Кіріспе

Сколецит – цеолит тобына жататын тектосиликатты минерал; ол гидратталған кальций силикаты, CaAl2Si3O10·3H2O. Кальцийдің орнына натрийдің шамалы мөлшері және калийдің іздері ғана қосылады. Барий, стронций, темір және магний мүлдем жоқ. Сколецит құрылымдық жағынан (бірдей құрылымға ие) натрий-кальций цеолиті мезолитпен және натрий цеолиті натролитпен ұқсас, бірақ олардың ешқайсысымен де үздіксіз химиялық қатар құрамайды. Көбінесе кездесетін пішіндері: , , және .

Физикалық қасиеттері

Сколецит әдетте түссіз немесе ақ, бірақ қызғылт, лосось түсті, қызыл немесе жасыл болуы мүмкін. Ол мөлдірден жартылай мөлдірге дейін, ақ сызықпен және шыны тәрізді немесе талшықты үлгілер үшін жібектей жылтырлықпен сипатталады. Оның Мосс шкаласы бойынша қаттылығы 5-тен 5 1/2-ге дейін, ал меншікті салмағы 2,16-дан 2,40-қа дейін (2.24-2.31, 2.25-2.29, 2.16-2.4, 2.25-2.31) аралығында болады. Кристаллдардың ұзындығына параллель екі бағытта жарылу өте жақсы; минерал нашар сынықпен сынықады. V пішінді немесе балық құйрығы тәрізді аяқталуларды тудыратын ену немесе жанасу егіздері ретінде [001] осінде егіздену жиі кездеседі. Сколецит пироэлектрлік және пьезоэлектрлік қасиеттеріне ие, кейде ұзақ және қысқа толқынды ультракөк сәулелерде сарыдан қоңырға дейін флуоресценциялайды. Ол таралған қышқылдарда ериді. Радиоактивті емес.

Қоршаған орта

Сколецит - көп таралған цеолит. Ол екіншілік түзілімнің минералы болып табылады және басқа цеолиттермен бірге базальттардың амигдалалы қуыстарында (екіншілік минералдармен толтырылған қуыстарда), сондай-ақ гнейстер мен амфиболиттерде, сиениттік және габбройлық магмадан пайда болған лаколиттер мен дикелерде, және контактты метаморфты аймақтарда кездеседі. Ол базальттар мен оларға ұқсас тау жыныстарының төмен температурада өзгеруінен пайда болған гидротермальды минерал, басқа цеолиттермен, кальцитпен, кварцпен және пренитпен қатар табылады. Оны кальцийлі цеолиттер – геуландит, стильбит және эпистильбит үстінен табуға болады. Кездесетін минералдарға кварц, апофиллит, бабингтон, геуландит, стильбит және басқа цеолиттер жатады.

Жергілікті жерлер

Сколоцит алғаш рет 1813 жылы Баден-Вюртембергтегі Кайзерстульде сипатталған. Призмалық кристалдардың әртүрлі топтары Исландияның Дюпивогур, Судюр Мулассла маңындағы Вофьёрдур базальтында және Үндістанның Пуна маңындағы Декан тұзақтарында табылды; осы себепті бұл түрдің синонимі – пуоналит. Басқа кездесетін жерлерге Калифорниядағы Риверсайд округі, Шотландиядағы Скай және Бразилиядағы Санта-Катарина жатады. Типтік орны белгісіз. Әлемдегі ең жақсы сколецит үлгілерінің көпшілігі Үндістанның Махараштра штатындағы Насик, Пуна қалаларына жақын орналасқан Терциарлық Декан базальтында кездеседі. Насик аймағындағы карьерлерде жақсы пішінделген, ірі, түссіз сколецит кристалдарының шашыраңқы топтары табылады, олар көбінесе V пішіндес жолақтары бар V пішіндес ұштарды құрастыру үшін бірігіп өседі. Сколоцит көбінесе жалғыз немесе стильбитпен бірге кездеседі және лаумонтитпен немесе түссіз, ақшыл жасыл немесе ақ флюорофиллитпен жабылған. Бұл аймақта повеллитпен бірге ірі сәулеленуші материал түрінде де, базальттағы қуыстарда жасыл апофиллитпен жабылған, кішкентай, жұқа, түссіз апофиллит пластиналары бар, сәулеленуші шашыраңқы кристалдар түрінде де кездеседі. Сколоцит көптеген басқа жерлерден де табылды, оның ішінде Антарктида, Австралия, Австрия, Бразилия, Болгария, Канада, Чили, Чехословакия, Эфиопия, Фарер аралдары, Франция, Германия, Гренландия, Венгрия, Исландия, Италия, Жапония, Мексика, Мозамбик, Никарагуа, Перу, Польша, Оңтүстік Африка, Швеция, Швейцария, Тайвань, Ұлыбритания, АҚШ және Югославия.