Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балфур Уотсон Кьюри (1 қараша 1902 – 8 қаңтар 1981) – метеорология және климаттану салаларында маманданған канадалық ғалым.
Canadian scientist (1902–1981)
Balfour Watson Currie, (November 1, 1902 – January 8, 1981) was a Canadian scientist specializing in the fields of meteorology and climatology.
Ерте өмір
Монтанада туып, ерте жасында Саскачеванға келді. Оның ата-анасы провинцияның батыс-орталық аймағындағы Киндерслиге жақын Незерхиллдегі шаруашылыққа қоныс аударды. Оның ата-бабаларының ерлік дәстүрінің арқасында ол әлемдік деңгейдегі ғалымдармен де, егісшілермен де теңдей жақсы қарым-қатынас жасай білді. Ол Саскачеван университетіне студент ретінде келіп, 1925 жылы физика бакалавры, ал 1927 жылы физика магистрі дәрежесін алды. Оның Макгилл университетіндегі докторлық бағдарламасы 1930 жылы аяқталды.
Born in Montana, he came to Saskatchewan at an early age. His parents moved to a farm homestead at Netherhill, near Kindersley, in the west central region of the province. Because of his pioneer heritage, he was equally comfortable with internationally renowned scientists or with farmers in the field. He came to the University of Saskatchewan as a student and received a Bachelor level degree in Physics (1925) and a Master level degree in Physics (1927). His Ph. D. program at McGill University was completed in 1930.
Мансап
Саскачеван университетінің физика кафедрасының қызметкері (1928–1981) болды, физика профессоры (1943–1970) және кафедра меңгерушісі (1952–1961) қызметтерін атқарды, ғарыш және атмосфералық зерттеулер институтын құрды (1956–1966), аспирантура деканы (1959–1970) және ғылыми зерттеулер жөніндегі вице-президент (1967–1974) болды. Вице-президент лауазымынан кеткеннен кейін, ол университет президенті тарапынан ғылыми зерттеу мәселелері жөніндегі арнайы кеңесші болып тағайындалды (1974–1978). Кейін 1974 жылы ол Халықаралық магнитосфералық зерттеудің Канадалық үйлестірушісі атанды және 1979 жылдың соңына дейін толыққанды назар аударды. Осы кезеңде ол бұрынғы зерттеу қызығушылығын – күн белсенділігінің далалық ауа райы мен жауын-шашынға ықпал ету мүмкіндігін зерттеуді де жалғастырды. Карьерасының басында ол екі жыл Канаданың Арктика аймағында өткізді. Керри мен Фрэнк Дэвис Екінші Халықаралық поляр жылында (1932–1933) Честерфилд шығанағында бірге жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Саскачеван университетінде оның басшылығымен Полярлық жыл деректерінің 2-ші IPY зерттеулерінің онлайн архиві жалғасты.
He was a staff member of the Department of Physics at the University of Saskatchewan (1928 1981), was Professor of Physics (1943–70) Head of the Department (1952–61), founder of the Institute of Space and Atmospheric Studies (1956–66), Dean of Graduate Studies (1959–70) and Vice president, Research (1967–74). Upon his retirement as Vice president, he was appointed by the President of the University to be Special Advisor in Research Matters (1974–78). Later in 1974, he became Canadian Coordinator of the International Magnetospheric Study, and gave it his fullest attention until its completion at the end of 1979. During this period, he also pursued an earlier research interest in the possible influence of solar activity on prairie weather and rainfall. Early in his career, he spent two years in the Canadian Arctic. Currie and Frank Davies worked together at Chesterfield Inlet during the Second International Polar Year (1932 1933). An online archive of Currie's work on 2nd IPY studies of the Polar Year data continued under his direction at the University of Saskatchewan after World War II.
Тану
Өзінің зерттеу салаларына қосқан ерекше үлесін мойындау үшін ол 1940 жылы Ұлыбритания Корольдік метеорология қоғамының мүшесі, ал 1947 жылы Канада Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. 1967 жылы ол Канада метеорологиялық және океанографиялық қоғамынан Паттерсон медалін алды. 1972 жылы "ғылым мен білім беруге, әсіресе метеорология және климаттану салаларындағы қызметі үшін" Канада орденінің серігі атағымен марапатталды. 1977 жылы Йорк университетінен құрметті ғылым докторы (ғарыш зерттеулері) дәрежесін иеленді.
In recognition of his outstanding contributions to his fields of study, he was elected a Fellow of the Royal Meteorology Society of Great Britain in 1940, and a Fellow of the Royal Society of Canada in 1947. In 1967, he received the Patterson Medal from the Canadian Meteorological and Oceanographic Society. In 1972, he was made a Companion of the Order of Canada "for his services to science and education especially in the fields of meteorology and climatology". In 1977 he received an honorary Doctor of Science (space research) from York University.