Кіріспе
Америкалық боксшы (1923–1969)
Рокко Фрэнсис Марчегиано (1 қыркүйек 1923 – 31 тамыз 1969;), Рокки Марчиано (/m//ɑːr//s//i/'/ɑː//n//oʊ/, marˈtʃaːno) деп кеңінен танылған, 1947 жылдан 1955 жылға дейін кәсіби бокспен айналысқан америкалық боксшы. Ол 1952 жылдан 1956 жылға дейін ауыр салмақтағы әлем чемпионы болды және мансабын жеңіліссіз аяқтаған жалғыз ауыр салмақтағы чемпион ретінде тарихта қалды. Оның алты титул қорғауы Джерси Джо Уолкотттан (одан ол титулды алған), Роланд Ла Старзадан, Эззард Чарльздан (екі рет), Дон Кокелден және Арчи Мурдан болды. Қажырлы күресу стилімен, зор соққы күшімен, төзімділігімен және ерекше берік иегімен танымал Марчиано барлық уақыттағы ең ұлы ауыр салмақтағы боксшылардың бірі саналады. Марчиано ауыр салмақтағы әлем чемпионы атағы үшін кездескен барлық қарсыласын нокаутқа жіберген жалғыз боксшы болып табылады және Джо Луиспен бірге ауыр салмақтағы әлем чемпионатындағы нокаутпен жеңіске жету көрсеткіші бойынша 85,71% үлесін бөліседі. Оның нокаутпен жеңіске жету көрсеткіші 87,8% құрайды, бұл ауыр салмақтағы бокс тарихындағы ең жоғары көрсеткіштердің бірі. Марчиано "The Ring" журналының барлық уақыттағы 100 ең үздік соққышы тізімінде 14-орынды иеленеді.
Ерте өмір
Рокко Фрэнсис Марчегиано болып туған ол Массачусетс штатының Броктон қаласының оңтүстік жағында Пьеррино Марчегиано мен Паскуалина Пиччиуто отбасында өсті. Оның ата-анасы Италиядан келген иммигранттар еді. Ол ауласындағы ағашқа ілінген пошта сөмкесін ауыр торба ретінде пайдаланды. Ол Броктон орта мектебінде оқыды, онда бейсбол мен футбол ойнады. Бірақ, мектеп ережелерін бұзып, басқа командаға қосылғандықтан, мектептің бейсбол командасынан шығарылды – мектеп ережесінде басқа командаларға қатысуға тыйым салынған. Ол 10-сыныпты бітіргеннен кейін мектепті тастап кетті. Марчано кейін Броктон мұз және көмір компаниясының жүк көліктерінде жұмыс істеді. Ол сондай-ақ арық қазушы, теміржол төсеуші және аяқ киім тігуші болып жұмыс істеді. Ол Массачусетс штатының Хансон қаласында тұрды; ол тұрған үй әлі күнге дейін Мейн-стритте сақталған. 1943 жылдың наурыз айында Марчано үш жылға АҚШ армиясына шақырылды. Уэльстің Суонси қаласында орналасқан ол Нормандияға Англия арнасы арқылы жабдықты тасымалдауға көмектесті. Соғыс аяқталғаннан кейін 1946 жылдың наурыз айында Вашингтон штатының Льюис фортында әскери қызметін аяқтады.
Әуесқой мансап
Марчаноның әуесқой рекорды 8–4 болды. Армиядан босатуды күтіп жүргенде, Марчано 1946 жылы армия атынан қарулы күштердің бокс турнирінде жеңіске жетті. Оның әуесқой мансабы 17 наурызда 1947 жылы қысқа уақытқа тоқтап қалды, Марчано Массачусетс штатының Холиоке қаласындағы Valley Arena Gardens аренасында кәсіби боксшы ретінде рингке шықты, оны "Вестовер Филдтің Роки Маккианно" деп таныстырды. Сол түні ол жергілікті боксшы Ли Эпперсонды үш раундта нокаутқа жіберді. Көзге көрінбейтін қадам ретінде, Марчано әуесқойлар қатарына қайта оралып, 1948 жылдың наурыз айында "Алтын қолғаптар" чемпионатының шығыс аймақтық турнирінде өнер көрсетті. Ол Коли Уоллеспен өткен жекпе-жекте даулы жеңіліске ұшырады. Көктем бойы әуесқой ретінде күресін жалғастырды және Бостон бағындағы AAU Олимпиадалық іріктеу сынақтарына қатысты. Онда ол Джордж МакИннисті нокаутқа түсірді, бірақ жекпе-жек барысында қолына жарақат алды және турнирден шығуға мәжбүр болды. Бұл оның соңғы әуесқой жекпе-жегі болды. 1947 жылдың наурыз айының соңында Марчано бірнеше досымен бірге Солтүстік Каролина штатының Файетвилл қаласына "Файетвилл Кабс" бейсбол командасының құрамына іріктеуге барды, бұл команда "Чикаго Кабс" командасының фермалық командасы еді. Марчано үш аптадан кейін командадан шығарылды. Басқа командада орын таба алмағаннан кейін ол Броктонға оралып, көп жылдық досы Али Коломбомен бокс жаттығуларын бастады. Ал Уилл мен Чик Вергелес оның менеджерлері, ал Чарли Голдман – жаттықтырушысы және ұстазы болды.
Кәсіби мансап
Бір кәсіби жекпе-жекке қатысқанына қарамастан (Ли Эпперсонға қарсы), Марчано 1948 жылдың 12 шілдесінде кәсіби боксшы ретінде толыққанды күресуді бастады. Сол түні ол Гарри Билазарянды (3–6–0) жеңіп алды. Алғашқы 16 жекпе-жегін нокаутпен аяқтады, барлығы бесінші раундқа дейін, ал тоғызы – бірінші раунд бітуге үлкермей. Дон Могард (17–9–1) "The Rock" боксшысымен толық 10 раундқа дейін (жоспарланған) соққан алғашқы боксшы болды, бірақ Марчано бірауыздан жеңіске жетті. Карьерасының басында ол тегінің жазылуын "Марчегиано" деп өзгертті. Род-Айленд штатындағы Провиденс қаласындағы ринг дикторы оны дұрыс айта алмады, сондықтан Марчаноның менеджері Аль Вейл оларға псевдоним жасауды ұсынды. Алғашқы ұсыныс – Рокки Мак, бірақ Марчано оны қабылдамай, итальян тіліне жақынрақ дыбыстайтын "Марчано" деген атты таңдады. Марчано тағы үш жекпе-жекті нокаутпен жеңіп алды, содан кейін Тед Лоуримен (58–48–9) кездесті. Марчано жеңіс тізбегін сақтап, Лоуриді бірауыздан жеңді. Содан кейін тағы төрт нокаутпен жеңіске жетті, оның ішінде 1949 жылдың 19 желтоқсанындағы бес раундтық жекпе-жегінде, Нью-Йорк штатының Буффало қаласынан келген тәжірибелі ауыр салмақтағы Фил Мускатоны (56–20–0) жеңді, ол Марчаноның алғашқы "аты аңызға айналған қарсыласы" болды.
Марчано мен Винго
Фил Мускатомен жекпе-жектен үш апта өткен соң, Марчано Нью-Йоркте Кармин Вингоны (16–1–0) алтыншы раундта нокаутпен жеңді. Кармин 16–1 есебімен үміткер болып саналды, ал оның жеңілісі даулы болды. Марчано жекпе-жек кезінде 24–0 есебін көрсетіп тұрды. Жеңімпаз бұл салмақ дәрежесіндегі «ақ үміт» деп жарияланды. Рокки Марчано Вингоны бірінші және екінші раундта жерге құлатты, бірақ бесінші раундқа қарай Винго қарқынға ие болды. Алтыншы раундтың 1:46-сында Марчано оң қолмен жоғары соққымен Вингоны нокаутқа түсірді. Винго есінен танып, жедел жәрдем болмағандықтан, таспамен ауруханаға жеткізілді. Вингоның аман қалу мүмкіндігі 50/50 болғандықтан, дін қызметкері соңғы қасиетті дұға жасады; алайда, Винго аман қалды және кейін өмірінде Марчаномен дос болып кетті.
Марчано - Роланд Ла Старза
1950 жылы 24 наурызда Марчано Роланд Ла Старзамен жекпе-жек өткізіп, дауыс беру арқылы жеңіске жетті. Ла Старза, кәсіби бокс карьерасында Марчаноны жеңуге ең жақын келген боксшы болса керек. Кездесудің нәтижесі 5–4, 4–5 және 5–5 болып тіркелді. Марчано сол кезде Нью-Йорк және Массачусетс штаттары қолданған қосымша ұпай санау жүйесі арқасында жеңіске жетті. Бұл жүйеде нокаут үшін қосымша ұпай берілмеген, бірақ Марчано кездесуде нокаут жасады. Төреші Уотсон жекпе-жекті Марчаноның пайдасына шешті. Екі боксшы да бұған дейін жеңіліс көрмеген, Ла Старзаның көрсеткіші 37–0 болды.
Кейінгі аурулар
Марчано Лоуримен қайталасудан бұрын тағы үш нокаутпен жеңіске жетті (61–56–10), ал Марчано тағы да бірауыздан жеңіп алды. Содан кейін ол тағы төрт нокаутқа ұтып, 1951 жылғы сәуір айының соңында Ред Апплегейтке (11–14–2) қарсы жеңіске жеткеннен кейін, алғаш рет ұлттық теледидарда көрсетілді. 1951 жылғы 12 шілдеде ол алты раундта Рекс Лэйнді (34–1–2) нокаутқа жіберді. 1951 жылғы 27 қазанда 28 жастағы Марчано 37 жастағы Джо Луиске қарсы шықты. Жекпе-жеке келгенде Марчано 6½:5 еселі төмен бағаланды. Марчано Луистің мансабындағы соңғы жекпе-жегінде сенсация жасады. Тағы төрт жеңіске жеткеннен кейін, оның ішінде 35 жастағы Ли Савольдты (96–37–3) және үздік үміткер Гарри Мэтьюсті (81–3–5) жеңгеннен кейін, Марчано әлем чемпионы атағы үшін күресу мүмкіндігіне ие болды.
Чемпионаттық жекпе-жектер
29 жастағы Марсиано 1952 жылғы 23 қыркүйекте Филадельфияда ауыр салмақтағы әлем чемпионы, 38 жастағы Джерси Джо Уолкоттпен жұдырықсады. Уолкотт бірінші раундта Марсианоны құлатты және бірте-бірте ұпайларын арттырды. 13-ші раундта Уолкотт өзінің әдеттегі алдау амалын оң қолымен шабуыл жасау үшін пайдаланды, бірақ Марсианоның "Сузи Q" соққысы бірінші болып тиді, күшті оң жақ ілгегі Уолкотты тізесіне құлатты, қолы арқанға ілінген күйі. Ол есеп берілгеннен кейін де ұзақ уақыт бойы қозғалмай жатты, соның нәтижесінде Марсиано жаңа ауыр салмақтағы әлем чемпионы атанды. Кездесу тоқтатылған кезде Уолкотт барлық төрешілердің бағасы бойынша 8–4, 7–5 және 7–4 есебімен көш бастап тұрды. Оның алғашқы титулын қорғауы келесі жылы мамыр айында – 39 жастағы Уолкоттқа қарсы реванш кездесуі болды, ол бұл жолы бірінші раундта нокаутқа түсті. Оның келесі қорғанысы бес айдан кейін, ескі қарсыласы Роланд Ла Старзамен өткізілді. Марсиано ортаңғы раундтар бойы төрешілердің бағасы бойынша аз басымдыққа ие болғаннан кейін, ақыры басымдыққа ие болып, 11-ші раундта техникалық нокаутпен жеңіске жетті. Содан кейін Марсиано бұрынғы ауыр салмақ чемпионы және жеңіл салмақ дәстүріндегі легенда, 33 жастағы Эззард Чарльзға қарсы екі рет қатарынан жұдырықсады, ол Марсианоға қарсы толық 15 раундқа дейін төтеп берген жалғыз боксшы болды. 1954 жылғы 17 маусымда "Янки стадионында" өткен алғашқы жекпе-жекте Марсиано ұпаймен жеңіске жетті. Төреші Руби Голдштейн чемпион үшін 8–5–2 раундты жариялады. Төреші Арти Айдала Марсиано үшін 9–5–1 ұпай берді, ал төреші Харольд Барнс 8–6–1 деп бағалады. Марсиано Чарльзге реванш ұсынды, ал көптен күткен жекпе-жек төрт айдан кейін сол аренада өтті. Марсиано жекпе-жектің көп бөлігін бақылады, бірақ алтыншы раундтың соңында мұрны қатты жарақат алды. Қан кетуді тоқтатуға мүмкін болмағандықтан және жекпе-жек дәрігерінің кездесуді тоқтату қаупінен қорқып, Марсиано жеңіске жетуге тырысты және көп ұзамай сегізінші раундта Чарльзды нокаутқа түсірді. Марсианоның келесі титулын қорғауы 1955 жылғы мамыр айында Сан-Францискода британдық және еуропалық чемпион Дон Кокельге қарсы өтті. Марсиано жекпе-жектің көп бөлігін бақылағаннан кейін Кокель тоғызыншы раундта нокаутқа түсті. Марсианоның соңғы титулын қорғауы 1955 жылғы 21 қыркүйекте бірінші үміткер және жеңіл салмақ чемпионы Арчи Мурға қарсы өтті. Кездесу бастапқыда 20 қыркүйекке жоспарланған, бірақ дауыл туралы ескертулерге байланысты бір күнге кейінге шегерілді. Марсиано екінші раундта төрт есеппен нокаутқа түсті, бірақ тез қалпына келіп, тоғызыншы раундта нокаутпен титулын сақтап қалды. Марсиано 1956 жылғы 27 сәуірде 32 жасында зейнетке шыққандығын жариялады. Ол мансабын 49–0 есебімен аяқтады, оның 43-і нокаутпен аяқталды.
Бокстан кейінгі өмір
Марчано 1959 жылы 26 маусымда Ингемар Йоханссон Флойд Паттерсоннан ауыр салмақтағы чемпиондық атақты жеңген кезде қайта оралуды ойлады. Шамамен төрт жылдан кейін бір ай ғана жаттыққаннан соң, Марчано бұл идеядан бас тарды және енді қайта оралу туралы ешқашан ойламады. Зейнетке шыққаннан кейін Марчано теледидар саласына қадам басты, алдымен 1961 жылы апта сайынғы бокс шоуын жүргізді, содан кейін "Combat!" сериалындағы "Маскарад" атты эпизодта пайда болды. Біраз уақыт бойы ол күрес спортында төрешілік жұмысын істеді (Марчано орта мектепте күреспен айналысқан). Ол көп жыл бойы бокс матчтарында төреші және комментатор болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Джо Кернс пен Джеймс Брэйли құрған Сан-Францискодағы "Papa Luigi Spaghetti Dens" франчайзингтік компаниясының серіктесі және вице-президенті ретінде бизнеспен айналысты. Марчаноның екі баласы болды – 1952 жылы туған Мэри Энн қызы, ол 2011 жылдың 3 маусымында тыныс алу мүшесінің ауруынан қайтыс болды, және 1968 жылы туған Рокко Кевин ұлы. Мэри Энн 1980 және 1990 жылдары Флоридада бірнеше рет заңмен қақтығысты, бұрын кокаин иеленгені үшін түрмеде жазасын өтегеннен кейін ұсталды және шабуыл жасау және қарулы тонау қылмыстары бойынша айыпталды. Джоуи Марсиано, кәсіби бейсбол ойыншысы, ол Марчаноның екінші буын туысы. 1969 жылдың шілде айының соңында, қайтыс болғанға дейін аз уақыт бұрын Марчано "Супербайласу: Марчано мен Али" фильмінің түсіріліміне қатысты. Екі боксшының спаррингі түсірілді, содан кейін фильм олардың ең жақсы күйіндегі гипотетикалық жекпе-жегінің компьютерлік симуляциясына сәйкес өңделді. Фильм 1970 жылдың 20 қаңтарында көрсетілді, бір нұсқасында Марчано жеңіске жетті, ал екінші нұсқасында Али жеңді.
Жеке өмір
1947 жылы Марчиано Броктон полициясының сержантының қызы Барбра Кузинспен танысты. Олар 1950 жылдың 31 желтоқсанында үйленді. Олардың Мэри Энн есімді қызы болды, кейін Рокко-младшийді өрбітті. Марчиано шын ниетті католик болған және жаттығулар мен жекпе-жектен бұрын католиктік миссаға жиі қатысқан. Бірде ол: «Мен үшін ең үлкен қуаныш – Папамен кездесу болар еді» деген еді.
Өлім
1969 жылдың 31 тамызында (оның 46 жасқа толуына бір күн қалғанда) Марчано шағын жеке ұшақта, Чикаго Мидуэйден Айова штатының Де-Мойн қаласына бағыт алған Cessna 172 ұшағында жолаушы болып ұшқан. Түн болды және ауа райы нашарлаған. Ұшқыш Гленн Белцтің барлық ұшу тәжірибесі 231 сағатты құрады, соның ішінде 35 сағаты түнгі уақытта болды, ал аспаптық жабдықтарды пайдалануға қабілеті болмады. Белц Айова штатының Ньютон қаласының жанындағы шағын әуежайға қонуға тырысты, бірақ ұшақ ұшу-қону жолағына екі шақырым жетпей ағашқа соқтығысты. Марчаномен бірге артқы орындықта ұйымдасқан қылмыс саласындағы Лью Фаррелдің 28 жасар үлкен ұлы Фрэнки Фаррелл отырды. Марчано, Белц және Фаррелл соқтығысқан сәтте қаза тапты. Ұлттық көлік қауіпсіздігі жөніндегі кеңестің баяндамасында былай делінген: "Пилот өзінің тәжірибесі мен қабілетінен асып түсетін операцияға тырысты, қолайсыз ауа райында көру арқылы ұшу ережелерін сақтады және ұшудың соңғы сәттерінде кеңістіктік бағдарсыздыққа тап болды". Марчано досының ұлын қолдау мақсатында сөз сөйлеу үшін жолға шыққан, ал оны күтпеген туған күн тойы күтіп тұрды. Ол әйелімен бірге 46 жасқа толуын тойлау үшін таңертең қайтуды жоспарлаған. Ол Чикагодағы STP компаниясының бас директоры Энди Гранателлинің үйінде өткен кешкі асқа қатысып келген еді. Марчано Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Cemetery зиратындағы мазарда жерленген. Оның әйелі бес жылдан кейін 46 жасында өкпе қатерлі ісігінен қайтыс болды және оның қасына жерленді.
Мұра
Марсиано ауыр салмақтағы Брайан Нильсенмен бірге ауыр салмақтағы ең ұзақ жеңіліссіз серия бойынша рекордты ұстайды. Ол сондай-ақ кәсіби мансабында жеңіліссіз өткен жалғыз ауыр салмақтағы әлем чемпионы. Ауыр салмақтағы чемпион Джин Тунни ауыр салмақта ешқашан жеңіліс көрмеген және чемпион атанған күйінде зейнеткерлікке шыққанмен, ол жеңіл ауыр салмақта бір рет жеңіліске ұшырады, ал ең ұзақ жеңіс сериясы 32 жекпе-жекке созылды, жалпы көрсеткіші 82 1 4 (D) 1 (NC) болды. Марсиано сонымен қатар тарихындағы ауыр салмақтағы кез келген чемпионның ең жоғары нокаут пайызына (87,76%) ие. Кәсіби мансабында ол тек екі рет жерге түсті. Біріншісі Джерси Джо Уолкоттқа қарсы өткен алғашқы титулдық жекпе-жегінде, ал екіншісі Арчи Мурға қарсы болды. Кемел рекордына және чемпион ретінде зейнеткерлікке шыққандығына қарамастан, Марсиано кейде мансабында кездескен қарсыластардың сапасы төмен деп сынға ұшырады. Роланд Ла Старзамен өткізген алғашқы жекпе-жегіндегі кейбір сарапшылар Ла Старзаның ғана жеңіске лайық екенін айтты. Бұл сынға қарамастан, Марсиано ондаған жылдар бойы барлық уақыттардағы боксшылардың тізімінде жоғары орын алды. 1962 жылдың желтоқсан айында 40 бокс сарапшысының арасында жүргізілген сауалнамада Марсиано барлық уақыттардағы ауыр салмақтағы жетінші боксшы деп танылды. Бокс тарихшысы Чарли Роуз 1968 жылы Марсианоны барлық уақыттардағы сегізінші ең жақсы ауыр салмақтағы боксшы деп бағалады, ал Джон Маккалумның бокс тарихшылары мен жазушыларының зерттеуі оны дивизиондағы тоғызыншы ең жақсы боксшы деп атады. 1971 жылы бокс тарихшысы және The Ring журналының негізін қалаушы Нат Флейшер Марсианоны барлық уақыттардағы ауыр салмақтағы ең үздік 10-шы чемпион деп атады. 1998 жылы The Ring журналы Марсианоны ауыр салмақтағы ең ұлы чемпиондардың алтыншысы деп таныды. 2002 жылы The Ring журналы оны соңғы 80 жылдың ең үздік 80 боксшысының тізімінде 12-орынға қойды. 2003 жылы The Ring журналы Марсианоны барлық уақыттардағы ең үздік 100 соққы соққан боксшының тізімінде 14-орынға ие етті. 2005 жылы Халықаралық бокс зерттеу ұйымы оны барлық уақыттардағы ең ауыр салмақтағы бесінші боксшы деп атады. 2007 жылы ESPN.com сайтындағы барлық уақыттардағы 50 ең ұлы боксшының тізімінде Марсиано 14-орында болды және Мұхаммед Али, Джо Луис, Джек Джонсон және Джек Демпсиден кейін ауыр салмақтағы бесінші боксшы болды. Марсианоның соққысы зертханада сыналып, 1963 жылғы желтоқсан айында Boxing Illustrated журналында жарияланды: «Марсианоның нокаут соққысы броньды тесіп өтетін оқтан гөрі жарылғыш энергияға ие және 1000 фунт салмақты бір фут көтеруге қажетті энергиямен тең». Марсиано The Ring журналының үш рет «Жылдың боксшысы» атағын жеңіп алды. 1952 және 1954 жылдар аралығындағы оның үш чемпиондық жекпе-жегі журналдың «Жылдың жекпе-жегі» атағына ие болды. Марсиано 1952 жылы BWAA Sugar Ray Robinson Award сыйлығын (сол кезде Эдвард Дж. Нил Трофи деп аталған) жеңіп алды. 2006 жылы ESPN сауалнамасы Марсианоның 1952 жылғы Уолкоттқа қарсы чемпионат жекпе-жегін ең ұлы нокаут деп таныды. Марсиано сондай-ақ 1952 жылы ең үздік кәсіби спортшы үшін Хикок белбеуін алды. Мюррей Гудман кейіннен марапаттың негізін қалаушы Рей Хикок Роккиге жүздеген шағын бокс қолғаптарын сыйлағанын еске алды, оларды Рокки бір аптадан кейін 1 доллардан сатты. 1955 жылы ол жылдың ең маңызды екінші американдық спортшысы деп танылды. Марсиано Халықаралық бокс даңқы залы мен Дүниежүзілік бокс даңқы залының мүшесі. Марсианоның қола мүсіні 2009 жылы оның туған қаласы Броктон қаласында, Массачусетс штатында, Бүкіләлемдік бокс кеңесі қалаға сыйлық ретінде орнату жоспарланған. Мексиканың Колима қаласындағы Instituto Universitario de las Bellas Artes институтының жетекшісі Марио Рендон мүсінді жасауға таңдалды. Жоспарлау кезеңдеріндегі бірнеше жылдық кешігуден кейін мүсіннің іргетасы 2012 жылдың 1 сәуірінде Броктон орта мектебінің аумағында салынды. Мүсін 2012 жылдың 23 қыркүйегінде ресми түрде ашылды, бұл Марсианоның ауыр салмақтағы әлем чемпионы атағын жеңуінің 60 жылдығы болды. Марсианоның әкесінің туған жерін құрметтеу үшін Рипа-Театина қаласында да Марсианоның қола мүсіні орнатылды.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (No) НәтижеТізімдегі нөміріҚарсыласыТүріРаунды, уақытыКүніОрныЕскертулер49Жеңіс49–0Арчи МурKO9 (15), 21 қыркүйек 195548Жеңіс48–0Дон КоккеллTKO9 (15), 16 мамыр 195547Жеңіс47–0Эззард ЧарльзKO8 (15), 17 қыркүйек 195446Жеңіс46–0Эззард ЧарльзUD1517 маусым 195445Жеңіс45–0Роланд Ла СтарзаTKO11 (15)24 қыркүйек 195344Жеңіс44–0Джерси Джо УолкоттKO1 (15), 15 мамыр 195343Жеңіс43–0Джерси Джо УолкоттKO13 (15), 23 қыркүйек 195242Жеңіс42–0Гарри МэттьюсKO2 (10), 28 шілде 195241Жеңіс41–0Берни РейнольдсKO3 (10), 12 мамыр 195240Жеңіс40–0Жино БуонвиноKO2 (10), 21 сәуір 195239Жеңіс39–0Ли СаволдRTD (Бұрыштан шығу)6 (10), 13 ақпан 195238Жеңіс38–0Джо ЛуисTKO8 (10)26 қазан 195137Жеңіс37–0Фредди БешорKO4 (10), 27 тамыз 195136Жеңіс36–0Рекс ЛейнKO6 (10), 12 шілде 195135Жеңіс35–0Уиллис АпплегейтUD1030 сәуір 195134Жеңіс34–0Арт ГенриTKO9 (10), 26 наурыз 195133Жеңіс33–0Гарольд МитчеллTKO2 (10), 20 наурыз 195132Жеңіс32–0Кин СиммонсTKO8 (10), 29 қаңтар 195131Жеңіс31–0Билл УилсонTKO1 (10), 18 желтоқсан 195030Жеңіс30–0Тед ЛоуриUD1013 қараша 195029Жеңіс29–0Джонни ШкорTKO6 (10), 18 қыркүйек 195028Жеңіс28–0Жино БуонвиноTKO10 (10), 10 шілде 195027Жеңіс27–0Элдридж ИтманTKO3 (10)5 маусым 195026Жеңіс26–0Роланд Ла СтарзаSD (Бөлінген шешім)1024 наурыз 195025Жеңіс25–0Кармин ВингоKO6 (10), 30 желтоқсан 194924Жеңіс24–0Фил МускатоTKO5 (10), 19 желтоқсан 194923Жеңіс23–0Пэт РичардсTKO2 (8), 2 желтоқсан 194922Жеңіс22–0Джо ДоминикKO2 (10), 7 қараша 194921Жеңіс21–0Тед ЛоуриUD1010 қазан 194920Жеңіс20–0Томми ДиДжорджиоKO4 (10), 26 қыркүйек 194919Жеңіс19–0Пит ЛутисKO3 (10)16 тамыз 194918Жеңіс18–0Гарри ХафтKO3 (10), 18 шілде 194917Жеңіс17–0Дон МогардUD (Бірауыздан шешім)1023 мамыр 194916Жеңіс16–0Джимми ЭвансTKO3 (10)2 мамыр 194915Жеңіс15–0Джимми УоллсKO3 (10), 11 сәуір 194914Жеңіс14–0Артие ДонатоKO1 (10), 28 наурыз 194913Жеңіс13–0Джонни ПретциTKO5 (10), 21 наурыз 194912Жеңіс12–0Гиллей ФерронTKO2 (6), 14 желтоқсан 194811Жеңіс11–0Джеймс Патрик КонноллиTKO1 (8), 29 қараша 194810Жеңіс10–0Боб ДжефферсонTKO2 (6), 4 қазан 19489Жеңіс9–0Гилберт КардонKO1 (4), 30 қыркүйек 19488Жеңіс8–0Билл ХардеманKO1 (6)20 қыркүйек 19487Жеңіс7–0Хамфри ДжексонKO1 (6), 13 қыркүйек 19486Жеңіс6–0Джимми УиксTKO1 (6), 30 тамыз 19485Жеңіс5–0Эдди РоссKO1 (6), 23 тамыз 19484Жеңіс4–0Бобби КуиннKO3 (4), 9 тамыз 19483Жеңіс3–0Джон ЭдвардсKO1 (4), 19 шілде 19482Жеңіс2–0Гарри БилазарянTKO (Техникалық нокаут)1 (4)12 шілде 19481Жеңіс1–0Ли ЭпперсонKO (Нокаут)3 (4), 17 наурыз 1947