancing and took Hambling along to be her partner. It was from her father that she inherited her artistic skills. She was not as close to him as she was to her mother but when her father retired at the age of 60, she gave him some oil paints and discovered that he had a knack for painting; he went on to have seven well received solo shows, and exhibited twice at the Royal Academy Summer Exhibition; his paintings were owned by George Melly, Delia Smith, and Paul Bailey, among others, and are held in public and private collections including in America and Australia. Hambling first studied art under Yvonne Drewry at the Amberfield School in Nacton. She then studied at the East Anglian School of Painting and Drawing from 1960 under Cedric Morris and Lett Haines at Benton End, then at Ipswich School of Art (1962–64), Camberwell (1964–67), and finally the Slade School of Art (1967–69) at UCL, graduating in 1969.
Мансап
Хамблинг өзінің күрделі жер және теңіз пейзаждарымен, соның ішінде Солтүстік теңіз суреттерінің атақты сериясымен танымал. Оның портреттерінің ішінде бірнеше туынды Лондонның Ұлттық портрет галереясында сақтаулы. 1980 жылы Хамблинг Ұлттық галереяда тұңғыш рет суретші-резидент болды, одан кейін ол комик Макс Уоллдың портреттерінен тұратын серия жасады. Уолл Хамблингтің оны суретке түсіру туралы өтінішіне: "Мені суретке түсіруге келсек, шынымен де қуаныштымын – қандай түс керек?" деген хатпен жауап берді. Ол Уимблдон өнер мектебінде оқытумен айналысты. Оның портреттерінде әйелдер маңызды орын алады. 1985 жылы Хамблингке Ұлттық портрет галереясы профессор Дороти Ходжкиннің портретын салуды тапсырды. Портретте Ходжкин төрт қолы бар үстел басында, әртүрлі жұмыстармен айналысып отырған күйде бейнеленген. Оның кең ауқымды туындылары көптеген қоғамдық коллекцияларда сақталады, оның ішінде Британ мұражайы, Тейт коллекциясы, Ұлттық галерея, Шотландияның қазіргі заманғы өнер галереясы және Виктория мен Альберт мұражайы бар. Хамблинг қайтыс болғандарды суретке түсіруімен де танымал, соның ішінде ата-анасының портреттері. Джордж Мелли оның өлімге деген көзқарасын көрсететін серияның нысаны болды, ал ол тарихта "Магги 'қофын' Хамблинг" ретінде қалады деді. Ол сондай-ақ: "Көркем туынды жасау – махаббатты жасау" деген пікірін білдірген.
Оскар Уайльдтың ескерткіші
Хэмблингтің 1998 жылғы ашық аспандағы мүсіні Лондонның орталық бөлігіндегі Чаринг-Кроста драматург Оскар Уайльдқа арналған ескерткіш ретінде орнатылды, ол туған Ирландиясынан тыс жердегі оған қойылған алғашқы қоғамдық монумент. Дерек Джарман алғаш рет 1980 жылдары мұндай ескерткіш салуды ұсынған, ал сэр Джереми Айзекс төрағалық еткен комитет, оның құрамында актрисалар Дам Джуди Денч пен сэр Иэн МакКеллен, сондай-ақ ақын Сеймус Хини болды, ақша жинап, Хэмблингке тапсырыс берді. Оның дизайнында Уайльдтың жылтыраған жасыл граниттен жасалған қабірден шығып, темекі ұстап тұрған бейнесі бейнеленген. Қабір дәстүрлі тас тұғырдың орнына қоғамдық орындық ретінде пайдалану үшін жасалған, сондықтан Хэмблинг бұл ескерткішке «Оскар Уайльдпен әңгіме» деген ат қойды, себебі келушілер жазушының мүсінімен қатар отыра алады. Жұмыста Леди Виндермирдің желпуішінен алынған цитата келтірілген: «Біздің бәріміз арықтамыз, бірақ біздің арамызда жұлдыздарға қарайтын да бар». Дегенмен, оны қолдаушылар бұл ескерткіштің көпшілікке ұнағанын айтты. «The Independent» газетінің бас сыншысы бұл мүсіннің Уайльдтің немесе көрерменнің емес, Хэмблингтің өзінің бейнесі екенін жазды. Темекі бірнеше рет ұрланып, «Лондондағы қоғамдық мүсінге жасалған ең көп кездесетін вандализм/құрмет актісі» болды, енді оны қайта орнатпайды.
Бенджамин Бриттенге арналған ескерткіш
Scallop (2003) композитор Бенджамин Бриттенді құрметтейді және Бриттеннің үйлеріне жақын, Хамблингтің ауылынан да алыс емес, Суффолк графтығындағы Альдбург қаласының жағажайында орналасқан. Оған қарсылар бұл мүсіннің бұрын табиғаты таза болған жағажайдың келбетін бұзғанын айтты. Оған қарсы жергілікті петицияға бірнеше жүз адам қол қойды және ол бірнеше рет тонауға ұшырады. Осы жұмысы үшін Хэмблинг 2006 жылы Marsh қоғамдық мүсін жасау саласындағы үлкен жетістіктері үшін марапаттады.
Мэри Вулстонкрафт ескерткіші
2018 жылдың мамыр айында Хамблинг «феминизмнің анасы» Мэри Уолстонкрафтқа арналған мүсінді жасауға шақырылды. «Жасыл жеңдегі Мария» атты шара 2011 жылдан бері философ және «Әйелдер құқығын қорғау» кітабының авторына тұрақты ескерткіш орнату жөнінде жұмыс істеп келеді. Олар мүсінді жасау үшін Хамблингті бірауыздан таңдады. Хамблингтің дизайнында органикалық материядан шығып келе жатқан, «әрбір әйел» деп сипатталатын бейне бар. Ол Уолстонкрафттың «жаңа түрдің алғашқы өкілімін» деген мәлімдемесінен шабыттанды. Уолстонкрафттың «Мен әйелдердің еркектерге емес, өздеріне билік тілегім бар» деген танымал цитаты пьедесталға жазылған. «Мэри Уолстонкрафтқа арналған мүсін» атты туынды 2020 жылдың 10 қарашасында Солтүстік Лондондағы Ньюингтон Гринде, Уолстонкрафт құдай қызметін өткізген Ньюингтон Грин унитариян шіркеуінің қарсы бетінде ашылды. Ньюингтон Грин Уолстонкрафттың туған жері ретінде танымал, өйткені оның тамыры осы жерде, және 1784 жылы Уолстонкрафт қыздар мектебін Ислингтондан осы жерге көшірді. Мүсінге наразылық туды. Британдық феминист автор Каролина Криадо Перес оны «апаттық қате» деп атап, «Шын мәнінде, бұл бейнелеу [Уолстонкрафтты] қорлайды деп санаймын. Оның осы жалаңаш, мінсіз пішіндегі әйелдің арманымен бейнеленгеніне қуанатынын көріп тұра алмаймын» деді. Хамблинг өз шешімін қорғап, «Киім оны шектеуі мүмкін еді. Тарихи киімдегі мүсіндер киімдерінің арқасында тарихтың бір бөлігі сияқты көрінеді. Оның қазіргі заманғы болуы маңызды» деді. Мүсіннің дизайны Виктория дәуіріндегі «дәстүрлі еркектердің батырлық мүсіндеріне» қарсы болды, оның жақтастары бұл бейнені «барлық алдыңғы буыннан органикалық түрде дамыған, қолдау алған және оларды ұмытпаған» адам ретінде сипаттады.
Марапаттар
1995 жылы ол Джервуд сурет сыйлығымен марапатталды. Ол ат жарысы жокейлері мен жаттықтырушыларының отбасынан шыққан Виктория ("Тори") Деннистонмен қарым-қатынас құрды, ол Джон Лоуренске (кейін Лорд Оакси), аристократ және ат жарысы журналисіне үйленген еді. Лорд және Леди Оаксидің "некесі 1980 жылдардың ортасында жағымсыз жағдайларда ажырасты". Тори Лоуренс пен Хэмблинг содан бері бірге, Саффолк графтығындағы Саксмундхамның жанындағы шағын үйінде тұрып келеді. Бұл үйді Хэмблингке Норман Гваткиннің жесірі, Леди Гваткин (Изолен Мэри Джун Уилсон) қалдырған. Генриетта Мораес өмірінің соңғы жылында Хэмблингпен қарым-қатынаста болды. Суретшілердің моделі, Сохо музасы және мемуар жазушысы 1999 жылы қайтыс болды, ал Хэмблинг оның естелігіне көмірмен салған портреттер жинағын жасады. Бірде ол телешоуда темекі шегуге рұқсат берілмесе, сөйлемейтінін айтқан. Оператор ол темекі шегетін адаммен жұмыс істемейтінін мәлімдеген; Хэмблинг сөзіне адал болды және сөйлемеді.
Саяси көзқарастар
Хамблинг 2004 жылы темекі шегуді қойды және Англияда 2007 жылдың 1 шілдесінен бастап қоғамдық орындарда темекі шегуге толық тыйым салуға қарсы науқанға қатысты. 2007 жылдың 7 ақпанында Ұлыбритания Парламентінде өткен баспасөз конференциясында ол былай деді: "Мен қоғамдық орындарда темекі шегуге тыйым салуға қарсы науқанды толық қолдаймын. Мен 59 жасымда қойғаныммен, басқалар қоймауға құқылы. Таңдау еркіндігі болуы керек, бірақ осы, еркін ел деп аталатын жерде ол жылдам жойылып бара жатыр". Ол 65 жасқа толған күні қайтадан темекі шегуді бастады, бірақ тек "тіс пастасы иісі бар" темекілерді ғана тартты.