Гней Юлий Вер: Рим саяхатшысы, генерал және провинция басшысы

Кіріспе

Рим сенаторы, генерал және губернатор (179 жылы қайтыс болды)
Гней Юлий Верус – біздің заманымыздың 2-ші ғасырының ортасындағы римдік сенатор және генерал. Ол суффект консул болды және Германия Inferior, Британия және Сирия сияқты бірнеше маңызды императорлық провинцияларды басқарды.

Өмір

Верус Далмациядағы Экум қаласынан келді; осы факті кейбір сарапшыларды (мысалы, Геза Альфелди, Энтони Бирли және Вернер Эк) оның Секст Юлий Севердің (127 жылғы консул) ұлы болғанына сендірді, бірақ басқа сарапшылар Юлий Север оның інісі болғанын айтады. Юлий Север 132-135 жылдары Юдеяның губернаторы болған кезде Верус X Fretensis легионында трибун болып қызмет еткен. Верус tresvir monetalis, содан кейін Augustus квесторы қызметін атқарды және аугур ретінде қабылданып алынды; мұның бәрі оның ерте кезеңде маңызды мансапқа тағайындалғанын көрсетеді. Преторлық қызметтен кейін Верус 140-шы жылдары Legio XXX Ulpia Victrix легионының легаты немесе қолбасшысы болды, ол сол кезде Германияның Төменгі бөлігіне кіретін Ксантен қаласында орналасқан еді. Ол Римге оралып, Сатурн қазынасының префекты болып қызмет етті; Мирель Корбье оның қызмет мерзімін 147 жылдың қаңтарынан 149 жылдың соңына дейін деп белгілейді, бұл оны Луций Дасумий Туллий Тускуспен (152 жылғы суффект консулы) әріптес етеді. Верус 149-151 жылдары суффект консул болды. Верус атқарған алғашқы консулдық қызметі Германияның Төменгі аймағының губернаторы болып табылды, ол бұл лауазымға 154 жылы келген болуы мүмкін. Бирли атап көрсеткендей, "Верустың он жылдай бұрын легионға қолбасшылық еткен провинцияны басқаруға жіберуі өте сирек кездесетін жағдай". Адриан қабырғасының батыс жағындағы Бирренс қаласынан табылған жазу Верустың 158 жылы Британияда губернатор болып болғанын көрсетеді, бірақ ол одан бұрын да провинцияда болған болуы мүмкін. Верус Британияны қашан қалдырғаны белгісіз. Оның ізбасары туралы мәліметтер аз. Верус 162 жылы парфтарға қарсы жорықта Луций Верге шығысқа еріп келгені белгілі, ал Сириядағы 163 жылға арналған мильдік тас оның Маркус Анний Либоның қайтысынан кейін губернатор болғанын көрсетеді. Сириядан кеткеннен кейін оның тағдыры белгісіз. Деброва Верустың "императорлармен жақсы қарым-қатынаста болған тәжірибелі адам" екенін атап көрсетеді. Бирли оның консулдықтан кейін 20 жыл өткен соң Африканың проконсулы болуы мүмкін екенін мойындайды, себебі 166 жылғы оба көптеген білікті адамдарды құрбан етті. Верус 180 жылы екінші консулдыққа кандидат болды, бірақ 179 жылы қайтыс болды.

Verus came from Aequum in Dalmatia; this has led some experts (such as Géza Alföldy. Anthony Birley, and Werner Eck) to believe he was the son of Sextus Julius Severus (consul 127), but other experts assert Julius Severus was his uncle. He served as tribune in the legio X Fretensis when Julius Severus was governor of Judaea from 132 to 135. That Verus served as a tresvir monetalis, then quaestor Augusti, and was co opted as an augur; all suggesting that he was marked out at an early stage for a prominent career. Following his achievement as praetor, Verus was legatus legionis or commander of Legio XXX Ulpia Victrix in the 140s, which was stationed at Xanten then part of Germania Inferior. He returned to Rome to serve as prefect of the aerarium Saturni; Mireille Corbier dates his tenure from January 147 to the end of 149, which would make him the colleague of Lucius Dasumius Tullius Tuscus (suffect consul 152). Verus was suffect consul at some point in the years 149 to 151. The first consular office Verus held was as governor of Germania Inferior, possibly arriving there in 154. Birley notes that "Verus' dispatch to govern a province where he had commanded a legion a decade or so earlier is relatively unusual." An inscription from Birrens, north of the western end of Hadrian's Wall, shows that Verus was present in Britain as governor in 158, but he likely was present in the province before then. It is not clear when Verus left Britain. Details on his successor are few. Verus is known to have accompanied Lucius Verus east in his campaign against the Parthians in 162, and a mile post in Syria dated to 163 shows he succeeded Marcus Annius Libo as governor upon the latter's death. His offices after he left Syria are not known. Debrowa notes Verus "was an experienced man who had good relationship with the emperors." Birley admits it is possible he was proconsular governor of Africa 20 years after his consulship, since the plague of 166 had slain so many qualified men. Verus was nominated for a second consulship in 180, but he died in 179.