Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Black Eyed Man — 1992 жылы шыққан Cowboy Junkies тобының төртінші студиялық альбомы. Бұл альбом топтың 1988 жылғы The Trinity Session альбомында көрінгендей, қарапайым кантри-блюз стилінен бастап, көбірек танымал кантри-рок стиліне қарай дамуын жалғастырады.
Black Eyed Man is the fourth studio album by Cowboy Junkies, released in 1992. The album continues the band's evolution from a spare country blues style (exemplified by the 1988 album The Trinity Session) to a more mainstream country rock style.
Альбомның дамуы
The Cowboy Junkies әрбір альбомға жаңаша қарап, өзгертуге немесе жақсартуға болатын тұстарды іздейді. Black Eyed Man альбомында Майкл Тимминс музыкалық құрылымды, әсіресе уақыт пен темп ауысуларын зерттегісі келді. Марго ән айту стилін кеңейтіп, диапазонды дамытқысы болды. Майкл былай дейді: "Біз альбомды бір үлкен ән ретінде қарастырмай, әр әнді жеке-жеке қарастырғымыз келді. Әр әннің өзіндік көзқарасы болуын қаладым". Топтың тағы бір өзгерісі – альбомды бір сеанста емес, бірнеше ай бойы жазу болды. Олар музыканттар, аспаптар және жазу тобының жаңа құрамын қолдануға шешім қабылдады. Олар альбомды бір-екі әнмен жұмыстайтын, ал әр айдың алғашқы үш аптасында ән идеяларын жазып, арандап, содан кейін соңғы аптада Онтарио штатының Гамильтон қаласындағы Grant Avenue Studios студиясына баратын. Музыкалық таңдаудың бірі – The Caution Horses альбомынан айырмашылығы, альбомды әртүрлі ету болды. Әр әннің өзіне тән музыканттар тобы болады. Майкл Тимминс айтуынша, альбомды біріктіретін тақырып – "табылған, жоғалған және сатқан махаббаттың лирикалық тақырыбы, ол қара көзді, бетсіз, аты жоқ және алаңдаған адамның саяхаты болуы керек еді". 1990 жылы The Caution Horses альбомын насихаттау кезінде The Cowboy Junkies американдық әнші-сазгер Таунс Ван Зандтті олармен бірге гастрольдемеге шақырды. Тур кезінде Ван Зандт топ үшін арнайы "Cowboy Junkies Lament" әнін жазды. Майкл Тимминс де жауап ретінде Ван Зандтке арнап "Townes' Blues" әнін жазды. Топ альбомның соңында Ван Зандттің "To Live is to Fly" әнін орындайды. Джон Прайн "Егер сен әйел болсаң, ал мен еркек болсам" әніне қонақ әнші ретінде қатысады. Бастапқыда топ Маргомен дуэт орындау үшін Джимми Дейл Гилморды шақырған, бірақ ол келгенімен, жаздырғанмен, оның дауысы Маргоның дауысымен үйлеспеді.
The Cowboy Junkies approach each album looking to see where they can change or improve. With Black Eyed Man Michael Timmins wanted to explore music structure, specifically time shifts and tempo shifts. Margo wanted to expand her singing style and her range. Michael states "We also wanted to approach each song individually rather than the whole album being one long song. I wanted this one to have different perspectives in each song." Another change the band made was to record the album over several months instead of in one session. They also decided to try using a new mixture of musicians, instruments, and recording personnel. The band concentrated on two or three songs at a time instead of the album as a whole. Each month they would write and arrange song ideas for the first three weeks, and then on the final week would head into the studio at Grant Avenue Studios in Hamilton, Ontario. One musical choice was to make the album diverse in its arrangements, unlike The Caution Horses. Each song would have its own unique collection of musicians. The theme to hold the album together was "the lyrical theme of love found, love lost and love betrayed it was to be the journey of the faceless, nameless and haunted Black Eyed Man," according to Michael Timmins. When the Cowboy Junkies were touring for The Caution Horses in 1990, they invited American singer/songwriter Townes Van Zandt to tour with them. During the tour, Van Zandt wrote "Cowboy Junkies Lament" especially for the band. Michael Timmins returned the favor, penning "Townes' Blues" as a tribute to Van Zandt. The band also cover Van Zandt's "To Live is to Fly" at the end of the album. John Prine appears as a guest vocalist on "If You Were the Woman and I Was the Man." The band had initially asked Jimmie Dale Gilmore to duet with Margo, but although he showed up and recorded with the band, his voice was never able to mesh with Margo's.