Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Synclavier – Вермонт штатының Норвич қаласындағы New England Digital Corporation компаниясы жасаған ерте цифрлық синтезатор, полифониялық цифрлық үлгілеу жүйесі және музыкалық жұмыс станциясы. Ол 1970 жылдардың соңынан 1990 жылдардың басына дейін түрлі нұсқаларда өндірілді. Бұл аспапты көрнекті музыканттар пайдаланған.
Early digital synthesizer
The Synclavier is an early digital synthesizer, polyphonic digital sampling system, and music workstation manufactured by New England Digital Corporation of Norwich, Vermont. It was produced in various forms from the late 1970s into the early 1990s. The instrument has been used by prominent musicians.
Тарих
Synclavier прототипінің бастапқы дизайны мен әзірлемесі Дартмут колледжінде Джон Апплтон цифрлық электроника профессоры, Сидней А. Алонсо және Дартмуттың Тейер инженерлік мектебінің бағдарламашысы және студенті Камерон Джонспен бірлесіп жүзеге асты.
The original design and development of the Synclavier prototype occurred at Dartmouth College with the collaboration of Jon Appleton, Professor of Digital Electronics, Sydney A. Alonso, and Cameron Jones, a software programmer and student at Dartmouth's Thayer School of Engineering.
I синклавиер
Алғаш рет 1977–78 жылдары жарық көрген ол, әмбебаптығы, инновациялық технологиясы және ерекше дыбыстарының арқасында электронды музыка композиторлары мен музыка продюсерлері арасында зор ықпалға ие болды, соның ішінде коммерциялық саладан ерте пайдаланушы болған Майк Торн да оның құрметке лайық тұрушысы болды. Алғашқы Synclavier I Yamaha-дан қайта лицензияланған FM синтезін қолданды және көбінесе университеттерге сатылды. Бастапқы модельдерде компьютер мен синтез модульдері ғана болды, ал кейінгі модельдерге музыкалық пернетақта мен басқару тақтасы қосылды.
First released in 1977–78, it proved to be highly influential among both electronic music composers and music producers, including Mike Thorne, an early adopter from the commercial world, due to its versatility, its cutting edge technology, and distinctive sounds. The early Synclavier I used FM synthesis, re licensed from Yamaha, and was sold mostly to universities. The initial models had only a computer and synthesis modules; later models added a musical keyboard and control panel.
Синклавиер II
Жүйе келесі буынында, Synclavier II өнімінде дамыды, ол 1980 жылдың басында Калифорния штатының Окленд қаласындағы музыка продюсері Денни Джейгердің күшті ықпалымен шығарылды. FM синтезі концепциясын төрт бір уақыттағы арнаны немесе дауысты бір перне басу арқылы іске қосуға кеңейтуді алғаш ұсынған Ягер болды, бұл соңғы синтезделген дыбыстың гармониялық қатарлылығын арттыруға мүмкіндік берді. Бұл өзгеріс жүйедегі дыбыс дизайнын едәуір жақсартты және жақсы байқалды. 16 биттік пайдаланушы үлгілері (алғашқыда тек моно түрінде) 1982 жылы қосымша опция ретінде ұсынылды. Бұл модель 1984 жылы ABLE Model C компьютерлік PSMT-мен алмастырылды, содан кейін Mac негізіндегі 3200, 6400 және 9600 модельдері пайда болды, олардың барлығы VPK пернетақтасын қолданды.
The system evolved in its next generation of product, the Synclavier II, which was released in early 1980 with the strong influence of music producer Denny Jaeger of Oakland, California. It was originally Jaeger's suggestion that the FM synthesis concept be extended to allow four simultaneous channels or voices of synthesis to be triggered with one key depression to allow the final synthesized sound to have much more harmonic series activity. This change greatly improved the overall sound design of the system and was very noticeable. 16 bit user sampling (originally in mono only) was added as an option in 1982. This model was succeeded by the ABLE Model C computer based PSMT in 1984 and then the Mac based 3200, 6400 and 9600 models, all of which used the VPK keyboard.
Пернетақта контроллері
Synclavier II модельдері қосылып-өшірілетін типтегі пернетақта ("ORK" деп аталады) пайдаланды, ал кейінірек жай ғана "Synclavier" деп аталатын модельдер Sequential Circuits лицензиясымен және олардың Prophet T8 синтезаторында қолданылған салмақталған, жылдамдық пен қысымға сезімтал пернетақта ("VPK" деп аталады) қолданды.
Synclavier II models used an on/off type keyboard (called the "ORK") while later models, labeled simply "Synclavier", used a weighted velocity and pressure sensitive keyboard (called the "VPK") that was licensed from Sequential Circuits and used in their Prophet T8 synthesizer.
Цифрлық сынама алу
Компания 1980-жылдардың басында жүйені үздіксіз жетілдіріп, алғашқы 16 биттік цифрлық үлгі алу жүйесін магниттік дискіге, ал кейін 16 биттік полифониялық үлгі алу жүйесін жадқа қосты. Компанияның өнімі – 100 кГц-ға дейін үлгі алу жылдамдығын қолдауға мүмкіндік беретін жалғыз цифрлық үлгі алу жүйесі болды.
The company evolved the system continuously through the early 1980s to integrate the first 16 bit digital sampling system to magnetic disk, and eventually a 16 bit polyphonic sampling system to memory, as well. The company's product was the only digital sampling system that allowed sample rates to go as high as 100 kHz.
Таспасыз студия тұжырымдамасы
Ақырында, көптеген маман арасында бұл жүйе Synclavier Digital Recording "Tapeless Studio" жүйесі деп белгілі болды. Glen Glenn Sound студиясынан бастап, кино және теледидар дыбыс эффектілері мен Фолей эффектілерін жасау және өндіру әдістерін революциялаған алғашқы жүйе болды. Бағасының жоғары болуы көптеген музыканттарға қолжетімді емес еді (Synclavier құны 25 000-нан 200 000 долларға дейін жетеді), бірақ ол продюсерлер мен кәсіби жазба студияларында кеңінен қолданылды, кейде Fairlight CMI сияқты жоғары сапалы өндіріс жүйелерімен бәсекелесті.
Ultimately, the system was referred to as the Synclavier Digital Recording "Tapeless Studio" system among many professionals. It was a pioneer system in revolutionizing movie and television sound effects and Foley effects methods of design and production starting at Glen Glenn Sound. Although pricing made it inaccessible for most musicians (a Synclavier could cost anywhere from $25,000 to $200,000), it found widespread use among producers and professional recording studios, competing at times in this market with high end production systems such as the Fairlight CMI.
Технологиялық жетістіктер
Компания технологиясын іске қосып, дамытқан кезде, тікелей қолдануға дайын компьютерлік жүйелер, біріктірілген бағдарламалық қамтамасыз ету, немесе дыбыс карталары болған жоқ. Осының салдарынан, компанияның негізгі нақты уақытты процессорлары, кіріс-шығыс карталарының барлығы, аналогтық-цифрлық және цифрлық-аналогтық түрлендіргіштер, жад карталары және барлық бағдарламалық жасақтама компания ішінде әзірленді. Компанияның нақты уақытты жұмыс істеуге қабілетті аппараттық және бағдарламалық қамтамасыз етілімі музыка саласынан толығымен бөлек басқа да салаларда қолданылды, мысалы, АҚШ-тың алғашқы кампус желілерінің бірі үшін Дартмут колледжінің негізгі есептеу түйіндерінде, сондай-ақ медициналық деректерді жинау бойынша ғылыми жобаларда.
When the company launched and evolved its technology, there were no off the shelf computing systems, integrated software, nor sound cards. Consequently, all of the hardware from the company's main real time CPU, all input and output cards, analog to digital and digital to analog cards and its memory cards were developed internally, as well as all of the software. The hardware and software of the company's real time capability was used in other fields completely remote to music, such as the main Dartmouth College campus computing node computers for one of the USA's first campus wide computing networks, and in medical data acquisition research projects.
Өндірістің аяқталуы
New England Digital компаниясы 1993 жылы қызметін тоқтатты. Джонстың сөзінше, "Интеллектуалды меншік банкке сатылды, содан кейін ол Airworks деп аталатын канадалық компанияға тиесілі болды, ал мен интеллектуалды меншікті және тауар белгісін Airworks компаниясынан өндіріп алған екінші банктен қайта сатып алдым".
New England Digital ceased operations in 1993. According to Jones, "The intellectual property was bought up by a bank—then it was owned by a Canadian company called Airworks—and I bought the intellectual property and the trademark back from a second bank which had foreclosed on it from Airworks."
Қайта тірілу
2019 жылы Джонс бастапқы код базасының көп бөлігін пайдаланып, Synclavier Go! деп аталған Synclavier-дің iOS нұсқасын жариялады. Джонс сондай-ақ Arturia компаниясымен бірлесіп, аспаптың Synclavier V бағдарламалық нұсқасын олардың V Collection плагиндер жинағына қосу үшін жұмыс істеді. 2022 жылы Synclavier Digital Regen атты үстел үсті FM синтезаторын шығарып, оның өндірісін бастады.
In 2019, Jones released an iOS version of the Synclavier dubbed Synclavier Go! using much of the original code base. Jones has also worked with Arturia to bring the Synclavier V software version of the instrument to their V Collection plugin suite. In 2022, Synclavier Digital released and started production on the Regen, a desktop FM synthesizer.
Үлгі
Дартмут цифрлық синтезаторы (1973). Ол бағдарламалау үшін XPL-дің Scientific XPL деп аталатын түрін пайдаланды. АБЛЭ-нің алғашқы қолданыстары зертханалық автоматтандыру, деректерді жинау және құрылғыларды басқару салаларында болды. Дартмут цифрлық синтезаторының коммерциялық нұсқасы – Синклавиер, осы процессор негізінде құрастырылды.
Dartmouth Digital Synthesizer (1973) It used a variant of XPL called Scientific XPL for programming. Early applications of the ABLE were for laboratory automation, data collection, and device control. The commercial version of the Dartmouth Digital Synthesizer, the Synclavier, was built on this processor.
Цифрлық синтездеу карталары
FM/Additive синтез толқын пішіндері Synclavier синтезаторының карталары (SS1-ден SS5-ке дейін аталған) арқылы жасалады. Осы бес картаның әрбір жиынтығы 8 моно FM дауысын шығарды (кейінгі нұсқалары стерео қолдайды). Процессор SS карталар жиынтығына start, stop, setPitch, setParameter командаларын жіберумен қатар, пернетақта мен басқару панелін сканерлеуді де жүзеге асырады. Бұл карталар туралы көпшілікке қолжетімді құжаттама аз, себебі олардың дизайны Synclavier-дің ерекше құндылығы болып табылды. Дегенмен, олардың құрылымы 1970-жылдардың ортасы мен соңындағы басқа да цифрлық синтезаторларға ұқсас болды, олар Орташа масштабтағы интеграция (MSI) аппараттық құралдарында, мысалы, Bell Labs Digital Synthesizer сияқты жүзеге асырылды.
The FM/Additive synthesis waveforms are produced by the Synclavier Synthesizer cards (named SS1 through SS5). Each set of these five cards produced 8 mono FM voices (later variants supported stereo). The processor handles sending start stop setPitch setParameter commands to the SS card set(s), as well as handling scanning of the keyboard and control panel. There is little public documentation available on these cards, as their design was the unique asset of the Synclavier. However, their structure was similar to other digital synthesizers of the mid late 1970s realized in Medium Scale Integration (MSI) hardware, such as the Bell Labs Digital Synthesizer.