Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының ұлттық ескерткіші – Окмулги моундс ұлттық тарихи паркі (бұрынғы Окмулги ұлттық ескерткіші) Джорджия штатының Макон қаласында орналасқан. Оның ең маңызды қалдықтары – Оңтүстік Аппалачия Миссиссиппиан мәдениетінің (Миссиссиппиан мәдениетінің аймақтық нұсқасы) біздің заманымыздан бұрын 1000 жылға дейін салған ірі топырақ жұмыстары. Оларға Ұлы ғибадатхана және басқа да салтанатты үйінділер, қабір үйіндісі және қорғаныс бекіністері кіреді. Бұл құрылыстар жоғары деңгейдегі инженерлік шеберлікті, топырақ туралы терең білімді және көптеген еңбекшілерді ұйымдастыру қабілетін көрсетеді. Бұл жерде "12 000 жылдық үздіксіз адам қоныстануының" куәліктері бар. Парк Окмулги өзенінің шығыс жағасында орналасқан. Макон қаласы, Джорджия, АҚШ 1806 жылы жергілікті американдықтармен сауданы қолдау мақсатында Бенджамин Хокинс бекінісі салынғаннан кейін дами бастады. Мыңдаған жылдар бойы, тарихқа дейінгі халықтардың бірінен соң бірі Макон платосына қоныстанды, бұл жер Фолл-Линияда орналасқан, онда Пьемонт төбелері Атлантика жағалау жазығымен қосылады. Ескерткіш атауына Маконнан шамамен 5 шақырым (3 миль) қашықтықта орналасқан Ламар үйінділері мен ауылы да кірді. Бұл орын 1934 жылы Ұлттық парктер қызметі (NPS) тарапынан федералдық қорғауға алынып, 1966 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және 2019 жылы ұлттық тарихи парк ретінде қайта бекітілді.
Ocmulgee Mounds National Historical Park (formerly Ocmulgee National Monument) in Macon, Georgia, United States preserves traces of over ten millennia of culture from the Native Americans of the Southeastern Woodlands. Its chief remains are major earthworks built before 1000 CE by the South Appalachian Mississippian culture (a regional variation of the Mississippian culture.) These include the Great Temple and other ceremonial mounds, a burial mound, and defensive trenches. They represented highly skilled engineering techniques and soil knowledge, and the organization of many laborers. The site has evidence of "12,000 years of continuous human habitation." The park is located on the east bank of the Ocmulgee River. Macon, Georgia developed around the site after the United States built Fort Benjamin Hawkins nearby in 1806 to support trading with Native Americans. For thousands of years, succeeding cultures of prehistoric indigenous peoples had settled on what is called the Macon Plateau at the Fall Line, where the rolling hills of the Piedmont met the Atlantic coastal plain. The monument designation included the Lamar Mounds and Village Site, located downriver about 3 mile (5 km) from Macon. The site was designated for federal protection by the National Park Service (NPS) in 1934, listed on the National Register of Historic Places in 1966, and redesignated in 2019 as a national historical park.
Макон алқабының мәдениеті
Окмулги (Ocmulgee) – Солтүстік Американың оңтүстік-шығысындағы ежелгі жергілікті халықтарға арналған ескерткіш. Атауы Микасуки тіліндегі Оки Молкиден келген, яғни «Көпірген су» деген мағынаны білдіреді. Мұз дәуірінің аңшыларынан бастап, тарихи Мускоги Крик тайпасына дейін, бұл жерде 12 000 жылдық адам қоныстанғандығының куәліктері бар. Мейкон үстірті Палеоинді, Архаика және Орман кезеңдерінде мекенделген. Ең белсенді кезең шамамен 950-1150 жылдар аралығындағы ерте Миссисиппи мәдениетінің шағында болды. Осы күрделі, қабатталған мәдениеттің халқы діни және саяси жүйелерін бейнелейтін күрделі, алып жер үйімдерін салған. Археологтар бұл қоғамды Оңтүстік Аппалачи Миссисиппи мәдениетінің жергілікті көрінісі – Мейкон үстірті мәдениеті деп атайды. Осы кезеңде шебер шаруалардың қолдауымен құрылған элиталық қоғам қала салды. Лидерлер үлкен, жер үйімдерінен тұратын платформалардың күрделі құрылысын басқарды, олар үстірттің орталық құрылымдары болды. Мыңдаған жұмысшылар 17 метрлік (55 фут) биіктіктегі Ұлы ғибадатхананы Окмулги өзенінің тасқын аймағына қарайтын биік тіктеуге қолмен, қаптарда топырақ тасып салды. Магнитті сканерлер платформа төбесінде тасқын аймағына қарай спираль тәрізді баспалдақ бар екенін көрсетті. Бұл баспалдақ Миссисиппи мәдениетінің ескерткіштері арасында бірегей. Басқа жер жұмыстарының ішінде кем дегенде бір жерлеу үйімі бар. Адамдар платформа төбелерінде діни рәсімдер өткізу үшін тікбұрышты ағаш ғимараттар салды. Окмулгидегі үйінділер басқа Миссисиппи кешендерімен салыстырғанда бір-бірінен қашықта орналасқандықтан ерекшеленді. Ғалымдардың пікірінше, бұл үйінділер маңында қоғамдық кеңістік пен тұрғын үйлерді орналастыру үшін жасалған. Дөңгелек жер үйімдері кездесулер мен маңызды рәсімдер өткізу үшін пайдаланылды. Бір жер үйімнің қалдықтарын радиокөміртектік талдау 1050 жылға жатқызды. Осы дерек археологтар кейіннен саябақ орталығында салған қайта құрылған үйімнің негізі болды. Ішкі жағында иықтары айырған бүркіт пішіндес жер платформасы бар. Платформада лидерлерге арналған қалыпталған орындықтар орналасқан. Бүркіт – Оңтүстік-Шығыс рәсімдік кешенінің символы, оны осы халық басқа Миссисиппи мәдениеттерімен бөлісті.
Ламар кезеңі
Миссисиппи мәдениетінің салтанатты орталығында төмендеуінен кейін, шамамен 1350 жылы өзеннің төменгі ағысындағы батпақтарда мекендеген адамдар арасында жаңа мәдениет қалыптасты. Кейінгі Миссисиппи кезеңі (1350–1600 жж.) Ламар кезеңін де қамтиды, онда жергілікті тұрғындар осы жерде сақталған екі үйіндіні салды, соның ішінде бірегей спиральді үйінді де бар. Ламар кезеңі 1375 және 1670 жылдар аралығында болған төрт ерекше кезеңнен тұрады. Ол негізінен осы кезеңде жасалған ерекше керамикалық өрнек элементтері арқылы анықталады. Бұл төрт кезең – Дувалл, Темір Жылқы, Дайар және Белл кезеңдері. Бұл бұрынғы қоныстың археологиялық орны қазір Ламар үйінділері мен ауылы ретінде қорғалып сақталуда. Ламар керамикасы ерекше болды, ол бұрынғы Вудленд халқының керамикасы сияқты күрделі суреттермен мөрленген. Бұл бұйымдар Макон үстірті мәдениетінің басқа керамикалық бұйымдарынан ерекшеленді. Көптеген археологтар Ламар мәдениетінің бұрынғы Вудленд тұрғындарымен байланысты екенін айтады, олар Миссисиппи мәдениетінің жаңа келген мигранттарынан ығыстырылғаннан кейін гибридтік мәдениетті дамытты. Кейінгі Вудленд кезеңінің ерекшеліктері 800–1600 жылдар аралығындағы Миссисиппи кезеңіне дейін жалғасты. Испандықтар қазіргі АҚШ-тың оңтүстік-шығысын зерттегенде, құнды металдарды іздеуде сәтсіз болды. Олардың салдарынан туған ең қауіпті мұрасы, әлдебір тамақ ретінде әкелген шошқаларымен байланысты болуы мүмкін. Қашып кеткен шошқалар жабайыланып, жергілікті ортаны бұзып, Еуразиялық жұқпалы ауруларды таратуға себеп болды. Американың түпкі тұрғындары осы жаңа ауруларға қарсы иммунитет дамыта алмағандықтан, жоғары өлім-жітімге ұшырады. Өлім-жітімнің жоғары деңгейі әлеуметтік дүрбелеңге әкеліп соқты және Миссисиппи мәдениеттерінің құлдырауына ықпал етті. Де Сото экспедициясынан кейін Миссисиппи мәдениеттері төмендеп, жоғалып кетті. Иерархиялық басшылықтар құлдырады. Олардың орнына тайпалардың еркін конфедерациялары мен тарихи аймақтық тайпалардың пайда болуымен алмастырылды. Тайпалар бұрынғы қоғамның ауыл шаруашылығының артық өнімдерін өндірмеді, бұл бұрынғы халық тығыздығын және күрделі мәдениеттің дамуын қолдаған еді. Ауыл шаруашылығы үлкен халық арасында иерархияның қалыптасуына мүмкіндік берді. Оның басшылары үлкен топырақ үйінділерін салуға және күтіп ұстауға жұмылдырған, ерікті еңбек жүйесін жоспарлап, басқарды. Мәдениет сонымен қатар қолөнершілерді де қолдады.
Мускогилер отаршылдық дәуірінде
18 ғасырдың соңында қазіргі Джорджия және Алабамадағы ең ірі түпкілікті американдық конфедерациясы – Маскоги конфедерациясы (колониялық және федералды кезеңдерде Маскоги крик тайпасы ретінде белгілі болған). Олар Оңтүстік-Шығыста муског тілінде сөйлейтін халықтардың қатарына жатты. Олар Миссисиптің Окмулгидегі ежелгі төбелерін қасиетті санап, сонда қажылыққа барып тұратын. Маскоги ауыз әдебиетіне сәйкес, олардың ата-бабалары батыстан келгеннен кейін, төбелер аймағы «біз алғаш отырған жер» болған. 1690 жылы Каролинадан келген шотландтық тері саудагерлері Макон платосының жанындағы Очезе сағасында (Окмулги өзені) сауда бекетін салған. Кейбір маскогилер бекетке жақын Окмулги өзенінің бойында қоныстанды, сауда тауарларын оңай алу мүмкіндігіне ие болды. Олар Флориданың испан билігінің оларды Апалачи провинциясына қосу әрекеттеріне қарсы тұрды. Саудагерлер өзенді де, оның жағасындағы халықты да «Очезе сағасы» деп атады. Кейіннен бұл атау «крик» деп қысқартылды, саудагерлер мен отарлаушылар оны муског тілінде сөйлейтін барлық халыққа қолданды. Флоридада халық азайып бара жатқанда, ағылшынмен одақтас тайпалар Каролинадағы құл саудагерлеріне қарызға батты. Олар 1715 жылғы Ямаси соғысының себебі болған шабуылдар үшін басқа тайпаларға американдықтарға шабуыл жасап, құлдыққа түсіру үшін ақша төледі. Очезе крик отарлаушыларды қуып шығу үшін көтеріліске қосылып, Окмулгидегі сауда бекетін өртеп жіберді. Жаза ретінде Оңтүстік Каролина билігі чероки тайпасын қаруландырды, олардың шабуылдары Очезе крикті Окмулги және Окони өзендерін тастап, батысқа, Чаттахучи өзеніне көшуге мәжбүр етті. Ямасилер испан Флоридасына паналады. Ямасилер жеңілгеннен кейін бұрынғы әскерші Джеймс Оглторп 1733 жылы жағалауда Саванна қонысын құрып, Грузия колониясын құрды. Әртүрлі даму жоспарлары жасалса да (жібекқұрт шаруашылығы, теңіз тауарларын өндіру), Грузия құлдықты тыйым салғанға дейін пайдалы бола алмады. Құрылтайшылар еңбекқор шаруалар үшін колония құруды жоспарлаған, бірақ Англиядан көшіп келіп, оның қиын жағдайларын көтеруге дайын адам жеткіліксіз болды. Колония 1750 жылдары Төменгі Жерлерде және Теңіз аралдарында құл африкалықтарды жұмыс күші ретінде импорттауды бастады, сондай-ақ күріш, мақта және индиго плантацияларын дамыта бастады. Құлдардың еңбегіне негізделген бұл тауарлық дақылдар Грузия мен Оңтүстік Каролинаның плантаторлар тобының байлығын арттырды. Еуропалық отарлаушылармен және басқа маскоги топтарымен үздіксіз қақтығыстардың салдарынан көптеген Очезе криктер 18 ғасырдың соңында Грузиядан испан Флоридасына көшіп кетті. Олар Ямаси соғысының бұрынғы босқындарымен, Миссиялық үндістердің қалдықтарымен және қашқан құлдармен бірігіп, Семинол тайпасын құрды. Олар көбінесе маскоги тілінде сөйледі.
АҚШ-пен қарым-қатынастар
Окмулги үйінділері XVIII ғасырдағы саяхатшыларды қызықтырды. Табиғат зерттеушісі Уильям Бартрам 1774 және 1776 жылдары Окмулги арқылы саяхат жасады. Ол «Американың осы бөлігіндегі ежелгі халықтардың күші мен ұлылығының таңғажайып қалдықтарын» сипаттады. Бартрам мұздықтардың пайда болу тарихы туралы мүскөгилердің ауызша әңгімелерін бірінші болып жазды. Джорджияның төменгі ағысы бастапқыда АҚШ-тың федералды үкіметімен жақсы қарым-қатынаста болды, бұл президенттің үндістер жөніндегі өкілі Бенджамин Хокинс пен мүскөги бас басшысы Александр Макгилливрэйдің дипломатиялық қабілеттеріне негізделген. Макгилливрэй – Сехой II, мүскөги әйелінің Жел кланынан және Лаклан Макгилливрэй, бай шотландтық тері саудагерінің ұлы. Ол анасының отбасының мәртебесіне байланысты аналық тайпаның ішінде де, әкесінің лауазымы мен байлығына байланысты американдықтар арасында да ықпалға ие болды. Макгилливрэй 1790 жылғы Нью-Йорк шарты арқылы мүскөгилер мен семинолдардың тәуелсіздігін АҚШ-тың мойындауына қол жеткізді. Бірақ 1794 жылы мақта тазартқыш машинасының ойлап табылуынан кейін, қысқа талшықты мақта өсіру тиімді болды, грузиндер мақта плантациялары ретінде дамыту үшін таулы аймақтағы мүскөгилердің жүгері егістіктерін сатып алуға құштар болды; олар туған жерге қол сұға бастады. Бұл жерде қысқа талшықты мақта өсіруге болады, ал жазық жердегі плантацияларда ұзын талшықты мақта қолдану қажет болды. 1805 жылы үкіметтің қысымымен төменгі криктер Окмулги өзенінің шығысындағы жерлерін Джорджия штатына берді, бірақ олар қасиетті үйінділерді беруден бас тартты. Олар шығыс жағалауда 3х5 мильдік шаршы аумақты сақтап қалды, оны Окмулги ескі далаларының қорығы деп атады. Оған Мейкон үстіртіндегі және Ламар үйінділері кірді. 1806 жылы Джефферсон әкімшілігі Бенджамин Хокинс бекінісін үйінділерге қарап тұратын төбеде салуға бұйрық берді. Бекініс 1821 жылға дейін ұлттық және мемлекеттік әскери маңызға ие болды, ол АҚШ армиясының бас штабы және 1812 жылғы соғыстағы және одан кейінгі науқандар үшін жабдықтау қоймасы ретінде пайдаланылды. Экономикалық тұрғыдан, ол сауда бекеті немесе АҚШ фабрикасы ретінде маңызды болды, ол крик тайпасының бұғы терісі саудасын реттеді. Сонымен қатар, ол Грузия штатының әскери жасақтарының штабы және жиналу орталығы ретінде қызмет етті. Ол крик тайпасы, АҚШ және Джорджия штатының әскери және саяси өкілдері арасындағы байланыс нүктесі болды. Еуропалық американдықтардың Грузияға басып кіруімен үстіңгі крик және төменгі крик қалалары арасындағы шиеленіс күшейді. Үстіңгі криктердің көптеген өкілдері дәстүрлі мәдениет пен дінді қайта жаңғыртуды қалады, ал жас жігіттердің тобы, «Қызыл таяқтар» олардың пайғамбарларының айналасында бірікті. АҚШ және Джорджия күштері 1813-1814 жылдардағы крик соғысы кезінде бекіністі база ретінде пайдаланды. 1814 жылы Horseshoe Bend шайқасында генерал Эндрю Джексон үстіңгі криктердің «Қызыл таяқтар» фракциясын жеңді. «Қызыл таяқтар» өздерінің мәселелерімен қатар, шауни басшысы Текумсехтің ықпалына ілесіп, американдықтарды өздерінің жерлерінен қуып шығуға тырысты. Төменгі криктер АҚШ-пен бірге «Қызыл таяқтарға» қарсы соғысты. Бас Уильям Макинтош басқарған төменгі криктер Флоридадағы Бірінші семинол соғысында АҚШ-пен одақтасты. Макинтоштің аймақтағы ықпалы оның отбасылық байланыстары арқылы кеңейтілді, оның бай шотландтық әкесімен бірдей есімді болды. Макинтош Макгилливрэй руымен де байланыста болды. Саваннаның тұрғыны, аға Макинтош британдықтармен тығыз байланыста болды және американдық революция кезінде лоялист офицері болып қызмет етті. Ол төменгі криктерді британдықтар үшін соғысқа шақыруға тырысты. Соғыстан кейін жаңа Құрама Штаттарда қалған ол мақта өсіруші болды. 1819 жылы төменгі криктер соңғы рет Окмулги ескі далаларында жиналды. 1821 жылы бас Макинтош Индиялық Спрингс шартына келісті, ол бойынша төменгі криктер Флинт өзенінің шығысындағы жерлерін, оның ішінде Окмулги ескі далаларын АҚШ-қа берді. 1822 жылы штат Бибб округіне жарғы берді, ал келесі жылы Мейкон қаласы құрылды. Крик ұлттық кеңесі мұндай жерлерді беруді тоқтату үшін күресті, оларды өлім жазасына кесу арқылы. Бірақ 1825 жылы бас Макинтош пен оның әкесінен туған туысы Джорджия губернаторы Джордж Троуп АҚШ-пен келісім жасады. 1825 жылы Макинтош және басқа да бірнеше төменгі крик басшылары екінші Индиялық Спрингс шартына қол қойды. Макинтош қалған төменгі крик жерлерін АҚШ-қа берді, ал Сенат келісімді бір дауыспен ратификациялады, мұнда мүскөги бас басшысы Уильям Макинтоштің қолы жоқ еді. Одан кейін Менама 200 жауынгермен бірге Макинтоштің плантациясына шабуыл жасады. Олар оны өлтірді және оның сарайын өртеп тастады, оның ортақ жерлерді бөліп алуына қарсылық ретінде. Уильям Макинтош және Ұлттық Кеңестен келген мүскөги делегациясы келісімге наразылық білдіру үшін президент Джон Куинси Адамсқа Вашингтонға барды. АҚШ үкіметі мен криктер жаңа келісімге келді, ол 1826 жылғы Нью-Йорк шарты деп аталды, бірақ Джорджия штатының үкіметі 1825 жылғы келісім бойынша криктерді жерден шығаруды жалғастырды. Ол сонымен қатар тайпалық үкіметті тарату және американдық үндістердің жерлерінде тұруды реттеу туралы заңдарды қабылдады. 1828 жылы Эндрю Джексон президент болып сайланды. Ол үндістерді көшіруді қолдады және 1830 жылы Конгресс қабылдаған заңға қол қойды. Кейін ол АҚШ армиясының күштерін 1830 жылдарда Оңтүстік-Шығыстағы үнді тайпаларының қалдықтарын көшіру үшін пайдаланды. Крик, чероки, чокто, чикаса және семинолдардың көп бөлігі, бес цивилизацияланған тайпалар деп белгілі, Миссисипи өзенінің батысындағы үнділер жеріне Оңтүстік-Шығыстан көшірілді. Үндістерді көшіруден кейін мүскөгилер үнділер жерінде (қазіргі Оклахома штаты) қайта ұйымдасты. 1867 жылы олар жаңа астананы құрды, оны Грузияның құлау сызығындағы қасиетті үйінділерінің құрметіне Окмулги деп атады.
Тағайындаулар
Кейбір саяхатшылар үйінділерді зерттегенмен, археологияның дамып келе жатқан әдістерімен кәсіби қазбалар 1930 жылдары ғана, Ұлы депрессия кезінде президент Франклин Д. Рузвельттің басқаруымен басталды. Works Progress Administration (WPA) 1933-1942 жылдар аралығында осы жерде ауқымды археологиялық қазба жұмыстарын жүргізді. Жұмысшылар сегіз үйіндінің бөліктерін қазып, көптеген маңызды археологиялық бұйымдарды тапты, олар кең сауда желісін және күрделі, дамыған мәдениетті көрсетті. 1934 жылдың 14 маусымында парк Конгресс тарапынан ұлттық ескерткіш ретінде бекітілді және 1936 жылдың 23 желтоқсанында Ұлттық парк қызметімен ресми түрде құрылды. Парк қызметінің тарихи бөлімшесі ретінде ұлттық ескерткіш 1966 жылдың 15 қазанында Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. 1997 жылы NPS Окмулги ескі далаларын дәстүрлі мәдени мүлік ретінде белгіледі, бұл Миссисипи өзенінің шығысындағы алғашқы осындай орын болды. 2019 жылдың 12 наурызында қол қойылған Джон Д. Дингл, кішінің табиғатты қорғау, басқару және демалыс туралы заңы оны ұлттық тарихи парк ретінде қайта атап, оның ауданын шамамен 2100 акрға ұлғайтты. Жаңа ауданды қайта құрудан кейін Парк қызметіне беру жоспарлануда. 906 акр жер 2022 жылдың 9 ақпанында паркке берілді, Open Space Institute бастаған келіссөздер парк маңындағы үйлеспейтін өнеркәсіптік құрылысты тоқтатқаннан кейін; осы келісім бойынша, ылғалды жерлерді қалпына келтіру барысында қосымша 45 акр жер Окмулги жер қорына берілді және кейіннен паркке беріледі.
Мекемелер
Окмулгидің келушілер орталығында археологиялық музей бар. Онда мыңдаған жылдар бойы осы жерде тұрған ежелгі американдықтардың мәдениеттері мен артефакттары көрсетілген. Бұған қоса, тарихи Мускоги Крик тайпасы және отарлық дәуірде жақын жерге қоныстанған түрлі халықтар туралы ақпарат беріледі. Келушілер орталығында осы ескерткіштің қысқаша таныстырылым фильмі көрсетіледі. Оның сыйлық дүкенінде әртүрлі қолөнер бұйымдары мен паркеге қатысты кітаптар сатылады. 1990 жылдардың басында Ұлттық парксервис парктегі нысандарды жаңартып, күрделі жөндеу жұмыстарын жүргізді. Үлкен паркке серуендеуге арналған көптеген жолдар кіреді. Келушілер орталығының жанында археологтардың 1000 жыл бұрынғы қазбаларының негізінде қайта салынған салтанатты жер үйі орналасқан. Келушілер Ұлы ғибадатхана төбесіне жарты мильдей жаяу немесе парк жолымен жете алады. Паркте сақталған басқа да ежелгі ескерткіштерге: қабір төбелері, платформа төбелері және топырақ қазбалары жатады. Мускоги тайпасымен одақтас болған кездегі Окмулгидегі ағылшын отаршыларының сауда бекетінің тарихи орны да парктің бір бөлігі болып табылады. Бұл орын 1930 жылдардағы археологиялық қазба жұмыстары кезінде табылған. Окмулги мондс ұлттық тарихи паркінің негізгі бөліміне АҚШ-тың 80-ші бағдарламалық жолынан, 16-шы тас жолынан (парктің оңтүстік-батыс жиегінен өтетін) кіруге болады. Ол Рождество және Жаңа жыл күндерінен басқа күн сайын ашық. Ламар төбелері мен ауылы парктің жеке бөлігі болып табылады және Макон қаласынан оңтүстікке қарай 5 шақырым жерде, батпақты жерде орналасқан. Ламар орыны шектеулі уақыт ішінде жұмыс істейді.
Ұлттық парк және қорық ретінде әлеуетті кеңейту және қайта белгілеу
2022 жылы Ұлттық саудагерлік қызметі Окмюлги өзенінің дәліздік ресурстарды зерттеуін жүргізді, оның нәтижесінде аймақты ұлттық саябақ және қорық ретінде кеңейту ұсынылуы мүмкін еді. Зерттеу аймағына Бонд батпағы ұлттық жануарлар қорығы, Робинс әуе базасы және Джорджия штатының үш жануарлар дүниесін басқару аймағы кіреді. Мускоги ұлты табиғатты сақтау басқаруда серіктес болуы мүмкін. 2023 жылдың қарашасында Конгресске жіберілген зерттеу нәтижелері, сатып алудың шамаланған құны, сондай-ақ жер иелері мен Джорджияның Табиғи ресурстар департаментінің қарсылығына байланысты дәліздік ұсыныстың сол кезде іске асырылуы мүмкін емес деген қорытындыға келді, бірақ дәліздік "ұлттық маңызы мен сәйкестігі" критерийлеріне сай деп бағаланып, Мускоги ұлты және басқа да мүдделі тараптармен байланыста, мемлекеттік-жекеменшік серіктестік ретінде жұмыс істейтін (мысалы, Ұлттық мұра аймағы немесе Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесі) кішірек аумақты қамтитын жоспар ұсынылды. Зерттеу нәтижелері мен ұсыныстарына қарамастан, Окмюлги өзенінің су алабын қамтыған округтеріндегі сенаторлар Джон Оссофф пен Рафаэль Уорнок, сондай-ақ өкілдер Санфорд Бишоп пен Остин Скотт жоспарланған кеңеюді қолдауға ниетті екендерін жариялады.