Кіріспе

Кембридж университетінің физика кафедрасы

Негізін қалау

Кавендиш зертханасы бастапқыда Кембридждің орталығында, Фри-Скул-Лейндегі Жаңа мұражайлар алаңында орналасқан. Ол британдық химик және физик Генри Кавендиштің ғылымға қосқан үлесі және оның туысы Уильям Кавендиш, Девонширдің 7-ші герцогының құрметіне аталған. Герцог университет канцлері қызметін атқарған және зертхана құрылысына қаржы жұмсаған. Электромагниттік теорияны жасаған профессор Джеймс Клерк Максвелл зертхананың негізін қалаушы және алғашқы Кавендиш физика профессоры болды. Девоншир герцогы Максвеллге, зертхана басшысы ретінде, Генри Кавендиштің жарық көрмеген "Электрлік еңбектерінің" қолжазбаларын тапсырды. Оларды редакциялау және жариялау – Максвеллдің зертханадағы басты ғылыми жұмысы болды. Кавендиштің еңбектері Максвеллде зор қызығушылық тудырды және ол зертхананы (бұрын Девоншир зертханасы деп аталған) Кавендиш зертханасы деп атауға шешім қабылдады, осылайша герцог пен Генри Кавендиштің есімдерін мәңгі есте қалдырды.

Физика

Мұнда физиканың бірнеше маңызды алғашқы жаңалықтары ашылды, оның ішінде Дж. Дж. Томсонның 1897 жылы электронды ашуы, Джон Сили Таунсендтің Таунсенд разряды және К. Т. Р. Уилсонның бұлт камерасын жасауы. 1919 жылы Эрнест Резерфорд Кавендиш зертханасының директоры болды. Оның басшылығымен 1932 жылы Джеймс Чадвик нейтронды ашты, ал сол жылы ядроны толыққанды бақыланатын тәртіппен бөлу бойынша алғашқы тәжірибе оның жетекшілігімен жұмыс істеген студенттер – Джон Коккрофт пен Эрнест Уолтон жүргізді.

Физикалық химия

Физикалық химия (бастапқыда Эрик Ридаль басқарған коллоидтық ғылым бөлімі) ескі Кавендиш ғимаратын тастап, кейіннен Р.Г. Норриш басшылығымен Физикалық химия бөлімі Ленсфилд жолындағы химия бөлімімен (Лорд Тодд басқарған) жаңа химия ғимаратына көшті: екі химия бөлімі де 1980 жылдары біріктірілді.

Ядролық физика

Екінші дүниежүзілік соғыста лаборатория MAUD комитеті үшін зерттеулер жүргізді, ол атом бомбасын зерттеудің британдық Tube Alloys жобасының бір бөлігі болды. Зерттеушілер қатарында Николас Кеммер, Алан Нанн Мэй, Энтони Френч, Сэмюэл Курран және Лью Коварски мен Ханс фон Халбан сияқты француз ғалымдары болды. 1943 жылы бірнешеуі Канадаға, Монреаль зертханасына, ал кейбіреулері кейін Чалк Ривер зертханаларына ауыстырылды. Уран-238-ді нейтрондармен бомбалау арқылы плутоний мен нептунийді өндіруді 1940 жылы тәуелсіз жұмыс істеген екі команда болжады: Кавендиште Эгон Бречер мен Норман Федер, ал Калифорния университетінің Беркли радиациялық зертханасында Эдвин М. Макмиллан мен Филип Абельсон.

Биология

Кавендиш зертханасы биология ғылымына зор үлес қосты, негізінен биологиялық молекулалардың құрылымын зерттеуде рентгендік кристаллографияны қолдану арқылы. Фрэнсис Крик бұған дейін Макс Перутц басқаратын Медициналық зерттеулер кеңесінің бөлімшесінде жұмыс істеді, ол Кавендиш зертханасында орналасқан еді. Джеймс Уотсон Америка Құрама Штаттарынан келгеннен кейін, олар ДНК құрылымын ашуда маңызды табысқа жетті. Кавендиш зертханасындағы еңбектері үшін олар 1962 жылы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығына ие болды, бұл сыйлықты олармен бірге Лондон Корольдік колледжінің өкілі, Кембридж университетінің Сент-Джон колледжінің түлегі Морис Уилкинс бөлісті. Анықтама 1953 жылдың 28 ақпанында жасалды, ал Уотсон мен Криктің алғашқы мақаласы 1953 жылдың 25 сәуірінде Nature журналында жарияланды. Уотсон мен Крик жұмыс істеген Кавендиш зертханасының директоры, сэр Лоуренс Брэгг, 1953 жылдың 14 мамырында Лондонның Гай ауруханасының медициналық мектебінде сөз сөйледі, нәтижесінде Ричи Кальдердің 1953 жылдың 15 мамырындағы "Ньюс Хроникал" газетінде жарияланған мақаласы пайда болды, мақаланың тақырыбы: "Өмірдің құпиясына жақындау". Бұл жаңалық келесі күні The New York Times газетінің оқырмандарына жетті. Виктор К. МакЭленьи өзінің "Уотсон және ДНК: ғылыми революция жасау" атты биографиялық еңбегін зерттеу барысында, 1953 жылдың 16 мамырында Лондоннан жазылған және алты абзастан тұратын New York Times газетінің мақаласын тапты. Мақала алғашқы басылымда жарық көрді, бірақ содан кейін маңыздырақ деп саналған жаңалықтарға орын босату үшін алынып тасталды. (The New York Times газеті 1953 жылдың 12 маусымында толыққанды мақала жариялады). Кембридж университетінің студенттік газеті Varsity де 1953 жылдың 30 мамырында бұл жаңалық туралы қысқа мақала жариялады. Брэггтің 1953 жылдың 8 сәуірінде Бельгиядағы белоктарға арналған Сольвей конференциясында жасаған алғашқы хабарламасы британ баспасөзінде жарияланбады. Сидней Бреннер, Джек Дюниц, Дороти Ходжкин, Лесли Оргел және Берил М. Оутон 1953 жылдың сәуір айында Крик пен Уотсон жасаған ДНК құрылымының моделін алғаш көрген адамдардың қатарында болды; сол кезде олар Оксфорд университетінің химия кафедрасында жұмыс істеп жатты. Барлығы жаңа ДНК моделіне әсерленді, әсіресе Бреннер, ол кейіннен Крикпен бірге Кембридждегі Кавендиш зертханасында және жаңа Молекулалық биология зертханасында жұмыс істеді. Марқұм доктор Берил Оугтонның, кейін Риммердің айтуынша, Дороти Ходжкин олардың ДНК құрылымының моделін көру үшін Кембриджге бара жатқанын хабарлағанда, олар екі көлікпен бірге саяхаттады. Оргел де кейіннен Крикпен бірге Солк биологиялық зерттеулер институтында жұмыс істеді.

Қазіргі жері

Ескі ғимараттардың тығыздығына байланысты, ол 1970 жылдардың басында Батыс Кембридждегі қазіргі орнына көшірілді. Қазір Батыс Кембриджде салынып жатқан үшінші орынға тағы көшуі күтілуде.

Кавендиш штабы

2023 жылдан бастап зертхананы Мете Ататуре басқарады және Кавендиш физика профессоры – сэр Ричард Френд.