Томми Бернс: Канадский чемпион мира по боксу

Кіріспе

Канадалық әлем чемпионы боксшы (1881–1955)
Австралиялық боксшы

Томми Бернс (нағыз аты Ноа Бруссо; 17 маусым 1881 – 10 мамыр 1955) – канадалық кәсіби боксшы. Ол – Канадада туған жалғыз ауыр салмақтағы әлем чемпионы. Бёрнс титулын қорғау үшін әлемді шарлаған алғашқы боксшы. Ол көбінесе дене бітімі бойынша кемшілікке ұшырағанына қарамастан, 11 түрлі боксшыға қарсы 13 титул қорғады. Бернс ауыр салмақтағы чемпион ретінде барлық қарсыластарға қарсы тұрып, афроамерикалық Джек Джонсонмен тарихи жекпе-жекке қатысты. Өмірбаянын жазғандардың айтуынша, Бернс: "Мен өз титулымды барлық қарсыластардан қорғаймын, ешкімге шектеу қоймаймын. Бұл ақ, қара, мексикалық, үнді немесе кез келген ұлттан болғандарға да қатысты. Мен әлем чемпионы болғым келеді, тек ақ, канадалық немесе американдық емес. Егер ауыр салмақтағы ең жақсы боксшы болмасам, онда маған бұл титулдың қажеті жоқ" деді.

Ерте өмір

Ноа Бруссо Онтарионың Ганновер қаласына жақын Норманби қалашығында кедей неміс-канад отбасының он екінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның отбасы Онтарионың Грей және Брюс округтерінде бірнеше жерде тұрды, содан кейін Галт, Онтариоға көшті. Ноа қиын жағдайда өсті; оның бес бауыр-қарындасы ересек болмай тұрып қайтыс болды. Бруссо 1900 жылы Мичиган штатының Детройт қаласында кәсіби боксшылық мансабын бастады. 1903 жылғы маусымда ол Чатем, Онтариода ойнаған Детройт командасы үшін жалған атпен лакросс ойнап жүргені анықталды.

Бокс карьерасы

Боксшы карьерасын өз атын қолданып бастағаннан кейін, 1904 жылы Бруссо шотланд дыбыстық атауын – Томми Бернс алды. Оның бойы 2 метрге жуық болатын, бірақ салыстырмалы түрде кішкентай болғанына қарамастан, ол ауыр салмақтағы әлем чемпионы атағын жеңіп алды. 1906 жылдың 23 ақпанында Лос-Анджелесте ауыр салмақтағы әлем чемпионаты үшін Марвин Хартпен кездескенде, Бернс 2:1 есебімен жеңіске жететініне сенгендердің саны көп еді, ал ол 10 раундқа дейін төзбейтініне 7:10 ставка тігілді. Бернс 20 раундтық шешіммен жеңіске жетті және үш жылдан кем уақыт ішінде өзінің титулын 11 рет сәтті қорғады. Бұрынғы қолғаппен өткен әлем чемпионаттарының барлығы Еуропалық америкалық АҚШ азаматтарына тиесілі болды (Ұлыбритания және Жаңа Зеландияның Роберт Фитцсиммонсын қоспағанда), олар өз атақтарын тек басқа ақ терілі қарсыластарға қарсы қорғады (Фитцсиммонс титулын жоғалтқаннан кейін Джек Джонсонмен күрескенін ескерсек). Бернс әлемді аралап, Англия, Ирландия, Франция және Австралия чемпиондарын жеңді. Көптеген адамдар Бернс еврей қарсыласымен жұдырыққа түскен алғашқы ауыр салмақ чемпионы деп санайды, ол 1908 жылы Парижде өткен жекпе-жекте британдық боксшы Джозеф "Дживи" Смитті жеңді. Дегенмен, "Дживи" Смиттің дінін емес, Джозеф есімінің қысқартылған түрі еді. Бірақ 2018 жылдың 12 қыркүйегінде "Классикалық бокс форумында" жазған Рошель Соломон: "Дживи Смит – менің арғы ата-бабам. Ол Джозеф Голдблум болып дүниеге келді. Ол шынымен де еврей болған", – деді. Бір күні Бернс өзінің титулын бір түндік екі жекпе-жекте қорғады, бірақ кейбір тарихшылар осы жеңістерді титул қорғау деп санамайды, оларды көрсету мақсатындағы жекпе-жектер деп есептейді. Бірақ сол кездегі газеттерде олар ауыр салмақтағы чемпиондық жекпе-жектер ретінде жарияланды. Егер осы қорғаулар оның есебіне қосылса, ол өзінің титулын 13 рет сәтті қорғады. 1908 жылдың желтоқсанында, жекпе-жекті ұйымдастыруды бірнеше айға кейінге қалдырғаннан кейін, Бернс Джек Джонсонмен жекпе-жекке келісті және ауыр салмақтағы чемпиондық жекпе-жегін африкалық америкалықпен өткізген алғашқы боксшы болды. Бернс Сиднейде өткен жекпе-жекте титулын жоғалтты. Жекпе-жек 20 үш минуттық раундтың 14-інші раундында аяқталды, Бернс бірде-бір соққы беруге мүкіндік алмады және жалғастыра алмайтындығы анық болды. Ол австралиялық промоутер Хью Д. Макинтош оған жекпе-жек үшін 30 000 доллар төлегенше Джонсонмен жұдырыққа түсуден бас тартты (Джонсон 5 000 доллар алды). Бернс сары ауруға немесе тұмауға шалдыққан болуы мүмкін деген қауесет тарады, оның салмағы бұрынғы жекпе-жегінен азайды және Джонсоннан әлдеқайда жеңіл болды. Жекпе-жек 14 раундқа созылды, бірақ полиция тоқтатты. Кейін Бернс бұл оқиғаның себебі көрермендердің оның жақ сүйегі сынып қалғандығына қатысты алаңдауы болды деді. Ол сондай-ақ Джонсонның көптеген тік соққылары оның бетінде ісік тудырды және жекпе-жекті тоқтату туралы өтініш білдірді. Рефери Хью Макинтош шешімді және титулды Джонсонға берді. Фильмде түсірілген сұхбатында Бернс Джонсонды Джеймс Джеффристен кейін екінші ең жақсы боксшы деп атады. Джонсон 1910 жылы Джеффристі жеңді, ал Джеффрис алты жыл бойын жекпе-жекке қатыспағаннан кейін зейнеткерліктен шығып, жұдырыққа түсті. Джефрис нашар физикалық формада болды және көптеген бұлшық еттерін жоғалтты деген қауесет тарады, бірақ жекпе-жектің кадрлары Джефрис жекпе-жек күні жақсы жағдайда болғанын көрсетті. Оның нашар күйіне ринг тозығы мен жасқа байланысты өзгерістер себеп болды. 1909 жылы Ванкуверде (Колумбия провинциясы) Джонсон көпшілік алдында Бернске қара терілі адамға титул жеңу мүмкіндігін берген жалғыз ауыр салмақ шебері ретінде құрмет көрсетуге лайық екенін айтты. Ол: "Канадалық және сіздердің біреуі – Бернс мырза, ол ешкімге қол жеткізбегенді істеді, ол қара нәсілді адамға чемпиондыққа мүмкіндік берді. Ол жеңілді, бірақ ол батыр болды", – деді. Бернс титулын жоғалтқаннан кейін де кейде бокспен айналысты. Ұлы соғыста ол Канада армиясына физикалық жаттығулар жүргізуші болып қосылды. 1920 жылы, 39 жасқа толғаннан кейін бір ай өткен соң, Бернс британдық чемпион Джо Бекеттке қарсы шықты. Бернс жетінші раундта жеңілді, екі рет нокаутқа түскеннен кейін оның командасы рингке сүлгі салып, жекпе-жекті аяқтады.

After starting his boxing career under his real name, in 1904 Brusso took the Scottish sounding name of Tommy Burns. He was 5 feet (2 m) tall and about , but his relatively small size did not stop him from becoming the world heavyweight boxing champion. When Burns met Marvin Hart for the heavyweight championship of the world in Los Angeles on February 23, 1906, Burns was a 2 1 underdog and the betting was 10 7 that he would not last ten rounds. Burns won a 20 round decision and went on to defend his title eleven times within a period of less than three years. All previous gloved world champs had been European American U. S. citizens (except for Robert Fitzsimmons, of the United Kingdom and New Zealand), who defended their titles only against other white opponents (although Fitzsimmons fought Jack Johnson after losing the title). Burns travelled the globe, beating the champions of England, Ireland, France and Australia. It is generally believed that Burns was the first heavyweight champion to fight with a Jewish challenger, defeating British boxer Joseph "Jewey" Smith, in a 1908 bout held in Paris. However, "Jewey" was a diminutive of Joseph, not a reference to Smith's religion. However, writing in the Classic Boxing Forum on September 12, 2018, Rochelle Solomon said "Jewey Smith was my great grandfather. He was born Joseph Goldblum. He was indeed Jewish." Burns once defended his title twice in one night, although some historians refuse to accept those wins as title defences, insisting they were exhibition bouts. But in newspapers at the time, they were advertised as heavyweight title fights. If those defences are counted in his record, he successfully defended his title 13 times. In December 1908, after months of delaying arranging the fight, Burns agreed to a bout with Jack Johnson and became the first fighter to hold to a heavyweight championship bout with an African American. Burns lost his title in the match held in Sydney. The fight was ended in the 14th of 20 three minute rounds with Burns failing to land a punch, and being clearly unable to continue. He had refused to fight Johnson until Australian promoter Hugh D. McIntosh paid him $30,000 for the fight (Johnson received $5,000). Burns was rumoured to be suffering from the effects from jaundice or influenza, and weighed in at — lighter than his previous fight, and well below Johnson's The fight lasted fourteen rounds before being stopped by the police. Burns later claimed the disruption was due to spectators' concern he had a broken jaw. He also stated numerous right uppercuts from Johnson led to swelling on his face and the request to stop the fight. Referee Hugh McIntosh awarded the decision and the title to Johnson. In a filmed interview, Burns ranked Johnson as the second best boxer up to his time, after James J. Jeffries. Johnson defeated Jeffries in 1910 when Jeffries, who hadn't fought for six years, came out of retirement to fight. It is said that Jeffries was grossly out of shape and had lost much of his muscle, but films of the fight show that Jeffries was in perfect condition on the day of the fight. It was ring rust, and the natural effects of age, that caused him to fight badly against Johnson. In 1909 in Vancouver, B. C., Johnson told a crowd of people that Burns deserved credit as the only white heavyweight who ever gave a black man a chance to win the title. He said, "Let me say of Mr. Burns, a Canadian and one of yourselves, that he has done what no one else ever did, he gave a black man a chance for the championship. He was beaten, but he was game." Burns continued to box occasionally after dropping the title. During the Great War he joined the Canadian army, serving as a physical fitness instructor for troops in Canada. In 1920, one month after his 39th birthday, Burns challenged British champion Joe Beckett. Burns was stopped in the seventh round when, after suffering two knockdowns, his corner threw in the towel to end the fight.

Бокстан кейінгі өмір

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Бернс бірнеше бокс шоуларын ұйымдастырды. 1928 жылы ол Нью-Йорк қаласына көшіп, онда тыйым салынған ішімдік сататын жасырын мейрамхана ашты. Боксшылық карьерасының соңында ол бай болғанымен, 1929 жылғы Уолл-стрит құлауы мен Ұлы депрессия оның барлық капиталын жойды. Бернс сақтандыру агенті және күзетші болып жұмыс істеді, сондай-ақ басқа да жұмыстар атқарды. 1948 жылы Бернс пастор болып сайланды. Ол қайтыс болған кезде Калифорния штатының Коалинга қаласындағы евангелист болып тұрды. 73 жасында Ванкуверде (Британдық Колумбия) шіркеудегі досына барып келгенде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның жерлеу рәсіміне Британдық Колумбияның Бернаби қаласындағы Оушен-Вью зиратында төрт адам қатысты. Ол белгісіз кедейлер қабіріне жерленді. 1961 жылы Ванкувердегі спорт жазушысы Бернстің қабіріне ескерткіш тақта орнату үшін ақша жинады.

Мұра

Бернс бүгін ең алдымен Джек Джонсонды жеңіп, алғашқы қара нәсілді ауыр салмақ чемпионы болған адам ретінде еске алынады. Дегенмен, Бернс – ауыр салмақтағы тұңғыш халықаралық чемпион, ол өзінің титулын Америкада, Англияда, Ирландияда, Францияда және Австралияда қорғады. Оның 1907 жылы Лондонда Гуннер Моирға қарсы өткізген титул қорғау жекпе-жегі – қолғаппен күрес дәуірінде АҚШ-тан тыс жерде өткен алғашқы ауыр салмақ чемпионы үшін күрес болды. Бернс бойы 5'7" ғана, тарихтағы ең кішкентай ауыр салмақ чемпионы, ал Боб Фитцсимонс ғана ауыр салмақтағы әлем чемпионы атағы үшін өткен жекпе-жекте Бернстің 168½ фунтынан кем салмақта болды. Чемпиондық дәуірінде Бернс әдетте 170-180 фунт салмақта болды. Оның қолдарының арақашықтығы 74 дюйм, Майк Тайсоннан 3 дюйм ұзын. Бернс нокаутпен немесе тоқтату арқылы қатарынан сегіз титул қорғады, бұл көрсеткіш Ларри Холмсқа теңестірілген және ауыр салмақ дивизионында рекорд болып табылады. Бернс – әлем чемпионы атағын ұпаймен жеңген алғашқы чемпион. Джонсон оған бірінші тоқтату жеңілісін сыйлағанмен, Бернс 39 жасқа толғанша өмірінің соңғы жекпе-жегіне дейін тағы жеңіліс көрген жоқ. Алайда, кейбір дереккөздерде Джонсонның полиция жекпе-жекті тоқтатқаннан кейін ұпаймен жеңіске жеткені туралы мәлімет бар. Бірақ жарыс бір жақты болғандықтан түсірілім тоқтатылды, және ресми шешімге қарамастан, тарихшылар оны Джонсонның жеңісі деп санайды. Бернс ауыр салмақ чемпионы ретінде екі жыл, он ай және үш күн билік етті, бұл ауыр салмақ тарихындағы ең ұзақ билік етудің 19-шы көрсеткіші. Оның қатарынан он бір титул қорғауы Виталий Кличкомен бірге ауыр салмақ тарихындағы төртінші ең жоғары көрсеткіш, ал Владимир Кличкодан (18 қорғаныс), Ларри Холмстен (20 қорғаныс) және Джо Луистен (25 қорғаныс) кем. Алайда, Бернс титул үшін күрескендердің көпшілігі әлем чемпионаты деңгейіне жетпеді, өйткені ол әлемді аралап жүргендегі ең жақсы жергілікті ауыр салмақтағыларға қарсы жиі қорғаныс жасады. Мысалы, Бернс титулды алғаш рет қорғағанда, бірінші раундта Джеймс Уокерді нокаутқа жіберді. Уокердің жекпе-жектің алдындағы көрсеткіші 1–5 болды және ол Бернске қарсы күресуге дейін алдыңғы алты жекпе-жегінің бесеуінде тоқтату арқылы жеңілді. Бернс Билл Сквайрсқа қарсы үш рет титулын қорғады. Австралиялық ауыр салмақ чемпионы Сквайрс Бернсті жеңуге 10–9 фаворит болды, бірақ бірінші раундта жеңілді. Дегенмен, Сквайрс алғашқы жекпе-жектен кейін келесі үш жекпе-жегінің екеуінде жеңілгеніне қарамастан, Бернстің титулына тағы екі рет таласқан. Оның Бернспен өткізген трилогиясы ерекше, өйткені олардың титулдық жекпе-жектері үш континентте (Америка, Еуропа және Австралия) өтті. Бұл тарихтағы жалғыз оқиға, екі боксшы әлем чемпионаты үшін үш рет күресіп, әр жекпе-жек әртүрлі континентте өткен. Бернстің чемпион ретіндегі ең жақсы жеңісі – Филадельфиялық Джек О'Брайенге қарсы 20 раундтық жеңіс, ол екі жыл бұрын Боб Фитцсимонсты жеңіп, жартылай ауыр салмақтағы әлем чемпионы атанған. Оның 1907 жылы Билл Лэнгке қарсы титулын қорғаған кездегі бейнежазбалары Бернстің агрессивті қарсы соққышы болғанын, ішкі жағынан мықты және жақсы аяқтаушы екенін көрсетеді. Трейвор Бербик пен Берман Стиверн де Канада азаматы болғанда әлем чемпионы атағын жеңіп алғанмен, Бернс тарихтағы жалғыз Канадада туған ауыр салмақ чемпионы болып қала береді. (Бербик пен Стиверн Жамайкада және Гаитиде туылған.)

Burns is best remembered today as the man whom Jack Johnson beat to become the first black heavyweight champion. Yet Burns was the first truly international heavyweight champion, defending his title in America, England, Ireland, France and Australia. His 1907 title defence against Gunner Moir in London was the first World Heavyweight championship fight of the gloved era to be held outside of the United States. Standing at just 5'7", Burns is the shortest heavyweight champion in history, while only Bob Fitzsimmons weighed less in a world heavyweight title fight than Burns's 168½ lbs when losing the championship to Jack Johnson. During his championship reign, Burns typically weighed between 170 and 180 lbs. His reach was 74", three inches longer than Mike Tyson's. Burns's eight consecutive title defences by knockout or stoppage is equalled only by Larry Holmes and remains a record for the heavyweight division. Burns was the first World Heavyweight champion to win the title on points. Although physically over matched against Johnson, who handed him his first stoppage loss, it is notable that Burns did not lose inside the distance again until the final fight of his career, at the age of 39. It should be noted, however, that some sources record the result as Johnson having won the title on points after the bout was stopped by the police. The filming of the fight was stopped due to the one sided nature of the contest, however, and regardless of the official ruling, is generally considered by historians to be a stoppage victory for Johnson. Burns's reign as heavyweight champion lasted for two years, ten months and three days, the 19th longest reign in heavyweight history. His eleven consecutive successful title defences is the joint fourth highest total in heavyweight history, alongside Vitali Klitschko and behind Wladimir Klitschko (18 defences), Larry Holmes (20 defences) and Joe Louis (25 defences). Many of Burns's title challengers, however, were not of World Championship quality, as he frequently defended against the best available local heavyweights while touring the world. In Burns's first defense of the title, for instance, he knocked out James J. Walker in the first round. Walker's record going into the bout was 1–5 and he had lost by stoppage in five of his previous six bouts prior to challenging Burns. Burns also defended the title three times against Bill Squires. Squires, the Australian heavyweight champion, was actually a 10–9 favourite to defeat Burns, yet lost in the first round. Nevertheless, Squires obtained two further shots at Burns's title, despite losing two of his next three fights following their first bout. His trilogy with Burns is notable, however, as their title fights took place across three different continents (America, Europe and Australia). This remains the only instance in history where two boxers have fought three times for a World title with each fight taking place on a different continent. Burns's best win as champion was a 20 round points decision over Philadelphia Jack O'Brien, who two years previously had stopped Bob Fitzsimmons to claim the World light Heavyweight championship. Footage of his 1907 title defence against Bill Lang shows Burns to have been an aggressive counter puncher, who was strong on the inside and a good finisher. Although Trevor Berbick and Bermane Stiverne have also won a version of the World Heavyweight Championship while Canadian citizens, Burns remains the only Canadian born heavyweight champion in history. (Berbick and Stiverne were born in Jamaica and Haiti respectively.)

Құрметтер

Австралиялық боксшы және велтерлік салмақтағы чемпион Джеффри Мостин Мерфи канадалық әрідесінің құрметіне "Томми Бернс" рингтік есімімен жұдырықтасатын болды. Бернс қаза болғаннан кейін келесі спорт мекемелерінің құрметті мүшесі ретінде танылды: Канада бокс құрмет залына, 1955 жылы Канада спорт құрмет залына, 1996 жылдың 9 маусымында Халықаралық бокс құрмет залына және 2012 жылы Онтарио спорт құрмет залына енгізілді.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (Номер)НәтижеТізімдегі жазбаҚарсыласТүріРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер61Жеңіліс47–5–9Джо БеккетRTD7 (20)16 шілде 192060Жеңіс47–4–9Боб БрэкенKO4 (10)19 қыркүйек 191859Жеңіс46–4–9Бэттлинг БрандтKO4 (10)26 қаңтар 191458Тең45–4–9Артур ПелкиNWS62 сәуір 191357Жеңіс45–4–8Билл РикардTKO6 (15)8 тамыз 191256Жеңіс44–4–8Билл ЛэнгPTS2011 сәуір 191055Жеңіліс43–4–8Джек ДжонсонTKO14 (20)26 желтоқсан 190854Жеңіс43–3–8Билл ЛэнгKO6 (20)3 қыркүйек 190853Жеңіс42–3–8Билл СкуайресKO13 (20)24 тамыз 190852Жеңіс41–3–8Билл СкуайресKO5 (10)13 маусым 190851Жеңіс40–3–8Джуи СмитKO5 (10)18 сәуір 190850Жеңіс39–3–8Джем РошKO1 (20), 17 наурыз 190849Жеңіс38–3–8Джек ПалмерKO4 (20)10 ақпан 190848Жеңіс37–3–8Ганнер МоирKO10 (20)2 желтоқсан 190747Жеңіс36–3–8Билл СкуайресKO1 (45), 4 шілде 190746Жеңіс35–3–8Филадельфия Джек О'БрайенPTS208 мамыр 190745Тең34–3–8Филадельфия Джек О'БрайенPTS2028 қараша 190644Жеңіс34–3–7Файермен Джим ФлиннKO15 (20)2 қазан 190643Жеңіс33–3–7Джеймс Дж. УолкерKO1 (10), 28 наурыз 190642Жеңіс32–3–7Джим О'БрайенKO1 (10), 28 наурыз 190641Жеңіс31–3–7Марвин ХартPTS2023 ақпан 190640Жеңіліс30–3–7Джек Твин СалливанPTS2017 қазан 190539Жеңіс30–2–7Дэйв БарриTKO20 (20), 31 тамыз 190538Тең29–2–7Хьюго КеллиPTS2028 шілде 190537Тең29–2–6Хьюго КеллиPTS107 маусым 190536Жеңіс29–2–5Дэйв БарриPTS202 мамыр 190535Тең28–2–5Джек Твин СалливанPTS207 наурыз 190534Жеңіс28–2–4Джо ШильдтKO631 қаңтар 190533Жеңіліс27–2–4Филадельфия Джек О'БрайенNWS (Газеттік шешім)67 қазан 190432Тең27–1–4Билли ВудсPTS1516 қыркүйек 190431Жеңіс27–1–3Циклон КеллиKO4 (20)19 тамыз 190430Жеңіс26–1–3Ханс ЭриксонKO39 шілде 190429Жеңіс25–1–3Джо ВардинскиKO11 шілде 190428Жеңіс24–1–3Тони КапониPTS69 сәуір 190427Тең23–1–3Тони КапониPTS618 наурыз 190426Тең23–1–2Майк ШрекPTS627 ақпан 190425Жеңіс23–1–1Джордж ШросбриKO526 ақпан 190424Жеңіс22–1–1Бен О'ГрэдиKO3 (10)28 қаңтар 190423Жеңіс21–1–1Том МаккунPTS1031 желтоқсан 190322Жеңіс20–1–1Джек О'ДоннеллKO1125 қараша 190321Жеңіс19–1–1Джек БатлерKO28 қараша 190320Тең18–1–1Билли МурPTS (Ұпайлар бойынша тең)1024 қазан 190319Жеңіс18–1Джек ХаммондKO3 (10)12 қазан 190318Жеңіс17–1Джим ДагганKO925 қыркүйек 190317Жеңіс16–1Эрл ТомпсонKO318 сәуір 190316Жеңіс15–1Дик СмитKO3 (6)25 наурыз 190315Жеңіс14–1Редди ФиллипсDQ2 (6)25 наурыз 190314Жеңіс13–1Джим О'БрайенPTS1013 ақпан 190313Жеңіліс12–1Майк ШрекPTS1016 қаңтар 190312Жеңіс12–0Том МаккунKO7 (10)26 желтоқсан 190211Жеңіс11–0Редди ФиллипсTKO9 (10)6 қараша 190210Жеңіс10–0Джек О'ДоннеллKO1119 қыркүйек 19029Жеңіс9–0Дик СмитPTS108 шілде 19028Жеңіс8–0Дик СмитKO (Нокаут)227 маусым 19027Жеңіс7–0Эд ШольтреоPTS1016 мамыр 19026Жеңіс6–0Эд ШольтреоTKO1 (10), 18 сәуір 19025Жеңіс5–0Билли УолшPTS (Ұпайлар бойынша шешім)64 сәуір 19024Жеңіс4–0Арчи СтилDQ (Дисквалификация)2 (6)5 наурыз 19023Жеңіс3–0Гарри ПепперсRTD (Реферидің техникалық шешімі)2 (8)3 наурыз 19022Жеңіс2–0Билли УолшTKO5 (8)5 ақпан 19021Жеңіс1–0Фред ТорнтонTKO (Техникалық нокаут)5 (10)16 қаңтар 1902

No. (Number)ResultRecordOpponentTypeRound, timeDateLocationNotes61Loss47–5–9Joe BeckettRTD7 (20)16 Jul 192060Win47–4–9Bob BrackenKO4 (10)19 Sep 191859Win46–4–9Battling BrandtKO4 (10)26 Jan 191458Draw45–4–9Arthur PelkeyNWS62 Apr 191357Win45–4–8Bill RickardTKO6 (15)8 Aug 191256Win44–4–8Bill LangPTS2011 Apr 191055Loss43–4–8Jack JohnsonTKO14 (20)26 Dec 190854Win43–3–8Bill LangKO6 (20)3 Sep 190853Win42–3–8Bill SquiresKO13 (20)24 Aug 190852Win41–3–8Bill SquiresKO5 (10)13 Jun 190851Win40–3–8Jewey SmithKO5 (10)18 Apr 190850Win39–3–8Jem RocheKO1 (20), 17 Mar 190849Win38–3–8Jack PalmerKO4 (20)10 Feb 190848Win37–3–8Gunner MoirKO10 (20)2 Dec 190747Win36–3–8Bill SquiresKO1 (45), 4 Jul 190746Win35–3–8Philadelphia Jack O'BrienPTS208 May 190745Draw34–3–8Philadelphia Jack O'BrienPTS2028 Nov 190644Win34–3–7Fireman Jim FlynnKO15 (20)2 Oct 190643Win33–3–7James J WalkerKO1 (10), 28 Mar 190642Win32–3–7Jim O'BrienKO1 (10), 28 Mar 190641Win31–3–7Marvin HartPTS2023 Feb 190640Loss30–3–7Jack Twin SullivanPTS2017 Oct 190539Win30–2–7Dave BarryTKO20 (20), 31 Aug 190538Draw29–2–7Hugo KellyPTS2028 Jul 190537Draw29–2–6Hugo KellyPTS107 Jun 190536Win29–2–5Dave BarryPTS202 May 190535Draw28–2–5Jack Twin SullivanPTS207 Mar 190534Win28–2–4Joe SchildtKO631 Jan 190533Loss27–2–4Philadelphia Jack O'BrienNWS (Newspaper decision)67 Oct 190432Draw27–1–4Billy WoodsPTS1516 Sep 190431Win27–1–3Cyclone KellyKO4 (20)19 Aug 190430Win26–1–3Hans EricksonKO39 Jul 190429Win25–1–3Joe WardinskiKO11 Jul 190428Win24–1–3Tony CaponiPTS69 Apr 190427Draw23–1–3Tony CaponiPTS618 Mar 190426Draw23–1–2Mike SchreckPTS627 Feb 190425Win23–1–1George ShrosbreeKO526 Feb 190424Win22–1–1Ben O'GradyKO3 (10)28 Jan 190423Win21–1–1Tom McCunePTS1031 Dec 190322Win20–1–1Jack O'DonnellKO1125 Nov 190321Win19–1–1Jack ButlerKO28 Nov 190320Draw18–1–1Billy MoorePTS (Points draw)1024 Oct 190319Win18–1Jack HammondKO3 (10)12 Oct 190318Win17–1Jim DugganKO925 Sep 190317Win16–1Earl ThompsonKO318 Apr 190316Win15–1Dick SmithKO3 (6)25 Mar 190315Win14–1Reddy PhillipsDQ2 (6)25 Mar 190314Win13–1Jim O'BrienPTS1013 Feb 190313Loss12–1Mike SchreckPTS1016 Jan 190312Win12–0Tom McCuneKO7 (10)26 Dec 190211Win11–0Reddy PhillipsTKO9 (10)6 Nov 190210Win10–0Jack O'DonnellKO1119 Sep 19029Win9–0Dick SmithPTS108 Jul 19028Win8–0Dick SmithKO (Knockout)227 Jun 19027Win7–0Ed SholtreauPTS1016 May 19026Win6–0Ed SholtreauTKO1 (10), 18 Apr 19025Win5–0Billy WalshPTS (Points decision)64 Apr 19024Win4–0Archie SteeleDQ (Disqualification)2 (6)5 Mar 19023Win3–0Harry PeppersRTD (Referee technical decision)2 (8)3 Mar 19022Win2–0Billy WalshTKO5 (8)5 Feb 19021Win1–0Fred ThorntonTKO (Technical knockout)5 (10)16 Jan 1902