Кіріспе
Соғыста айтылатын ұран немесе шақыру – жауынгерлік топтың мүшелері айтатын айқай немесе ән. Жауынгерлік ұрандар міндетті түрде анық болмауы мүмкін (мысалы, "Эулалия!", "Алала"), бірақ көбінесе патриоттық немесе діни сезімдерді оятуға бағытталған. Олардың мақсаты – өз жағындағы агрессия мен бірлік рухын қоздыру және қарсы жаққа үрей келтіру. Жауынгерлік ұран – бәсекелестік артықшылығына қол жеткізуге бағытталған мінез-құлқының (яғни, қауіптілік көрсету) әмбебап түрі, идеалды жағдайда жаудың тікелей қақтығыстан мүлдем бас тартуына және қашуына жеткізу үшін өзінің агрессивті әлеуетін асыра көрсету. Агрессияға деген әлеуетті асыра көрсету үшін, жауынгерлік ұрандар мүмкіндігінше қатты болуы керек, және тарихи түрде мүйіздер, барабандар, қабықшалар, карникстер, сыбызғылар, горндар сияқты дыбыс күшейткіш құралдармен күшейтілген (қараңыз, соғыс музыкасы). Жауынгерлік ұрандар соғыс билері және қысым көрсету сияқты адамның агрессияға қатысты басқа мінез-құлқымен тығыз байланысты, олар физикалық зорлық-зомбылықтың күшеюінен бұрынғы "дайындалу" кезеңінде орындалады. Орта ғасырлардан бастап көптеген ұрандар стандарттарда немесе елтаңбаларда слогандар түрінде пайда болды (слоган (геральдика) қараңыз) және ұрандар ретінде қабылданды, мысалы, ағылшыл патшаларының "Dieu et mon droit" ("Құдай және менің құқығым") ұраны. Дегенмен, бұл ұранды Едуард III Креси шайқасында айтқан деседі. "Слоган" сөзі бастапқыда "sluagh gairm" немесе "sluagh ghairm" (sluagh = "халық", "әскер" және gairm = "шақыру", "жариялау") шотланд гаэль тіліндегі "жиналыс шақыруы" және соғыс кезінде "жауынгерлік шақыру" деген сөздерден шыққан. Бұл гаэль сөзі ағылшын тіліне "slughorn", "sluggorne", "slogum" және "slogan" деп аударылған.
A battle cry or war cry is a yell or chant taken up in battle, usually by members of the same combatant group. Battle cries are not necessarily articulate (e. g. "Eulaliaaaa! ", "Alala" ), although they often aim to invoke patriotic or religious sentiment. Their purpose is a combination of arousing aggression and esprit de corps on one's own side and causing intimidation on the hostile side. Battle cries are a universal form of display behaviour (i. e., threat display) aiming at competitive advantage, ideally by overstating one's own aggressive potential to a point where the enemy prefers to avoid confrontation altogether and opts to flee. In order to overstate one's potential for aggression, battle cries need to be as loud as possible, and have historically often been amplified by acoustic devices such as horns, drums, conches, carnyxes, bagpipes, bugles, etc. (see also martial music). Battle cries are closely related to other behavioral patterns of human aggression, such as war dances and taunting, performed during the "warming up" phase preceding the escalation of physical violence. From the Middle Ages, many cries appeared on speech scrolls in standards or coat of arms as slogans (see slogan (heraldry)) and were adopted as mottoes, an example being the motto "Dieu et mon droit" ("God and my right") of the English kings. It is said that this was Edward III's rallying cry during the Battle of Crécy. The word "slogan" originally derives from sluagh gairm or sluagh ghairm (sluagh = "people", "army", and gairm = "call", "proclamation"), the Scottish Gaelic word for "gathering cry" and in times of war for "battle cry". The Gaelic word was borrowed into English as slughorn, sluggorne, "slogum", and slogan.
Ежелгі дәуір
Соғыс айғайы – Гомердің эпикалық шайқастарындағы маңызды элементтің бірі: "Илиадада" Диомед көбінесе "дауысы қатты соғыс айғайы бар Диомед" деп аталады. Гректер де, аккадтар да шайқас кезінде "алала" деп дауыс шығарған. Ежелгі Афина әскерлері Медик соғыстары мен Пелопоннес соғысы кезінде "Алала!" немесе "Алеле!" деп айқайлап шайқасқа түскендері мәлім. Бұл айғай, олардың қамқоршысы Афинаның құсы – бүркіттің дауысын еліктеуге арналған еді. Батыс хандар қорқынышты соғыс айғайларымен шабуыл жасаған. Көне индустардың жиі қолданатын соғыс айғайы – "Хара Хара Махадева", яғни "Махадеваға сәлем!" (Шива). Көне Тамилкамада қолданылған тағы бір соғыс айғайы – "Ветривел, Виравел", яғни "Жеңіс әкелетін сүңгі, батыл сүңгі". Вел – Муруганның сүңгісі, Картикеяның аймақтық түрі, инду дініндегі соғыс құдайы. Қазіргі кезде "Ветривел, Виравел" соғыс айғайы Үндістан армиясының Мадукараи, Коимбаттур қаласында орналасқан 191-ші далалық полкінде қолданылуда.