Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кейінгі Ар-деко архитектурасы және дизайнының түрі
Late type of the Art Deco architecture and design
Стримлайн Модерн – 1930 жылдары пайда болған Ар-деко архитектурасы және дизайнының халықаралық стилі. Аэродинамикалық дизайннан шабыттанған бұл стиль иісті формаларға, ұзын көлденең сызықтарға және кейде теңіз элементтеріне баса назар аударды. Өнеркәсіптік дизайн саласында, бұл стиль теміржол локомотивтерінде, телефондарда, тостерлерде, автобустарда, тұрмыстық техникада және басқа да құрылғыларда әсемдік пен заманауилық әсерін беру үшін қолданылды. Францияда бұл стиль «пакебот» немесе «океандық кеме стилі» деп аталды және 1932 жылы суға түсірілген сәнді SS Normandie мұхит кемесінің дизайнымен тығыз байланысты болды.
Streamline Moderne is an international style of Art Deco architecture and design that emerged in the 1930s. Inspired by aerodynamic design, it emphasized curving forms, long horizontal lines, and sometimes nautical elements. In industrial design, it was used in railroad locomotives, telephones, toasters, buses, appliances, and other devices to give the impression of sleekness and modernity. In France, it was called the style paquebot, or "ocean liner style", and was influenced by the design of the luxury ocean liner SS Normandie, launched in 1932.
Табысы мен шығу тегі
1930 жылдардағы Ұлы депрессияның күшейе түсуімен американдықтар Ар-деконың жаңа бір қырын көрді – ағымдағы желілі стильдеуді, яғни, өнеркәсіптік дизайнерлердің алғаш рет ұсынған концепциясын. Олар Ар-деко дизайнынан әшекейлеуін алып тастап, ғылыми ой-пікірлерден туған қозғалыс пен жылдамдықтың аэродинамикалық, таза сызықтар тұжырымын қолдады. Архитектурадағы цилиндрлі пішіндер мен ұзын көлденең терезелер конструктивизм мен неміс Werkbund ұйымымен байланысты Жаңа обьективтілік ағынының ықпалында болған болуы мүмкін. Бұл стильдің мысалдарына 1923 жылғы Моссехаус және Эрих Мендельсон мен Ричард Нейтраның 1923 жылы Берлиндегі кеңсе ғимаратының бұрышын қайта жаңарту кіреді. Streamline Moderne кейде қатал экономикалық жағдайдың көрінісі болды; өткір бұрыштар орынды, аэродинамикалық қисықтармен алмастырылды, ал әшекейлер тегіс бетон мен шынымен ауыстырылды. Бұл стиль сәулет құрылысына электр жарығын енгізген алғашқы стиль болды. 1933–1935 жылдары жабдықталған SS Normandie лайнерінің бірінші кластағы асханасында 12 биік Лалик шыны бағанасы және іштен жарықтандырылған 38 бағана бөлмені нұрландырды. Strand Palace қонақ үйінің вестибюлі (1930), 1969 жылы Виктория және Альберт мұражайы тарапынан бұзудан сақталған, ішкі жарықтандырылған сәулеттік шыныны алғаш рет қолданғандардың бірі болды және сәйкестік бойынша мұражайда сақталған алғашқы модерн интерьері еді.
As the Great Depression of the 1930s progressed, Americans saw a new aspect of Art Deco, i. e., streamlining, a concept first conceived by industrial designers who stripped Art Deco design of its ornament in favor of the aerodynamic pure line concept of motion and speed developed from scientific thinking. The cylindrical forms and long horizontal windowing in architecture may also have been influenced by constructivism, and by the New Objectivity artists, a movement connected to the German Werkbund. Examples of this style include the 1923 Mossehaus, the reconstruction of the corner of a Berlin office building in 1923 by Erich Mendelsohn and Richard Neutra. The Streamline Moderne was sometimes a reflection of austere economic times; sharp angles were replaced with simple, aerodynamic curves, and ornament was replaced with smooth concrete and glass. The style was the first to incorporate electric light into architectural structure. In the first class dining room of the SS Normandie, fitted out 1933–35, twelve tall pillars of Lalique glass, and 38 columns lit from within illuminated the room. The Strand Palace Hotel foyer (1930), preserved from demolition by the Victoria and Albert Museum during 1969, was one of the first uses of internally lit architectural glass, and coincidentally was the first Moderne interior preserved in a museum.
Сәулет
Streamline Moderne көбінесе көлік және қозғалысқа қатысты ғимараттарда, мысалы автобус және теміржол вокзалдарында, әуежай терминалдарында, жол жиегіндегі кафелерде және порт ғимараттарында кездесетін. Оның қазіргі заманғы архитектураға тән ерекшеліктері болды, соның ішінде көлденең бағыт, дөңгеленген бұрыштар, шыны кірпіш қабырғалар немесе иллюминаторлар, жалпақ шатырлар, хромдалған фурнитура және қабырғалардағы көлденең ойыстар немесе сызықтар. Олар көбінесе ақ түсті немесе ашық пастельді түстерде болды. Бұл стильдің мысалы – Сан-Францискодағы Аквапарк тарихи ауданындағы Аквапарк моншасы. 1936 жылы Works Progress Administration (WPA) басталған құрылысы, стильге тән ерекше көлденең сызықтармен, классикалық дөңгелек бұрыштармен және кеме элементтерін еске түсіретін терезелермен ерекшеленеді. Ішкі жағы түпнұсқалық безендіруін және егжей-тегжейін, соның ішінде суретші және түс теориясының маманы Хилер Хиллердің қабырғалық суреттерін сақтайды. Архитекторлары Уильям Мьюзер-младший және Уильям Мьюзер-III болды. Қазір ол Аквапарк тарихи ауданының әкімшілік орталығы. 1942 жылы ашылған Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласындағы Норманди қонақ үйі SS Normandie мұхит кемесінің стильді пішінде салынған және кеменің бастапқы таңбасын көрсетеді. Жаңа Англиядағы Sterling Streamliner Diners ағынды пойыздарға ұқсас етіп жасалған кафелер. Streamline Moderne үйлері Streamline коммерциялық ғимараттарға қарағанда сирек кездессе де, тұрғын үйлер де бар. Говард Лайдекердің Лос-Анджелестегі Лайдекер үйі тұрғын үй архитектурасындағы Streamline Moderne дизайнының мысалы. Трактты дамыту кезінде стильдің элементтері кейде Сан-Францисконың Сансет ауданындағы соғыстан кейінгі қатарлы тұрғын үйлерде әртүрлілік ретінде қолданылды.
Streamline Moderne appeared most often in buildings related to transportation and movement, such as bus and train stations, airport terminals, roadside cafes, and port buildings. It had characteristics common with modern architecture, including a horizontal orientation, rounded corners, the use of glass brick walls or porthole windows, flat roofs, chrome plated hardware, and horizontal grooves or lines in the walls. They were frequently white or in subdued pastel colors. An example of this style is the Aquatic Park Bathhouse in the Aquatic Park Historic District, in San Francisco. Built beginning in 1936 by the Works Progress Administration, it features the distinctive horizontal lines, classic rounded corners railing and windows of the style, resembling the elements of ship. The interior preserves much of the original decoration and detail, including murals by artist and color theoretician Hilaire Hiler. The architects were William Mooser Jr. and William Mooser III. It is now the administrative center of Aquatic Park Historic District. The Normandie Hotel in San Juan, Puerto Rico, which opened during 1942, is built in the stylized shape of the ocean liner SS Normandie, and displays the ship's original sign. The Sterling Streamliner Diners in New England were diners designed like streamlined trains. Although Streamline Moderne houses are less common than streamline commercial buildings, residences do exist. The Lydecker House in Los Angeles, built by Howard Lydecker, is an example of Streamline Moderne design in residential architecture. In tract development, elements of the style were sometimes used as a variation in postwar row housing in San Francisco's Sunset District.
Пакеботтың стилі
Францияда бұл стиль «пакебот» деп аталды, яғни мұхит кемесін білдіреді. Француздық нұсқасы 1935 жылы «Нормандия» мұхит кемесінің іске қосылуынан шабыттанды, онда Лалик кристалынан жасалған бағаналары бар арт-деко стиліндегі асхана болды. Стильдің түрлерін қолданатын ғимараттар Бельгияда және Парижде пайда болды, әсіресе 15-ші округтегі 3 Виктор бульварындағы ғимаратта, сәулетші Пьер Патудың жобасы бойынша салынды. Ол арт-деко стилінің негізін қалаушылардың бірі болды. Ол 1925 жылғы Сәндік өнер көрмесінде, стильдің туған жері – коллекционер павильонының кіреберісін жобалаған. Сонымен қатар, ол үш мұхит лайнерінің – «Иль-де-Франс» (1926), «Л’Атлантик» (1930) және «Нормандия» (1935) – интерьерлерін жобалаған. Патудың Виктор даңғылындағы ғимараты стильдің американдық нұсқасындағы қисық сызықтардан айырылды, бірақ тар жерде ғимараттың бір жағында тар «мұрын» бөлігі, кеме палубалары сияқты ұзын балкондары және шатырындағы түтін құбырларын еске түсіретін қатарлы тік бұрыштар болды. Париждегі тағы бір 1935 жылғы пәтер ғимаратында, 16-шы округтегі 1 Пол Думер даңғылында, мұхит лайнерінің палубасы үлгісінде бірнеше террасалар салынды. Флажи ғимараты 1938 жылы Бельгияның Иксел қаласындағы Флажи алаңында «пакебот» стилінде салынды және «Packet Boat» немесе «пакебот» деп аталды. Оны [автор аты] жобалаған және Бельгияның Ұлттық радио хабар тарату институтының (INR/NIR) бұрынғы кеңсесін орналастыру үшін өткізілген сәулет конкурсында жеңімпаз деп таңдалды. Ғимарат кең ауқымды жөндеуден өтті және 2002 жылы «Le Flagey» мәдени орталығы ретінде қайта ашылды.
In France, the style was called Paquebot, meaning ocean liner. The French version was inspired by the launch of the ocean liner Normandie in 1935, which featured an Art Deco dining room with columns of Lalique crystal. Buildings using variants of the style appeared in Belgium and in Paris, notably in a building at 3 boulevard Victor in the 15th arrondissement, by the architect Pierre Patout. He was one of the founders of the Art Deco style. He designed the entrance to the Pavilion of a Collector at the 1925 Exposition of Decorative Arts, the birthplace of the style. He was also the designer of the interiors of three ocean liners, the Ile de France (1926), the L'Atlantique (1930), and the Normandie (1935). Patout's building on Avenue Victor lacked the curving lines of the American version of the style, but it had a narrow "bow" at one end, where the site was narrow, long balconies like the decks of a ship, and a row of projections like smokestacks on the roof. Another 1935 Paris apartment building at 1 Avenue Paul Doumer in the 16th arrondissement had a series of terraces modelled after the decks of an ocean liner. The Flagey Building was built on the Place Flagey in Ixelles (Brussels), Belgium, in 1938, in the paquebot style, and has been nicknamed "Packet Boat" or "paquebot". It was designed by fr, and selected as the winning design in an architectural competition to create a building to house the former headquarters of the Belgian National Institute of Radio Broadcasting (INR/NIR). The building was extensively renovated, and in 2002, it reopened as a cultural centre known as Le Flagey.
Автомобильдер
Америка Құрама Штаттарындағы ағымдық стильдегі дизайнды қалыптастырған маңызды оқиға 1933–1934 жылдардағы Чикаго әлемдік көрмесі болды, ол бұл стильді жалпы жұртшылыққа таныстырды. Жаңа автомобильдер теңіз кемелері мен әуе кемелерінің тегіс сызықтарын қабылдап, тиімділік, сергектік және жылдамдық әсерін тудырды. Радиатор торы мен лобовой шынылары артқа қарай еңкейтілді, автомобильдер төменірек және кеңірек болды, олар тегіс қисықтар мен көлденең жылдамдық сызықтарымен ерекшеленді. Мысалы, 1934 жылғы Chrysler Airflow және 1934 жылғы Studebaker Land Cruiser автомобильдерін атауға болады. Автомобильдерде бакелит пластигі, форма, Vitrolight мөлдір емес шыны, тот баспайтын болат және эмаль сияқты жаңа материалдар қолданылды, олар жаңалық және жылтырлық сезімін берді. Кейінгі мысалдарға 1950 жылғы Nash Ambassador "Airflyte" седаны және оның ерекше төменгі крыло сызықтары, сондай-ақ Hudson компаниясының соғыстан кейінгі автомобильдері, мысалы Commodore, "ерекше ағымды, ауыр, ірі автомобильдер, өзіне тән стильде" жатты.
The defining event for streamline moderne design in the United States was the 1933–34 Chicago World's Fair, which introduced the style to the general public. The new automobiles adapted the smooth lines of ocean liners and airships, giving the impression of efficiency, dynamism, and speed. The grills and windshields tilted backwards, cars sat lower and wider, and they featured smooth curves and horizontal speed lines. Examples include the 1934 Chrysler Airflow and the 1934 Studebaker Land Cruiser. The cars also featured new materials, including bakelite plastic, formica, Vitrolight opaque glass, stainless steel, and enamel, which gave the appearance of newness and sleekness. Other later examples include the 1950 Nash Ambassador "Airflyte" sedan with its distinctive low fender lines, as well as Hudson's postwar cars, such as the Commodore, that "were distinctive streamliners—ponderous, massive automobiles with a style all their own".
Ұшақтар, қайықтар және пойыздар
Ағыс желісі ұшақтар, пойыз локомотивтері және кемелерді жобалауда кең таралған практикаға айналды.
Streamlining became a widespread design practice for aircraft, railroad locomotives, and ships.
Өнеркәсіптік жобалау
Streamline стилі функционализммен салыстырылады, ол сол кезде Еуропада басты дизайн стилі болды. Функционализмдегі қарапайым дизайнның себебі – заттардың өндіріс құнын төмендетіп, оларды Еуропаның көптеген жұмысшыларына қолжетімді ету еді. Streamline және функционализм – модернистік өнеркәсіптік дизайндағы екі түрлі бағыт.
Streamline style can be contrasted with functionalism, which was a leading design style in Europe at the same time. One reason for the simple designs in functionalism was to lower the production costs of the items, making them affordable to the large European working class. Streamlining and functionalism represent two different schools in modernistic industrial design.