EMS Synthi 100: Аналогтық-цифрлық синтезатор тарихы

Кіріспе

Гибридті синтезатор

EMS Synthi 100 – Лондонның Electronic Music Studios компаниясы жасаған үлкен аналогты/цифрлық гибридті синтезатор. Ол бастапқыда Белград радиосының электронды студиясы үшін, Белград радиосының тапсырысы бойынша жасалған, бұл композитор Пол Пиньон мен Питер Зиновьевтің байланысының арқасында мүмкін болды. Синтезаторды Дэвид Кокерлл жобалаған және 1971 жылы егжей-тегжейлі сипаттаған. Сол кездегі құны 6,500 фунт стерлинг (2020 жылы шамамен 92,500 фунт стерлинг). EMS компаниясы жасаған соңғы құрылғы 30-шы нөмірлі болды. Кейіннен, Datanomics компаниясы бір соңғы құрылғыны жасады, ол 1979 жылы компания жабылып қалғанда EMS-тен активтерді сатып алған. Жаңадан жобаланған құрылғы Испанияның Куэнка қаласындағы Gabinete de Música Electroacústica компаниясына сатылды. Үш VCS3 жүйесінің бастапқы идеясынан дамытылған аналогты модульдер өздері алты VCS3-ке жақын. 256 қадамдық цифрлық секвенсердің схемалық карталарын қоссақ, карталардың саны 85-ке жетеді (схемалық тақталар саны бойынша VCS3-тен 28 есе үлкен), онда 12 кернеумен басқарылатын осциллятор және сегіз кернеумен басқарылатын фильтр бар. Екі монофониялық пернетақта (екі пернетақта бір уақытта төрт басқару кернеуін және екі кілттің иесін шығарады). Цифрлық секвенсерде үш (дуофониялық) қабат, 10,000 сағаттық оқиға және 256 дуофониялық нота оқиғасы бар. Әртүрлі модульдерді қосу үшін патч шығарғыштарын пайдаланып екі 60 × 60 матрица қолданылды. Пернетақтаның диапазонын реттеуге болады, бұл тең темперамент шкаласын, сондай-ақ әр жарты тонның 61 бөліміне дейінгі балама микротондық күйлерді ойнауға мүмкіндік береді. Synthi 100 алғашқы VCS3-терден бірнеше жыл кейін жасалды. Synthi 100-де фильтрлер мен осцилляторлар әлдеқайда тұрақты болды. 12 негізгі осцилляторларды бір-бірімен немесе сыртқы көзден синхрондауға мүмкіндік беретін осциллятор синхрондау функциясы бар. Synthi 100 сонымен қатар "Computer Synthi" деп аталатын қосымша компьютерлік интерфейске ие болды, ол PDP 8 мини-компьютерінен және 4 Кб кездейсоқ кіру жадынан тұрды. Ол LED дисплейімен, екі цифрлық кассетамен, екі 24 × 60 матрицалық патчбордпен және басқару панеліндегі коммутаторлармен жабдықталған. Одан тек үш дана сатылды. Vocoder 5000 (Studio Vocoder) Synthi 100-ге орнатылатын жеке модуль ретінде қол жетімді болды. Оның құрамында 22 жолақты фильтр, 22 × 22 матрицалық плата, микрофон/желілік кірістер, екі осциллятор және шу көздері, жиілікті ауыстырғыш, питчтен кернеуге түрлендіргіш және спектрлік дисплей драйвері бар.

The EMS Synthi 100 was a large analogue/digital hybrid synthesizer made by Electronic Music Studios, London, originally as a custom order from Radio Belgrade for what was to be the Radio Belgrade Electronic Studio, largely thanks to contact between composer Paul Pignon, then living in Belgrade, and Peter Zinovieff. The synthesiser was designed by David Cockerell and documented in detail in 1971. The cost at that time was £6,500 (about £92,500 in 2020 Pounds). The last unit built by EMS was number 30. Afterwards, one final unit was built by Datanomics, who bought assets from EMS when the company folded in 1979. The redesigned unit was sold to Gabinete de Música Electroacústica, Cuenca, Spain. Developed from an initial concept of three VCS3 systems, the analogue modules on their own more closely resemble six VCS3s. With the addition of the 256 step digital sequencer's circuit cards, the card count rises to 85 (28 times larger than a VCS3 by circuit board count), with 12 voltage controlled oscillators and eight voltage controlled filters Two monophonic keyboards (both keyboards together produce four control voltages and two key triggers simultaneously). The digital sequencer has three (duophonic) layers, 10,000 clock events and 256 duophonic note events. Two 60 × 60 matrixes were used to connect the different modules by using patch pins. The keyboard spread could be adjusted, making it easy to play a tuned equal temperament scale as well as alternative microtonal tunings up to 61 divisions of each semitone. The Synthi 100 was developed a few years after the first VCS3s. Both filters and oscillators were much more stable in the Synthi 100. There is an oscillator sync function that can sync the 12 main oscillators to each another or from an external source. The Synthi 100 also had an add on computer interface known as "Computer Synthi" which contained a PDP 8 minicomputer and 4Kb of random access memory. It featured an LED display, twin digital cassettes, Two 24 × 60 matrix patchboards, and a switch button control panel. Only three were sold. The Vocoder 5000 (Studio Vocoder) was available as a separate module installed into the Synthi 100. It contained a 22 band filter, 22 × 22 matrix patchboard, mic/line inputs, two oscillators and noise sources, frequency shifter, pitch to voltage extractor, and a spectrum display driver.

Пайдаланушылар

Jack Dangers-ке тиесілі Synthi 100 электроника тобының Meat Beat Manifesto R.U.O.K. альбомында кеңінен қолданылған. Бұл альбомның мұқабасындағы көптеген фотосуреттер Synthi 100 басқару панельдері мен дисплейлерінің жақыннан түсірілген суреттері. Калгаридегі Ұлттық музыка орталығында (Канада) "Синти 100" (ресми түрде "Мелодия Радиосы") қойылған. Саскатун қаласындағы (Канада) Саскачеван университетінің музыка бөлімінде де "Синти 100" болған. BBC радиофоникалық шеберханасының EMS-пен 1964 жылға дейін соналық қарым-қатынасы болды және олар әзірленіп жатқан өнімдермен таныс болды. Олар 1970 жылы EMS Synthi 100 модульдік жүйесін BBC-нің талаптарына сәйкес өзгертіп, студия сыртындағы көшенің атымен "Delaware" деп атады. Олардың композиторы Малкольм Кларк оның ең белсенді пайдаланушыларының бірі болды. Synthi 100 құрылғысымен жасаған ең танымал музыкалық туындыларының бірі – 1972 жылғы Doctor Who сериалының The Sea Devils сериясына жазылған музыка. Synthi 100 арқылы шығарылған алғашқы классикалық электрондық музыкалық альбом 1975 жылы Composers Recordings, Inc. компаниясы шығарды. "Америкалық қазіргі заманғы электрондық музыка" (CRI SD 335) деп аталған бұл альбомда Бартон Маклиннің (Spirals) және Присцилла Маклиннің (Dance of Dawn) толық LP жақтарындағы музыкасы бар. WDR Electronic Music Studio 1973 жылы Synthi 100 тапсырыс берді, ол келесі жылы жеткізілді. Оны Карлхайнц Стокгаузен "Сириус" (1975–77), Рольф Гельхар "Fünf deutsche Tänze" (1975), Джон МакГайр "Pulse Music III" (1978) және Йорк Хёлер "Mythos" (13 аспап, перкуссия және электронды дыбыстар үшін, 1979–80) фильмдерінде қолданды. АҚШ-та алғаш рет Stevie Wonder сатып алды. Smashing Pumpkins тобының ұзақ жылдар бойы жетекшісі болған Билли Корган да біреуіне ие екенін мәлімдеді. Германияның Оснабрюк университетінде "Синти 100" нұсқасы "Синти 200" деп аталады (1981 жылдан бері). Сол нұсқаны 1973 жылы Болгарияның Ұлттық радиосы Симо Лазаровтың электрондық музыка студиясы үшін сатып алды. Гент университетінің музыкатану ғылыми-зерттеу орталығы және бұрынғы электроакустикалық музыка студиясы IPEM де қалпына келтірілген және жұмыс істейтін Synthi 100-ге ие. Ол 1970 жылдардың ортасында сатып алынған. Соңғы кезде оны Soulwax электрондық музыка тобы қолданды. 2017 жылы Йошио Мачида мен Константин Папагеоргиадис "Music from the SYNTHI 100" альбомын шығарды. Бұл альбом IPEM-нің SYNTHI 100 құрылғысымен жасалды. Эдуард Артемьев, Юрий Богданов және Владимир Мартынов "Мелодия" совет лейбліне тиесілі Synthi 100-ді "Метаморфоздар – классикалық және заманауи музыкалық шығармалардың электрондық интерпретациялары" атты жазбаларында қолданды. Сондай-ақ литвалық композитор Гиедриус Купревичюс олардың "Еңбек және нан" (1978) рок-ораториясы үшін және эстон композиторы Свен Грунберг Hukkunud Alpinisti hotell (Өлі таушы қонақ үйі) (1979) фильмінің саундтрегі үшін, фильмнің ашылу титрлерінде айтылғандай, қолданды. Вольфганг Даунер Synthi 100-ді кеңінен қолданды, мысалы, Changes (1978) альбомында. Сара Давачи 2016 жылдың қараша айында Important Records компаниясымен "Vergers" альбомын шығарды, ол негізінен EMS Synthi 100 синтезаторына негізделген. Лиза Стэнберг 2023 жылдың 20 мамырында Fylkingen Records компаниясымен "Monument" альбомын шығарды. Альбомда Афиныдағы EMS Synthi 100 және Оснабруктегі EMS Synthi 200 ғана дыбыс көздері ретінде қолданылды. Ол 2017 жылы жазылған және бастапқыда көркем фестивальдің тапсырысы бойынша жасалған. Документа 14. Грекияның қазіргі заманғы музыка зерттеу орталығына тиесілі Synthi 100, 2017 жылы Документа 14 аясында Афина консерваториясында қалпына келтіріліп, көрмеге қойылды. Synthi 100 1970 жылдан бері Радио Белградтың электрондық студиясының бөлігі болды, бірақ 2017 жылдың 4 қазанында қалпына келтірілгенге дейін 15 жыл бойы жұмыс істемеді. Оның сериялық нөмірі 4. Мельбурн университетінің Synthi 100-і Тонистер Лес Крейторн қалпына келтіргеннен бері қойылымдар мен демонстрацияларда тұрақты түрде қолданылады. Музыка колледжі Штутгартта жаңадан бері Synthi 100 бар. Ол 1977 жылдан бастап қазіргі күнге дейін үнемі оқытуда қолданылады. 2016 жылдың қыркүйегінде Engineers Australia Мельбурн университетінде қалпына келтірілген Synthi 100 машинасына инженерлік мұра белгісін берді. Synthi 100 No 7 1971 жылдың тамызында Бруно Споерриге Швейцарияның Цюрих қаласында жеткізілді. Ол "Switched on Switzerland" (CBS 1974) альбомында, "Voice of Taurus" (1976) және кейіннен Бруно Споерри мен Ирмин Шмидттің "Toy Planet" альбомында, сондай-ақ көптеген теледидар мен кинофильмдерде пайда болды. "Синти" 1987 жылы Феликс Виссерге берілді, ол оны сатуға мәжбүр болды және қазір қайда екені белгісіз.

The Synthi 100 owned by Jack Dangers can be heard being used extensively on electronica group Meat Beat Manifesto's album R. U. O. K.?. Many photos from that album's CD sleeve are close up photos of the Synthi 100's control panels and displays. A Synthi 100 (formally from Melodia Radio) is on display at the National Music Centre in Calgary, Canada. Until recently The Music Department of the University of Saskatchewan, in Saskatoon, Canada, also possessed a Synthi 100. The BBC Radiophonic Workshop already had an informal relationship with EMS which went back as far back as 1964 and were familiar with products being developed. They took delivery of an EMS Synthi 100 modular system in 1970 which had been modified to BBC specifications, dubbing it the "Delaware", after the name of the road outside the studio. Their composer Malcolm Clarke was one of its most enthusiastic users. One of the more notable scores he produced with the Synthi 100 was the incidental music for the 1972 Doctor Who serial The Sea Devils. The first classical electronic music LP album generated exclusively on the Synthi 100 was released by Composers Recordings, Inc. in 1975. Called "American Contemporary Electronic Music" (CRI SD 335), it featured full LP side lengths of music from Barton McLean (Spirals) and Priscilla McLean (Dance of Dawn). The WDR Electronic Music Studio ordered a Synthi 100 in 1973, and it was delivered the next year It was used by Karlheinz Stockhausen in Sirius (1975–77), by Rolf Gehlhaar for Fünf deutsche Tänze (1975), by John McGuire for Pulse Music III (1978), and by York Höller for Mythos for 13 instruments, percussion, and electronic sounds (1979–80). The first one to be used in the USA was purchased by Stevie Wonder. Billy Corgan, longtime frontman of the Smashing Pumpkins, is also reported to own one. The University of Osnabrück, Germany, has a Synthi 100 variant labelled "Synthi 200" (since 1981). The same variant was bought in 1973 by the Bulgarian National Radio for the electronic music studio of Simo Lazarov. IPEM, the musicology research center and former electroacoustic music production studio of Ghent University also owns a restored and working Synthi 100. It was acquired in the mid 1970s. Recently it was used by Soulwax, an electronic music band. In 2017, Yoshio Machida and Constantin Papageorgiadis released an album "Music from the SYNTHI 100". This album was made with IPEM's SYNTHI 100. Eduard Artemyev, Yuri Bogdanov and Vladimir Martynov used the Synthi 100 owned by Soviet label "Melodia" for their record "Metamorphoses Electronic interpretations of classic and modern musical works". Also Lithuanian composer Giedrius Kuprevičius for their rock oratorio "Labour and Bread" (1978) and Estonian composer Sven Grünberg for the soundtrack of Hukkunud Alpinisti hotell (Dead Mountaineer's Hotel) (1979) as mentioned in the title sequence of the movie. Wolfgang Dauner has extensively used a Synthi 100, e. g., on his Album Changes (1978). Sarah Davachi released her album "Vergers" in November 2016 by Important Records centred largely on the EMS Synthi 100 synthesizer. Lisa Stenberg released her album “Monument” in May 20, 2023 by Fylkingen Records. The album features EMS Synthi 100 in Athens and the EMS Synthi 200 in Osnabrück as the only sound sources. It was composed in 2017 and originally commissioned by the art festival documenta 14

A Synthi 100, owned by the Greek Contemporary Music Research Center, was restored and exhibited in Athens Conservatoire as part of the Documenta 14 in 2017. A Synthi 100 has been part of Radio Belgrade's Electronic Studio since the 1970s, but was in a non functional state for the 15 years leading up to October 4, 2017, when it was restored. It is serial number 4. The University of Melbourne's Synthi 100 has been regularly used in performances and demonstrations since it was restored by Tonmeister Les Craythorn. The Musikhochschule Stuttgart has had a late Synthi 100 since new. It has been in constant teaching use from arrival in 1977 to the present day. In September 2016, Engineers Australia awarded an Engineering Heritage Marker to a Synthi 100 that had been restored at Melbourne University. Synthi 100 Nr. 7 was delivered to Bruno Spoerri in Zürich, Switzerland in August 1971. It was featured in the album "Switched on Switzerland" (CBS 1974), "Voice of Taurus" (1976) and later on the album "Toy Planet" by Bruno Spoerri and Irmin Schmidt, also in numerous TV and film features. The Synthi was given to Felix Visser in 1987 he had to sell it and it is unknown, where it is now.